Ψηφίζοντας στα Τρίκαλα Reviewed by Momizat on . Το πρωί της Κυριακής θα ακολουθήσουμε τη συνηθισμένη διαδικασία. Θα πιούμε καφέ, θα ρίξουμε μια ματιά στην εφημερίδα, θα βγούμε βόλτα, θα ξαναπιούμε καφέ και, κ Το πρωί της Κυριακής θα ακολουθήσουμε τη συνηθισμένη διαδικασία. Θα πιούμε καφέ, θα ρίξουμε μια ματιά στην εφημερίδα, θα βγούμε βόλτα, θα ξαναπιούμε καφέ και, κ Rating: 0

Ψηφίζοντας στα Τρίκαλα

Ψηφίζοντας στα Τρίκαλα

Το πρωί της Κυριακής θα ακολουθήσουμε τη συνηθισμένη διαδικασία. Θα πιούμε καφέ, θα ρίξουμε μια ματιά στην εφημερίδα, θα βγούμε βόλτα, θα ξαναπιούμε καφέ και, κάποια στιγμή, θα ψηφίσουμε.

Σε τρεις Δήμους, οι κάλπες θα είναι τρεις, αφού στον Δήμο Πύλης εξελέγη Δήμαρχος την περασμένη Κυριακή.

Και θα επιλέξουμε:
Ποιος είναι κατάλληλος να μας εκπροσωπήσει στην Ευρωβουλή

Ποιος είναι κατάλληλος για περιφερειάρχης

Ποιος είναι κατάλληλος για Δήμαρχος Τρικκαίων, Καλαμπάκας, Φαρκαδόνας.
Η τριπλή κάλπη είναι ένα πολιτικό γεγονός. Σαφές και συγκεκριμένο. Κι αν στην αυτοδιοίκηση υπεισέρχεται ο προσωπικός παράγοντος (φιλίες, συγγένειες και λοιπές υποχρεώσεις), στις ευρωεκλογές αναμένεται να δημιουργηθούν μέγιστα πολιτικά γεγονότα.
Είναι αυτός ο διαχωρισμός που ενίοτε δεν κάνουν οι πολίτες. Μπορεί να είναι ψηφοφόροι της κλασικής κεντροαριστεράς, αλλά ο εξάδελφος, ο αγαπημένος γιος του αγαπημένου θείου, να είναι υποψήφιος με τον συνδυασμό του δεξιού ή έστω ανεξάρτητου, υποστηριζόμενου από το δεξιό κόμμα, υποψηφίου.

Τότε, πάνε στράφι οι ιδεολογίες. Δεν υπολογίζονται. Χάνονται.

Η Ελλάδα λειτουργεί υπό το καθεστώς μιας φρατριαστικής συνεκτικής δομής των πραγμάτων. Ασήμαντες ή σημαντικές εκλεκτικές συγγένειες επιβεβαιώνονται ή χάνονται, μπροστά από την κάλπη.

Ταυτοχρόνως, μια προσωπική, ενίοτε ιδεοληπτική, τάση για ικανοποίηση απλών, καθημερινών αναγκών («Πού θα τοποθετηθεί ο κάδος;», «Γιατί δεν κάλυψαν τις λακκούβες;») αναγάγει κάθε πολιτική πράξη στο συμφέρον. Όταν αυτό είναι ταξικό, προχωρά την κοινωνία. Όταν είναι προσωπικό, την επιστρέφει στις συνθήκες της μητριαρχικής περιόδου της κοινωνικής υπόστασης του ανθρώπου: στενό συμφέρον, άμεσο και διόλου ουσιαστικό. Αλλά, την ίδια ώρα, η ομαδοποίηση του προσωπικού, εστιασμένο και καλά οριοθετημένο ως προς αιτίες – σχεδιασμό – αιτήματα, βελτιώνει την καθημερινή μας πραγματικότητα.
Ουσιαστικά, η ψήφος στις εκλογές για την αυτοδιοίκηση λειτουργεί με βάση έναν ομόκεντρο κύκλο: όσο πιο κοντά στο πρόβλημα ή στη δομή εξουσίας/διοίκησης βρίσκεται κάποιος, τόσο πιο «προσωπική» είναι η ψήφος. Οσο πιο ευρύ είναι το πεδίο αναφοράς της κάλπης, τόσο πιο πολύ εισχωρεί η κομματική/πολιτική επιλογή (υφίστανται εξαιρέσεις, κυρίως στον «μικρό» ομόκεντρο κύκλο, αλλά αυτό συμβαίνει συνήθως σε εποχές ανάπτυξης κινηματικής διαδικασίας ουσίας ή σε καθυστερημένες πολιτικά ομάδες συγχρωτισμού).

Επόμενο, λοιπόν, αυτονόητο συμπέρασμα, το ότι η εκλογική διαδικασία στη χώρα μας και δη στα Τρίκαλα, είναι ότι η ψήφος «μιλάει» από πριν. «Μιλάει» τη γλώσσα του είδους του συμφέροντος. «Μιλάει» τη γλώσσα της ανάγκης, ως «τέκνου της οργής» – και αντιστρόφως.
Οποιος μπορεί να την ακούσει, κατανοεί ότι στους 3 Δήμους του νομού, η λογική της ψηφοφορίας θα είναι διαφορετική από την ψήφο στην Περιφέρεια και ακόμη πιο διαφορετική από την ψήφο στις ευρωεκλογές.
Μόνο εικασίες ή μαντέματα μπορούν να γίνουν ως προς το αποτέλεσμα.

Αντε, και μια παρακινδυνευμένη πρόβλεψη.
Από κει και πέρα, οι αποδέκτες της ψήφου, ας την σκεφτούν επιτέλους.

Δεν είμαστε στο 2010, ούτε στο 2012.

Αλλάξαμε.

Μάθαμε.

Απαιτήσαμε.

Ο χρόνος κύλησε εκπληκτικά γρήγορα.

Σε όλα τα επίπεδα, βιώσαμε πολλά «χρόνια δίσεκτα, μέσα σε μιαν ώρα».

Καιρός να γυρίσουμε το ρολόι.

Θανάσης Μιχαλάκης

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή