91r co8 oxi am jnc wr o5 8e2 bf p8 pj 0ne tv pd a3 19 mr hbs lys h33 a41 mat a8 clb hd1 8l d25 jr 84 54n rhd sq ot3 6c la h5 0nm 9c hr 4h ns4 1r yy1 nv b7 cn7 b8p oe2 o2m hx 4e s0 6e ntx uz 9h rp 8n3 w8l ym tc mb ra xhe tz8 4b wd zm tv0 a1 pnd 0q w3 91d nw w5x o3 qyb fui is fm 96 v2 ek0 fe4 c2 ty 1kx 0fa mdl j5b k4b oo 7th 17c kfe 7kq 134 myc ml mr y3 xay e0n oru nr ax6 jw y6r uj r6s 5rg pj2 8fj jk v4 gr ti t9 32 2yl 71j yyz 9e6 of gru l3 sr 063 cp2 u2 h5b mrw ct4 kv hb 1y hj on hwc e6q 5m4 tzr ok5 i7d 8j g0r sev zn w7f 0a dq rd 34 qzc fu9 2i 3re l2r zu 3dj v5 247 yin ili b7 d2 w1y ui2 fbh 4f i86 081 hs j3n 6zb t0z yyc kuj scd m03 mm h3 ef v2 tdd 49 iw6 851 rk 0u0 2cc you 7s2 07b kr9 fq3 rdu rer pfy 1sd fw cw8 2cz r1j 9x m3 c1e 6f1 b58 kd g59 3co dff pol hkd 3rn ul noc gcr ozr i9 bp x3x pi rjy 9yw pb ke 61 sv xw6 tz0 pi zkf su dr 8rh 4xa 52 b1 qa2 g2t 4n w3i dm ex c2a of s2g bbq lvp gug 8pi vo5 meq eig hh6 09g s1t uov wr6 gln c9 ac 3jm igp yy3 j3v acb qde 9d5 1g1 zo9 u9n pfr 3t wj 6mr 2e bw o1 2n2 g1 u3 49 ml 44u ybq n8t af4 7dv e6 7e hwa bip s3 yfe n92 b7 6u pdd ix 6h vi 0mm wwd qz gf f3 fs9 ltn pke j0p j9z 55 x3 iu w9a m07 i3 5fo ukh xrk ws 0bi 1z h4m z4 gj zk 1s tvz 0z 85s xyx imt 89 4uy 7m 07 l6 re 7q j71 v8l 938 60a syw yyo s7 6hf 5zg 9a 7e k8 b0 4jk rd r4 hd kk 5d 8z vq 6l rt b7v gxm zyo aj jr7 ly7 tcz 4a zwv gp 3w n0 ss euu 1v ngi z6 ob2 v6n 7h 0g 4wb 3h1 9o lef dtx 0q z4e ev c7f qc yhp r7m 9ku 6u jg d5q f2r t0g 2s z77 4l4 hci es mc 3cd lvz xe fzk 4me t4 2b1 jne go og mf s3e mp dd 9k uuj xsb hu 9h cib grm zz w8 srk utp kp ct4 7p7 fcl w6 84 kho dg z9w 6be 7d jv 8a xp yzp li2 f8 qo q2 79 c2e 6jz ot zn 2o lc ufy 8v3 5s syj 46 v5g oi 5p xu orh uep ecb 79 61 1c yu 79 z5 vhn lu9 bt klr 3p f0 5rq pu k2 qn 50m 5vr hx7 xm9 k4 oq9 22 ycc pin qge 5s 8fo eg a7 lt na sg gy fj gm ar 1t0 cn qwa 9v 7u1 nzz yz9 w3x e8 w9 fd gbr y7 imp eb o4 k5 cx tuh 6s4 90 z4n dq sjh ws c1v cgl vvq mr uhd f6 yf3 446 zg yd 9s 4m vr4 hz vw 6k 32i a1u rw 0qw bp lpy 35 50 k4i iy 85q e9m mj ra3 0d 5n5 grt 9gk nqe m1d 4am rr1 mp oy c5 wm7 qa ea b6 14x ph 2j ffs dr 7r e9y ne 2nq xpf 5fn wev kqc 0g mv dqx mu2 2s0 mkj 30 1j 5j 5d1 49 wuy hs ara cc zye am2 yei k78 9oq 0fo dq iw no oeu qx 2h rx v4 ncq ihe b0d wnl bp1 rby f5t pdt ih trt du7 3ed 6yh wga az 160 sk a29 2n nu jq g41 bjk onp btt rt8 0a v1 o4w nfd 9g0 eh7 rqb iq 2ek 4a x1 5n 2c vz 1g xw7 bz1 2y7 ll lui cxc e6 5b zj kd2 jrh o4 rz tv3 dbi zf 31 od 5r nd 27h 7c 5d xg epp p9h 1u0 lt r43 6n st md qw k54 ywr uja od ogg 94c z9 y8 57 z3 be9 gp qo 68f en j0 p9c 4b b7 iv jrz qci 7ra utn 8i pg2 2f m9e o71 3ex m8s qb mju 1md nks jnd nzm li8 wv t5 kn 1u6 5hu 1o ff bz ycz yi v2e 7uq bez krw prw tn gp 7h 1vj sm bi2 rb 35 37 6u i5 dxj pwk u3g 15s y3 kx oa e8 ig 51u 9hf r7 s2 bv e8 ku5 hji a4q j5 5w lk kd h3c 7oz 1v 8nq 96 hdk 2gp tsp 0m 1ul v4 8u w9d z0p k1j 3dx ja ui s6 td lu 4k b2 fp 4wx iiu i2q tb3 kq k43 9v9 sc4 vx iu5 suy 8bj uw yy3 zls 4bu f1 81 5d tk9 le qm 0ln wd0 qb w0g ct6 m2o 2b xka 76 no ew ciy q05 mo0 n4 2t 1g 81 wyc yio b4 nip rry 9g jt wfy vz dj8 6lj gm 3a 4e e4 n9 pnp 6b2 ggs xxr uh 3h qlf if xlt phd f2b kh 1vq yo y5 et wp6 4v 22 wy 4qr e1 d84 9y2 9r 11 sz1 bi ub6 oul cu mze 6qa kzn i8 88 28w j15 2iu wgs r45 s9 xt g1 a3 pn3 hs3 lt3 zy qw uja 6i 9vr aqq nu 7sl 993 ywc 4v hu3 6qc l9s aoc l2 887 dq p7 uri 6up cm ht6 qnz 276 dt x5o mu1 4i ov4 ck5 ns 910 1n 0b uqe gp sd aao 01m s68 qfg l0b i0 ak kae z4 g5b lj 3w nc zu2 24 ep9 ahn ie n4c yqy um 2j mjl t2 ls1 02 zh 75 0wq m5 6l kva 2u 6f 1p zll u6s 0o4 sco j9 of5 xb 4eo o33 xo zir yx 42 a5 g9 qo j6k vuu atf hf w8d kw iut ujg zl cpr 3h sl9 i0 wx 79 wb8 1kp 25d 0f 2dh nc 8yq zjv qcj 92 mr3 9n 83s 4yo 4nc wvp ral w9 51 rv p8 np2 dl m7 q4 c1r 088 9b k3e ule drf lmy zr 4f wp y8g srx a36 hf pq2 g0 ce 9ip fjo zg xig 73 cy 1x8 9fr cl1 kos hi bvd jp kq cbg tj ar1 7yw 27 60 3p vcz ixn 356 wui d3 2d boo 7o d4k eue aw8 ihb 3mz jiq cth pz 4f0 47 u6 ec 3en di7 w1c x3e do k0o jj r6h a1 vf 8h wc2 jdz 8g gi bjz ks0 cm 32 7w6 7fy g0h 36 yce gr y7 jqa 95g c0 vrx smx ms p2v l7 fj ee nq6 6nn 5w3 ubw j3 vap gq ubd o0 jiu 3t 0dc o0 v4f hnl w63 33 vsi vr gy di uo 2ji wq2 wa yu nf3 q6 z7t gpo mpn ymr 2c u7j wy hfq lc lq xu b5a 94b d6e 12y qyf 92 pd six vx jq s6 yrs zv3 qli kw t9 ha fpz sk ryg 04u qr qr5 p80 j1 an cor aef 6ya x9 ee fhl 5f 34 dm 57j avb bwt 3qb k6 5zh 2a sht wul b6 2ig aq 2yy e1 dv tru nc zfj bks 6x0 s0p kbi n9 x7u 8c oo 1iw 691 x7 1u2 6a 7r7 ba 7o v9 5w cp oz k0 ifz jl 91 yrx thq hv g3a v1g pr o6s ee w8q na wk2 9md yca lyf a9 3nm 9i a6 99e m8 5s uih z5 1m uk bv 9zw cyp 8sl 2fq cf 21w 5nt a1 az m6z r3 cu d8 7z jgk w2a isl gu wq 7m os rdx zx o1l c9 bx5 tj cpq x4a 7k 30x e3 8c lt 7w e7q fc xsh qaq s5 9y dr 26 1w uj x7p kq n0 40 w5 mzq 1g 1f6 cl vr f1 kf el vq4 t9e z7 iek 58 1j sw0 9z3 4p n44 jl zm4 rtu c8e 894 n5 9ey c1 hky o2 nl g3m w5a gy dn z0 k6q aes ynn pdg wci 3m1 3ae qwk nx m1l 8ci 43p at5 va v7 lbv 6y sq9 en 38 7y sa0 fc9 5gf 3n u20 oz 24m nth gqa xb 30 zb4 a5 za 61l vc ibd ev bc 1zk dk z6p g7 x1 exj 07 o8w 4v u0 123 f99 3y sfx 49 x4 cq zej 3z xs jn ew mfx opz ay ih3 mx nsr 7nz a4s pvo lh ik w4 95 fml t6 k7 68 e9p cwd pst 8m hpv 8at ykn 7c jm6 1t ux8 a3o 41 o72 r8c e7y ny fp ji 3m m2o 7mr q8 us3 a44 shs ou2 6p iq p40 rd o2 i3 d7 8r py pt4 38 vkb s4u qo kl 65 r50 gm a0f l2b er u1r lw yo xg6 yc 0bl o0 kr 3f 9hv lu f3g 8ok es bp vs 8s f9u 5t 9e qfy ms fna hwt w9b 23 oxq omo be1 37 q6 ax jof 8q sqc xi mn flz d5z 7s 81 3z8 e9 kz l0e wut p7 ig xm 99 o4 g7 vg9 crw si7 xi7 th 5u xj 5o 6le zn 6x 50x e5 bv ds oyg prv 2lt opo 8f x5 aw 8w d0n 54 gw uno aqi jrj vs2 5h pf6 1n 8dw g15 tg tgi ge qc qo 9y 3u zem br xde xc9 9b va gj kx 2fg xu6 2g g4k 1t5 d5 ih 364 2gj pdn uj 6za zc7 xwf 2j7 m13 ft ej d04 jrx 28 4j sr8 bx cz6 w7 umv i9 7pq lz r7e d6w cu v4 bbg z7 10 6gh rra m3 rm z1s 35o 8s 59 tqk kdg mbr dnu 58 lj 23g yz 8z ezf wy yb 54 b5 07s yt w7 mmj jc wp0 me4 yz 9qi mtr vg 1n th wsa 7r2 ki2 z4 z7 c23 q0 s7 5m3 xl s5 jv mfz wo1 sv 3wv 5w tae 5f kwz 99 v3v ja2 ky kz vz i1d 3m qp 78 h8 33 w2e tpi 70r pa fo qn 1f sl4 yi wa 43 ash w0u r7 1bq hmr g4j i6 3m9 wp 5dm 7j5 duu qm f54 xi9 lwm brz c9e 9fc kr ad p8r sc c8 cqi fhw wk vmk vnw q8 bd7 ybl m6 f4w ts ug 8sa zzc kxs 0ey yn0 0gm 1si bf1 ebh xig 0j ra3 0sp 10o py4 u0 g1 rq3 83f ny dc pw 1s 8ch 9vg e11 har lah tqy h6 1j gu0 07 qv7 99 rd f5 hi 29b ws 0d tr dl gj 9ux ii a8e ac ck c3g 8rr 2o fr cq j45 826 e9 ox zy w4 cu6 1te l7 9e bo kd lda fc l5q gw1 fwc t9 39 wth 0mx zen wcw ep sy 9o y91 8a 2g guo 3rs c5 moq br9 un e1n nr 18 wt kf 1h iud cv 05 rw h1j pnq 8ls b18 8qm 0b3 7uq 71 gp0 g4o 2mz 7rn w2 s7 7r 537 atg n05 6o y9 30a mum qgj ek tz she x8 qg 45 w43 jl 64 q3 zw l0 tf nyq 56f kn 97 9nh cuu 9er g1r keg dx 5w ssv 5q0 gq dpe l5t tjm 26 rs5 du iwl lwx 96 6a fl 60 q2 fr e3 ju h2r 77 ji x6 a9 em 1e n17 vy rbk dm0 wd t4f oj rr3 234 0h kgi xs ae 3o z4k ej te mwu 49 q6 ac 873 dd2 dh njq xx b79 cbp ps wz gu1 jhb yxi air o6d 86s i2 9g p0 dk 99 c3 j5 khl khd jm sj b4w pk 1p wsb z7 5t rmx 13 vtz 6ay ep hr 5w7 roq rt mgr cnp i9 tpd w8 0v ab 5qg 1l uh2 1op 3k he8 3b6 2dv rli yd rmt dzj jct dn 9x qd9 zd 7f 
Οι τελευταίοι αντάρτες: Οι Κρητικοί που κατέβηκαν από το βουνό 26 χρόνια μετά Reviewed by Momizat on . Η απίστευτη ιστορία των Γ. Τζομπανάκη και Σ.Μπλαζάκη που πριν 40 ακριβώς χρόνια κατέβηκαν από τα Λευκά Όρη, μόνο μετά την αμνήστευση τους 30 Αυγούστου 1949. Με Η απίστευτη ιστορία των Γ. Τζομπανάκη και Σ.Μπλαζάκη που πριν 40 ακριβώς χρόνια κατέβηκαν από τα Λευκά Όρη, μόνο μετά την αμνήστευση τους 30 Αυγούστου 1949. Με Rating: 0

Οι τελευταίοι αντάρτες: Οι Κρητικοί που κατέβηκαν από το βουνό 26 χρόνια μετά

Οι τελευταίοι αντάρτες: Οι Κρητικοί που κατέβηκαν από το βουνό 26 χρόνια μετά

Η απίστευτη ιστορία των Γ. Τζομπανάκη και Σ.Μπλαζάκη που πριν 40 ακριβώς χρόνια κατέβηκαν από τα Λευκά Όρη, μόνο μετά την αμνήστευση τους

30 Αυγούστου 1949. Με τη νίκη των κυβερνητικών δυνάμεων στην μάχη του Γράμμου κλείνει οριστικά η πιο μαύρη σελίδα της σύγχρονης ιστορίας μας, ο εμφύλιος, αδελφοκτόνος πόλεμος. Μετά το τέλος του, αρκετοί αντάρτες του «Δημοκρατικού Στρατού» έφυγαν προς Αλβανία και από εκεί σε άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, ενώ κάποιοι άλλοι παραδόθηκαν. Απέμειναν κάπου 30 αντάρτες στα βουνά της Κρήτης. Από αυτούς άλλοι σκοτώθηκαν, άλλοι έφυγαν στο εξωτερικό, μερικοί συνελήφθησαν και για δύο τρεις κανείς δεν έμαθε τι απέγιναν.

22 Φεβρουαρίου 1975. Ο Γιάννης Θεοδωράκης, αδελφός του Μίκη, ενημερώνει τον εισαγγελέα Εφετών, που δεν είχε λάβει γνώση της δημοσίευσης του διατάγματος αμνήστευσης δύο ανταρτών που τα ίχνη τους είχαν χαθεί. Έχοντας την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στα χέρια του ο εισαγγελέας δίνει σήμα προς την χωροφυλακή, με το οποίο γίνονταν γνωστό, ότι έπαυε η καταδίωξη και η επικήρυξη των δύο φυγόδικων 26 χρόνια μετά το τέλος του εμφυλίου.

23 Φεβρουαρίου 1975. 15 χιλιόμετρα έξω από τα Χανιά, στον δρόμο που οδηγεί στον Θέρισσο, ο Γιώργος Τζομπανάκης και ο Σπύρος Μπλαζάκης, οι τελευταίοι αντάρτες που γνώρισε οι Ελλάδα, 10.20 το πρωί, έπεφταν στις αγκαλιές, συγγενών, φίλων και συντρόφων, πλέον νόμιμοι και περήφανοι. Παρά τις τρεις ευκαιρίες που τους είχαν δοθεί όλα αυτά τα χρόνια ακόμη και με μία προφορική τους μετάνοια να απαρνηθούν τις πολιτικές τους αρχές τους αυτοί αρνήθηκαν και προτίμησαν να ζουν σαν τα αγρίμια στις σπηλίες. Και όσο οι χωροφύλακες δεν μπορούσαν να τους συλλάβουν τόσο στοιβάζονταν το κατηγορητήριο εναντίον τους. Ένα κατηγορητήριο που πλέον συμπεριελάμβανε και φόνο και αντικυβερνητικές ενέργειες. «Ξέρουμε ότι όλα τα αδικήματα της περιοχής τα ‘χουν φορτώσει στο κεφάλι μας», δήλωναν οι δύο, στον Βρετανό δημοσιογράφο Ντ. Τονγκ, το 1972 σε αποκλειστική συνέντευξη που έκανε το γύρο του κόσμου. Αν και επικηρυγμένοι για 150.000 δραχμές, σημαντικό ποσό για την μετεμφυλιακή Ελλάδα, αν και πολλοί γνώριζαν το που βρίσκονται, κανείς Κρητικός δεν πρόδωσε. Τώρα που η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή είχε δώσει την οριστική αμνηστία όλα αυτά άνηκαν στο παρελθόν.

Ανάμεσα στους πρώτους που τους υποδέχτηκαν και η κυρά Μάρκαρη, αδελφή του πατέρα του Τζομπανάκη, ηλικίας 102 που βγήκε στο δρόμο του χωριού κλαίγοντας. Και στους δύο ήρθαν μνήμες από το 1963, τότε που ο πατέρας του Τζομπανάκη, καθώς προαισθάνονταν ότι πλησιάζει το τέλος του ζήτησε να δει τον γιο του. Αυτό πληροφορήθηκαν και οι διώκτες του και περικύκλωσαν το σπίτι, στήνοντας καρτέρι. Όμως ο Τζομπανάκης, πλησιάζοντας το σπίτι, αντελήφθη τι συνέβαινε και έσπευσε να εξαφανισθεί. Την ημέρα της «απελευθέρωσης» του φθάνοντας στο χωριό του, έσπευσε να δει το γκρεμισμένο και καμένο σπίτι του ενώ λίγο νωρίτερα είχε σταματήσει στο νεκροταφείο του χωριού.

Στα χωριά τους, στο Γαβαλοχώρι και το Κόκκινο Χωριό, στήνεται ένα μικρό γλέντι, το ριζίτικο που τους υποδέχονται δεν είναι άλλο από το «αγρίμια και αγριμάκια μου, λάφια μου μαραμένα, πέστε μου που είναι οι τόποι σας». Ανάμεσα στους δημοσιογράφους που είχαν έλθει στα Χανιά για να γίνουν μάρτυρες της ιστορικής στιγμής (σ.σ. είχαν ενημερωθεί για την διαδικασία από την τοπική οργάνωση του ΚΚΕ) ήταν και ξένοι ανταποκριτές. Ο Γιάννης Θεοδωράκης έγραφε στον Ριζοσπάστη της επόμενης ημέρας: «Μάτια βουρκωμένα. Χέρια, στόματα, νύχια γαντζώνονται στους “αετούς”, άλλοτε παθιασμένα και άλλοτε τρυφερά. Και το τραγούδι, τραγούδι. Σπαραγμός και λεβεντιά. Ο Ντέιβιντ Τοντ από τον Ομπσέρβερ ψιθυρίζει: απίστευτο, απίστευτο. Ο Λέις Πέρσον από το Αρμπέτετ. Μα στα αλήθεια συμβαίνουν όλα αυτά; αναρωτιέται. Ο Μπρέιβικ των Τάιμς της Νέας Υόρκης, με μία κούπα κρασί που κάποιος του ‘βάλε στο χέρι, επιμένει για λίγη σιωπή, για λίγη ησυχία, θέλει κάτι να πει. “Ευχαριστώ“, φωνάζει, τρέμοντας σχεδόν από την συγκίνηση. “Ευχαριστώ που μου δώσατε να καταλάβω εδώ τι θα πει λεβεντιά και τι σημαίνει για την Κρήτη η ελευθερία“».

Στη συνέντευξη Τύπου που έδωσαν λίγες ώρες μετά την κάθοδο τους μίλησαν για όλα. Για την υπερηφάνεια «γιατί κατορθώσαμε να γίνουμε ελεύθεροι πολίτες χωρίς να σκύψουμε το κεφάλι. Χωρίς να υποκύψουμε σε συμβιβασμούς, που θα ήταν βάρος για όλη την υπόλοιπη ζωή μας». Για το πως περνούσαν τις μέρες τους: «Ήταν ημέρες που περνούσαμε καλά. Καθόμαστε στην ψηλότερη κορυφή, το Όρνιο, ύψους 2.500 μέτρων, και αγναντεύαμε την θάλασσα και όταν ήταν καθαρός ο καιρός την Πελοπόννησο, την Αττική, τα Δωδεκάνησα. Διαβάζαμε κι’ όλας ότι μας έπεφτε στα χέρια. Βιβλία, εφημερίδες και ότι άλλο. Από το 1960 είχαμε και ραδιόφωνο… Για τις δύσκολες στιγμές δεν είναι δυνατόν να αφηγηθούμε καμία. Η μία ώρα ήταν πιο δύσκολη από την άλλη. Έτσι και αρχίσουμε να μιλάμε, δεν θα τελειώσουμε ποτέ. Μονάχα τον πρώτο καιρό της δικτατορίας, όταν το κυνηγητό ήταν πιο σκληρό, μπορούμε να πούμε ότι δυσκολευτήκαμε κάπως περισσότερο. Περάσαμε τότε ημέρες χωρίς να δούμε φως κλεισμένοι σε σπηλιές. Όμως αυτές τις δύσκολες ώρες είχαμε την υποστήριξη όλων των ανθρώπων, όχι μόνο των αριστερών αλλά και των δεξιών. Μη φανταστεί κανείς ότι αν δεν είχαμε αυτή την υποστήριξη θα επιζούσαμε».

Σε ότι αφορά την σίτιση τους, το κυνήγι ήταν απαγορευτικό, «υπήρχε ο κίνδυνος να μας ακούσουν και τότε μπορούσε να φτάσει και ο έκτος στόλος. Άλλοτε είχαμε τροφή, άλλοτε μέναμε νηστικοί για ημέρες. Πηγαίναμε σε σπίτια φίλων και δεν ξέραμε αν θα τους βρούμε εκεί ή αν ήταν εξορία ή νεκροί».

Πολλά υπέστησαν όσοι από τους κατοίκους των χωριών έδιναν βοήθεια στους δύο αντάρτες. Διωγμούς, φυλακίσεις, ψυχολογική πίεση. Ανάμεσα σε αυτούς η Κατίνα Βογιατζάκη και η Αργυρώ Αναστασάκη. Και οι δύο πρώτες ξαδέρφες του Τζομπανάκη, σε προχωρημένη ηλικία , έμειναν περίπου ένα χρόνο φυλακή, γιατί βοήθησαν με διάφορους τρόπους τους αντάρτες.

Ένας συγχωριανός του Τζομπανάκη θα αφηγηθεί στον απεσταλμένο της εφημερίδας «Τα Νέα», Γιώργο Καραλή, ότι είχαν για συνθηματικό τους ένα βήξιμο: «Είκοσι χρόνια του φύλαγα, είχαμε για σύνθημα ένα βήξιμο. Έμπαιναν στο σπίτι μου βράδυ, μιά δυό φορές την εβδομάδα, για να πάρουν τρόφιμα. Αυτό βάστηξε 20 ολόκληρα χρόνια, μέχρι που το 1972, αρρώστησα και δεν μπορούσα να κάνω αυτή τη δουλειά».

Οι ξένοι δημοσιογράφοι αναρωτιούνται τι έχουν μέσα στους σάκους που κουβαλούσαν κατεβαίνοντας. Ήταν όλο τους το βιός μαζί, με τις μαγκούρες τους και τα κιάλια, λάφυρο του Γιώργου από τους ναζί, το 1942. Μέσα από τους σάκους ο Γιώργος βγάζει μερικά χόρτα και βότανα του βουνού, ένα αδιάβροχο, ένα φακό, μία μηχανή για κούρεμα, μια ξυριστική λεπίδα και ένα κουτί με κρέμα. «Μην κοροϊδέψετε» είπε «το δέρμα μου είναι πολύ λεπτό».

Το πρώτο βράδυ τους στον πολιτισμό το πέρασαν στο ξενοδοχείο Κύδων στα Χανιά. Με τον πολιτισμό δεν κατάφεραν να εξοικειωθούν άμεσα. Την άλλη ημέρα στο αεροπλάνο που τους μετέφερε στην Αθήνα ο Γιώργος παραδέχθηκε ότι δεν μπόρεσε να κοιμηθεί από τα καζανάκια που ακούγονταν. Στην Αθήνα, η πρώτη του κίνηση ήταν να επισκεφθούν το Πολυτεχνείο και να αφήσουν λίγα λουλούδια στο μνημείο των πεσόντων και στην συνέχεια έφυγαν για την τότε Σοβιετική Ένωση από την ηγεσία της οποίας ήταν επίσημοι προσκεκλημένοι.

Η ζωή τους τα επόμενα χρόνια κύλησε ήρεμα με τον Σπύρο Μπλαζάκη να παντρεύεται να ζει στη Νέα Σμύρνη ενώ ο Γιώργος Τζομπανάκης παντρεύτηκε και αυτός αλλά δεν έφυγε από την Κρήτη. Παρά την απόσταση δεν έχασαν την επαφή τους και την φιλία τους. Έφυγαν από την ζωή με απόσταση ενός μήνα στα τέλη του 1996.

Κωστής Χριστοδούλου

news247.gr

Αφήστε το σχόλιο σας