Ρόι Τάρπλεϊ: Ο άνθρωπος που πρόδωσε τη φύση Reviewed by Momizat on . Ο Ρόι Τάρπλεϊ άφησε τα ξημερώματα την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο του Αρλινγκτον, περιοχή κοντά στο Ντάλας, σε ηλικία, μόλις, 50 ετών. Λόγω της άστατης ζωή Ο Ρόι Τάρπλεϊ άφησε τα ξημερώματα την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο του Αρλινγκτον, περιοχή κοντά στο Ντάλας, σε ηλικία, μόλις, 50 ετών. Λόγω της άστατης ζωή Rating: 0

Ρόι Τάρπλεϊ: Ο άνθρωπος που πρόδωσε τη φύση

Ρόι Τάρπλεϊ: Ο άνθρωπος που πρόδωσε τη φύση

Ο Ρόι Τάρπλεϊ άφησε τα ξημερώματα την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο του Αρλινγκτον, περιοχή κοντά στο Ντάλας, σε ηλικία, μόλις, 50 ετών. Λόγω της άστατης ζωής του νοσηλευόταν τις τελευταίες ημέρες λόγω προβλήματος στο συκώτι του.

Ο Αμερικανός άσος του μπάσκετ είναι πολύ γνωστός στην Ελλάδα από τη σπουδαία καριέρα του με τις φανέλες του Αρη, του Ολυμπιακού και του Ηρακλή, ενώ στο ΝΒΑ έγινε γνωστός με τους Ντάλας Μάβερικς.

Ο Ρόι Τάρπλεϊ «έφυγε» από τη ζωή στα 50του χρόνια και το gazzetta.gr θυμίζει μερικές από τις πιο αμαρτωλές ιστορίες του Αμερικανού που τους πρώτους μήνες στην Ελλάδα μας έκανε να αλλάξουμε άποψη για το τι σημαίνει μπάσκετ.

 tarpley1

Ο Ρόι Τάρπλεϊ αδίκησε τον εαυτό του, πρόδωσε τη φύση για τα σωματικά προσόντα και το μπασκετικό IQ που του χάρισε. Αποτέλεσε το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα του αυτοκαταστροφικού ανθρώπου, απ’ αυτούς που πετάνε στα σκουπίδια τη μία ευκαιρία μετά την άλλη, για να δουν πόσο πιο κάτω μπορεί να πάει ο πάτος του βαρελιού.

Στην περίπτωση του Τάρπλεϊ ταιριάζει το «κρίμα», αλλά δεν ταιριάζει το «άδικο». Για ποια αδικία να μιλήσεις, όταν επί 25 χρόνια οδηγείσαι στον γκρεμό κι αντί να φρενάρεις, ανεβάζεις ταχύτητα και πας ολοένα και πιο γρήγορα;

Ο Τάρπλεϊ έφυγε από τη ζωή στα 50του χρόνια κι αν κάποιος συγγενής του ήθελε να προσφέρει στην ανθρωπότητα θα μπορούσε να γράψει μια… εγκυκλοπαίδεια με τίτλο «το παράδειγμα που πρέπει να αποφύγετε» και μέσα σ’ αυτή να συμπεριλάμβανε το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, τις επιθέσεις κι όλη εκείνη την παραβατική συμπεριφορά που τον έθεσε στο περιθώριο του μπάσκετ από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 και από το περιθώριο της κοινωνίας από τις αρχές της δεκαετίας του 2000…

Οσο για το κρίμα; Οχι μία, αλλά 1000 φορές κρίμα… Ενα από τα μεγαλύτερα ταλέντα στη σύγχρονη ιστορία του ΝΒΑ, ένα από τα κορυφαία ονόματα που πέρασαν από την Ευρώπη, ένας παίκτης που έμοιαζε με ταύρο που παράσερνε όποιον έβρισκε στο διάβα του, μοίρασε τη ζωή του ανάμεσα στο μπάσκετ και το αλκοόλ και τελικά επικράτησε το δεύτερο.

Η αμαρτωλή ζωή του Τάρπλεϊ είναι γνωστή κατά το ήμισυ… Λίγο – πολύ από το 2003 και έπειτα οι πληροφορίες και τα ίχνη του αρχίζουν να χάνονται κι όλοι αντιλαμβάνονταν πως η αντίστροφη μέτρηση είχε ξεκινήσει. Το gazzetta.gr κάνει μια αναδρομή στο παρελθόν, θυμίζει μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές αμαρτωλές περιπέτειες του Ρόι που από μόνες του καταδεικνύουν πως η τελευταία εξέλιξη ήταν λίγο – πολύ αναμενόμενη.

Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη…

Το ΝΒΑ δεν σήκωνε ποτέ πολλά και δεν μπορούσε να μείνει αμέτοχο στην παραβατική συμπεριφορά του Ρόι Τάρπλεϊ. «Αν δεν είχε τα προβλήματα, θα ήταν μέσα στους 50 κορυφαίους παίκτες όλων των εποχών», δήλωσε λίγο μετά την είδηση του θανάτου του ο Μπραντ Ντέιβις, ραδιοφωνικός αναλυτής πλέον των αγώνων των Μάβερικς και πρώην μέλος του προπονητικού τιμ του Ντάλας, όταν ο Ρόι αγωνιζόταν στο ΝΒΑ.

Και μπορεί πράγματι να ήταν έτσι, αν δει κανείς τα νούμερά του και τα όσα πετύχαινε μ’ όλες τις καταχρήσεις που έκανε παράλληλα. Ξεκίνησε την πρώτη του χρονά με 7,5 πόντους και 7,1 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, για να φτάσει το 1990-91 να έχει 20,4 πόντους και 11 ριμπάουντ στα πρώτα πέντε παιχνίδια που πρόλαβε να αγωνιστεί!

 https://www.youtube.com/watch?v=lGrWabCtHtUΗ αντίστροφη μέτρηση για τον Τάρπλεϊ ξεκίνησε πολύ νωρίς, τη σεζόν 1989-90, μετά από πέντε παιχνίδια στην κανονική περίοδο, όταν συνελήφθη να οδηγεί μεθυσμένος. Το 1991 ήρθε η δεύτερη παράβαση για τον ίδιο λόγο και λίγους μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου ακολούθησε η τρίτη που επέφερε και την διαγραφή του από το ΝΒΑ.  Αναγκάστηκε να δοκιμάσει στο USBL και το CBA για να ξεκινήσει το υπερατλαντικό ταξίδι για την Ευρώπη το καλοκαίρι του 1992.

Η επιστροφή, μετά κόπων και βασάνων, στο ΝΒΑ το καλοκαίρι του 1994, έμοιαζε περισσότερο να συνδέεται με το πείσμα των Μάβερικς να μη χάσουν έναν τέτοιο παικταρά! Πώς να αφήσουν να πάει χαμένη μια περίπτωση ενός παίκτη που είχε 20 πόντους και 10 ριμπάουντ στο… καθισιό του, με καμια 10αριά μπύρες την προηγούμενη μέρα; Ετσι, είπαν να βάλουν πλάτη για τελευταία φορά.  Στις 6 Οκτωβρίου του 1994 υπέγραψε συμβόλαιο 22 εκατομμυρίων δολαρίων για έξι χρόνια, αλλά και αυτό… κατάφερε να το πετάξει στα σκουπίδια λόγω της παραβατικής του συμπεριφοράς, μέσα σε διάστημα λίγων μηνών.

Το 2003, όταν πλέον δεν είχε την παραμικρή ελπίδα να βρει σοβαρή δουλειά, έκανε άλλη μια προσπάθεια να επιστρέψει στο ΝΒΑ, αλλά ήταν τέτοιο το βεβαρημένο παρελθόν του που ήταν αδύνατον να του δοθεί κι άλλη ευκαιρία. Ξεκίνησε τις αγωγές, στράφηκε εναντίον των Μάβερικς, διεκδίκησε χρήματα σε μια προσπάθεια να επιβιώσει, αλλά το μόνο που κατάφερε ήταν να στρέψει περισσότερο κόσμο εναντίον του και να βάλει οριστική ταφόπκακα στην καριέρα του και κατ΄επέκταση στη ζωή του.

Ρόι μου, αμαρτία μου εν Ελλάδι

Καλοκαίρι του 1992 και η διοίκηση Μητρούδη ψάχνει έναν αποτελεσματικό τρόπο για να επουλώσει τις πληγές που άνοιξε η υπόθεση «Γκάλη». Αποφασίζει να κάνει ένα από τα μεγαλύτερα «μπαμ» στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ, καταθέτοντας πρόταση – μαμούθ στον Ρόι Τάρπλεϊ που σε ηλικία μόλις 28 ετών αφήνει το ΝΒΑ για την Ευρώπη. Η μεταγραφή κάνει τον γύρο του κόσμου, το όνομα του Αρη ακούγεται στις ΗΠΑ και ο Τάρπλεϊ έρχεται σαν Μεσσίας στην Θεσσαλονίκη για να μπει στα παπούτσια του Γκάλη.

Με το καλημέρα ο Ρόι θυμίζει… Νικ, βάζει τον ΠΑΟΚ στα καλάθια (32 πόντοι) στο 88-56 του Αρη και συνεχίζει με απίστευτες εμφανίσεις και νούμερα TENDEX που δεν είχαν προηγούμενο στο ελληνικό μπάσκετ. Από σέντερ γίνεται πλέι μέικερ, από πλέι μέικερ ξανά σέντερ, φτάνει τα 17 ριμπάουντ κατά μέσο όρο στο πρωτάθλημα και μέχρι να τραυματιστεί ο Αρης πάει τρένο στο πρωτάθλημα, όντας σταθερά πρώτος στη βαθμολογία.

https://www.youtube.com/watch?v=npgnIcg9gLcΣιγά – σιγά, εκεί ανάμεσα στην περίοδο του τραυματισμού και μέχρι την επιστροφή του αρχίζουν τα πρώτα «καμπανάκια» για την εξωγηπεδική του ζωή. Σε μια πόλη όπως η Θεσσαλονίκη μυστικά δεν υπάρχουν και πολύ σύντομα οι άνθρωποι του Αρη μαθαίνουν για τα ξενύχτια του Τάρπλεϊ. Στα πλέι οφ του πρωταθλήματος, παραμονές του πρώτου ημιτελικού με τον Ολυμπιακό στη Χαλκίδα, υπάλληλος του ξενοδοχείου αποκαλύπτει ότι κάτω από το κρεβάτι του Τάρπλεί εντόπισε 35 μπουκαλάκια μπύρας!

Την επομένη ο Αμερικανός τα παρατάει, επιστρέφει στην πατρίδα του και ο Αρης αναγκάζεται να φέρει για έναν ακόμη τον συμπατριώτη του Ρέτζι Θίους για να τον αντικαταστήσει στον τελικό του Κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό στο ΣΕΦ.

Η χρονιά βεβαίως είχε συνδυαστεί με το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο στην ιστορία του Αρη, στον περιβόητο τελικό με την Εφες στο Τορίνο. Στον ημιτελικό, οι «κίτρινοι» ξεπερνούν το εμπόδιο της Σαραγόσα και μετά το τέλος του δεύτερου ημιτελικού, ο Τάρπλεϊ αποφασίζει να… ξεδώσει.  Παρέα μ’ έναν παράγοντα του Αρη στο λόμπι του ξενοδοχείου, ενημερώνει πως… απόψε είναι η βραδιά του. «Σας είχα πει πως θα πάμε μέχρι τέλους. Αφήστε με να το χαρώ» στέλνει το μήνυμα και παρά τις προσπάθειες να μεταπειστεί, ξεκινάει μόνος του μια βραδιά αλκοόλ μ’ ένα μπουκάλι κονιάκ!

Μέσα σε 20 λεπτά το αλκοόλ έρεε στο αίμα του κι όταν ο παράγοντας του Αρη τον παρότρυνε να τον οδηγήσει στο σπίτι του, αυτός απάντησε «Είσαι καλά; Ηπια τόσο λίγο επειδή ήσουν εσύ μπροστά. Πήγαινε εσύ, εγώ θα κάτσω λίγο!»

Ο Τάρπλεϊ έφυγε από την Θεσσαλονίκη, αλλά δεν άφησε πίσω του συντρίμια. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που φοβούνταν για ζημιές στο πανέμορφο σπίτι του στο Πανόραμα, όταν πλέον αποφάσισε να αποχωρήσει. Το χλιδάτο σπίτι στην καλύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης ήταν ανέπαφο, άλλα όταν ο ιδιοκτήτης του έφτασε στο υπόγειο ή… μπόχα από την μπύρα δεν είχε προηγούμενο. Περισσότερα από 1000 στραπατσαρισμένα κουτάκια ήταν… αποθηκευμένα στο υπόγειο  μέσα σε ένα τεράστιο σιδερένιο κάδο απ’ αυτούς που βρίσκονται στους δρόμους!

Την ίδια σεζόν, μαζί με τον Τάρπλει, τη φανέλα του Αρη φορούσε ένας σκόρερ – δολοφόνος, ο Τζέι Τζέι Αντερσον που σε μια πενταετή καριέρα στην Ιταλία είχε 29,1 πόντους και 9,1 ριμπάουντ ανά παιχνίδι! Από την αρχή της περιόδου ο Τάρπλεϊ «έδεσε» με τον συμπατριώτη του και μπήκε «ασπίδα» όταν η διοίκηση προσπάθησε να τον αντικαταστήσει. Ο Αρης έφερε γι αυτό τον λόγο στην Θεσσαλονίκη τον Αμερικανό Λεντλ Εκλς, αλλά συνάντησαν την άρνηση του Ρόι που είπε ξεκάθαρα «ή μένει ο Αντερσον ή φεύγω κι εγώ».

Πίστεψαν ότι θα τον μετέπειθαν και ο νέος Αμερικανός εμφανίστηκε στο Αλεξάνδρειο για την πρώτη του προπόνηση. Μόλις ο Τάρπλεϊ τον είδε μπροστά του, κάθισε στον πάγκο και επανέλαβε «ή μένει ο Τζέι ή φεύγω κι εγώ». Οι άνθρωποι του Αρη έστειλαν τον Τάρπλεϊ στα αποδυτήρια για να αλλάξει και να μπει για προπόνηση, αλλά αυτός έβαλε το… μπουρνούζι του, εμφανίστηκε στα όρια του παρκέ και επανέλαβε «ή το κάνετε ή φεύγω όπως είμαι». Με τα πολλά ο Αντερσον παρέμεινε και μαζί και ο Τάρπλεϊ.

Και φυσικά ο Αντερσον δεν τον ξεχνάει, καθώς σε μια πρόσφατη συνέντευξη στο SentraGoal και στη στήλη «Χρόνια και Ζαμάνια», θυμήθηκε τον πρώην συμπαίκτη του. «Η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε μιλήσει ξανά από τότε. Πάντως μαθαίνω ότι δεν τα πάει και πάρα πολύ καλά, ενώ μου είπαν ότι έχει πάρει και πολλά κιλά. Βέβαια από τότε που ήμασταν συμπαίκτες θυμάμαι ότι δεν έκανε και την καλύτερη ζωή. Έπινε πάρα πολύ, ακόμα και πριν από τις προπονήσεις ή τα παιχνίδια. Ήταν αυτοκαταστροφικός, αλλά όταν έμπαινε στο παρκέ τα ξεχνούσε όλα. Πραγματικά μεγάλος παίκτης και πολύ δύσκολα τον αντιμετώπιζε κανείς. Η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσε να κάνει μεγαλύτερη καριέρα αν ήταν πιο προσεκτικός με τον εαυτό του. Φυσικά και ήταν ο αγαπημένος μου παίκτης στην Ελλάδα. Πραγματικά απίστευτος…», είχε δηλώσει.

Ο πλακωμός με τον Παπαδάκη

Η καταπληκτική χρονιά του Τάρπλεϊ στον Αρη κάνει τον Γιάννη Ιωαννίδη να «ψαχτεί» και παρά τις αμφιβολίες για τον χαρακτήρα του, εισηγείται στον Σωκράτη Κόκκαλη την απόκτησή του το καλοκαίρι του 1993. Ετσι, ο Ρόι επιστρέφει στην Ελλάδα, υπογράφει ένα ακόμη πανάκριβο συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό και αποθεώνεται στο αεροδρόμιο κατά την άφιξή του.

Η χρονιά ξεκινάει ιδανικά, ο Τάρπλεϊ θυμίζει τον παίκτη που «έβγαζε μάτια» στο πρώτο τετράμηνο της παρουσίας του στον Αρη και οι «ερυθρόλευκοι» σαρώνουν τους πάντες με τον Αμερικανό να πετυχαίνει 25άρες και 30άρες, οδηγώντας μαζί με τον Πάσπαλι την ομάδα μέχρι το περιβόητο φάιναλ φορ του 1994. Οι Πειραιώτες πάνε ως αδιαφιλονίκητο φαβορί στην Ισπανία, αλλά το επεισόδιο παραμονές του τελικού γκρέμισε ό,τι χτιζόταν επί έναν ολόκληρο χρόνο.

Ο Τάρπλεϊ επιτίθεται και χτυπάει τον συμπαίκτη του Μπάμπη Παπαδάκη, μέσα στο ξενοδοχείο όπου διαμένει ο Ολυμπιακός, λύνοντας μ’ αυτό τον τρόπο τις διαφορές που είχε μαζί του από παλιότερο περιστατικό. Ο Παπαδάκης σε ερώτηση του Ιωαννίδη μετά από ήττα της ομάδας για το ποιός συμπαίκτης δεν παίζει σύμφωνα με το συμβόλαιό του, έδειξε τον Τάρπλεϊ και ο Αμερικανός του τη φύλαγε για καιρό. Μετά το επεισόδιο ο Τάρπλεϊ εξαφανίζεται από το ξενοδοχείο και ο Ιωαννίδης στέλνει τον «Ολλανδό» να τον εντοπίσει. Εστω κι αργά το βράδυ, τα καταφέρνει, με παρέμβαση Κόκκαλη το θέμα λύνεται προσωρινά, αλλά ο Ολυμπιακός πάει στον τελικό σαν σκορπισμένη διαδήλωση και χάνει το ματς.

Το περιστατικό αυτό ήταν ουσιαστικά και το τέλος της εν Ελλάδι καριέρας του Τάρπλεϊ στην Ελλάδα. Ακολυθεί η μεγάλη κατρακύλα, η περιπλάνηση σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη για μια χούφτα δολάρια. Από την Ρωσία στην Κίνα μέχρι την Κύπρο και τον Εσπερο Καλλιθέας. Τα περιστατικά αλκοολισμού, το… σιδέρωμα της συντρόφου του και πολλά άλλα παρόμοια τον οδηγούν στη φυλακή για 45 ημέρες, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του 2002 δηλώνει χρεοκοπημένος και καταντάει στο σημείο να παίρνει 10 δολάρια την εβδομάδα από τη νέα συντροφό του για να μπορέσει να ζήσει.

Ποιος; Ενας παίκτης που την πρώτη του σεζόν στο ΝΒΑ εισέπραξε 460.000 δολάρια (1987-88) , την δεύτερη 560.000 (1988-89), την τρίτη 765.000 (1990-91), για να ακολουθήσουν δύο πανάκριβα συμβόλαια στην Ελλάδα ύψους 300 εκατομμυρίων δραχμών περίπου, μέχρι να έρθουν τα 22 εκατομμύρια δολάρια του 1995 που αποτέλεσαν και την τελευταία του χαμένη ευκαιρία.

Δείτε μερικά από τα κατορθώματά του, όταν ακόμα έπαιζε μπάσκετ:

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή