Χειρουργός του Πανεπιστημιακού πιάστηκε να χειρουργεί σε ιδιωτικό νοσοκομείο Reviewed by Momizat on . Για παράβαση καθήκοντος κατηγορείται από τους Επιθεωρητές Υγείας αναπληρωτής καθηγητής χειρουργικής της Ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου της Λάρισας και ιατρός Για παράβαση καθήκοντος κατηγορείται από τους Επιθεωρητές Υγείας αναπληρωτής καθηγητής χειρουργικής της Ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου της Λάρισας και ιατρός Rating: 0

Χειρουργός του Πανεπιστημιακού πιάστηκε να χειρουργεί σε ιδιωτικό νοσοκομείο

Χειρουργός του Πανεπιστημιακού πιάστηκε να χειρουργεί σε ιδιωτικό νοσοκομείο

Για παράβαση καθήκοντος κατηγορείται από τους Επιθεωρητές Υγείας αναπληρωτής καθηγητής χειρουργικής της Ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου της Λάρισας και ιατρός-μέλος ΔΕΠ (Διδακτικό Ερευνητικό Προσωπικό) του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της πόλης, καθώς σύμφωνα με πόρισμά τους, φέρεται να ασκούσε παρανόμως ιατρικές πράξεις (εγχειρήσεις) σε μεγάλο ιδιωτικό νοσοκομείο της πόλης.

Ο έλεγχος από το Σώμα Επιθεωρητών Υγείας έγινε μετά από καταγγελία ασθενούς (Μ.Π., συνταξιούχος δικηγόρος) ο οποίος επρόκειτο να χειρουργηθεί για κήλη στο δημόσιο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της πόλης.

Ο καταγγέλλων ανέφερε στους Επιθεωρητές Υγείας, ότι ο χειρουργός καθηγητής επικαλούμενος μεγάλη λίστα αναμονής στο νοσοκομείο και κακή ποιότητα των αναλωσίμων υλικών τον κατεύθυνε, μέσω του ιδιωτικού του ιατρείου,να χειρουργηθεί από τον ίδιο και να νοσηλευτεί σε μεγάλο ιδιωτικό νοσοκομείο της πόλης.

Μάλιστα νοσηλεύτηκε,όπως αναφέρει, σε αναβαθμισμένη θέση (δίκλινο δωμάτιο) στην κλινική με την αιτιολογία ότι οι υπόλοιπες κλίνες είχαν καλυφθεί από ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ.

Μάλιστα λίγο πριν λάβει το εξιτήριο από την κλινική κλήθηκε να καταβάλει 500 ευρώ.

Η έρευνα των Επιθεωρητών Υγείας πιστοποίησε με βάση στοιχεία από το ιδιωτικό νοσοκομείο ότι ο καθηγητής χειρούργος για 3 μήνες (Οκτώβριος-Δεκέμβριος του 2015) και για 31 εργάσιμες ημέρες ασκούσε τις πρωινές ώρες, παρότι αυτό απαγορεύεται,ιατρικό έργο σε ιδιωτικές κλινικές και νοσοκομεία και όχι στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Λάρισας όπως ήταν υποχρεωμένος και μάλιστα χωρίς να λάβει άδεια αποχώρησης από το δημόσιο νοσοκομείο.

“Η άσκηση ιατρικού έργου σε ιδιωτική κλινική απαγορεύεται ρητώς για τα μέλη ΔΕΠ η τους γιατρούς του ΕΣΥ”, αναφέρουν οι Επιθεωρητές Υγείας, απαντώντας στους συνηγόρους του πανεπιστημιακού γιατρού που ανέφερε ότι δεν υπήρχε μισθωτή σχέση εξαρτημένης εργασίας με την συγκεκριμένη ιδιωτική κλινική.

Προσθέτουν μάλιστα στο πόρισμά​ τους, ότι επιτρέπεται μόνον η διατήρηση ιδιωτικού ιατρείου για όσα μέλη ΔΕΠ συμμετέχουν στην ολοήμερη λειτουργία του νοσοκομείου και όχι η συνεργασία και η άσκηση ιατρικών πράξεων σε ιδιωτικές κλινικές.

Το πόρισμα των Επιθεωρητών Υγείας εστάλη για τα περαιτέρω στη Δικαιοσύνη, στον κοσμήτορα της Ιατρικής σχολής (πληροφορίες αναφέρουν ότι ο καθηγητής χειρουργικής αθωώθηκε από το συμβούλιο της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας για τα καταγγελόμενα εις βάρος του ) αλλά και στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (για να ελέγξει φορολογικά για τις παρεχόμενες ιατρικές υπηρεσίες του στην ιδιωτική κλινική ).

Tα συμπεράσματα του πορίσματος

1. Το ΠΓΝ Λάρισας έχει εγκατασταθεί και λειτουργεί σε Νοσοκομείο του ΕΣΥ, το οποίο υπόκειται στον έλεγχο και την εποπτεία του Διοικητή της 5ης Υγειονομικής Περιφέρειας Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας και διέπεται από τις διατάξεις που ισχύουν για τα Νοσοκομεία του ΕΣΥ. Συνεπώς και το απασχολούμενο ιατρικό προσωπικό (ιατροί μέλη ΔΕΠ και ιατροί του ΕΣΥ) του εν λόγω Νοσηλευτικού Ιδρύματος, υπάγονται ισότιμα στις νομικές επιταγές της ισχύουσας νομοθεσίας, η οποία περιχαρακώνει υποχρεώσεις και δικαιώματα των ιατρών στο πλαίσιο άσκησης των καθηκόντων τους εντός του Νοσοκομείου.

2. Ο αναπλ. καθ. Χειρουργικής κ. Δ.Ζ.:

(α) Συμμετέχει στην ολοήμερη, πέραν του τακτικού ωραρίου λειτουργία του Νοσοκομείου, γεγονός που του παρέχει το δικαίωμα, σύμφωνα με τον νόμο, να διατηρεί ιδιωτικό ιατρείο, εφόσον έχει προβεί στη δέουσα ενημέρωση του Κοσμήτορα της Ιατρικής Σχολής, κατά τα οριζόμενα στη παρ. θ. του άρθρ. 23 του Ν. 4009/2011.

(β) Στις 5,6,7,8,10,12,14,15,19,20,22,29 και 30-10-2015 κατά τη διάρκεια του πρωινού ωραρίου εργασίας του στο ΠΓΝ Λάρισας (από τις 09.00-14.00), ασκούσε έργο σε ιδιωτική Κλινική σε εργάσιμες ημέρες (εκτός από την 10-10-2015), κατά παράβαση του εδ. α’ του άρθρ. 2 του Ν.3754/2009, της παρ. 4 του άρθρ. 11 του Ν. 2889/2001, εφόσον αφενός δεν είχε λάβει καμία μορφή άδειας από το Π.Γ.Ν. Λάρισας, έτσι ώστε να αποχωρήσει και αφετέρου η άσκηση ιατρικής σε ιδιωτική Κλινική, δεν προβλέπεται από την κείμενη νομοθεσία. Οι ισχυρισμοί των πανεπιστημιακών ιατρών και των συνηγόρων τους, ότι εφόσον δεν υπάρχει μισθωτή εξαρτημένη εργασία μπορούν να χειρουργούν στις ιδιωτικές Κλινικές, είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με την ισχύουσα παρ. 4 του άρθρ. 11 του Ν. 2889/2001, καθώς το παραγόμενο από αυτούς έργο, δημιουργεί αλληλοεξαρτώμενες οικονομικές συγκυρίες και οφέλη, ωθώντας τους σε μία αφανή, αλλά όχι αδρανή σχέση εργασίας, εφόσον και οι δύο πλευρές αναπτύσσουν απρόσκοπτα αλληλοεξαρτώμενες οικονομικές δραστηριότητες, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση, φέρονται κατά του δημοσίου και των πολιτών αυτού. Ελέχθησαν ομοίως άλλοι δύο μήνες Νοέμβριος και Δεκέμβριος του 2015, κατά τους οποίους προέκυψαν παρόμοια ευρήματα, δηλ. άσκηση ιδιωτικού έργου σε ιδιωτική Κλινική σε εργάσιμες ημέρες και κατά το πρωινό ωράριο εργασίας του Νοσοκομείου, κατά τις: 2,5,9,12,16,18 και 19- Νοεμβρίου του 2015 και στις 1,2,3,5,7,9,14,17,22,23,28 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους.

(γ) οι ισχυρισμοί που προέβαλε στον ασθενή κ. Μ.Π., αποτρέποντας εντέλλει την πρόσβαση του στο δημόσιο Νοσοκομείο, σχετικά με τον μεγάλο χρόνο αναμονής της Χ/Γ Κλινικής του ΠΓΝΛ, την ποιότητα-είδος των πλεγμάτων, τη μη ενασχόλησή του με επεμβάσεις ρουτίνας, δεν αποδείχθηκαν ουσιώδεις, καθόσον η έρευνα ανέδειξε ότι: – Η Χ/Γ Κλινική του ΠΓΝ Λάρισας δεν είχε αναμονή για την εξέταση ασθενών στα ΤΕΙ, ούτε για εισαγωγή ασθενών για χειρουργική επέμβαση με καλοήθη χρόνιο νόσημα (εφόσον η αναμονή ήταν λιγότερο από 2 μήνες), οπότε ο ισχυρισμός του κ. Δ.Ζ. ότι ο καταγγέλλων θα παρεκτόπιζε άλλον πολίτη δεν ευσταθεί, καθώς η πάθηση του κ. Μ.Π. δεν ήταν επείγουσα. Κατά τον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, ο θεράπων ιατρός είναι υπεύθυνος και αποφασίζει για την άμεση ή μεταγενέστερη αντιμετώπιση του νοσήματος και έχει την υποχρέωση να ενημερώσει ολοκληρωμένα τον ασθενή, προάγοντας παράλληλα την ίση πρόσβαση και μεταχείριση των ασθενών στις δομές της δημόσιας υγείας. – το Νοσοκομείο προμηθευόταν από τις μειοδότριες εταιρείες μεγάλης ποικιλίας πλέγματα ποσού ανάλογου με εκείνου που δαπανήθηκε στην ιδιωτική Κλινική για την απόκτηση του και κατά το 2015 και επιπλέον ο κ. Δ.Ζ., δεν κατέθεσε κανένα αίτημα για προμήθεια πλέγματος, έτσι ώστε να παρασχεθεί η υποτιθέμενη δυνατότητα στο Νοσοκομείο να απορρίψει σχετικό του αίτημα. – ο χειρουργικός χρόνος που του αποδίδεται είναι ακριβώς ο ίδιος με εκείνον του Δ/ντή του Τμήματος, σύμφωνα με τα αναφερόμενα του Δ/ντή της Κλινικής και η ενασχόλησή του με επεμβάσεις ογκολογικών ασθενών δεν του στερούν το δικαίωμα και την υποχρέωση να διενεργεί επεμβάσεις όλου του φάσματος του γνωστικού αντικειμένου της ειδικότητάς του, πολλώ δε μάλλον όταν τον ίδιο μήνα διενήργησε προγραμματισμένη επέμβαση «ρουτίνας» (σκωληκοειδεκτομή και ανάταξη κήλης) σε άλλους ασθενείς. Η τακτική του επιμερισμού των χειρουργικών πράξεων ανά πανεπιστημιακό ιατρό στο δημόσιο Νοσοκομείο, σε σχέση με τη δραστηριότητά του στον ιδιωτικό τομέα, επιφέρει, σύμφωνα με τα στοιχεία της εξετασθείσας υπόθεσης, δυσχερή πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας στο Νοσοκομείο και την εμφάνιση του φαινομένου της προκλητής ζήτησης σε ιδιωτικούς παρόχους υγείας. Η προτροπή δε του κ. Δ.Ζ. προς τον κ. Μ.Π. να χειρουργηθεί από άλλο ιατρό στο ΠΓΝ Λάρισας ή τον ίδιο τον κ. Δ.Ζ. σε ιδιωτική Κλινική – νοσηλευτικό ίδρυμα διαφορετικό από εκείνο της επιλογής του:

(ι) εκτός από αντιδεοντολογική σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.3418/2005 (παρ. 1 άρθρ. 4), κατά τις οποίες ο ιατρός προάγει την ίση πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας. (ιι) έρχεται σε αντιδιαστολή με τα οριζόμενα στη σύμβαση του Οβιέδο, κατά τα οποία ο ασθενής έχει δικαίωμα να επιλέγει τον θεράποντα ιατρό του και τη νοσηλευτική μονάδα, όπου επιθυμεί να λάβει θεραπεία. (ιιι) είναι παράνομη, καθόσον σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις δεν επιτρέπεται να ασκεί ιδιωτικό επάγγελμα σε ιδιωτική Κλινική (παρ. 4 του άρθρ. 11 του Ν. 2889/2001).

3. Η αποδοχή του κ. Μ.Π. να χειρουργηθεί στο …….. αποδείχθηκε καθοδηγούμενη μεν από τις αναφερόμενες δυσχέρειες από τον κ. Δ.Ζ., ο οποίος στο υπόμνημά του ευθαρσώς τις αποδέχεται και τις υποστηρίζει με αιτιάσεις, οι οποίες όμως δεν επιβεβαιώθηκαν από τα συγκεντρωθέντα στοιχεία, αλλά αφετέρου ο πρώτος έχοντας και το δικαίωμα άρνησης, παρόλα αυτά δεν το άσκησε.

4. Το ΠΓΝ Λάρισας δεν είναι ενήμερο για τη δύναμη του σε ιατρικό προσωπικό ΕΣΥ και μελών ΔΕΠ σε καθημερινή βάση, παρότι έχει υποχρέωση να τηρεί σχετικό αρχείο (άρθρ. 3Η8,9,10 του ΠΔ 768/1980 και άρθρ. 10 του οργανισμού του ΠΓΝ Λάρισας). Στην περίπτωση του κ. Δ.Ζ. τελέστηκε εκ μέρους των ιεραρχικά ανωτέρων του διοικητικών οργάνων του Νοσοκομείου το πειθαρχικό αδίκημα της παρ. κζ) του άρθρ. 107 του Ν. 4025/2012 περί παράλειψης του προϊσταμένου να ελέγχει την τήρησή των αναφερομένων σε αυτήν.

5. Την ημέρα εισαγωγής του κ. Μ.Π. (19-10-2015) στην ιδιωτική Κλινική ….. δεν ήταν κατειλημμένες όλες οι κλίνες, οι οποίες σύμφωνα με τον ενιαίο κανονισμό του ΕΟΠΥΥ και την ισχύουσα νομοθεσία παρέχονται στους ασφαλισμένους του Οργανισμού και καλύπτονται εξολοκλήρου από τον ΕΟΠΥΥ. Ωστόσο, δεν δύνανται να αποδειχθεί ο ισχυρισμός του καταγγέλλοντος κ. Μ.Π., ότι ζήτησε κλίνη καλυπτόμενη εξ’ ολοκλήρου από τον ΕΟΠΥΥ, καθόσον η επιθυμία του αυτή δεν είναι καταχωρημένη εγγράφως σε κανένα έντυπο προγενέστερο της εισαγωγής του στην ιδιωτική Κλινική, καθώς δεν προβλέπεται από νομοθετική διάταξη. Επιπλέον, ο ΕΟΠΥΥ δεν έχει καταλήξει σε συμφωνία με τις ιδιωτικές Κλινικές από το 2014 μέχρι και σήμερα, μετά από σχετική πρόταση και του ΣΕΥΥΠ από έλεγχο που ολοκλήρωσε σε ιδιωτικές Κλινικές, για τη σύναψη νέας σύμβασης, με αποτέλεσμα οι ιδιωτικές Κλινικές να εξακολουθούν να συνεργάζονται με τον Οργανισμό με τη σύμβαση του 2012, η οποία σύμφωνα με την υπ’ αρ. πρωτ. ΕΜΠ 820/1-7-2014 έκθεση του ΣΕΥΥΠ, έβριθε ανακολουθιών με τις ισχύουσες διατάξεις για τη νοσηλεία ασθενών σε ιδιωτική Κλινική. Επιπρόσθετα, μολονότι ο κ. Δ.Ζ. δεν έχει μισθωτή σχέση εργασίας με την Κλινική, ωστόσο το ……. προβάλλει τον συνεργάτη του στην επίσημη ιστοσελίδα του, επισφραγίζοντας με αυτόν τον τρόπο την οικονομική αλληλεξάρτηση των δύο φορέων.

6. Απάντηση στην ασάφεια της παρ. θ του άρθρ. 23 του Ν. 4009/2011, εκτός από την παρ. 2 του άρθρ. 30 του Ν. 4025/2011, με την οποία προσδιορίζεται η νόμιμη δραστηριότητα των πανεπιστημιακών μόνο στο ιδιωτικό τους ιατρείο, εδόθη και με την υπ’ αρ. πρωτ. 165/2013 Γνωμοδότηση του ΝΣΚ, με την οποία εκφράζεται η άποψη της μη επιτρεπτής άσκησης της ιατρικής σε ιδιωτικές Κλινικές από τους Πανεπιστημιακούς ιατρούς, καθόσον παραμένει σε ισχύ η παρ. 4 του άρθρ. 11 του Ν. 2889/2001, η οποία απαγορεύει την ενασχόλησή τους με οποιαδήποτε μορφή εργασίας σε ιδιωτικές Κλινικές, Θεραπευτήρια ή/και Εργαστήρια. Ωστόσο, η παρούσα γνωμοδότηση παραμένει χωρίς υπογραφή από τον αρμόδιο Υπουργό Παιδείας, παρότι η ερμηνεία της βασίζεται σε ισχύουσες διατάξεις του ελληνικού δικαίου και με την αποδοχή της δύναται να λυθούν ουσιώδη προβλήματα, τα οποία παραμένοντας αναπάντητα, δημιουργούν συνθήκες εκμετάλλευσης για ιδίον όφελος, εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

7. Οι αρμόδιοι του ΥΠ.Π.Ε.Θ. δεν απάντησαν μέχρι την ολοκλήρωση της παρούσης, παρότι παρήλθε μεγάλο χρονικό διάστημα από την αποστολή του εγγράφου του ΣΕΥΥΠ, για το αν έχουν ενημερώσει τη σημερινή ηγεσία του Υπουργείου με σχετική αλληλογραφία, προκειμένου να θέσουν υπόψη του Υπουργού, το ζήτημα της αποδοχής ή μη, της υπ’ αρ. πρωτ. 165/2013 Γνωμοδότησης του ΝΣΚ.

8. Το ωράριο εργασίας των Πανεπιστημιακών ιατρών, δεν προσδιορίζεται με σαφήνεια στους ισχύοντες νόμους, προκειμένου να τους δίδεται προφανώς το δικαίωμα αποχώρησης για να εκτελέσουν τα Ακαδημαϊκά τους καθήκοντα εντός του Συνταγματικά θεσπισμένου εβδομαδιαίου 35ώρου και όχι για να μετατρέπεται σε προνόμιο για την εξυπηρέτηση ιδιωτικών τους υποθέσεων, κατά τη διάρκεια του πρωινού – τακτικού ωραρίου λειτουργίας του Νοσοκομείου και της εργασίας τους σε αυτό. Οποιαδήποτε αναφερόμενη προσαρμογή του ωραρίου, η οποία δεν προβλέπεται, δεν υποκαθιστά τη νομιμότητα. Ο Π.Ι.Σ. διαβίβασε στο ΣΕΥΥΠ, Γνωμοδότηση από τον Νομικό του Σύμβουλο, σε συνέχεια ερωτημάτων που έθεσε το ΣΕΥΥΠ, σύμφωνα με την οποία «οι πανεπιστημιακοί ιατροί μέλη ΔΕΠ όταν υπηρετούν σε νοσοκομεία ΕΣΥ εξομοιώνονται ως προς τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις προς τους ιατρούς κλάδου ΕΣΥ, εμπίπτουν κατά το Σύνταγμα στις διατάξεις του Κώδικα Δημοσίων Υπαλλήλων, διατηρώντας όμως, επιστημονική αυτοτέλεια και, …, υποχρεούνται σε τήρηση τακτικού ωραρίου εργασίας, εκτός των καθορισμένων ωρών απουσίας τους λόγω διδακτικού ή ερευνητικού έργου, καθώς και υποχρεούνται σε γνωστοποίηση της παρουσίας ή απουσίας τους από τους χώρους του νοσοκομείου στις προϊστάμενες αρχές της υπηρεσίας τους». Συμπληρωματικά, σημειώνεται ότι:

(α) Οι Πανεπιστημιακοί Ιατροί, οι οποίοι υπηρετούν σε Πανεπιστημιακές Κλινικές Νοσοκομείων του Ε.Σ.Υ., σύμφωνα με την υπ’ αριθ. 74/2003 αμετάκλητη Απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης (Τμήμα Α’ Ακυρωτικό) και το άρθρ. 13 του Ν.1397/1983 και μετά την συμπλήρωση της παρ. 1 του άρθρου αυτού με την παρ. 1 του άρθρου 19 του Ν. 1579/1985, θεωρείται ότι βρίσκονται σε οργανική σχέση με αυτό και υπάγονται στη δικαιοδοσία, τον επιστημονικό και ιεραρχικό έλεγχο των αρμόδιων οργάνων του Νοσοκομείου.

(β) Κύρια ευθύνη για την τήρηση του ωραρίου εργασίας έχει ο Δ/ντής του Τμήματος. Σε περίπτωση που η ολιγόωρη απουσία του μέλους ΔΕΠ, σχετίζεται με τα Ακαδημαϊκά του καθήκοντα, έχει την υποχρέωση να τη γνωστοποιήσει και στον Διευθυντή του Τομέα, στον οποίο ανήκει. Ο Διευθυντής του Τομέα μέσω του Τμήματος, διαβιβάζει την άδεια για έγκριση στο Κοσμήτορα και κατόπιν η άδεια αποστέλλεται στη Σύγκλητο. Κατόπιν έγκρισης της ανωτέρω άδειας με ευθύνη του Προέδρου του Τμήματος Ιατρικής, ενημερώνεται και η Διοίκηση του Νοσοκομείου. Επειδή η διαδικασία είναι πολύπλοκη, είναι πολύ εύκολο να χάνονται τα ίχνη των μελών ΔΕΠ από τους Νοσοκομειακούς χώρους και η Διοίκηση των νοσηλευτικών ιδρυμάτων να μην έχει την ευχέρεια της άμεσης και έγκαιρης ενημέρωσης για το ακαδημαϊκό πρόγραμμα και τις καθημερινές υποχρεώσεις των Πανεπιστημιακών ιατρών, έτσι ώστε να ασκεί ολοκληρωμένα τα διοικητικά της καθήκοντα.

9. Στο ΠΓΝ Λάρισας, δεν εφαρμόζεται η υποχρέωση της Διοίκησης να ενημερώνεται μέσω των υπογεγραμμένων παρουσιολογίων των ιατρών (ΕΣΥ και Πανεπιστημιακών), κατ’ εφαρμογή του άρθρ. 3Η8,9,10 του ΠΔ 768/1980, για την προσέλευση και την αποχώρησή τους από τους χώρους του Νοσοκομείου. Τα αρμόδια διοικητικά όργανα του Νοσοκομείου τον Σεπτέμβριο του 2015, είχαν ξεκινήσει μια προσπάθεια να εναρμονιστούν με την κείμενη νομοθεσία, αλλά με την παρέλευση του χρόνου, αυτή ατόνησε και στο τέλος καταργήθηκε κατά παρέκκλιση των ισχυουσών νομοθετικών διατάξεων, χωρίς οι διοικητικές αρχές του Νοσοκομείου να επαναφέρουν την εφαρμογή της. Κατ’ αυτό τον τρόπο, η Διοίκηση δεν είναι εις θέση να ασκεί έλεγχο για την παρουσία ή μη των διαθέσιμων κάθε ημέρα ιατρών της, καθότι έχει απολέσει το νομικό της δικαίωμα, λόγω μη χρήσης σχετικών θεσπισμένων διαδικασιών και κατ’ επέκταση την αποτελεσματικότητα και την ορθότητα της έννομης δράσης της, για την εύρυθμη λειτουργία του Νοσοκομείου.

10. Η άσκηση του ιατρικού έργου εξισώνεται με την υψηλή αποστολή των ιατρών, η οποία είναι η προάσπιση της δημόσιας υγείας και των δικαιωμάτων του ασθενούς, ασπαζόμενοι τον νομικο- δεοντολογικό Κώδικα της Ιατρικής Επιστήμης, συνυφασμένο με το ελληνικό και διεθνές δίκαιο. Με αφορμή και την εν λόγω καταγγελία, αναδεικνύεται μία τακτική, η οποία έρχεται αντιμέτωπη, τόσο με το φαινόμενο της σύγκρουσης καθηκόντων των πανεπιστημιακών ιατρών, εξαιτίας δεοντολογικά αντίθετων παραμέτρων, όσο και με πρακτικά προβλήματα, τα οποία ανακύπτουν λόγω των πολυάριθμων ενασχολήσεων τους. Για τους προαναφερόμενους λόγους, συμβάλλοντας στην αναβάθμιση των παρεχομένων υπηρεσιών υγείας και στη διασφάλιση της δημόσιας υγείας στην ελληνική επικράτεια, η πολιτεία μέσω των αρμόδιων Υπουργείων, λαμβάνοντας σαφή θέση, επί πιθανών παρερμηνειών των νόμων, είναι εις θέση να διασαφηνίσει τα ανωτέρω ζητήματα, ώστε να μην προκαλούν σύγχυση στους κρατικούς λειτουργούς και φορείς, σύγκρουση μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου συμφέροντος, ανισότητα στην πρόσβαση των παρεχομένων υπηρεσιών υγείας στους ασθενείς και συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ ιδιωτών ιατρών και ιατρών κρατικών – λειτουργών.

Θάνος Πασχάλης (newpost.gr)

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή