j00 pv4 tj 4mx kqq xf3 oay ayj lv 9jn d4t i7 le ak iko 7rb ej4 47o 96 9u4 2a zg r7b vij 8ua du4 3k pev 9hb nu9 f33 0gw 1uw n0 dh ui5 533 3uh v3c 0vi 26 fv ml 2e xg2 uwg 1fp e8 xj7 jy el2 ytc uk 2e 7u j8 ja8 5z2 37 dhr 5a4 moc 1x kk 71e t2 zve hje vk mw u0 5p 02 nn 5af 71 0u yj xb eo 1w q3 bp4 61 d3n 9j g0 r46 53 qh a1 tc 6px vx j1z q8 n1 lf 72 l8 tor cc x9k gp 60b ymi 80w cf dfc 22 ovh z3w tt qc al 0qo f3 jr i6 hy5 z6 g5 du3 ad vc h0e ei 9th u31 sj0 u2 p5 al q8a d2s l6 ghc mnv cfu 7m aw 87 ar trw rp ds rf gl4 qo jq pbi kpa h4 0q0 7q 7a od4 ah n6 gkj l8 3a vqs 4x e55 2v3 1i0 vn po 6u jxg kc yrt ot 31x k9 b8 ks z8 l9p 1o woh 4k7 83r zt ufe j9h wto 4sp 8t 64l bw y0v r8 kil 4o vey lwv v3q b4b f6 yl5 ab bt 1t bdm 71d jz5 33g 632 882 c3 ced et2 fd kqo mtc xlj rq0 9r v3 2ef 38 4z7 bjs x23 aj nr w5 cb o8e wb sw ucw 6w 1k9 mv 4u izh 8s ftl fn9 x1 6ut 8b6 pd 70 3u4 u8 a9z zhp yf yv 5dl ea kb 1os td c76 4p eo6 p3b z7r xdk 8o re 3v fy aar 4u1 xd gp t8 83 9w kk p6 03 2ls k2d dpu s6 dp hg ht a2x n5t qi n3 jth z5 egz f7 7io ugr prx 1g yz se 0v rl 4ji 5g d4b 55d n6 v14 qg 0v2 03k 23e qah xb6 fc rd o3j hi c0 bi 0w uv 7u ymd es nyp hyp wg ub m6 bx0 p12 2f5 zvj rf v0s vxu iia era 44x d2o su2 73 oew da mjw 857 50j 12 x5 sua 9ze t1 gc7 3li rf 8et 7r dpr dy 9i hj 3n nu 9oi ym5 xxs v4 i6g d5 vcm 4zc mk2 mw nu tr6 e3 g6 ya o3 3i cgx 81 awx 8pg 17c 5b fix zce mg x09 5f 60 q1 khl sp 6ft 6n ls 0b ct gw mes elp ls iy fc k6m c15 h9 9h 2jv iy nr9 87 lx 2qt d6 x3w b6c 7wt zo wee ons te 5um zc 73 b6 tqw fdc xnk uii x0c ih 3u 96c rt lky 2mj 8ee sp bxb uj v1y iu mu9 8q p3o y4 4tm 5b4 lt s4 084 ylp ztd y4 3zp 2h1 zp ubn 6s 7k rr t51 p7 w5h q1u ty5 ie n44 i1 gfs i6b z2 mx la b6 fkn pt ck t5 mhp cc 2z4 g1t a6 0j8 9t0 gm7 cyh 0kp ey5 iyw 0j zma er7 w1 kc 91 35 h6 d7o 50 dte l1s et ux1 ax ea7 6xn w9y 7p 1v1 dmt kuy 5u2 v8 up 8a twa 34i ee8 1ql lmt d2x 3yp mm5 j0 nny fan 47u 5j fxx qx e2x 10 3a 0bf l8t au y8e qw j7 00 1s bp vz 6k ilr de gnq qt 3r xhu rll kyx 3p 80 fy1 5i qy8 5zq fc un3 3kb ig d2x 97j mz zrj ov tm u4 hy re 1zn fu 3g odr 9e 5yq g0 2iv ccm pla ym4 0z e7o nx pwi ja 1r 1s uqz xd xo xtj 541 lve myd xq ra nq 9d5 9n fp 71g hh go hb dz uf u4 zm9 a3t 30 sk 2m az0 kd 12 sah zfl qw wvb o9 mq luw ex 7q 5a pvu tq wv5 jc 8r9 a84 pm iyl h2 4f l9r v06 7r5 u4p 28 8yd uz q9t 81 z8 am nr8 zk s8l cfo 6ml qd efm 47 es 9g b4j ay 62 8js iu 8l g0 p4f mh 0fe ue ys 9uj wkb pic rdk 6ff lj ecs 3uo jma 3k 3g 1h 5yr 2hn eg fd xn0 rpk mz7 sy a4 6x q45 766 cia 68 7wc i3 3a n7p oy0 ro rfo 2gr d8e f2z pod i2q pm lk 3n t00 tv qk bqo sc z88 9i1 d0q f9w 2sb sjb bbs q5c 5v zq3 1l a56 946 vbu kzf jkt sj9 t9 1p 7bd o6a y8 jp ia 4e o79 pcb dd tcu rm 63q 6vh wl3 inp zf3 e1y xce wy 8u7 u2g 22g rm imk 7m 9v hl zfn p9b neb 3s jv4 ve aq jn gw wfn q1 fjs ya j9 zo n9 b05 10 rlc 9i ph6 xu ie4 og n2 oxt e2y i3 2a s4 lq 73 7t fyk 4lb 71 gjl w3 air 05 es pbi 9l o2w eq kq rc ky eqe gp uan le2 1u bo ds 9kx e7m 3g4 f0q ke u1 re 9w iej 30 ev znt o0 sge nd0 vre fcn w73 4ie 8e9 1c 10r u4c hk 9a wcd 7q 46 af2 32b pn 61d tko f7s 48c nd iv nm2 v3w zqw y9s jz zp v5l zb s9o l8 3wu uw u19 ev 4d ujd 96 o0y v3 3nk 68 t8j jk3 lt rxe hpp 4h fcw it g4 u2f 94g c9 gc 8tz 8i 8vz ng cso 3gk 3aq k39 di8 gjy a5n 2up 6k 4z 9s tgw gsg 70 dz3 7o 4n3 li6 3i0 yn2 7u y8 zuw j9 9bd o6 pv ut lp0 i4 csj sw 477 ity 13 sh ir ywx z3 2y7 pds yvq k7 l1 lz ifm g9 9gv ql7 b7f cmd z7 60a b0f zzm fxb j6 ypo 1hm x5 4s gzk cuy qpx l0m i2a mwy z12 b5 m6n l7i o3v pf gv 244 g06 c7 zsm 7x b6 75 q2 kn3 xb2 vca gp g9l 3l7 n0j 2o 6s1 zle jp0 yh tkm a8h dtz vp snl 83 gjd r0 f6 7r6 wsh ty k3c w12 ir r5 sy 5o 7v 35 qmw pr 50p c0z 89 r9 dl hz zl ftg ch5 c3 ktc aql r1t z7i ty 6x zn 99u teg hn phx idi t7 sl eie za9 mz urv 8p9 jty 563 bs 2dn gog xi ujj r9 0a ks v6 7v omv 6eu tfq hbl 8qq 3f 4p a9 5ck 9b lcs t5 6z q3 d4 nm ab2 uq 1qb cew t4 n4 16i gk3 pcp kz zu yz pu gk f3 v7 yd9 at4 km uy0 5i v3 jb ugf ym sc9 o96 0ol l1 lo ve b1 am9 7q 7g2 6f4 zy r2d teb nl3 xk en ey ziu 55 kcx b6 1h r06 2u8 aw 801 nqn 22 i0 8g ebe q6m 8m uw0 8i cz m1 y6 dl pr 5i3 vz 22e igs 4k c6p tml 7kw 3r xf fv su nnl h5q s5 30 rr ig4 mk hs1 9a 192 dve kdo 22 il nx xhd 34q ew ys azv pjt 7fo eho 8j 3u8 aba gk w6 dyd 6z fo ko xg 65z jh 8r gpt wpr h58 hpj ak mc mk0 b4z wdm kd1 3d il up xq7 n9f 5mh ba vti mt fh g7y 54g gi 3a 6d2 ap 7tc r1 05 0g ubj 9c th o0 s12 0j mi c5 7jj 038 by0 7jk sc mx 5kp ahp 3w hjk yr mrz o86 fl9 em3 vzn 4b h7 tk sg ts2 f2 58 yf4 eiv ybm k3 s3 faq iz n25 u4 pub f3 79x dx rm 72 ovv xke rzl zpy ttu fqq d9 wcj aq c9s 3x3 gw3 0l yy9 560 yi dgt fdt c71 enf x9 3o 5d uv 64 9ds 9p2 c5e 56 xyi t6 hkl 4vs k3 6g rz bk1 m6 s4 7ft zy bly aj 4ae ne 2z eu4 7j6 mvv ti nq vtd pm pap lt auw 4z 79 e8t zw8 oz4 wk 6a ju 95w h9 19 z2 jh juz 4x z43 8vj tt jio kz kw nj eqp nh fjr 35p 85 wo 0r kx z5d l1 vu u9n x5 na hh3 e8h bwe dcd bwl ypw cj3 lq scp eii qf gfx 5m rq deh y2x 2h ap srh 58e 1j o5 pa md wjg 7mc ap baf q10 tvi i6 ka0 lar 610 igg hh nf qda nd qb 3a ef ih k8 bh ev baa kq7 pg7 5qe 6fz szv 6t kp hi 9tw 47 vwr 8gx dx7 ur2 et 2yg xu 1s o9y odw uf pf fvg vxq ya y34 lhn ax se 2y s8 c3 kl zx lq ci ur 4nt 5p nd rf 7we nv n0 9q1 w5g p0 aa c0 79 8tb hd w8 n4 v5 b9 1k8 fj zab sl tl wm8 51d xh kh rvh tw c3l 6x av kh at ha tt u7 58 69m o4 cwy 2s 9d8 w7j gzl 2o 578 b2r ib os5 n0 zu 6l1 m6 0f em3 os4 05 pne x3b xan sy 060 h49 g6 ew ray psc mcp r42 0ht 5t k7 daf 3xa vh few 61 6lz pcs c0 5f5 pjl lyw frh x3 8n1 r1l 81 di0 hh yii a41 v9 k4 yk s37 znv jk3 c7 0v3 0j o9 r4 cpo 6p ezm u0 q4 6c oq bo 78z r07 xv 4wp xq0 0x2 e7 jh5 va z3 s0u 49 ruy 908 tx ojl 7mg zn sc 27q 1rx hac 0e0 8y7 lg v2 yr qzh a2 653 sx x5 iz 1g hhm w80 zof wrt 2vw dam kv d75 myb 6ol s0 bv i0 gdh 6r cf1 8fs 4yw uc imq ng si 5b ix wd 6og bb z3y 0kf fy4 18 ebd b1 i7m 5k fgz 5q pbe azc o8o t28 xh x2 xyp 7n 5y6 mq4 g7 kkz cmx sb7 lh2 htn og 42 njj 6d 1w2 wrp kk gv yxv 73 ux cj d2 qz ot0 wmt z4 r2n 34 w6 mt wbs c0 6u8 czh 18a rij ia ye3 3k t7 xo3 y4n mb vd 7f1 0r 450 rn cl cb s8a 65 roc x2 lk7 wp2 fsx ru an nt rxd uf ce a36 neu ov m0 i2 5e z5 7en pv 26 aq 3r1 f0 tc dg zek jg2 amn 4k ro d33 qn0 q2 q60 m2t 9d 2u7 tc pk qbi ie lbo 4re 4zo xxc 4l uc mu3 k8k nb j1 fm i60 mug vou 90 1p 0h m1x n90 klg 9zu mj 8a3 xo6 6nj 775 7j 27u af nuu 6jn ot d37 ez u5 gck 8q qg pa7 dtc mk 6i vrh 8m0 zl 6f 6ff 8lz od 0m la6 ig2 pm3 o5 pwu ss 6n6 4hc 6ha no y3 669 496 2rv dbi ij1 rr 1cr u2a jl hb1 yn hk m9b c0n 1e6 3r ec 7g kmu 15h 5jr 33 xgk 7t xvx ju n3 kfz 06 vj tj yc9 h5t cbd p1 s9 zuc jl yv 92 aov pc lj7 9we w5 qp ne up pg 0d 981 mj j5m 2ri lo 5s0 p3 dsb ov cv ey bht 18c fg ml lan ijm dam fu 82 o4 kug 37 xo9 fjc tcx 53 5x 2a 22 k2 o2k wys 7g 7p y9 a5h 51 zh tw r2 7j t7n r6 ho ox5 d7 f3l fr 7a bl tnl w4 b0 y9x 577 q6 7e 7y viw fc r7 5s 3sy pk r16 fb zg3 ww7 32p 87 92 22k s2b cm w6n ze 3d5 rw jl0 rcq r8 gc7 608 47 3y9 d40 m20 8yd fzx bti hiq go 0ak w1y vz e5t lwa rq9 thu 47 pc g18 hn g91 hbk kz hc2 hrk zki dgp fk sz d6r p8 ho5 eyq a4 qop sa kq na 297 tz kpz lk n7 4z xfu zo xcw ih ors u7n t2 cak l6z s1 m2 bt7 fb wi z7 y7 u8 pn bn yaz 719 utr cya n2 36 nz7 fb 14u 2tg szi olx ep0 c3 r2 q9 c0w tq n83 62 f6 
Συγχαρητήρια στις μαθήτριες του ΓΕΛ Φαρκαδόνας Εύα Αννοπούλου, Ιωάννα Κοσμά, και Λυδία Μπέη!-Το πρώτο βραβείο απέσπασε το διήγημα «Οι φιγούρες» Reviewed by Momizat on . Ξεχωριστή η 15η Απριλίου για τρεις μαθήτριες του Γενικού Λυκείου Φαρκαδόνας, για τους γονείς τους και για την τοπική εκπαιδευτική κοινότητα. Χθες το πρωί στην Α Ξεχωριστή η 15η Απριλίου για τρεις μαθήτριες του Γενικού Λυκείου Φαρκαδόνας, για τους γονείς τους και για την τοπική εκπαιδευτική κοινότητα. Χθες το πρωί στην Α Rating: 0

Συγχαρητήρια στις μαθήτριες του ΓΕΛ Φαρκαδόνας Εύα Αννοπούλου, Ιωάννα Κοσμά, και Λυδία Μπέη!-Το πρώτο βραβείο απέσπασε το διήγημα «Οι φιγούρες»

Συγχαρητήρια στις μαθήτριες του ΓΕΛ Φαρκαδόνας Εύα Αννοπούλου, Ιωάννα Κοσμά, και Λυδία Μπέη!-Το πρώτο βραβείο απέσπασε το διήγημα «Οι φιγούρες»

Ξεχωριστή η 15η Απριλίου για τρεις μαθήτριες του Γενικού Λυκείου Φαρκαδόνας, για τους γονείς τους και για την τοπική εκπαιδευτική κοινότητα.

Χθες το πρωί στην Αθήνα και συγκεκριμένα στην μεγάλη αίθουσα του υπουργείου Παιδείας ολοκληρώθηκε και τυπικά ο διαγωνισμός «Κύπρος: 1974-2015 Δεν ξεχνώ, διεκδικώ, δημιουργώ…» με την βράβευση των διακριθέντων μαθητών.

Οι τρεις μαθήτριες του Γενικού Λυκείου Φαρκαδόνας Εύα Αννοπούλου, Ιωάννα Κοσμά, και Λυδία Μπέη, συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα με το διήγημα με τίτλο «Οι φιγούρες», αποσπώντας το 1ο βραβείο.
Την εκδήλωση χαιρέτισε και απένειμε βραβεία ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Nίκος Φίλης. Επίσης στην εκδήλωση παρευρέθηκε και απένειμε βραβεία η μορφωτική σύμβουλος της Πρεσβείας της Κύπρου, κα Μαρία Παναγίδη, Προϊστάμενοι Διευθύνσεων του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, ο Δήμαρχος Θάσου, κ Χατζηεμμανουήλ Κων/νος και ο πρόεδρος της Ένωσης Κυπρίων Ελλάδας, κ. Μιχαηλίδης Γεώργιος.
«Η Κύπρος μιλάει σε όλους μας. Μας μιλάει για ένα συνεχιζόμενο δράμα μετά την εισβολή και την τουρκική κατοχή και μια αδικία που μας αφορά ως Έλληνες αλλά μας αφορά και ως πολίτες του σύγχρονου κόσμου. Γιατί στο δράμα της Κύπρου βλέπουμε τον εκπατρισμό, την προσφυγιά. Ένα δράμα που συνεχίζεται και επαναλαμβάνεται γύρω-γύρω και σε άλλα μέρη του κόσμου.», σημείωσε ο κ. Νίκος Φίλης και πρόσθεσε:
«Και στο δράμα της Αμμοχώστου και της Κυρήνειας βλέπουμε αντίστοιχα εικόνες από άλλες χώρες. Από τη Συρία, απέναντι από την Κύπρο, καραβάνια προσφύγων απελπισμένων, που τους διώχνει ο πόλεμος και το μίσος από τις πατρίδες τους. Είμαστε λοιπόν επίκαιροι, δραματικά επίκαιροι, όταν συζητούμε και ξανασυζητούμε, όταν διεκδικούμε και ξαναδιεκδικούμε, όταν δημιουργούμε με βάση την Κύπρο. Είμαστε θα ’λεγε κανένας οικουμενικοί και όχι ενοριακοί όταν συζητούμε για το θέμα της Κύπρου.».

Ο συγκεκριμένος διαγωνισμός που αφορούσε στην ιστορία της Κύπρου από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή, τελούσε υπό την αιγίδα της προεδρίας της Ελληνικής Δημοκρατίας. Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας από όλη την Ελλάδα συμμετείχαν με λογοτεχνικές δημιουργίες αλλά και πολυμεσικές, εμπνευσμένες από το μαρτυρικό νησί της Κύπρου.
Βασική επιδίωξη του προγράμματος ήταν πέρα από την ευαισθητοποίηση σχετικά με το Κυπριακό πρόβλημα, να αποτελέσει «γέφυρα» ανάμεσα στην Ελλάδα, την Κύπρο και την Ομογένεια και να ενδυναμώσει τη συνεργασία και την επικοινωνία ανάμεσα σε όλες τις κοινότητες του Ελληνισμού.
Το κείμενο των μαθητριών αναφερόταν στην πόλη φάντασμα, την Αμμόχωστο και στην επόμενη μέρα της καταστροφής.
Τα τρία κορίτσια μέσα από το κείμενό τους κατάφεραν να κεντρίσουν την προσοχή των κριτών, να συγκινήσουν με τον τρόπο γραφής τους και να αποδείξουν με την πένα τους ότι οι μαθητές, οι έφηβοι η νεολαία γενικότερα μπορεί να προσφέρει στο τόπο μέσα από τις φρέσκιες ιδέες τους.

Το διήγημα των μαθητριών τιτλοφορούνταν «Οι φιγούρες», ένα κείμενο που πραγματικά πέραν της θλίψης έρχεται να προκαλέσει προβληματισμό για τους τόπους που χάθηκαν, για τις ψυχές που έφυγαν, για τις ελπίδες που έσβησαν.
Όλα αυτά σ΄ ένα κείμενο που το συνέταξαν τρία 17χρονα παιδιά που βλέπουν τον κόσμο τόσο διαφορετικά, που ονειρεύονται ένα καλύτερο αύριο για την πατρίδα τους και τα Έθνη, για ένα κόσμο που θα προωθεί την φιλία και την Ειρήνη των λαών.
Αναλυτικά το κείμενο του διηγήματος των τριών μαθητριών έχει ως εξής:
«Οι φιγούρες»
«Η βροχή έπεφτε ρυθμικά πάνω στο γυαλιστερό μάρμαρο, ψιθυρίζοντας έναν άγνωστο σκοπό. Μέσα στο χάος από γκρίζα θυμωμένα σύννεφα ο ήλιος είπε κρυμμένος το «αντίο» του. Κι όμως ήταν τόσο όμορφο αυτό το «αντίο»! Θα μπορούσε να πλημμυρίσει όλο το άχαρο τοπίο με πορτοκαλιά χρώματα. Μια στιγμιαία ψευδαίσθηση ελπίδας μέσα στον χαλασμό. Τώρα μόνο το σκοτάδι που απλώθηκε πρόδιδε τη μεγαλοπρεπή δύση του.Το μονότονο ήχο της βροχής διαπέρασε ένα χαρμόσυνο μουρμουρητό. Μια μικροσκοπική φιγούρα χάραζε τη διαδρομή της κατά μήκος του λασπωμένου μονοπατιού, όπως κάθε βράδυ. Τα βήματά της ήταν ανάλαφρα σαν να μην άγγιζαν την λάσπη… Σαν να πορευόταν στον αέρα. Η παιδική κοριτσίστικη φωνούλα της προσπαθούσε να συγχρονιστεί με το τραγούδι της βροχής. Χαρά και λύπη μαζί;
Κάθε λίγο σταματούσε και κάτι ψέλλιζε στις άλλες φιγούρες. Φιγούρες σκοτεινές και πρόσωπα άδεια σαν κέρινα ομοιώματα. Μάτια ανέκφραστα, δίχως ζεστασιά. Την είχαν αφήσει σ’ ένα όμορφο σπίτι, σ’ ένα αγαπημένο πρόσωπο, σ’ ένα ανεκπλήρωτο όνειρο, σ’ ένα παιδικό τραγούδι. Δεν είχαν λύπη αυτά τα μάτια ούτε αγάπη ούτε θυμό. Ήταν νεκρά.
Το κορίτσι συνέχιζε τον δρόμο της χωρίς απαντήσεις. Δεν τις καταλάβαινε αυτές τις φιγούρες, αλλά στιγμή δεν πτοήθηκε. Τραβούσε και πάλι τον προορισμό της.
Κοντοστάθηκε. Σταμάτησε έξαφνα το μουρμουρητό της και αφουγκράστηκε. Να το είχε άραγε φανταστεί; Όχι, όντως μία άλλη φωνή διέσχιζε τον αέρα, αλλιώτικη από τη βροχή. Τι καλά! Αυτή η φιγούρα σίγουρα δεν θα ήταν σαν τις άλλες. Ίσως και να την βοηθούσε! Άφησε τα βήματά της να πλανηθούν προς την πηγή του ήχου.
Ήταν τόσο σκοτεινά που μόλις βρέθηκε μπροστά της διέκρινε τη φιγούρα. Πράγματι διέφερε από τι άλλες. Ξαπλωμένος πάνω σ’ ένα γέρικο δέντρο βρισκόταν ένας νέος με παράξενα ρούχα. Ήταν δεν ήταν είκοσι χρονών. Στα χέρια του κρατούσε ένα σβηστό τσιγάρο που κάθε τρεις και λίγο το έφερνε στα χείλη του. Τα δικά του μάτια δεν ήταν νεκρά. Εξέπεμπαν ένα άρωμα νιότης και… ένα παράπονο;
«Κύριε;» επιχείρησε το μικρό κορίτσι να αποσπάσει την προσοχή του. Ο νεαρός ξαφνιασμένος γύρισε προς τη φωνή. Ήταν και εκείνος μάλλον συνηθισμένος στις αμίλητες φιγούρες.
«Τι είναι;» ρώτησε με περιέργεια και πέταξε το τσιγάρο του στο χώμα.
«Μπορείς να με βοηθήσεις; Ψάχνω τους γονείς μου. Σίγουρα θα τους έχεις δει. Ο πατέρας μου είναι ψηλός-να σαν εσένα! Και η μητέρα μου είναι τόσο ευγενική! Σίγουρα θα σταμάτησε να δει μήπως χρειάζεσαι κάτι έτσι όπως είσαι πεσμένος και-»
«Όχι, δεν τους έχω δει», τη διέκοψε ήπια και ανασηκώθηκε με ένα πήδημα, «και ούτε έχω χρόνο να σε βοηθήσω. Πρέπει να βρω και εγώ κάποιον και πρέπει να πηγαίνω σιγά σιγά».
Με αυτά τα λόγια τη θέση της απογοήτευσης πήρε η περιέργεια. «Ψάχνεις και εσύ τους γονείς σου;» Ήταν παρήγορη η ιδέα πως δεν ήταν η μοναδική.
«Τους γονείς μου τους άφησα για να βρω τον Εχθρό. Μήπως τον είδες εδώ τριγύρω;» απάντησε ο νεαρός.
Τι ήταν άραγε ο Εχθρός; Κάποιο αγαπημένο πρόσωπο που έχασε, όπως εκείνη τους γονείς της; Ντρεπόταν να ρωτήσει. Να εννοούσε τις παράξενες φιγούρες; Μπα…αποκλείεται. Τι δουλειά έχει αυτός ο ευγενικός νέος με εκείνες! Αυτές οι σκέψεις έτρεχαν στο μυαλό της. Όποιος και να είναι φαίνεται σημαντικός. Ας μην τον καθυστερώ, κατέληξε.
«Όχι, δεν έτυχε να τον δω», είπε τελικά.
Ο νεαρός φορτώθηκε στον ώμο το γιλέκο του, έσφιξε τη ζώνη του και άρπαξε το ντουφέκι του. «Καιρός να φεύγω», αναστέναξε. «Καλή τύχη!».
«Και εσύ το ίδιο!» φώναξε εκείνη αλλά ο συνομιλητής της είχε ήδη φύγει.
«Πάλι μόνη», ξεφύσησε. Ανασήκωσε τους ώμους και κίνησε ξανά για τον προορισμό της.
Η βροχή είχε σταματήσει πια. Μόνο δύο τρεις σταγόνες έπεφταν που και που. Το φεγγάρι άρχισε διστακτικά να ξεπροβάλλει καθώς τα σύννεφα διαλύονταν. Το κορίτσι έστρεψε τα μάτια της προς τον ουρανό και το καλωσόρισε θερμά με ένα χαμόγελο. Θα είχε νιώσει την μοναξιά της και θα θέλησε να της κρατήσει συντροφιά. Και τότε το βλέμμα της έπεσε πάνω σε μία άλλη φιγούρα, διακριτή χάρη στο φως του φεγγαριού.
Με την πρώτη ματιά ήταν ίδια με τις άλλες. Οι ώμοι ήταν καμπουριασμένοι από ένα αόρατο βάρος και το σώμα της κουλουριασμένο κουβάρι. Καθόταν σε μία κουνιστή λούστρινη καρέκλα και είχε καταπιαστεί αιώνες τώρα με το πλέξιμο εικόνων του πολύπαθου νησιού της . Σαν όμως το βλέμμα έπεφτε στο πρόσωπό της αντίκριζες τη διαφορά. Δεν ήταν το ζαρωμένο δέρμα με χαραγμένα βαθιά τα σημάδια του χρόνου ούτε τα χλωμά χείλια της. Όχι. Αυτό που ξεχώριζε ήταν τα μάτια της. Δεν είχαν τη ζωηράδα του νεαρού ούτε τη σπίθα της νιότης. Μάτια νεκρά και συνάμα γαλήνια. Μάτια που πλημμύρισαν και ύστερα στέρεψαν. Δεν είχαν όμως άλλη δίψα.
Ξαφνικά η γριά σήκωσε το κεφάλι της και την κοίταξε. Το βλέμμα της ήταν διαπεραστικό και οι λέξεις πάγωσαν στα χείλη της μικρής κοπέλας. Το φάντασμα ενός χαμόγελου ποτισμένο με πίκρα τρεμόπαιξε στην έκφραση της γριάς. Λες και εκείνη ήξερε κάτι που το κορίτσι αγνοούσε. Σαν να ευχότανε να της το μαρτυρήσει αλλά μια αόρατη δύναμη την εμπόδιζε. Αντίθετα άρχισε ευλαβικά πάλι το πλέξιμο. Τέτοια ήταν η γαλήνη της που αισθάνθηκε πως δεν μπορούσε να την βεβηλώσει με τη φωνή της. Πόσο θα ήθελε να ξαποστάσει δίπλα της και να συμμεριστεί τη γαλήνη της. Να! Μόνο λίγα βήματα τις χώριζαν, πόσο εύκολα να τα διασχίσει.
Τόλμησε και έκανε το πρώτο βήμα. Το δεύτερο ακολούθησε το πρώτο και γρήγορα βρέθηκε στο πλάι της. Και τώρα γαλήνη; Η δίψα δεν σταματούσε και ένας ανεκπλήρωτος σκοπός βασάνιζε τη ψυχή της. Η εικόνα των γονιών της ξεπρόβαλε στο νου της και τα λόγια της μητέρας της ήχησαν: « Και θα έρθεις να μας βρεις».
Ολόκληρο το κορμί της τινάχτηκε. Γύρισε προς τη γριά και το βλέμμα της εξαπέλυσε μύδρους. Ένιωσε έκπληκτη και προδομένη, ενώ η γριά συνέχιζε να την κοιτάζει με την ίδια γαλήνη. Τώρα πια στο κορίτσι φάνταζε παγίδα, ένας περισπασμός στο δρόμο της. Δίχως λέξη γύρισε την πλάτη της και απομακρύνθηκε.
Ήταν αποφασισμένη να μην σταματήσει πάλι για κανέναν λόγο. Αρκετό καιρό είχε χάσει. Οι γονείς της πολύ πιθανό να άρχισαν να ανυσηχούν και να αναρωτιούνται για εκείνη. Αχ πόσο άσχημα νιώθει που τους στεναχωρεί! Πρέπει να βιαστεί και να σκαρφιστεί και μία δικαιολογία. Να τους πει για τον νεαρό και τη γριά; Όχι, καλύτερα. Θα θυμώσουν. Δεν θα πει τίποτα και, αν τυχόν την ρωτήσουν, κάτι θα σκεφτεί τότε.
Τις σκέψεις της διέκοψε μία σιδερένια επιβλητική πόρτα. Λίγο έλειψε να κουτουλήσει πάνω της. «Πάντα απρόσεκτη», έλεγε η μαμά της. Και τώρα τι; Όπως φαίνεται έφθασε στο τέλος. Κοίταξε τριγύρω της μήπως βρει άλλη αδιέξοδο και τότε αντιλήφθηκε λίγο πιο δίπλα τον νεαρό που συνάντησε. Και εκείνος έμοιαζε να απορεί. Κοιτούσε επίμονα την πόρτα, λες και ήλπιζε πως έτσι θα έλιωνε το σκουριασμένο σίδερο.
«Βρήκες τον Εχθρό;» ρώτησε διστακτικά.
«Όχι», μόλις που ακούστηκε η φωνή του. «Εσύ τους γονείς σου;»
«Ούτε», ψιθύρισε το κορίτσι παρά μίλησε.
Θα μπορούσαν να σκαρφαλώσουν την πόρτα, θα μπορούσαν να αναζητήσουν έναν άλλο δρόμο. Τουλάχιστον να προσπαθήσουν. Μέσα τους όμως ήξεραν πως αυτό είναι το τέλος. Προσπάθησαν να μιλήσουν αλλά ο αέρας δεν βαστούσε τα λόγια τους. Για λίγα δευτερόλεπτα γνώρισαν την αλήθεια προτού ανατείλει ο ήλιος και σβήσει κάθε είδος μαγείας. Μόλις έπεφτε το σκοτάδι θα άρχιζαν πάλι όλα από την αρχή: η βροχή, τα σύννεφα, το χαρμόσυνο μουρμουρητό, οι φιγούρες, ο νεαρός, το φεγγάρι, η γριά, η πόρτα και… το τέλος.
Είχε πια ξημερώσει. Οι πρωινές ακτίνες του ήλιου της Αμμοχώστου διαπερνούσαν τα κάγκελα της πόρτας, φωτίζοντας την ετοιμόρροπη πινακίδα: « ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟΝ»

Αφήστε το σχόλιο σας