Εισαγωγή
Η ορθή και η ακριβής ερμηνεία ενός γεγονότος, φαινομένου ή συμβάντος απαιτεί την λεπτομερή μελέτη και την ανάλυση όλων των παραμέτρων οι οποίες συσχετίζονται με τη διαμόρφωση του.
Ο κανόνας αυτός ισχύει για όλα τα συμβάντα στον κόσμο μας, καθότι υπάρχει το αίτιο, το αιτιατό και το στοχευόμενο αποτέλεσμα.
Με βάση αυτή την αρχή, ας δούμε τη φωτιά της Πεντέλης και της ευρύτερης περιοχής και τα αποτελέσματα της υπό το πρίσμα της ιστορικής εξέλιξης.
Ιστορική εξέλιξη
Η Πεντέλη κάηκε το 1995, το 1998, το 2005, το 2018 μπήκε φωτιά στην ίδια περιοχή με το τραγικό συμβάν στο Μάτι, και τώρα το 2022. Όλες οι φωτιές μπήκαν την ίδια περίπου περίοδο και με τις ίδιες καιρικές συνθήκες. Τίθεται το πρώτο σημαντικό ερώτημα. Γιατί στο μέρος αυτό μπαίνουν τόσες πολλές φωτιές; Τι συμβαίνει; Ποιοι οι λόγοι;
Μια εικόνα των καμένων του 1995,του 1998, και του 2005 δίνει την απάντηση, εκεί υπάρχουν βίλες κλπ. Πίσω δε από όλα αυτά και οι οικοδομικοί συνεταιρισμοί και τα συνακόλουθα οργανωμένα συμφέροντα καλά κρατούν.
Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της περιοχής.
Μια ματιά στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της περιοχής τεκμηριώνει πολλά. Στη ευρύτερη περιοχή της Πεντέλης δραστηριοποιούνται 20 περίπου οικοδομικοί συνεταιρισμοί οι οποίοι διεκδικούν πάνω από 30.000 στρέμματα το μεγαλύτερο μέρος των οποίων είναι τα καμένα των προηγούμενων πυρκαγιών.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της εταιρίας «ΚΤΗΜΑ ΠΕΝΤΕΛΗΣ ΑΕ», η οποία «βγάζει στο σφυρί» 650 στρέμματα τα οποία κάηκαν στις πυρκαγιές του 1995 και του 1998!
Μια άλλη χαρακτηριστική περίπτωση είναι η κατοχή 30.000 στρεμμάτων δάσους στην περιοχή της Σταμάτας από γνωστό μεγαλοκτηματία, με αποφάσεις της ελληνικής Δικαιοσύνης, με βάση Σουλτανικά χοτζέτια. Αυτό αν το μάθει ο Ερτογάν θα γελάνε και τα αυτιά του.
Και η εκκλησία αδικήθηκε.
Στην πρόσφατη πυρκαγιά κάηκε και μέρος του εκκλησιαστικού κτήματος Κοκκιναρά Πεντέλης. Πρόκειται για μια έκταση 3.800 στρεμμάτων. Το 1996, η Εκκλησία της Ελλάδας, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου, προκήρυξε δημόσιο διαγωνισμό «προκειμένου να προβεί εις αξιοποίησιν και ανάδειξιν» του κτήματος, καλώντας τις εταιρίες να υποβάλλουν «ολοκληρωμένας προτάσεις με στόχον την επίτευξιν των καλυτέρων οικονομικών, οικολογικών και κοινωνικών αποτελεσμάτων». Τότε, η όλη υπόθεση ματαιώθηκε μετά από απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, ύστερα από σχετική προσφυγή. Και εδώ υπάρχει ένα μεγάλο γιατί σε ότι αφορά την αντίδραση του ΣτΕ στην εν λόγω αξιοποίηση;
Συμπεράσματα
Όταν οι αντικειμενικές αξίες στην περιοχή αγγίζουν το 1.000.000ευρό το στρέμμα, τα συμφέροντα είναι όντως πολλά.
Να σημειωθεί ότι δεν είμαι αντίθετος την επέκταση της οικιστικής ανάπτυξης, ιδίως σε περιοχές που έχουν ιδιαίτερη πίεση όπως η Αττική αλλά όχι με αυτόν τον τρόπο προτιμότερος είναι ο κατάλληλος ανά περίπτωση σχεδιασμός. Μόνο έτσι θα γίνει η Ελλάδα ομορφότερη.
Βλάχος Παναγιώτης
Οικονομολόγος περιβαλλοντολόγος
