Όταν το ποίμνιο νοσεί… η παραγωγή σβήνει Η κτηνοτροφία που θέλουμε Reviewed by Momizat on . Το κυρίαρχο θέμα συζήτησης τελευταία είναι η ανάπτυξη που θα οδηγήσει στην έξοδο της χώρας από την κρίση. Μία από τις προτεινόμενες διεξόδους είναι η ενίσχυση - Το κυρίαρχο θέμα συζήτησης τελευταία είναι η ανάπτυξη που θα οδηγήσει στην έξοδο της χώρας από την κρίση. Μία από τις προτεινόμενες διεξόδους είναι η ενίσχυση - Rating: 0

Όταν το ποίμνιο νοσεί… η παραγωγή σβήνει Η κτηνοτροφία που θέλουμε

Όταν το ποίμνιο νοσεί… η παραγωγή σβήνει Η κτηνοτροφία που θέλουμε

Το κυρίαρχο θέμα συζήτησης τελευταία είναι η ανάπτυξη που θα οδηγήσει στην έξοδο της χώρας από την κρίση. Μία από τις προτεινόμενες διεξόδους είναι η ενίσχυση – ανάπτυξη – ανταγωνιστικότητα της κτηνοτροφίας. Η κλασσική επωδός περί των δυνατοτήτων, των πλεονεκτημάτων, της μοναδικότητας και πολλών άλλων ιδιοτήτων της ελληνικής κτηνοτροφίας ανακυκλώνεται από φορείς, μέσα μαζικής ενημέρωσης, επιχειρηματίες, συμβούλους και γενικά πολυπράγμονες ειδήμονες και ιδιαίτερα από ισόβιους συνδικαλιστές που εκπροσωπούν άγνωστο αριθμό παραγωγών. Παρατηρούμε δύο κυριολεκτικά «διαφορετικούς κόσμους» να μιλούν για το ίδιο θέμα με τελείως διαφορετική αντίληψη και προσέγγιση. Οι άμεσα εμπλεκόμενοι (π.χ. κτηνοτρόφοι, βιομηχανίες ζωοτροφών, γαλακτοβιομηχανία κτλ.) βρίσκονται ήδη σε οικονομική ασφυξία.

provata

 

Οι περισσότεροι διαμαρτύρονται για τα δικαιώματα τους, όπως ο καθένα το αντιλαμβάνεται με βάση το δικό του συμφέρον. Από την άλλη πλευρά, είναι όλοι οι έμμεσα εμπλεκόμενοι, δηλαδή εκείνοι που εμπλέκονται στην έρευνα, στη διαμόρφωση του θεσμικού πλαισίου και της κτηνοτροφικής πολιτικής. Σήμερα, υπάρχει μια τελευταία ευκαιρία όλοι οι παραπάνω να καθορίσουν και να συμφωνήσουν ποια κτηνοτροφία θέλουμε σε ρεαλιστική βάση λαμβάνοντας υπόψη τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα των επιμέρους κλάδων. Είμαστε αυτάρκεις μόνο στο γάλα και στα γαλακτοκομικά προϊόντα των αιγοπροβάτων. Η αυτάρκεια της χώρας σε αγελαδινό γάλα είναι περίπου 48%, ενώ τα περισσότερα γαλακτοκομικά προϊόντα παράγονται με εισαγόμενο γάλα ή είναι εισαγόμενα. Η αυτάρκεια μας σε βόειο κρέας είναι περίπου 28%, ενώ στην περίπτωση που υπολογίσουμε μόνο το κρέας από βοοειδή που γεννιούνται, εκτρέφονται και σφάζονται στην Ελλάδα τότε το ποσοστό είναι κάτω από 10%.  Στο αιγοπρόβειο κρέας η αυτάρκεια, φτάνει περίπου το 90%. Ο βαθμός αυτάρκειας σε χοιρινό κρέας είναι πλέον στο 35% ενώ για την πτηνοτροφία, έπεσε στο 80%, ενώ είχε αντίστοιχα εξαγωγικές επιδόσεις.

provata
Ο χρόνος των σχεδιασμών «επί χάρτου» τελείωσε. Τα προβλήματα είναι γνωστά και υπάρχουν δεκάδες μεγαλόπνοες μελέτες, προτάσεις, εθνικά σχέδια, που όλα έγιναν σε μια συνεχή προσπάθεια τετραγωνισμού του κύκλου με την άνεση κυρίως του «εύκολου χρήματος» των επιδοτήσεων για τις οποίες η πολιτεία μέχρι σήμερα έπαιξε τον ρόλο του τροχονόμου. Το πρώτο λοιπόν πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί είναι η στρεβλή νοοτροπία. Σε επίπεδο παραγωγών πρέπει να γίνει συνείδηση η συλλογικότητα και να διδαχθούν από το αμαρτωλό παρελθόν των ενώσεων που όλες βρίσκονται σήμερα σε καθεστώς εκκαθάρισης. Η συμβολαιακή κτηνοτροφία και η μαζική προμήθεια ζωοτροφών σε συνδυασμό με ταχύρυθμα σεμινάρια των εκτροφέων για την αντιμετώπιση θεμάτων αιχμής στις εκτροφές μπορεί να οδηγήσει σε μείωση του κόστους παραγωγής.  Οποιαδήποτε μορφή επιδότησης δεν θα πρέπει να δοθεί ανεξέλεγκτα και οριζόντια όπως στο παρελθόν αλλά κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις που θα συνδέονται με την ποσότητα και την ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της στρεβλής νοοτροπίας αποτέλεσε η βιολογική κτηνοτροφία όπου ουσιαστικά ελάχιστα προϊόντα ζωικής προέλευσης παράχθηκαν. Επιπλέον, στις μέρες μας φαίνεται ότι οι «ενισχύσεις ήσσονος σημασίας» (de minimis), θα εξελιχθούν μάλλον σε επιδότηση της «ήσσονος προσπάθειας». Πιστεύουμε, ότι θα πρέπει να αναδειχθούν και να επιβραβευθούν οι επιτυχημένες επιχειρηματικής δομής κτηνοτροφικές επιχειρήσεις και να αποτελέσουν πρότυπα για μίμηση ώστε να εμπεδωθεί στην πλειοψηφία των κτηνοτρόφων μια φιλοσοφία ανταγωνιστικότητας.

KTINOTROFOS

Η άποψή μας είναι ότι πρέπει να κάνουμε μια επανεκκίνηση της κτηνοτροφίας με αφετηρία αυτά που ο κτηνοτροφικός κόσμος ξέρει να κάνει καλύτερα. Να εστιάσουμε σε αυτά που έχουν άμεση εφαρμογή και χειροπιαστό αποτέλεσμα. Αυτός είναι και ο στόχος της παρούσας παρέμβασής μας και θα εξηγηθεί στη συνέχεια με ενδεικτικά παραδείγματα. Παραδείγματα τα οποία το Εργαστήριο Ζωοτεχνίας της Κτηνιατρικής Σχολής του Α.Π.Θ έχει υλοποιήσει με πλήθος επιχειρήσεων που εμπλέκονται στον κτηνοτροφικό τομέα. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί  η πιλοτική εκτροφή μικρών μηρυκαστικών, στους χώρους της έκθεσης Zootechnia 2013 την οποία δημιουργούμε σε συνεργασία με τη HELEXPO, τις επιχειρήσεις ΖΩΟΚΟΜΟΣ και ΑΥΓΕΡΟΣ Α.Ε., καθώς και το Συνεταιρισμό Προβατοτρόφων Φυλής Χίου «Μακεδονία». Η εκτροφή γίνεται  σε μικρή κλίμακα και θα προσομοιάζει πραγματικές συνθήκες μιας καθετοποιημένης επιχείρησης. Στη εκτροφή θα εκτίθεται ο απαραίτητος εξοπλισμός για μια ελαφριάς κατασκευής και χαμηλού κόστους εκτροφή. Θα γίνεται άρμεγμα των ζώων και επεξεργασία του παραγόμενου γάλατος στο «Οικογενειακό Τυροκομείο» που θα λειτουργήσει για πρώτη φορά, από την επιχείρηση «Ζωοκόμος». Αξίζει να αναφέρουμε ότι στο «Οικογενειακό Τυροκομείο» θα γίνεται τυροκόμιση του αρμεγόμενου γάλακτος, κάθε μέρα. Απώτερος στόχος είναι η εκτροφή αυτή να δώσει τους άξονες για επιχειρηματικό προσανατολισμό σε νέους και υφιστάμενους κτηνοτρόφους και να αποτελέσει κέντρο επίδειξης των ορθών μεθόδων εκτροφής αλλά και τις υφιστάμενες υποδομές για βιώσιμη χαμηλού κόστους εκκίνησης καθετοποιημένης επιχείρησης.

Ας επανέλθουμε όμως στο ερώτημα τι κτηνοτροφία θέλουμε; Αξιωματικά, η παραγωγή οποιουδήποτε κτηνοτροφικού προϊόντος δικαιολογείται όταν αυτό μπορεί να διατεθεί στην αγορά σε συμφέρουσα τιμή. Η τιμή είναι συμφέρουσα για τον παραγωγό όταν καλύπτει τα έξοδα παραγωγής και αφήνει ικανοποιητικό κέρδος. Προϋπόθεση όμως για την παραγωγή των προϊόντων ζωικής προέλευσης είναι η ύπαρξη κατάλληλου ζωικού κεφαλαίου. Επομένως το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα είναι το ζωικό κεφάλαιο όπου εγχώριες φυλές με ικανοποιητικό αριθμό ζώων υπάρχουν μόνο στην αιγοπροβατοτροφία. Σε όλους τους υπόλοιπους κλάδους της κτηνοτροφίας το ζωικό κεφάλαιο είναι εισαγόμενο με ότι αυτό συνεπάγεται. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ο αριθμός των καθαρόαιμων ζώων αλλά κυρίως ότι το εθνικό ποίμνιο νοσεί. Δεν καταφέραμε, δεκαετίες τώρα να εκριζώσουμε τη βρουκέλλωση παρά τα δεκάδες μέτρα και προγράμματα. Η προϊούσα πνευμονία και η παραφυματίωση (κυρίως στα γίδια) κατατρώνε το εθνικό ποίμνιο σαν το σαράκι το δέντρο. Το σημαντικότερο όμως είναι η τρομώδης νόσος (scrapie). Είναι η βραδυφλεγής βόμβα για την οποία συνεχώς «επιμηκύνουμε το φυτίλι» για να αποφύγουμε την έκρηξη. Η πρώτη μας δράση θα πρέπει να εστιάσει στην εξυγίανση του ζωικού κεφαλαίου όσο επίπονη και αν είναι για τους κτηνοτρόφους. Η δημιουργία ποιμνίων με ανθεκτικούς γονότυπους αλλά και απαλλαγμένων από χρόνια καχεξιογόνα νοσήματα θα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για κάθε υφιστάμενο συνεταιρισμό. Η εφαρμογή Τεχνητής Σπερματέγχυσης (Τ.Σ.) θα πρέπει να ξεκινήσει από τους κτηνοτροφικούς συνεταιρισμούς με δική τους πρωτοβουλία και κάλυψη των εξόδων αφού το αντισταθμιστικό όφελος είναι πολλαπλάσιο όταν εφαρμοστεί ΤΣ σε επίπεδο εκτροφής σε συνδυασμό με ολοκληρωμένο πρόγραμμα γενετικής βελτίωσης. Είναι η μοναδική λύση για να παράγουμε ικανοποιητικό αριθμό υγειονομικά και γενετικά πιστοποιημένων γεννητόρων σε ετήσια βάση. Επιπλέον, θα αντιστρέψουμε το ρυθμό εισαγωγής γεννητόρων από το εξωτερικό, γεγονός το οποίο αν συνεχιστεί θα αποτελεί αποδοχή της αποτυχίας μας στην αιγοπροβατοτροφία και βέβαια η διατήρηση της φέτας ως ΠΟΠ θα αμφισβητηθεί. Για το ζωικό κεφάλαιο θα πρέπει να γίνει ένα ενιαίο σύστημα ηλεκτρονικής καταγραφής όπου θα ενσωματωθούν όλες οι υπάρχουσες βάσεις δεδομένων από όλες τις υπηρεσίες με βάση τον κωδικό κάθε εκτροφής. Έτσι για κάθε εκτροφή θα γίνεται αυτόματα (on line) ενημέρωση – έλεγχος των επιδοτήσεων, καθώς και όλων των χαρακτηριστικών της εκτροφής και του ζωικού κεφαλαίου.   

ktinotrofos

Περίπου το 85% του ζωικού κεφαλαίου της χώρας σταβλίζεται σε μη αδειοδοτημένες εγκαταστάσεις ενώ και όσες έχουν τις σχετικές άδειες από τα περίφημα «σχέδια βελτίωσης» είναι σε πολλές περιπτώσεις παντελώς ακατάλληλες. Οι σταβλικές εγκαταστάσεις αποτελούν το τρίτο σημαντικό πρόβλημα που πρέπει να λυθεί. Δεν είναι σκοπός μας να αναφερθούμε στις ευθύνες εκείνων που επέβαλλαν τις απαράδεκτες σταβλικές εγκαταστάσεις με τα «σχέδια βελτίωσης» αλλά το επισημαίνουμε ώστε τα ίδια λάθη να μην επαναληφθούν αφού στη διαμόρφωση των σταβλικών εγκαταστάσεων θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η γνώση της υγείας των ζώων. Ευτυχώς, οι σταβλικές εγκαταστάσεις βελτιώνονται, μέσω της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και θα πρέπει οι «υπηρεσιακοί παράγοντες» των σχετικών υπουργείων να ακούσουν τις προτάσεις των κατασκευαστών για λειτουργικές, ελαφριάς κατασκευής και χαμηλού κόστους κατασκευές οι οποίες είναι διαθέσιμες στην αγορά και εκτίθενται στην έκθεση Zootexnia 2013.

Το τέταρτο σημαντικό πρόβλημα είναι ότι μέχρι τώρα δεν έγινε το «πάντρεμα» της φυτικής και ζωικής παραγωγής της χώρας. Η πραγματικότητα είναι ότι ο τομέας δεν έχει ακολουθήσει τους ρυθμούς της έρευνας που έχει εφαρμοστεί. Η ελληνική κτηνοτροφία έχει ανάγκη την υποστήριξη της φυτικής παραγωγής για να είναι βιώσιμη και ανταγωνιστική. Η φυτική παραγωγή θα πρέπει να εστιαστεί στη παραγωγή ζωοτροφών και όπου δίνονται επιδοτήσεις θα πρέπει να συνδέονται άμεσα με την ποσότητα των παραγόμενων ζωοτροφών. Εκείνο που απαιτείται είναι η συνεργασία των γεωργών με τους κτηνοτρόφους, καθώς και με τις επιχειρήσεις μεταποίησης των παραγόμενων προϊόντων ζωικής προέλευσης ώστε να διασφαλιστούν οι αναγκαίες ποσότητες ζωοτροφών αλλά και η ποιότητά τους. Ήδη στη χώρα μας υπάρχουν παραδείγματα νεοσύστατων κτηνοτροφικών συνεταιρισμών που έχουν υιοθετήσει την επιχειρηματική και συμβολαιακή κτηνοτροφία. Οι δυνατότητες αξιοποίησης εγχώρια παραγόμενων ζωοτροφών είναι πολύ μεγάλες. Ειδικότερα, στη περίπτωση της χρήσης πλήθους αρωματικών φυτών, ορισμένα από αυτά μοναδικά εκφυόμενα στη χώρα μας, είναι σημαντικό ότι επιτεύχθηκε η παραγωγή καινοτόμων προϊόντων ζωικής προέλευσης με τη χρήση αυτών των φυτών.

Σε ότι αφορά τους επιμέρους κλάδους της κτηνοτροφίας το έχουμε τονίσει πολλές φορές ότι αποτελούν από τους σημαντικότερους τομείς της παραγωγικής οικονομίας αν λάβουμε υπόψη τον αριθμό των ατόμων και των  επιχειρήσεων που ασχολούνται  για την υποστήριξη των εκτροφών (παραγωγή ζωοτροφών μηχανολογικός εξοπλισμός, κτηνιατρική φαρμακοβιομηχανία, σφαγεία) αλλά και με την παραγωγή και την μεταποίηση των παραγόμενων προϊόντων που αφορά αποκλειστικά σήμερα το γάλα (γαλακτοβιομηχανία). Κατά την άποψή μας, βασικοί κλάδοι για την Ελλάδα με εξαγωγικό προσανατολισμό για τα προϊόντα τους είναι η βοοτροφία και η αιγοπροβατοτροφία.

Στη βοοτροφία, όλα τα ζώα είναι εισαγόμενα και είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αγελαδοτρόφων προτιμούν να εισάγουν μοσχίδες στις γαλακτοπαραγωγές αγέλες αντί να δημιουργούν μόνοι τους τα ζώα αντικατάστασης με σημαντικά χαμηλότερο κόστος. Το τελευταίο όμως προϋποθέτει δουλειά, προγραμματισμό και σωστή διαχείριση, έννοιες ξένες για την πλειοψηφία των αγελαδοτρόφων της χώρας μας. Η γαλακτοπαραγωγός βοοτροφία επιβιώνει ακόμα εξαιτίας του «τεχνητού φράγματος» ανάσχεσης των εισαγωγών νωπού γάλακτος που διατηρεί ακόμα τις υψηλές τιμές παραγωγού σε σχέση με τις αντίστοιχες σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Πρόσφατα, επιχειρήθηκε από τμήμα της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου ανάπτυξης να καταργηθεί αυτό το «τεχνητό φράγμα» χωρίς φυσικά να έχει γίνει κανένας σχεδιασμός και προετοιμασία του κλάδου. Η άποψή μας είναι ότι αν κάτι τέτοιο γίνει απότομα τότε η γαλακτοπαραγωγος βοοτροφία θα εξαφανιστεί και από τις εκατό περίπου χιλιάδες αγελάδες που εκτρέφονται σήμερα θα μείνουν μερικές χιλιάδες. Η τρέχουσα υψηλή τιμή του αγελαδινού γάλατος δεν θα συνεχιστεί και σύντομα θα υποχωρήσει . Έτσι, ο κλάδος αυτός για να καταστεί βιώσιμος μακροπρόθεσμα θα πρέπει να μειωθεί το κόστος παραγωγής στο μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο. Θεωρούμε ότι η γαλακτοπαραγωγός βοοτροφία έχει τις υποδομές για ανάπτυξη. Η συνήθης δικαιολογία περί του υψηλού κόστους των ζωοτροφών θα πρέπει να αντισταθμιστεί από τα περιθώρια που υπάρχουν στο συνολικό κόστος αφού η διατροφή είναι το 50-70% του κόστους παραγωγής. Η σωστή διαχείριση της αναπαραγωγής, η ορθολογική διατροφή, ο μηδενισμός των περιστατικών μαστίτιδας και χωλότητας της αγέλης θα πρέπει να είναι οι στόχοι κάθε εκτροφέα.

Στην αιγοπροβατοτροφία η παραγωγή γάλατος μπορεί να αυξηθεί αν ληφθούν τα μέτρα που αναφέραμε για το ζωικό υλικό. Έμφαση θα πρέπει να δοθεί στη παραγωγή γίδινου γάλατος αλλά και στα παραγόμενα από αυτό προϊόντα, θέμα που αναφέρθηκε σε παλιότερο τεύχος του περιοδικού Ζωοκόμος. Σε ό,τι αφορά το κρέας των μικρών μηρυκαστικών, στην Ελλάδα, (το έτος 2011) σφάχτηκαν περίπου 10.485.930 αιγοπρόβατα και παράχθηκαν     108.769 τόνοι κρέατος που κάλυψε το 88,5% των εγχώριων αναγκών. Το τονίζουμε για μια ακόμη φορά ότι τεχνολογία παραγωγής, του πρόβειου κρέατος και η εμπορική του παρουσίαση είναι αναχρονιστική και συχνά απολήγει σε προϊόντα όχι επιθυμητής, σήμερα, ποιότητας για τους καταναλωτές. Αυτός ο τρόπος εκμετάλλευσης της κρεοπαραγωγικής ικανότητας των αιγοπροβάτων είναι αντιοικονομικός. Συνεπώς, είναι εμφανής η ανάγκη υιοθέτησης νέων σύγχρονων μεθόδων εκτροφής των αιγοπροβάτων και τυποποίησης του κρέατός τους με εξαγωγικό προσανατολισμό (π.χ. με κατάψυξη τεμαχίων, κρεατοσκευασμάτων). Έτσι μόνο θα βελτιωθεί η ποιότητά του κρέατος και να εξασφαλιστεί η διάθεσή του σε ικανοποιητικές τιμές. Τα ερευνητικά δεδομένα υπάρχουν και είναι διαθέσιμα από το Εργαστήριο Ζωοτεχνίας της Κτηνιατρικής Σχολής Α.Π.Θ. σε υποψήφιους εφαρμοστές.

Η συνεργασία με ιδιωτικές επιχειρήσεις με σκοπό την παραγωγή καινοτόμων προϊόντων γίνεται από το Εργαστήριο Ζωοτεχνίας της Κτηνιατρικής Σχολής του Α.Π.Θ. με την υποστήριξη επιστημόνων και από άλλες Σχολές ή Τμήματα του Α.Π.Θ. ανάλογα με τις ανάγκες της έρευνας. Θα πρέπει να τονίσουμε εδώ την ιδιαίτερη σημασία αυτών των ενεργειών αφού δόθηκε η δυνατότητα για άμεση πρακτική εφαρμογή καινοτόμων ερευνητικών αποτελεσμάτων από επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο τομέα της παραγωγής τροφίμων. Είναι, κατά τη γνώμη μας ιδιαίτερα σημαντικό και θα πρέπει να τονιστεί ότι η έρευνα στο δημόσιο πανεπιστήμιο, το οποίο τελευταία λοιδορείται παντοιοτρόπως, καθοδήγησε και στήριξε μια σειρά από ελληνικές επιχειρήσεις για την παραγωγή καινοτόμων προϊόντων ενισχύοντας έτσι τη θέση τους στην ελληνική και τη διεθνή αγορά. 

Το Εργαστήριο Ζωοτεχνίας  έχει μια μακρά παράδοση στην παραγωγή καινοτόμων προϊόντων. Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ΄90 οι ερευνητικές δραστηριότητες των μελών ΔΕΠ του Εργαστηρίου οδήγησαν στην παραγωγή προϊόντων που κατοχυρώθηκαν με διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Στο Εργαστήριο Ζωοτεχνίας έχουν αναπτυχθεί πέντε τέτοια σχετικά διπλώματα.

Η πρώτη εφαρμογή των ερευνητικών αποτελεσμάτων στην πράξη έγινε σε συνεργασία με την επιχείρηση ΓΑΛΑΝΟΣ Α.Ε. και την παραγωγή του κοτόπουλου «φυτοάρωμα». Τα αποτελέσματα της έρευνας κατοχυρώθηκαν με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από τον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (ΟΒΙ). Στη συνέχεια, η επιχείρηση ΓΑΛΑΝΟΣ Α.Ε. κάνοντας χρήση αυτής της τεχνογνωσίας κάτω από την συνεχή συνεργασία με τα μέλη του Εργαστηρίου Ζωοτεχνίας εδραιώθηκε στην αγορά με το κοτόπουλο «φυτοάρωμα» το οποίο παράγεται με διατροφή που βασίζεται αποκλειστικά σε μείγμα τροφών αποκλειστικά φυτικής προέλευσης με την προσθήκη αρωματικών φυτών.

Στη συνέχεια η ερευνητική ομάδα του Εργαστηρίου Ζωοτεχνίας της Κτηνιατρικής Σχολής Α.Π.Θ., προχώρησε, σε συνεργασία με την
Αμερικανική Γεωργική Σχολή, σε μια σειρά πειραματισμών τα αποτελέσματα των οποίων μεταφράστηκαν στη πράξη με τη παραγωγή των αυγών ω-3 όπου χρησιμοποιήθηκαν στη διατροφή των ορνίθων ζωοτροφές πλούσιες σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα σε συνδυασμό με ειδικά αρωματικά φυτά. Τα αυγά ω-3 παράγονται στο εκπαιδευτικό πτηνοτροφείο και κυκλοφορούν εδώ και αρκετά χρόνια στην ελληνική αγορά με τη χαρακτηριστική σήμανση της Αμερικάνικης Γεωργικής Σχολής που αποτελεί εγγύηση γνησιότητας και ποιότητας. Οφείλουμε να επισημάνουμε την προσήλωση της Αμερικάνικης Γεωργικής Σχολής στην έρευνα και την καινοτομία για τα προϊόντα της και την συνεργασία με το Εργαστήριο Ζωοτεχνίας που συνεχίζεται αμείωτη. 

Το μοσχάρι με το εμπορικό σήμα «άρω3μα» είναι ένα ακόμα προϊόν εφαρμοσμένης έρευνας του Εργαστηρίου Ζωοτεχνίας σε συνεργασία με την επιχείρηση «Φάρμα Κουτσιώφτη» που εδρεύει στη Βέροια. Στόχος της έρευνας ήταν να διερευνηθεί η επίδρασης ενός ειδικά διαμορφωμένου σιτηρεσίου με αρωματικά φυτά στις αποδόσεις και τα χαρακτηριστικά του σφαγίου εντατικά παχυνόμενων μόσχων. Επιτεύχθηκε η παραγωγή καινοτόμου γνώσης για τις φυσικοχημικές ιδιότητες του μοσχαρίσιου κρέατος που παράγεται κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες εκτροφής. Με βάση την γνώση που αποκτήθηκε δόθηκε η δυνατότητα στην επιχείρηση «Φάρμα Κουτσιώφτη» να προωθήσει στην αγορά το νέο προϊόν με το εμπορικό σήμα «άρω3μα», καθιστώντας το ανταγωνιστικό και εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την βιωσιμότητά της. Η δράση αυτή συνέβαλε άμεσα στη στήριξη του εισοδήματος του παραγωγού, σε συνδυασμό με την παραγωγή προϊόντων υψηλής ποιότητας, προσιτών στο μέσο καταναλωτή.

Η παραγωγή διαφοροποιημένων, ανταγωνιστικών και με υψηλή προστιθέμενη αξία προϊόντων ζωικής προέλευσης συνεχίζει να αποτελεί ένα από τους κύριους ερευνητικούς πυλώνες του Εργαστηρίου Ζωοτεχνίας. Τα αποτελέσματα των ερευνών μας ανακοινώνονται σε εθνικά και διεθνή συνέδρια ενώ συνεχίζουμε να ενθαρρύνουμε την ανάληψη πρωτοβουλιών από επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο κλάδο της παραγωγής και τυποποίησης τροφίμων για την χρήση των ερευνητικών αποτελεσμάτων για παραγωγή καινοτόμων τροφίμων. Πέρα από το κρέας ιδιαίτερη έμφαση δίνουμε και στο γάλα. Διερευνούμε τη δυνατότητα παραγωγής καινοτόμων προϊόντων από γίδινο γάλα καθώς και από γαϊδουρινό γάλα. Σε ότι αφορά στο γίδινο γάλα οι ερευνητικές μας προσπάθειες γίνονται σε συνεργασία με την επιχείρηση «Αγρόκτημα Αμάλθεια» που εδρεύει στην Άνω Καλλίνικη Φλώρινας. Η έρευνα έχει δύο κύριους άξονες την παραγωγή υψηλής ποιότητας παστεριωμένου γίδινου γάλατος και τη παραγωγή τυριών αλοιφώδους υφής με την ενσωμάτωση σε αυτά αρωματικών φυτών ώστε να αποκτήσουν προστιθέμενη αξία.

Με βάση όλα όσα προαναφέρθηκαν και την υφιστάμενη διάρθρωση σήμερα του κτηνοτροφικού τομέα ο άμεσος στόχος θα πρέπει να είναι η κάλυψη στο μέγιστο βαθμό των εγχώριων αναγκών σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης. Ευτυχώς, υπάρχουν ακόμα αρκετοί κτηνοτρόφοι με διάθεση για καινοτομίες, έφεση για πρόοδο και επιμονή για δημιουργία. Αυτοί οι κτηνοτρόφοι διαθέτουν βιώσιμες επιχειρήσεις και αποδεικνύουν ότι η κτηνοτροφία αποτελεί μια ασφαλή και εγγυημένη ενασχόληση ιδιαίτερη σε μια περίοδο όπου η ανεργία είναι μείζον κοινωνικό πρόβλημα. Θέλουμε κτηνοτρόφους σε απεξάρτηση από τις επιδοτήσεις και με επιχειρηματικό πνεύμα. Το τελευταίο όμως προϋποθέτει αποτελεσματική αγροτική επιχειρηματικότητα (marketing) για τη δημιουργία ποιοτικών, διαφοροποιημένων, ανταγωνιστικών προϊόντων ζωικής προέλευσης. Έτσι, θα αντιστραφεί η συρρίκνωση της παρουσίας εγχώριων κτηνοτροφικών προϊόντων στην ελληνική αγορά και θα επιτευχθεί η κάλυψη των καταναλωτικών αναγκών και των τάσεων των διεθνών αγορών.

 

Γιώργος Αρσένος Αναπλ. Καθηγητής  Δ/ντης Εργαστηρίου Ζωοτεχνίας Κτηνιατρικής  Σχολής Α.Π.Θ.

www.zookomos.gr

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή