Το Βιομηχανικό Μουσείο Ματσόπουλου είναι ένα από τα σημαντικότερα μουσεία αυτού του είδους στην Ελλάδα. Πρόκειται για την ανάδειξη του μηχανολογικού εξοπλισμού του μεγαλύτερου βιομηχανικού αλευρόμυλου των Βαλκανίων του 19ου αιώνα.
Δαπανήθηκαν από το Δήμο, και σωστά, 1.200.000 ευρώ για την ανάδειξη του Μουσειολογικού εξοπλισμού του Μύλου Ματσόπουλου και έγιναν και τα εγκαίνια του έργου το 2017 από τον τότε αναπληρωτή υπουργό πολιτισμού Βασιλειάδη.
Οκτώ χρόνια τώρα παραμένει κλειστός ο χώρος γιατί ο Δήμος δεν φρόντισε να προσλάβει δύο εργαζόμενους ή να εκπαιδεύσει δυο υφιστάμενους υπαλλήλους του για να έχουν την ευθύνη να λειτουργήσει το Μουσείο όλο το χρόνο και να μην αποτελεί απλά και μόνο σκηνικό για τα Ξωτικά.
Το ίδιο συμβαίνει και στο Μουσείο της Θεόπετρας . Πεταμένα λεφτά για την εικόνα και τη διαφήμιση. Από ουσιαστική παρέμβαση μηδέν.
Alter ego
Ας βάλει εισιτήριο με διαχείριση της ΑΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ, που θα προσλάβει έτσι συμβασιούχους.
Μην του μιλάτε του παιδιού για δύο πράγματα:
1. Προσλήψεις εργαζόμενων.
2. Κάτι το τζάμπα. Και να σου έρθει εκείνη την ώρα το …πιπί σου, πρέπει να πληρώσεις.
Ενώ το δημόσιο υπάλληλο δεν τον πληρώνεις με φόρους αλλά με λεφτόδεντρα!
Δεν είπες κάτι για τον κομμουνισμό όμως… Πως θα σε συγχωρέσει ο Κύριος σήμερα; Είπαμε: κάθε πρωί και κάθε βράδυ.
Σαν τον Παπαγιαννόπουλο που προσεύχονταν με το νυχτικό.
Πεταμένα λεφτά; Θα μου πείτε τι πιο σύνηθες να συμβεί σε αυτή τη χώρα.
Βάσει όμως της θεωρίας του Δημόκριτου « μηδ’ ες το μη ον φθείρεσθαι» αυτά δεν εξαϋλώθηκαν. Κάποιος τα πήρε. Εδώ σε θέλω δημοσιογράφε, διότι στην επικεφαλίδα σου αναφέρεις: “Δημοσιογραφία είναι να δημοσιεύεις αυτά που κάποιος άλλος δεν θέλει να δημοσιευθούν”.
Γράψε λοιπόν, ποιος τα πέταξε και ποιος τα πήρε; Αυτά τα λεφτά, είναι δικά σου και δικά μας.