Δεν υπάρχει μεγαλύτερη πληγή στην Ελλάδα από τον ραγιαδισμό. Είναι αυτός που ρίζωσε στο DNA μας, από τα τόσα χρόνια που μας είχαν σκλαβωμένους οι Τούρκοι. Είναι αυτός που θεριεύει κάθε φορά που νιώθεις ότι ο… αφέντης σου απειλείται.
Είναι αυτός που μας έχει φέρει ως εδώ και θα μας πάει και πιο κάτω. Διαβάζω και βλέπω από το πρωί κάποιους από τους εργαζόμενους της Βιολάντα που πήγαν να συμπαρασταθούν στον ιδιοκτήτη της εταιρείας στα Δικαστήρια.
Πήγαν να του συμπαρασταθούν…
Για το ότι πλέον έχουν ανοίξει τα στόματα και φαίνεται ότι ο εργασιακός παράδεισος ήταν μια διαγραφόμενη κόλαση;
Για όλα αυτά και άλλα που δεν έχουν βγει ακόμη στη φορά; Ή απλά γιατί είναι το αφεντικό;
Αυτό το αφεντικό που για αυτά που έκανε ή για αυτά που δεν έκανε σκοτώθηκαν οι 5 γυναίκες… Πέντε γυναίκες. Πέντε οικογένειες που κλαίνε.
Ντροπή.
Όπως ντροπή ήταν η εκλογή του Καραμανλή στις Σέρρες.
Από ανθρώπους με την ίδια πάνω-κάτω λογική. Του αμύνεσθαι περί πάρτης. Του «σφάξε με αγά μου να αγιάσω». Του ραγιαδισμού.
Τον Τζιωρτζιώτη θα τον κρίνουν τα δικαστήρια.
Τον Καραμανλή πάλι όχι. Φρόντισαν για αυτόν οι… συνάδελφοι πολιτικάντηδες-χαρτογιακάδες.
Αυτοί που βάζουν το κόμμα πάνω από την πατρίδα. Και πάνω από τις χαμένες ψυχές.
Κι αν αυτοί έχουν το κίνητρο της κονόμας, εσύ που τον ψήφισες ή εσύ που πήγες στα δικαστήρια στον Βιολάντα, πέρα από ραγιαδισμό πρέπει να κοιταχτείς στον καθρέφτη και για την ανοησία σου.
Γιατί σε έχουν πιάσει κορόιδο. Αυτοί κονομάνε. Εσύ απλά επιβιώνεις… Όχι, η ψυχή δεν έχει τιμή. Έχει αξία. Και η αξιοπρέπεια επίσης. newsbomb.gr
Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο ‘Αδωνις. Βάλτε και εσείς χέρι στους Πασόκους, που δεν υποστήριξαν τον «δικό» τους πρόεδρο της ΓΣΕΕ. Γίνετε οι τύποι του ’89, που τους έλεγαν ότι ο δικός σας κουβαλάει τα πεντοχίλιαρα* στα Pampers και αυτοί τον ζητωκραύγαζαν.
*Τα δικά τους πεντοχίλιαρα, δεν υπήρχε ο ΟΠΕΚΕΠΕ τότε.
«Αυτοί που πήγαν στον Τζιωρτζιώτη, είναι που έβγαλαν και τον Καραμανλή…» και οι ίδιοι που ψήφισαν ΝΑΙ το 2015. Οι προ-πάπποι τους, ήταν απόγονοι του Δημητρίου Νενέκου.
Για να πάρουμε πίσω τις κουβέντες μας, που μπορεί να τους «πέσουν» βαριές, ας έδιναν μία συνέντευξη για να μάθουμε τις απόψεις τους. Και για να τα λέμε όλα: και εγώ θα πήγαινα να δώσω ένα κουράγιο σε έναν άνθρωπο που καταρρέει, αφού δούλεψα μαζί του επί χρόνια. Όχι όμως να τον χειροκροτήσω, με 5 νεκρές γυναίκες να με βλέπουν από πάνω…
Κολλήγα γιοσ του παππού μου ο παππούσ
Κολλήγα γιοσ του παππού μου ο πατέρασ
Κι ο παππούσ μου κολλήγασ κι αυτόσ