Η ένταση μεταξύ κυβέρνησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης κλιμακώνεται με αφορμή τις αλλαγές που προωθούνται στο πλαίσιο των Υπηρεσιών Δόμησης (ΥΔΟΜ), οι οποίες –σύμφωνα με αντιδράσεις αιρετών– επηρεάζουν τον ρόλο των δήμων στον έλεγχο και τον σχεδιασμό του οικιστικού περιβάλλοντος.
Δήμαρχοι και εκπρόσωποι της Αυτοδιοίκησης εκφράζουν προβληματισμό για πιθανή αποδυνάμωση των τοπικών υπηρεσιών και συγκέντρωση αρμοδιοτήτων, ζητώντας σαφείς απαντήσεις και ευρύτερη διαβούλευση πριν από οποιαδήποτε θεσμική αλλαγή.
Την ίδια ώρα, αίσθηση προκαλεί στην Αυτοδιοίκηση η μέχρι στιγμής απουσία δημόσιας τοποθέτησης από τον Πρόεδρο της ΠΕΔ Θεσσαλίας και Δήμαρχο Τρικκαίων Νίκο Σακκά, σε ένα ζήτημα που απασχολεί έντονα τους δήμους σε πανελλαδικό επίπεδο.
Το θέμα αναμένεται να συνεχίσει να απασχολεί την Τοπική Αυτοδιοίκηση το επόμενο διάστημα, καθώς οι αντιδράσεις και οι συζητήσεις γύρω από τις αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο εντείνονται.
Για άλλη μια φορά ο Δήμαρχος Αθηναίων επέλεξε να δείξει την παντελή του άγνοια για την Αυτοδιοίκηση. Για μια ακόμα φορά πριν αναφερθεί στον Κώδικα του συνιστούμε να μελετήσει (ή έστω να ρωτήσει το ChatGPT). Ωστόσο για να τον διευκολύνουμε:
A. Στον πίνακα αρμοδιοτήτων στην αρμοδιότητα 6.2.1.8 αναφέρεται ρητά «οι δήμοι έχουν αρμοδιότητα την εφαρμογή του Κώδικα Πολεοδομίας και Χωροταξίας – Νικόλαος Ταγαράς». Παράλληλα σε ισχύ παραμένει και μετά την ψήφιση του Νέου Κώδικα Αυτοδιοίκησης, το άρθρο 97Α του Καλλικράτη που ρυθμίζει επικουρικά τα ζητήματα στελέχωσης των Υπηρεσιών Δόμησης.
Και κυρίως: Στον Κώδικα Πολεοδομίας – Χωροταξίας ( νόμος 5306/26), ο οποίος ψηφίστηκε μόλις την προηγούμενη εβδομάδα στο άρθρο 317 αναφέρεται ρητά «Αρμόδια όργανα για την χορήγηση των διοικητικών πράξεων που σχετίζονται με την εκτέλεση των οικοδομικών εργασιών είναι οι ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΔΟΜΗΣΗΣ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ, εκτός αν ορίζεται ρητή από τις οικείες διατάξεις».
Σεβόμαστε απόλυτα τον Χάρη Δούκα ως Δήμαρχο Αθηναίων. Καλό θα είναι επιτέλους, να σεβαστεί και αυτός το πολύ σημαντικό αξίωμα το οποίο υπηρετεί και του έχουν αναθέσει οι δημότες της πόλης
Συναγωνιστή, στο δύσκολο έργο μας, με την τελευταία σου παράγραφο προσπαθείς (ματαίως) να με ξεπεράσεις.