Συγκέντρωση αλληλεγγύης σε Ηριάννα και Περικλή! – Όταν η αδικία γίνεται νόμος τότε η αντίσταση γίνεται καθήκον! Reviewed by Momizat on . Ανοικτή Συνέλευση Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Τρικάλων :  Μια πρωτοφανής και εκδικητική απόφαση εξέδωσε το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών Αθήνας σήμερα. Με ψήφους 3- Ανοικτή Συνέλευση Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Τρικάλων :  Μια πρωτοφανής και εκδικητική απόφαση εξέδωσε το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών Αθήνας σήμερα. Με ψήφους 3- Rating: 0

Συγκέντρωση αλληλεγγύης σε Ηριάννα και Περικλή! – Όταν η αδικία γίνεται νόμος τότε η αντίσταση γίνεται καθήκον!

Συγκέντρωση αλληλεγγύης σε Ηριάννα και Περικλή! – Όταν η αδικία γίνεται νόμος τότε η αντίσταση γίνεται καθήκον!

Ανοικτή Συνέλευση Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Τρικάλων : 

Μια πρωτοφανής και εκδικητική απόφαση εξέδωσε το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών Αθήνας σήμερα. Με ψήφους 3-2 απορρίφθηκε η αίτηση αναστολής της ποινής της Ηριάννας Β. Λ. και του Περικλή Μ. (οι δύο δικαστές που μειοψήφησαν είχαν την άποψη να αντικατασταθεί η έκτιση της ποινής με περιοριστικούς όρους). Και δυο τους οδηγούνται πίσω στις φυλακές.

Να υπενθυμίσουμε ότι και οι δύο νέοι ενεπλάκησαν σε μια καφκικού τύπου σκευωρία (ενορχηστρωμένη από την αντιτρομοκρατική και εκτελεσμένη άψογα κατά πως φαίνεται από τη δικαστική εξουσία), αφού καταδικάστηκαν σε 13 χρόνια φυλάκιση, χωρίς αναστολή, λόγω των κοινωνικών τους σχέσεων με αθωωθέντα, που είχε αρχικά κατηγορηθεί για συμμετοχή στη «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς». Μάλιστα η αρχική καταδικαστική απόφαση στηρίχτηκε αποκλειστικά στη μερική ταυτοποίηση γενετικού υλικού, στοιχείο ανεπαρκέστατο για αντίστοιχου τύπου καταδίκες.

Στο άκουσμα της απόφασης, φίλοι, συγγενείς και αλληλέγγυοι δεν πίστευαν στα αυτιά τους. Δάκρυα και οργή πλημμύρισαν την αίθουσα, εντός της οποίας ακούστηκαν συνθήματα εναντίον της έδρας.

Νωρίτερα, σε μια κατάμεστη -από τις 9 το πρωί- αίθουσα από αλληλέγγυους, η έδρα με καψώνια και κωλυσιεργίες φρόντισε να δώσει στίγμα για τις προθέσεις της: διακοπές, καθυστερήσεις και ιδιαίτερη επίμονη για απομάκρυνση των αλληλέγγυων από την αίθουσα. Μάλιστα ζητήθηκε από την αστυνομία το μεσημέρι να υπάρχουν στην αίθουσα μόνο όσοι κάθονται και 10-20 όρθιοι. Την ίδια στιγμή, βέβαια, η έδρα δεν είχε κανένα πρόβλημα να δικάζει παρουσία πάνοπλων, κουκουλοφορεμένων ανδρών της αντιτρομακρατικής, που «φρουρούσαν» την Ηριάννα Β. Λ. και του Περικλή Μ.

Ενδεικτική των όσων επρόκειτο να ακολουθήσουν ήταν η αρνητική εισήγηση του εισαγγελέα, Ιωάννη Προβατάρη, στην αίτηση αναστολής. Ο εισαγγελέας υποστήριξε ότι δεν στηρίζεται η υπέρμετρη – ανεπανόρθωτη βλάβη κατά τη φυλάκισή και κρίνεται πιθανή η τέλεση νέων εγκλημάτων. Έτσι πρότεινε τη μη αναστολή της ποινής μέχρι την οριστική εκδίκαση της έφεσης. Αξίζει αν σημειωθεί ότι πρόκειται για τον ίδιο εισαγγελέα που είχε προτείνει αναστολή των ποινών στις υποθέσεις: για τα δομημένα ομόλογα, για το «noor1», ενώ δεν δίστασε -το 2015- να εισηγηθεί την αποφυλάκιση του αρχηγού της Χρυσής Αυγής Νίκου Μιχαλολιάκου και του Χρήστου Παππά με περιοριστικούς όρους λόγω παρέλευσης του 18μηνου, κρίνοντας πως δεν υπάρχει κίνδυνος να τελέσουν νέα εγκλήματα.

Για να το κάνουμε λιανά, λοιπόν: για τη δικαστική εξουσία η δημοκρατία κινδυνεύει από την Ηριάννα και το Περικλή, οι οποίοι έκαναν το φοβερό ατόπημα να είναι η σύντροφος και ο συγκάτοικος, αντίστοιχα, πρώην συλληφθέντα και οριστικώς αθωωθέντα. Χωρίς στοιχεία, με ένα κίνημα που διατράνωνε με κάθε τρόπο την αθωότητα τους, δύο αθώοι άνθρωποι ξαναστέλνονται άδικα στη φυλακή, γιατί κρίνονται ύποπτοι για πιθανή τέλεση νέων εγκλημάτων. Εγκλημάτων φοβερών και τρομερών όπως μια βόλτα στα Εξάρχεια, μια φιλική σχέση με κάποιον αναρχικό, μια προκήρυξη που έχει κρατήσει στο σπίτι, πιθανώς, κάποιος από τους δυο τους. Ζηλευτή συλλογιστική ακόμα και για τα εμφυλιακά στρατοδικεία, που καταδίκαζαν βάσει της -φασιστικής εμπνεύσεως- συλλογικής ευθύνης!

Η χαιρεκακία και μικροψυχία της δικαστικής εξουσίας γίνεται ακόμη πιο ορατή όταν διατρανώνει πως οι δύο νέοι δεν πρόκειται να υποστούν υπέρμετρη βλάβη από τη φυλάκιση τους! Κωφεύουν στην αγωνία αθώων ανθρώπων που τους στερούν τη ζωή και τα όνειρα, την ίδια στιγμή που δίνουν συγχωροχάρτια και αντιμετωπίζουν με το γάντι νέο-ναζί ηγέτες εγκληματικής οργάνωσης, πρεζέμπορους και καταχραστές δημόσιου χρήματος! Για την ανήκεστο βλάβη που προκαλούν στην ίδια την έννοια της δικαιοσύνης, όταν ένας αθώος μένει έστω και μια μέρα στη φυλακή, είναι αποκλειστικά οι ίδιοι υπεύθυνοι και θα πρέπει να λογοδοτήσουν!

Kαλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία, τα συνδικάτα και τις συλλογικότητες, τον κόσμο της αλληλεγγύης και της υπεράσπισης των κοινωνικών κι ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των λαϊκών ελευθεριών, να σταθούμε δίπλα στην Ηριάννα και τον Περικλή και να συγκεντρωθούμε μαζικά και μαχητικά την Τετάρτη 19 Ιουλίου στις 8 μ.μ. στην πλατεία Ρήγα Φεραίου και να διαδηλώσουμε για το δίκαιο αίτημά τους για ελευθερία!

Ανοικτή Συνέλευση Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Τρικάλων

Σχόλια (1)

  • Δύο μέτρα και δυο σταθμά!

    Ο Τάσος Θεοφίλου είχε καταδικαστεί σε 25 χρόνια κάθειρξη για συμμετοχή σε ληστεία μετά φόνου. Πριν από λίγες μέρες αθωώθηκε στο Εφετείο. Με ψήφους 3-2. Ηταν ένας δικαστής που έκανε, με το βάρος της ψήφου του, την πλάστιγγα να γείρει προς τη μεριά του Θεοφίλου. Τότε είπαμε ότι η Δικαιοσύνη λειτούργησε σωστά.

    Η Ηριάννα καταδικάστηκε πρωτόδικα σε κάθειρξη 13 ετών για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση. Αν θέλετε λαϊκό δικαστήριο με ετυμηγορία δευτερολέπτων, να πάτε στο facebook. Μέχρι στιγμής δεν έχουμε δει πουθενά δημοσιευμένο το σκεπτικό της πρωτόδικης υπόθεσης. Ωστόσο πληροφορίες και εκτιμήσεις αναφέρουν ότι το πλήθος των ενοχοποιητικών στοιχείων δεν ήταν επαρκές για να στείλει ένα νέο άνθρωπο πίσω από τα κάγκελα. Επίσης, κατά το διάστημα της υποδικίας της, η Ηριάννα, μπορούσε να διαφύγει στο εξωτερικό και, τέλος πάντων, δεν είχε τη συμπεριφορά ανθρώπου που είναι επικίνδυνος για την τέλεση αξιόποινων πράξεων. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το ακαδημαϊκό της περιβάλλον καθώς η ίδια συντάσσει τη διδακτορική της διατριβή.

    Τη Δευτέρα, το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών δεν εξέτασε αν είναι αθώα ή ένοχη. Το Εφετείο έπρεπε να αποφασίσει αν η ποινή της θα ανασταλεί μέχρι την εκδίκαση της έφεσης της σε δεύτερο βαθμό. Με ψήφους 3-2, απέρριψε την αίτηση αναστολής. Ηταν και πάλι ένας δικαστής. Τώρα είπαμε ότι η Δικαιοσύνη δεν λειτούργησε σωστά.

    Αν σας ενδιαφέρει η προσωπική μου άποψη, θα σας έλεγα ότι ναι, έπρεπε να δώσουν ανασταλτικό χαρακτήρα στην εκτέλεση της ποινής, αξιολογώντας την κοινωνική και ακαδημαϊκή της συμπεριφορά στο διάστημα της υποδικίας. Αλλά αυτή είναι η προσωπική μου άποψη που είναι σπουδαία, όμορφη, καλογυαλισμένη και την καμαρώνω. Υποθέτω το ίδιο κάνετε και εσείς με τη δική σας. Διότι εγώ και εσείς, μπορούμε να έχουμε άποψη, να τη διατυπώνουμε ή και να διαδηλώνουμε για αυτήν. Η Δικαιοσύνη, άλλωστε, αποφασίζει στο όνομα του ελληνικού λαού, εξ ονόματός μας.

    Ομως οι υπουργοί (και τα κόμματα) υποχρεούνται να σιωπούν, να βγάζουν τον σκασμό, εκτός και αν αποφασίσουμε να ξαναγράψουμε το Σύνταγμα και να διατυπώσουμε αλλιώς τα της διάκρισης των εξουσιών. Αν το πάμε έτσι, όλα γίνονται και όλα στέκουν. Λαϊκά δικαστήρια με συνθέσεις από το twitter και Εφετεία στο facebook. Μια χαρά.
    Ακόμα και ο Τύπος, οφείλει να είναι πιο προσεκτικός. Δεν γίνεται, όταν μας έρχεται η αγωγή να γράφουμε ότι εμπιστευόμαστε στην ελληνική Δικαιοσύνη και σε όλες τις άλλες περιπτώσεις να διαπιστώνουμε ότι κάτι δεν πάει καλά.

    Στην πραγματικότητα, βέβαια, πολλά δεν πάνε καλά. Και αυτήν την περίοδο εκπορεύονται από τη λυσσώδη προσπάθεια της κυβέρνησης να ελέγξει τη Δικαιοσύνη. Και δυστυχώς, κομμάτια αυτού του παιχνιδιού παίζονται στην πλάτη της Ηριάννας. Σιγά μην τον έπιασε ο πόνος τον Κοντονή για την τύχη και το μέλλον της κοπέλας. Και σιγά μην κλάψει, σιγά μην στενοχωρηθεί ο Πολάκης. Αν διακρίνονται από τόσο μεγάλες ευαισθησίες για τους κρατούμενος και το δίκιο τους, ας ξεκινήσουν καλύτερα από το «κολαστήριο», το νοσοκομείο του Κορυδαλλού.

    Η υπόθεση της Ηριάννας χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση προκειμένου να τρωθεί η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και να στοιχειοθετηθεί το δικαίωμα εξωθεσμικής παρέμβασης. Αν η κοπέλα μείνει στη φυλακή, οι «Κοντονήδες» θα βάλλουν κατά των δικαστών. Αν η κοπέλα βγει από τη φυλακή, τότε θα διεκδικήσουν την πατρότητα της απόφασης. Και από την άλλη βέβαια, έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, οι δικαστές ίσως σκεφτούν ότι αν την αφήσουν ελεύθερη, οι ίδιοι θα θεωρηθούν, όργανα, δέσμιοι της κυβέρνησης. Οπως και αν πάει η υπόθεση, η κοινή γνώμη θα πιστεύει ότι το δίκαιο βρίσκεται στη σκιά της σκοπιμότητας.

    Απάντηση

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή