Ο Καρλ Μαρξ αποκαλούσε το χρηματιστήριο της εποχής του, ως το “πορνείο του καπιταλισμού.”
Ο μεγάλος αυτός κοινωνικός στοχαστής, οικονομολόγος και φιλόσοφος, διατύπωσε αυτόν τον όρο βλέποντας την καταφανώς ανέντιμη και αισχρή λειτουργία των χρηματιστηρίων, η οποία απηχούσε και αντανακλούσε την εξίσου βρώμικη και πορνική λειτουργία των αγορών στην εποχή του.

Η “πορνική” αυτή λειτουργία σε συνδυασμό με τη φράση του “η θρησκεία είναι το όπιο του Λαού” ήταν τα δύο βασικά δομικά συστατικά στοιχεία, των οποίων η σύνθεση ήταν αναγκαία για τη λειτουργία του πορνικού συστήματος τόσο του χρηματιστηρίου όσο και των αγορών στην εποχή του Μαρξ.
Ο Λαός έπρεπε να κοιμάται μέσω του θρησκευτικού οπίου ώστε η πορνική διεργασία να υλοποιείται ανενόχλητη μέσω του χρηματιστηρίου.
Τα πράγματα δεν είναι καθόλου διαφορετικά στις μέρες μας, παρότι ως ανθρωπότητα έχουμε συμπληρώσει πάνω από μισό αιώνα που μπήκαμε στην τρίτη επαναστατική περίοδο της ιστορίας μας, που είναι η ψηφιακή-πληροφορική και η ατομική-πυρηνική,η πορνική λειτουργία των αγορών και του χρηματιστηρίου συνεχίζεται στα ίδια και χειρότερα βρώμικα μονοπάτια πάντα σε βάρος της ευημερίας των Λαών και σε όφελος των κάθε είδους αχόρταγων ολιγαρχών του πλούτου.
Το ζήτημα της “πορνικής” λειτουργίας των αγορών, σε συνδυασμό με το όπιο του Λαού στη χώρα μας, δεν είναι μόνο θρησκευτικού χαρακτήρα αλλά διανθισμένο και ποτισμένο από το απαίσιο έκτρωμα της οικονομικής θεωρίας του νεοφιλελευθερισμού, αποτελεί το πλαίσιο που προωθεί τον αφελληνισμό της Ελληνικής οικονομίας και της καταρράκωσης της ευημερίας των Ελλήνων πολιτών.
Το δήθεν δημοκρατικό μας πολίτευμα, δίνει το δικαίωμα στους Έλληνες πολίτες μια φορά κάθε τέσσερα να είναι ελεύθεροι να εκλέξουν τους “εκλεκτούς” μιας ανεξέλεγκτης κομματοκρατίας, η οποία εκλέγεται υποσχόμενη προεκλογικά ένα συνονθύλευμα ασαφών προγραμμάτων τα οποία παραβαίνει όταν παίρνει την εξουσία.
Από την άλλη πλευρά το πολιτικό σύστημα, πλήρως Πρωθυπουργοκεντρικό, δίνει το δικαίωμα στην εκάστοτε κυβέρνηση- στον Πρωθυπουργό και στους υπουργούς στελέχη του- να λειτουργούν ανεξέλεγκτοι ακόμη και να πωλούν τη δημόσια περιουσία, η οποία δημιουργήθηκε από τους κόπους και τις δαπάνες των προηγούμενων γενεών.
Το ατελές θεσμικά πολιτικό μας σύστημα είναι η πρωταρχική αιτία όλων των δεινών της χώρα μας. Το έτος που διανύουμε κλείνουμε 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821και τη γιορτάζουμε με πολλές και διάφορες φανφάρες, ξεχάσαμε όμως ότι το 1822 στο πρώτο σύνταγμα της χώρας μας, διατυπώθηκε η αρχή του διακριτού ρόλου των εξουσιών.
Σήμερα 200 χρόνια μετά αυτό δεν ισχύει, έτσι έχουμε σύνταγμα και δεν έχουμε συνταγματικό δικαστήριο3, ενώ η δικαστική εξουσία είναι υπό τον κυβερνητικό έλεγχο και το αξιοσημείωτο είναι ότι προς αυτή την κατεύθυνση, κανείς από τους θεσμικούς ταγούς, οι οποίοι ανέρχονται στην εξουσία μέσω της ανεξέλεγκτης κομματοκρατίας, δεν επιθυμεί καμία αλλαγή στο πολιτικό μας σύστημα, γιατί απλά κανείς δεν θέλει τον έλεγχο από ένα θεσμικό όργανο άμεσα ελεγχόμενο από τον κυρίαρχο Λαό.

Με βάση το πλαίσιο αυτό της διακυβέρνησης, οι εκάστοτε εκλεκτοί της ανεξέλεγκτης κομματοκτατίας μπορούν να συμπεριφέρονται ως ιδιοκτήτες της δημόσιας περιουσίας και να τη διαχειρίζονται κατά το δοκούν των συμφερόντων, καθώς αυτά προκύπτουν από το πολυσύνθετο πλέγμα της απληστίας των εκάστοτε εμπλεκομένων συμφερόντων της εγχώριας ή ξένης ολιγαρχίας.
Μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία των αποκρατικοποιήσεων, δηλαδή των πωλήσεων ή καλύτερα του ξεπουλήματος των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών καταφανώς αποδεικνύει το μέγεθος της ζημιάς του Δημοσίου.
Αυτό φαίνεται καθαρά από τα μεγέθη των καθαρών κερδών τα οποία μετά από την πώληση πηγαίνουν όχι στο δημόσιο ταμείο αλλά στα χέρια των ιδιωτών.
Ας αναλογιστεί ο κάθε σκεπτόμενος πολίτης πόσα ήταν και που πήγαν τα κέρδη των ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων αρχής γενομένης από την ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ, τον ΟΠΑΠ, τον ΟΤΕ, των ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΩΝ και τόσων άλλων δημόσιων επιχειρήσεων οι οποίες έχουν ιδιωτικοποιηθεί και ας βγάλει το τελικό συμπέρασμα για το μέγεθος της ζημιάς που έχει γίνει και που δυναμικά, προϊόντος του χρόνου, θα επαυξάνεται.
Ας αναλογιστεί ο κάθε πολίτης ποιο είναι το μέγεθος της ζημιάς που έχει γίνει από την πώληση και επαναμίσθωση των 28 κτιρίων όπου στεγαζόταν οι αντίστοιχες δημόσιες υπηρεσίες, οι οποίες έχουν γίνει από το ΤΑΙΠΕΔ. Σύμφωνα με το αντίστοιχο εισαγγελικό πόρισμα η βραχυχρόνια ζημιά ανέρχεται στο ποσό των 580 εκ. ευρώ ενώ η μακροχρόνια συσσωρευμένη αθροιστικά θα ξεπερνάει μερικά δις.
Η υπόθεση της πώλησης των κτιρίων του δημοσίου, είναι ιδιαιτέρα σκανδαλώδη και για για αυτό οι ανεξέλεγκτοι θεσμικά νομοθετούντες φρόντισαν να περιφρουρήσουν τα μέλη του Δ.Σ. του ΤΑΙΠΕΔ με το ακαταδίωκτο4.
Την ίδια τύχη θα έχει και η ΔΕΗ αντί να γίνει ένας μηχανισμός απόδοσης ωφέλειας προς το δημόσιο, θα γίνει και αυτή ένα μηχανισμός απόδοσης κερδών στους ιδιώτες επενδυτές- μετόχους. Οι διακηρύξεις περί του αντιθέτου από τα στελέχη της κυβέρνησης δεν πείθουν κανέναν, γιατί κανένας ιδιώτης κερδοσκόπος επενδυτής δεν βάζει τα λεφτά του για να χάσει αλλά για να κερδίσει και το κέρδος θα το πάρει από αυτόν που το χάνει ή από αυτόν που το δικαιούται και στη περίπτωση της ΔΕΗ που την έστησε η γενιά των πατεράδων μας με τα ομολογιακά δάνεια κλπ το δικαιούνται οι Έλληνες πολίτες.

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ στη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης σχετικά με το θέμα της ΔΕΗ η οποία πέραν από αισχρά υποκριτική αν μη τη άλλο είναι και εξοργιστική.
Προς τούτο παραθέτω το σχετικό ΦΕΚ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που το υπογράφουν τα
πρωτοκλασάτα στελέχη του..

Δικαιόπολης




Είναι κατάντια να ψηφίζουμε στις εκλογές τον λιγότερο κακό ή επικίνδυνο ! Βάλτε το μυαλό σας σε λειτουργία , διαβάστε και σκεφτείτε σε ποια τάξη ανήκετε
Πολύ σωστά, δε μας φταίνε οι άλλοι, εμείς τους ψηφίζουμε μεταπολιτευτικά τους κρατιστές και υπερασπιστές της διαπλοκής του Δημοσίου. Να προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις για να σταματήσει ο Λαός να πληρώνει και να υπάρχουν λεφτά για υγεία, παιδεία και πρόνοια από το Κράτος.
Εντός των κακών υπάρχουν και οι επικίνδυνοι.
Φίλε Chis το να επιλέγει κανείς από τους κακούς τον λιγότερο κακό είναι πράγματι κατάντια και αυτό οφείλεται στις κάκιστες λειτουργίες του πολιτικού μας συστήματος. Εκεί βρίσκεται το πρόβλημα. Το μέιζον ζήτημα όμως είναι ότι αυτοί εκτός από κακοί είναι και επικίνδυνοι.
Πάντως αυτοί που έκαμαν το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας δεν φτωχοποίησαν μόνο τον Λαό αλλά και το Ελληνικό κράτος. Να γιατί το χρέος από τα 120 δις εκτινάχθηκε στο 370 δις.
Δεν ελπίζω ότι θα απαντήσει κάποιος, για το πόσα ήταν και που πήγαν τα κέρδη των ξεπουλημένων δημόσιων επιχειρήσεων και που θα πάνε αυτών που θα ξεπουλήσουν, αν και δεν έμεινε τίποτα ακόμα γιατί πολύ φοβάμαι και για την Ακρόπολη.
Δικαιόπολης