Οταν ηχούν οι σειρήνες Reviewed by Momizat on . του Δρ. Θεόδωρου Γκαλέα Καιρός καλός με αραιές νεφώσεις και κατά τις μεσημβρινές ώρες αρκετή ηλιοφάνεια. Έτσι προβλέπει η ΕΜΥ. Ξαφνικά, κατά τις 11π.μ., ηχούν ο του Δρ. Θεόδωρου Γκαλέα Καιρός καλός με αραιές νεφώσεις και κατά τις μεσημβρινές ώρες αρκετή ηλιοφάνεια. Έτσι προβλέπει η ΕΜΥ. Ξαφνικά, κατά τις 11π.μ., ηχούν ο Rating: 0

Οταν ηχούν οι σειρήνες

Οταν ηχούν οι σειρήνες
του Δρ. Θεόδωρου Γκαλέα

Καιρός καλός με αραιές νεφώσεις και κατά τις μεσημβρινές ώρες αρκετή ηλιοφάνεια. Έτσι προβλέπει η ΕΜΥ. Ξαφνικά, κατά τις 11π.μ., ηχούν οι σειρήνες σε όλη την Ελλάδα. Προειδοποιούν τον κόσμο να κρυφτεί για να αποφύγει τις εχθρικές ρουκέτες των αεροπλάνων, που θα εξαπολύονταν σε λίγο. Ήταν η πρώτη φορά που μας προειδοποίησαν. Τις άλλες φορές ο βομβαρδισμός γινόταν χωρίς να προηγηθούν σειρήνες. Στις επιθέσεις αυτές που κρατούν για 3-4 χρόνια καθημερινά, ανελέητα, αποτέλεσμα ήταν να χαθούν πολλά καταστήματα. Στην πόλη μας έπληξαν όλους τους εμπορικούς δρόμους από την Ασκληπιού μέχρι την ΚαραΪσκάκη και από την Βασίλη Τσιτσάνη μέχρι τη Στρατηγού Σαράφη. Έκλεισαν με μεγάλες υλικές ζημιές αλλά, ακόμη πιο επώδυνο, με έμψυχες απώλειες, αφήνοντας ορφανές οικογένειες και δυστυχισμένους ανθρώπους. Τα εχθρικά αεροπλάνα πιθανόν να είχαν πιλότους οποιασδήποτε εθνικότητας. Ακολουθούσαν εντολές! Δεν τους απασχολούσε τι συνέβαινε κάτω στη γη. Οι άνθρωποι όλοι, μουδιασμένοι, περιμένουν την επόμενη επίθεση. Ίσως, σκέφτονται κάποιοι, να είχαμε κάνει και εμείς λάθη τα προηγούμενα χρόνια και δεν προετοιμάσαμε την άμυνά μας. Αλλά να, νομίσαμε ότι ο αγώνας είχε πια τελειώσει για την πατρίδα μας και είχαμε επιτέλους την ευκαιρία να ζήσουμε την έννοια της ευημερίας και της ανεμελιάς μετά από τόσους πολέμους, αιχμαλωσίες και θυσίες των προγόνων μας. Λάθος! Ο αγώνας δεν τελειώνει ποτέ. Όσο υπάρχει  ο εγωϊσμός, η πλεονεξία, η επιθυμία για απόκτηση της περιουσίας του διπλανού σου, που μπορεί να είναι και ένας ολόκληρος λαός, ο αγώνας δεν σταματά. Οι πρόγονοί μας το ένιωσαν αυτό πολύ καλά.  Εμείς, μπλεχτήκαμε στους παράδρομους της ευδαιμονίας και, ξεχαστήκαμε. Γίναμε λεία εύκολη σαν το ζωάκι που ανυποψίαστο ξεθαρρεύει ενώ πίσω από τους θάμνους καραδοκεί το θηρίο.

Φανταστικό ήταν το σενάριο για το βομβαρδισμό. Τα καταστήματα δεν χτυπήθηκαν από αυτού του είδους τις ρουκέτες. Ωστόσο οι ζημιές είναι κραυγαλέες καθώς βαδίζουμε στους δρόμους των ελληνικών πόλεων. Το παιχνίδι εκεί το χάσαμε. Όταν πέφτεις όμως πρέπει να σηκώνεσαι και πάλι. Είσαι στη ζωή και μπορείς να παλέψεις. Τίποτα δεν τελείωσε ακόμη!

 

 

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή