Ο τρικαλινός αθλητικογράφος Γρηγόρης Παπαβασιλείου σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη Reviewed by Momizat on . Ο τρικαλινός δημοσιογράφος περί τα αθλητικά, Γρηγόρης Παπαβασιλείου, παραχώρησε συνέντευξη σε ιστλόγιο της Δράμας. Μίλησε για όλα! Από τη ζωή του εδώ, στα Τρίκα Ο τρικαλινός δημοσιογράφος περί τα αθλητικά, Γρηγόρης Παπαβασιλείου, παραχώρησε συνέντευξη σε ιστλόγιο της Δράμας. Μίλησε για όλα! Από τη ζωή του εδώ, στα Τρίκα Rating: 0

Ο τρικαλινός αθλητικογράφος Γρηγόρης Παπαβασιλείου σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη

Ο τρικαλινός αθλητικογράφος Γρηγόρης Παπαβασιλείου σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη

Ο τρικαλινός δημοσιογράφος περί τα αθλητικά, Γρηγόρης Παπαβασιλείου, παραχώρησε συνέντευξη σε ιστλόγιο της Δράμας. Μίλησε για όλα! Από τη ζωή του εδώ, στα Τρίκαλα, μέχρι το κλείσιμο της ΕΡΤ, το τι σημαίνει να έχει κανείς δουλειά, το δημοσιογραφικό επάγγελμα, το μπάσκετ, τις προτεραιότητες για σήμερα. Εχει ουσία η συνέντευξη, καθώς αποτυπώνει τα όσα περνούμε οι δημοσιογράφοι, τις αβεβαιότητες, το άγχος και το πάθος. Αποτυπώνει, επίσης, τη μετάβαση από μια επαρχιακή πόλη στην Αθήνα, αλλά και την ανάγκη να υπάρχει σταθεή δουλειά. Σεμνή και ειλικρινής η παράθεση απόψεων, διαβάζεται μονορούφι. Ακολουθεί η συνέντευξη στον Γρηγόρη Ευσταθιάδη από το ιστολόγιο http://gregorama-drama.blogspot.gr

 

ΠΩΣ ΗΡΘΕ Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ; ΗΤΑΝ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΑΣ ΟΝΕΙΡΟ;

grigoris p1Ναι, ήταν κάτι με το οποίο ήθελα να ασχοληθώ από μικρός, ιδίως η αθλητική δημοσιογραφία, γιατί  αυτό ξεκίνησα και αυτό κάνω ακόμα.
Από μικρός, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, με τους φίλους στο σχολείο γράφαμε περιγραφές των τότε μεγάλων Διακογιάννη, Μαυρομάτη κ.λπ., πάνω στο βιβλίο και μετά τις κάναμε πρόβα. Ήταν ωραία, λίγο αθώο και ρομαντικό αυτό από τα μικρά μας χρόνια, αλλά αυτό ήθελα να κάνω. Ήταν να παίξω ποδόσφαιρο ή μπάσκετ είτε να ασχοληθώ με τη δημοσιογραφία, αυτό που κάνω και σήμερα.

 

ΚΑΤΑΓΕΣΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ, ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΣΑΣ ΧΡΟΝΙΑ ΕΚΕΙ;

 

Διαφορετικά φαντάζομαι από τα παιδικά χρόνια των υπολοίπων παιδιών που ήταν εδώ στην Αθήνα, γιατί πάντα η επαρχία έχει διαφορές με την Αθήνα. Ο πατέρας μου είναι από τα Τρίκαλα, η μητέρα μου από Αθήνα, ερχόμουν συχνά κι έβλεπα διαφορές. Ουσιαστικά μεγαλώσαμε με περισσότερα παιχνίδια εξωτερικού χώρου, θα έλεγα, δηλαδή μαζευόμασταν  πιο δύσκολα σπίτι, γιατί είχαμε και τον χώρο εκεί, τις λεγόμενες αλάνες, κάτι που παιδιά στη δική σου ηλικία αποκλείεται να έχουν δει πως είναι και πιο αθώα. Έβλεπα όταν ερχόμουν εδώ, γιατί ερχόμουν συχνά, ότι τα παιδιά ήταν πιο πονηρεμένα, να το πω έτσι, εμείς ήμασταν λίγο πιο αθώοι στην επαρχία. Ήταν πιο αθώα τα χρόνια εκείνα!

grigoris p5ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΑΤΕ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΣ ΜΕ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ; ΘΕΛΗΣΑΤΕ, ΙΣΩΣ, ΝΑ ΜΠΕΙΤΕ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΟΜΑΔΑ;

Ναι, έπαιζα και όταν πέρασα στο πανεπιστήμιο και ήρθα εδώ στην Αθήνα είχα κάνει προπονήσεις με τον Ηλυσιακό, που ήταν τέταρτη εθνική τότε, αλλά δυστυχώς είχα τραυματισμούς στα γόνατα μου και σταμάτησα. Μέχρι ένα φεγγάρι έπαιζα και στο πρωτάθλημα Σάλας της πρώτης εθνικής με τον νομό του εθνικού Αστέρα, παράλληλα με τη δημοσιογραφία.

 

 

ΣΠΟΥΔΑΣΑΤΕ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ. Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΣΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΠΩΣ ΗΤΑΝ;

Για μένα ήταν δεδομένο ότι θα ερχόμουν εδώ γιατί και λόγω οικογενειακών δεσμών, σου είπα η μητέρα μου είναι από εδώ και όλη της η οικογένεια είναι εδώ, οπότε είχαμε και στενές σχέσεις. Πιο δεδομένο ήταν ότι θα έρθω στην Αθήνα να σπουδάσω, παρά το τι θα σπουδάσω, οπότε για μένα δεν υπήρχε καν θέμα μετάβασης. Ήταν σαν να συνέχιζα τη ζωή μου κανονικά.

 

ΕΧΕΤΕ ΠΕΡΑΣΕΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΖΩΗ ΣΑΣ;

Κοίταξε, το όλο θέμα ήταν στη δημοσιογραφική ζωή, ιδίως στο ξεκίνημα που πρέπει να αποδεικνύεις πράγματα συνεχώς. Περνάς και πάρα πολλές ώρες στο κανάλι. Εγώ ξεκίνησα με τηλεόραση κατευθείαν από τον ΑΝΤ1 και τότε είχαμε και πολύ υλικό, γιατί είχε όλο το πρωτάθλημα μπάσκετ, οπότε συνεχώς χρειαζόταν να είμαι εδώ, οπότε αν δεν είχα εγώ δικό μου σπίτι, το πατρικό της μητέρας μου, αν δεν είχα εδώ τους συγγενείς της μητέρας μου να μπορούν να με βοηθάνε και οικονομικά και με το φαγητό, ας πούμε, που είναι απλά πράγματα για κάποιους, οπότε ακόμα και αυτό έχει διαφορά γιατί κάποιος που ήταν από επαρχία εντελώς μόνος του εδώ, μπορεί να μην τα είχε καταφέρει γιατί εγώ στην αρχή ήμουν ενάμισι χρόνο απλήρωτος για 18 μήνες, που δεν είναι παίξε γέλασε. Πάρα πολύ δύσκολο και ευτυχώς είχα τη στήριξη της οικογένειάς μου και ήμουν τυχερός γιατί ένας από τους δυο γονείς μου ήταν από εδώ.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΑΤΕ ΤΗ ΜΑΚΡΟΒΙΟΤΕΡΗ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΑΝΤ1 ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΡΤ. ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΑΣ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΔΥΟ ΕΚΠΟΜΠΕΣ.

Ευχαριστώ τον ΑΝΤ1 για την επένδυση που έκανε ουσιαστικά πάνω μου. Το Σούπερ Σάββατο το αγαπούσα πολύ ως εκπομπή. Ηταν μια από τις εκπομπές που ήταν στο πρόγραμμα του ΑΝΤ1 από την πρώτη μέρα που ξεκίνησε να εκπέμπει, μπορεί να ήσουν κι αγέννητος εσύ το 1989, αν θυμάμαι καλά. Μου φέρνει στο μυαλό πολύ ευχάριστες αναμνήσεις και ουσιαστικά μου έδωσε την ευκαιρία να κάνω ό,τι έκανα στην υπόλοιπη δημοσιογραφική μου ζωή. Ηταν σημαντικό εφόδιο το Σούπερ Σάββατο και μόνο αυτό το γεγονός, ότι ήταν η μακροβιότερη αθλητική εκπομπή στην ιδιωτική τηλεόραση, αυτό λέει πολλά και ότι την παρουσίασαν και πριν από μένα άνθρωποι που έχουν κάνει ξεχωριστή καριέρα στην αθλητική δημοσιογραφία και αυτό δείχνει πολλά. Από εκεί και πέρα, για την Αθλητική Κυριακή, τι να πούμε; Μόνο το brand name Αθλητική Κυριακή, αυτό είναι η αθλητική δημοσιογραφία στην Ελλάδα. Δηλαδή δεν υπάρχουν και πολλά πράγματα να κάνεις μετά, από τη στιγμή που έχεις παρουσιάσει την Αθλητική Κυριακή. Το μόνο που μένει είναι να περιγράψουμε το μουντιάλ στη Βραζιλία, πράγμα που θα γίνει το καλοκαίρι, αλλά είχα την τιμή να είμαι και μόνος μου παρουσιαστής στη grigoris p2συγκεκριμένη εκπομπή, κάτι που δεν συνέβη για πολλούς στο παρελθόν. Ηταν ένα μεγάλο σχολείο κι αυτό και ειδικότερα στην ΕΡΤ μου δόθηκαν πάρα πολλές ευκαιρίες για να αποδείξω τι μπορώ να κάνω και νομίζω ότι τις άρπαξα αυτές τις ευκαιρίες!

 

ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ ΓΙΑ ΟΣΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΕΡΤ ΚΑΙ ΔΤ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΑΤΕ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΕΡΤ

 

Δυστυχώς αποδείχτηκε ότι δεν υπήρχε σχέδιο! Ακόμα και η σκέψη ως σκέψη να ήταν σωστή, γιατί θέλανε να σταματήσουν πλέον να υφίστανται κάποιες παθογένειες που υπάρχουν στο δημόσιο, γιατί ήταν λίγο περίεργη η κατάσταση στην ΕΡΤ, ήταν δηλαδή και δημοσιογραφικό μαγαζί και δημόσιο, που αυτά δεν συνδυάζονται, ουσιαστικά. Θέλοντας να κόψουν κάποια άσχημα πράγματα, ήταν αυτό που λέμε «μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά». Το κακό για μένα είναι ότι φάνηκε ότι δεν υπήρχε σχέδιο και κάτι που θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τώρα, δηλαδή η μετάβαση στο επόμενο σχήμα, όχι απλά δεν έχει ολοκληρωθεί, αλλά δεν ξερώ καν ποτέ θα ολοκληρωθεί. Με στεναχώρησε και το κλείσιμο και η μετέπειτα αβεβαιότητα των παιδιών που βρίσκονται εκεί και γενικότερα, επειδή έχω καλές αναμνήσεις από την ΕΡΤ θα ήθελα να τη δω να στέφεται και πάλι στα ποδιά της. Τώρα, πως θα γίνει ως ΕΡΤ, ως ΔΤ, ως ΝΕΡΙΤ, ως οτιδήποτε, αυτό δεν εξαρτάται από μένα και δεν έχω άποψη για το θέμα.

ΥΠΗΡΞΑΝ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ Ο ΧΩΡΟΣ ΤΩΝ ΜΜΕ ΣΑΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕ;

Δεν απογοητεύεσαι από τον χώρο, απογοητεύεσαι από ανθρώπους! Εγώ ξεκίνησα το 1996 άρα φαντάξου ότι μετά από 17 χρονιά, στη διαδρομή σίγουρα θα βρεθούν κάποιοι που και θέλουν να σου βάλουν τρικλοποδιά και θέλουν να σε σταματήσουν και βλέπουν ότι αξίζεις αλλά φοβούνται για τη θεσούλα τους και φοβούνται εσένα! Από ανθρώπους έχω απογοητευτεί, από τον χώρο όχι, γιατί ήταν αυτό που γούσταρα να κάνω, δηλαδή η δημοσιογραφία πραγματικά και θα το δεις κι εσύ στην πορεία, είναι διάθεση, είναι πάθος! Αυτό είναι η δημοσιογραφία, πρέπει να ξυπνάς και να γουστάρεις να πηγαίνεις στη δουλειά σου. Αν σου φύγει αυτό, τότε ρουτινιαζεις και δεν μπορείς να κανείς και καλά τη δουλειά σου κι όσο περισσότερο διατηρήσεις τη λέξη «πάθος», τόσο καλυτέρα θα τα πας!

 

grigoris p3ΑΝ ΣΑΣ ΔΙΝΟΝΤΑΝ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟ ΑΛΛΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ, ΠΟΙΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ;

Να σου πω την αλήθεια, δεν το ξερώ και δεν το έχω σκεφτεί! Είμαι τυχερός, δηλαδή αυτό που λένε, ότι κάνει κάποιος το χόμπι του επάγγελμα, συμβαίνει με μένα, γιατί αυτό ήταν που ήθελα να κάνω από μικρός. Δεν μπήκα ποτέ στη διαδικασία να πω ότι θέλω να γίνω κάτι άλλο. Όταν ήμουν πιο μικρός, με συνάρπαζε και το ιστορικό – αρχαιολογικό κομμάτι, μου άρεσαν αυτά, αλλά μετά προχωρώντας και βλέποντας και τι ακριβώς γίνεται, ότι δεν υπάρχει επαγγελματική αποκατάσταση κλπ, δεν σκέφτομαι τίποτα άλλο έξω από τη δημοσιογραφία, αν και όπως λένε, η δημοσιογραφία μπορεί να σε οδηγήσει σε πολλές πόρτες, σου ανοίγει πολλές πόρτες! Άλλωστε, οι περισσότεροι δημοσιογράφοι γίνονται και πολιτικοί κάποια στιγμή στην πορεία.

 

ΕΙΣΤΕ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΣΤΗ ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΑΝΤ1. ΠΩΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΑΤΕ ΟΤΑΝ ΣΑΣ ΠΡΟΤΑΘΗΚΕ ΑΥΤΗ Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΙΩΘΕΤΕ ΠΟΥ ΕΙΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ;

Νιώθω μια χαρά, γιατί μου αρέσει η επαφή με τα παιδιά και γενικότερα μου αρέσει η «ιστορία» της μεταλαμπάδευσης εμπειριών, γιατί δεν είναι μεταλαμπάδευση γνώσης. Ουσιαστικά μεταφέρω τις εμπειρίες μου και επειδή το συγκεκριμένο μάθημα που κάνουμε, ιδίως η τηλεόραση, είναι πρακτικό. Μου αρέσει το γεγονός ότι μαθαίνω στα παιδιά καινούρια πράγματα. Μου αρέσει η σχολή!

grigoris p4

ΤΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΘΑ ΔΙΝΑΤΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ ΜΕ ΤΑ ΜΜΕ;

Μια είναι η συμβουλή, είναι τρίπτυχο δηλαδή. Δουλειά, δουλειά, δουλειά και γερό στομάχι! Ιδίως στην αρχή πρέπει να έχεις πολύ γερό στομάχι, γιατί οι απογοητεύσεις είναι αρκετές. Μπαίνεις σε έναν χώρο, όπου οι φίλοι είναι μετρημένοι στο ένα δάχτυλο. Αν καταφέρεις μέσα στο χώρο και βρεις έναν πραγματικό φίλο, πρέπει να αισθάνεσαι τυχερός και είναι πολύ λίγες οι φορές που δεν θα βρεις κάποιον να σου βάζει τρικλοποδιές! Μπαίνεις σε έναν χώρο δύσκολο, πρέπει να μην απογοητεύεσαι, να θέλεις αυτό που κανείς, αυτό που πρόκειται να κανείς και συνεχώς να αποδεικνύεις, ιδίως στην αρχή.

 

ΠΩΣ ΘΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΑΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ;

Ευτυχώς ή δυστυχώς είμαι από τους προβεβλημένους του χώρου, οπότε ας κρίνει ο καθένας! Δεν μπορώ να χαρακτηρίσω τον εαυτό μου. Θα έλεγα, αν μπορώ να πω κάτι, ότι είμαι αντικειμενικός στη δουλειά μου. Όσο μπορεί να υφίσταται ως έννοια, γιατί έχω ξαναπεί ότι υπάρχει υποκειμενικότητα γενικότερα, αλλά λέω αυτό που βλέπω, αυτό είναι σημαντικό στη δουλειά μας και δεν προσπαθώ να στρογγυλέψω τίποτα!

 

ΕΧΕΤΕ ΞΕΧΩΡΙΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΑΤΟΜΟ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΕΙ;

Έχω συνεργαστεί με πολύ κόσμο. Δεν μπορώ να πω ότι είχα στη διαδρομή κάποιον μέντορα, κάποιον να με πάρει από το χέρι και να μου δείξει τι να κάνω και πώς να το κάνω και όλα αυτά! Δεν έχω κάποιον να ξεχωρίσω.

 

grigoris p6ΦΕΤΟΣ ΣΑΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ NOVA. ΠΕΙΤΕ ΜΑΣ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΕΚΕΙ

Θεωρώ ότι είναι ενδιαφέρουσες οι εκπομπές. Κάνω Κάθε Δευτέρα στις 11 το βραδύ την μπασκετικη εκπομπή, το «ώρα για μπάσκετ», που τα τελευταία δυο – τρία χρονιά που ήταν το μπάσκετ στην ΕΡΤ, δεν υπήρχε ανάλογη εκπομπή που να ασχολειται με το ελληνικό πρωτάθλημα και δίνει την ευκαιρία σε όσους βλέπουν το κανάλι, να γνωρίσουν πρόσωπα και πράγματα ενός προϊόντος που ήταν λίγο παραγνωρισμένο τα τελευταία χρόνια, δεν θα παρακμασμένο, αλλά που δεν είχε την προβολή που του άξιζε. Νομίζω ότι κάνουμε μια εκπομπή που ο τηλεθεατής μαθαίνει πράγματα και περνάει ευχάριστα μια ώρα. Κάνω και την εκπομπή του Σαββάτου, το «παίζουμε Ελλάδα», το οποίο είναι σαν μια μικρή «αθλητική Κυριακή», δηλαδή ασχολειται με τα τρία ματς που έχει συνήθως το Σάββατο, με τα παιχνίδια μπάσκετ, βόλεϊ και γενικότερα διεθνή και όλη την αθλητική κίνηση, ότι ακριβώς υπάρχει. Μου αρέσουν και οι δυο εκπομπές, άλλωστε είμαι μοιρασμένος μεταξύ ποδοσφαίρου και μπάσκετ και νομίζω ότι κάνουμε καλά τη δουλειά μας, προσπαθούμε τουλάχιστον.

 

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ;

Το βασικό είναι να υπάρχει σταθερή δουλειά, από τη στιγμή που θα υπάρχει σταθερή δουλειά, όλα τα υπόλοιπα τα βρίσκουμε, υγειά και δουλειά, έτσι όπως έχουμε γίνει! Τρανό παράδειγμα αυτό που έγινε στην ΕΡΤ, δηλαδή κανένας δεν περίμενε να κλείσει και ξαφνικά την άλλη μέρα βρεθήκαν όλοι χωρίς δουλειά. Οπότε λέμε υγειά και δουλειά και τα σχεδία τα αφήνουμε για το μέλλον! Αν είμαστε καλά, θα δούμε τι θα γίνει. Εκεί, όμως, που είμαι, είμαι καλά, αυτό είναι σημαντικό στη δουλειά!

Σύντομο βιογραφικό:

grigoris p7O Γρηγόρης Παπαβασιλείου γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1973 στην Αθήνα.

Μετά τα σχολικά χρόνια στα Τρίκαλα και τα φοιτητικά στο τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ, του Πανεπιστημίου Αθηνών, ακολουθώντας αυτό που ήθελε από παιδί, τον Δεκέμβριο του ’96, ξεκίνησε το αθλητικό ρεπορτάζ στην τηλεόραση του ΑΝΤΕΝΝΑ.

Από το 1998 κι έπειτα ξεκίνησε την παρουσίαση του αθλητικού ένθετου στα δελτία ειδήσεων του σταθμού, καθώς και της επιτυχημένης εκπομπής ΣΟΥΠΕΡ ΣΑΒΒΑΤΟ, που διήρκεσε μέχρι το καλοκαίρι του 2010.

Περιγραφές ελληνικών και ξένων αγώνων ποδοσφαίρου και μπάσκετ, δημοσιογραφικές αποστολές στο εξωτερικό για κάλυψη σπουδαίων αθλητικών γεγονότων, ήταν λίγα μόνο από όσα έκανε κατά τη διάρκεια της καριέρας του στον ΑΝΤΕΝΝΑ.

Από το 2005 και για 6 χρόνια, τον ακούγαμε στην καθημερινή δίωρη αθλητική εκπομπή του ΑΝΤ1 Radio «gate 972».

Το χειμώνα του 2011 τον βλέπαμε στη δημόσια τηλεόραση, όπου μέσα από τη συχνότητα της ΝΕΤ, παρουσίαζε τα αθλητικά δελτία ειδήσεων και έκανε περιγραφές ελληνικών και ξένων αγώνων ποδοσφαίρου.

Η συνεργασία του με το Εργαστήριο Δημοσιογραφίας του ΑΝΤΕΝΝΑ άρχισε το 2004 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Φέτος τον βλέπουμε στη NOVA.

 

(Η πρωτότυπη συνέντευξη, εδώ)

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή