Μητέρα, μάνα, γιαγιά, η σύγχρονη εποχή της ” πολιτικής ορθότητας “, μας έχει στείλει κάπως μακριά από την πραγματική καταφυγή, την αγκαλιά σας, όμως την αλήθεια, την εσωτερική και αυτόματη ανάγκη, δεν θα την αναιρέσει, κανείς και τίποτα!
Όσοι είμασταν τυχεροί, ζήσαμε τη στέρηση της γιαγιάς και της μάνας, σε δύσκολες εποχές, για να χορτάσουμε τη ζεστασιά και την πληρότητα όχι μόνο του φαγητού, αλλά και της αγκαλιάς, της προστασίας, της καταστολής των φόβων μας, όπως και της ενθάρρυνσης των πρώτων βημάτων μας στη ζωή.
Ζήσαμε τη γενναιότητα τους, όταν μας μάλωναν, όταν ξεφεύγαμε από τους κανόνες, ακόμα και με χαστούκι, που πόναγε πολλές φορές περισσότερο τις ίδιες απ ότι εμάς!
Οι σύγχρονες μάνες, με τις επαγγελματικές υποχρεώσεις που τις φορτώσαμε στο όνομα της “ισότητας”, και την κοινωνική θολούρα, αναμφίβολα χρειάζονται περισσότερη υποστήριξη από γιαγιάδες και παππούδες (για να μην τους αδικήσω)!
Στους ψευτονταήδες, που τολμούν να σηκώσουν χέρι στη σύντροφο τους, στη μάνα των παιδιών τους, συνιστώ να περάσουν στιγμιαία από το μυαλό τους τις γιαγιάδες, μητέρες, κόρες και πιθανές εγγονές και αν το αποτολμήσουν, τότε, δυστυχώς χάσαμε όλοι ως κοινωνία!
Καλή Παναγιά!
Έτσι είναι. Η γυναίκα είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της κοινωνίας. Οι άνδρες είναι φτιαγμένοι οι περισσότεροι για να πολεμούν και οι υπόλοιποι για να ονειροβατούν.
Δυστυχώς η (πάντα ανδροκρατούμενη) εποχή μας, στα πλαίσια της πολιτικής “ορθότητας”, ευαγγελίζεται λύσεις σε (συχνά ανύπαρκτα) προβλήματα της γυναίκας, αποπροσανατολίζοντας την από τα πολλά πραγματικά που ήδη έχει, δημιουργώντας της καινούρια, ακόμα πιο χαοτικά.