Στο Δημοτικό Συμβούλιο Φαρκαδόνας η κατάσταση έχει ξεφύγει και δύσκολα ανατρέπεται Reviewed by Momizat on . Πλέον η κατάσταση έχει ξεφύγει και φυσικά δύσκολα ανατρέπεται. Δεν υπάρχει τρόπος να συμμαζευτεί. Μοιάζει με εκείνον τον ασθενή που πάσχει από αυτοάνοσο νόσημα, Πλέον η κατάσταση έχει ξεφύγει και φυσικά δύσκολα ανατρέπεται. Δεν υπάρχει τρόπος να συμμαζευτεί. Μοιάζει με εκείνον τον ασθενή που πάσχει από αυτοάνοσο νόσημα, Rating: 0

Στο Δημοτικό Συμβούλιο Φαρκαδόνας η κατάσταση έχει ξεφύγει και δύσκολα ανατρέπεται

Στο Δημοτικό Συμβούλιο Φαρκαδόνας η κατάσταση έχει ξεφύγει και δύσκολα ανατρέπεται

Πλέον η κατάσταση έχει ξεφύγει και φυσικά δύσκολα ανατρέπεται. Δεν υπάρχει τρόπος να συμμαζευτεί.

Μοιάζει με εκείνον τον ασθενή που πάσχει από αυτοάνοσο νόσημα, στο οποίο για λόγους που δεν γνωρίζουμε επαρκώς, ο οργανισμός αναγνωρίζει ως ξένα κάποια δικά του κύτταρα και στρέφεται εναντίον τους δηλαδή κατά του εαυτού του. Και ενώ επιστήμη και ασθενής παλεύουν και αγωνίζονται να τονώσουν με τη χρήση κατασταλτικών φαρμάκων το ανοσοποιητικό του σύστημα, το αυτοάνοσο άλλο τόσο φουντώνει.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, άτομα κάθονται και εσωτερικός χώρος

Μοιάζει με εκείνη την οικοδομή που μπάζει από χίλιες μεριές. Φτιάχνεις τη στέγη, χαλάνε τα υδραυλικά. Φτιάχνεις τα πατώματα, χαλάνε οι πόρτες. Φτιάχνεις τα παράθυρα, χαλασμένα τα ηλεκτρικά.

Ποιος φταίει; Φταίει ο μηχανικός που το σχεδίασε; Φταίει ο μάστορας που το κατασκεύασε; Φταίει ο ιδιοκτήτης; Φταίει ο σημερινός ενοικιαστής; Φταίνε οι προηγούμενοι ενοικιαστές; Φταίνε οι κατά καιρούς διαχειριστές; Φταίνε οι καθημερινοί επισκέπτες; Δεν μπορεί κάποιος όμως, κάποιος θα φταίει.

Τι και αν προσπαθείς, τι και αν κάνεις υπομονή, τι και αν φροντίζεις να είσαι διαλλακτικός και ευγενικός; Τι και αν προσπαθείς να αποδείξεις πως υπάρχει και άλλος τρόπος λειτουργίας του. Στο τέλος όλα αυτά αποβαίνουν μάταια. Το παλιό, το ξεπερασμένο, το ήδη καταδικασμένο και το κατεστημένο έχει στυλώσει τα πόδια του και επιμένει απεγνωσμένα να επιβάλλει τους γνώριμους ρυθμούς του και στο τέλος φαίνεται να τα καταφέρνει.

Το αξιακό σύστημα της τιμής, του ήθους, της αξιοπρέπειας, της ευγένειας δεν αφομοιώθηκε από τις νέες γενιές, γιατί ο ιός του παλαιοκομματισμού πρόλαβε να μολύνει όλες τις γενιές από την “αλλαγή του ’81” και μετά, ακόμη και αυτή, τη σημερινή γενιά.

Το μυαλό τους είναι τόσο βουτηγμένο στην ίντριγκα, στις μεθοδεύσεις και στα βρώμικα πολιτικά παιχνίδια, που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να δουν τη ζημιά που προκαλούν στον τόπο.

Είναι τόσο εγκλωβισμένοι από την αρρωστημένη τους και επικίνδυνη προσωπική φιλοδοξία, που τα θεωρούν όλα φυσιολογικά. Στο λεξιλόγιό τους δεν υπάρχουν λέξεις όπως πολιτική αντιπαράθεση, διάλογος, σεβασμός, ευγένεια, επιχείρημα, υπομονή, αξιοπρέπεια.

Βαθιά και καταχθόνια σκέψη του δόλιου αλλά ευφυούς μυαλού τους είναι να απομακρύνουν από το χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης, ότι υγιές και φιλότιμο υπάρχει, ότι καινούργιο και ελπιδοφόρο κατά καιρούς εμφανίζεται. Ιντριγκάρουν και υπονομεύουν ακόμη και τον ίδιο το πολιτικό τους χώρο προκειμένου να καρπωθούν προσωπικά οφέλη.

Και όταν το καινούργιο τολμάει να εμφανιστεί, αν δεν μπορέσουν να το αφομοιώσουν, το αποθαρρύνουν, αναγκάζοντάς το να παραιτηθεί, πριν ακόμα ξεκινήσει ή προσπαθούν να το «κατευθύνουν», εκεί που αυτοί νομίζουν πως θα ωφεληθούν.

Αγνοούν τους δημότες, τους οποίους φρόντισαν με τις συμπεριφορές τους να τους απομακρύνουν από τις συνεδριάσεις εδώ και κάμποσα χρόνια, δοκιμάζουν τις αντοχές του εκλογικού σώματος, διασκεδάζουν με τις θρασείς και ψυχαναγκαστικές τους συμπεριφορές.

Όσο για το θράσος τους δεν έχει όριο. Τολμάνε να σκεφτούν πως αυτοί οι ίδιοι, θα είναι και οι ρυθμιστές των ερχόμενων δημοτικών εκλογών. Το γεγονός ότι οι δημότες τους τιμωρούν απανωτά στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις ούτε που τους απασχολεί.

Δεν είναι εικόνα Δημοτικού Συμβουλίου αυτή, να εμφανίζονται όταν αυτοί κρίνουν πως πρέπει να εμφανιστούν, να μεθοδεύουν τις παρουσίες τους και εκτός των άλλων να εμποδίζουν με κάθε τρόπο την λειτουργία και την ολοκλήρωση της συνεδρίασης.

Ίσως να είναι και ένα τρόπος εκτόνωσης για την μίζερη και ανούσια ζωή τους. Θυμίζει τον ασθενή που κάνει την συνεδρία του και μόλις ολοκληρωθεί έχοντας ηρεμήσει, φεύγει χαλαρός και νηφάλιος. Και αφού «φορτώσουν», περιμένουν την επόμενη συνεδρίαση για να αποφορτιστούν και πάει λέγοντας…

Και σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, έχουν το θράσος και την αναίδεια να παρεμβαίνουν προκλητικά οι ίδιοι και με τσαμπουκά να γράφουν ιδιοχείρως, ότι αυτοί θέλουν στα πρακτικά της συνεδρίασης. Και το χειρότερο, να φτάνουν σε σημείο τέτοιο ώστε να τραμπουκίζουν σε βάρος του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου, γιατί έκανε το αυτονόητο, δηλαδή δεν τους επέτρεψε να αλλοιώσουν τα πρακτικά.

Αλλά πώς να ξεπεράσεις τα δεσμά που έχει δέσει γύρω σου το σύστημα, όταν έτσι σε έχει γαλουχήσει και σε έχει μεγαλώσει;

Λέει ο Βολταίρος: «Είναι δύσκολο να ελευθερώσεις ανόητους, από τις αλυσίδες που σέβονται…».

ΗΛΙΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΟΣ, ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΔΗΜΟΥ ΦΑΡΚΑΔΟΝΑΣ

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή