Με έντονους ρυθμούς συνεχίζεται η κοινή δράση της Αστυνομίας και της Δημοτικής Αστυνομίας στους κεντρικούς πεζόδρομους των Τρικάλων. Σαράντα [40] ευρώ είναι το πρόστιμο για τον ποδηλάτη. Η Αστυνομικοί συνεχίζουν να μοιράζουν πρόστιμα στους ποδηλάτες αφού πλέον απαγορεύεται η διέλευση τους από τους πεζόδρομους της Ασκληπιού, Ιουλιέτας Αδάμ, Βύρωνος κλπ
Καλά κάνει. Αυτό επιτάσσει ο νόμος και τις συγκεκριμένες εντολές εκτελούν.
Είστε κάτοικοι μιας ” έξυπνης” πόλης.
Είστε Ευρωπαίοι πολίτες.
Έτσι είναι τα πράγματα.
Εάν γύριζε συνεχώς η ανάλογη αστυνομία στους σιδηροδρομικούς σταθμούς και …τσεκούρωνε τους σταθμάρχες με τις χρυσές αλυσίδες στο λαιμό που έβλεπαν τσόντες, θα ζούσαμε με κάποια αξιοπρέπεια σήμερα. Έστω και χωρίς ETCS…
Πρέπει να κλάψουμε κανένα παιδάκι πρώτα και μετά να βάλουμε μυαλό;
ΥΓ. Για τους διαφωνούντες: τα ίδια αντιμετώπισαν και οι πρώτες απαγορεύσεις των …ζωοκλοπών. Τι, να μην κλέβουμε αμνοερίφια;
Αφού δεν υπάρχει ούτε ντροπή ούτε κοινή λογική, επόμενο είναι.
Τι δεν κατάλαβες; Ποιος αποφασίζει για αυτά; Το Δημοτικό Συμβούλιο. Ποιος είναι πλειοψηφία στο ΔΣ; Το 61 τακατό.
Σημείωση: Όταν τα λέγαμε εμείς αυτά, ο υπουργός έτρωγε τους καρπούς των δρυών.
Το συγκεκριμένο Δημοτικό Συμβούλιο δεν είναι σε θέση να αποφασίσει για τίποτε απολύτως. Έτσι τους είπαν από την Αθήνα ότι πρέπει να κάνουν, έτσι κάνουν.
Και το ίδιο ισχύει και για την άλλη αρχή της “κοινής δράσης”, την Tροχαία Τρικάλων.
Ωστόσο, έχασαν το μέτρο και κάνουν όπως η γριά της παροιμίας με τα σύκα (ή αντίστοιχος ο χαζός με το χ@σιμ@).
Η άκριτη, τυφλή εφαρμογή των εντολών και η τυπολατρία είναι το αιώνιο πρόβλημα των πιονιών. Ξεχνούν ότι οι νόμοι φτιάχνονται για να διευκολύνουν την ζωή των ανθρώπων και όχι να την δυσκολεύουν.
Όσο για μας, περαστικά μας και την επομένη φορά, 76 τακατό.
Συμφωνώ απόλυτα με τον «Έτσι αποφασίσαμε». Αφού δεν υπάρχει ούτε ντροπή, ούτε κοινή λογική από τον 69χρονο ποδηλάτη π.χ. ότι μπορεί να κάνει χοντρή ή ανεπανόρθωτη ζημιά σε ένα τρίχρονο-τετράχρονο παιδάκι που θα τρέχει αμέριμνο. Μετά θα επικαλείται την …κακιά ώρα και θα προστρέχει στη βοήθεια της Παναγιάς, ανάβοντας λαμπάδες.
Στο κυρίως θέμα (μου): σαν σήμερα 1/8/1831, ο ήρωας της Επαναστάσεως Ανδρέας Βώκος (Μιαούλης) κατέστρεψε τα 2 (δύο) διαθέσιμα πλοία της χώρας, εναντιόμενος στην επιβολή των νόμων του κυβερνήτη Καποδίστρια, που προσπαθούσε να εντάξει σε κράτος τους …ατάκτους. Στο γήρας του μετάνοιωσε, αλλά τα αγορασμένα με δανεικά πλοία, έλειπαν.
Σωστή η εφαρμογή των νόμιμων, όμως οι κύριοι της αστυνομίας στη φωτογραφία περπατάνε στον ποδηλατόδρομο…
Όπως και τα μισά Τρίκαλα. Βλέπεις δυσκολεύονται στο περπάτημα, του ήδη κατειλημμένου από τραπεζοκαθίσματα …πεζοδρομίου. Βάλε και την ειδική λωρίδα για τους τυφλούς, που δεν περπατάς ίσια επάνω της, άστα.
Αγαπητέ Ιστορημένε, φαντάζομαι θα συμφωνείς ότι η κοινή λογική είναι απαραίτητη σε όλους.
Στον ποδηλάτη, στον οδηγό αυτοκινήτου, στον χασάπη που χειρίζεται μπαλτά, στον νομοθέτη, στον αστυνομικό, ακόμη και στον πατέρα του τρίχρονου που τρέχει αμέριμνα.
Το πρόβλημα ξεκινάει όταν λείπει η κοινή λογική από δυό τρεις (που πάντα και παντού θα συμβαίνει) και έρχεται η εξουσία να συμπληρώσει το έλλειμμα με νομοθεσία και τυφλή εφαρμογή της. Και μην μου πείτε ότι η δικαιοσύνη είναι τυφλή και άλλα παρόμοια, διότι αυτά ξεκαθαρίστηκαν από τον Ουγκώ πολλά-πολλά χρόνια πριν.
Όσον αφορά τον ήρωα Μιαούλη, η δολοφονία του Καποδίστρια τον έσωσε από στρατοδικείο και από (βέβαιο) ατιμωτικό θάνατο. Ήταν τυχερός.
Και φαντάζομαι ότι πάλι θα συμφωνήσεις πως η “ανομία” του Μιαούλη δεν μπορεί να συγκριθεί με την “ανομία” του ποδηλάτη: στην τελική, ο τελευταίος ΔΕΝ μπορεί να κινηθεί πουθενά με ασφάλεια. Ούτε καν στον ποδηλατόδρομο.
Πριν δύο μήνες περίπου ένας 88χρονος οδηγός διέλυσε έναν συμπολίτη μας που απο τότε χαροπαλεύει στην εντατική!! Αντί η Τροχαία να ελέγχει σχολαστικά τα διπλώματα και τα ηλικιακά κριτήρια… εξαντλεί την αυστηρότητα της στους ποδηλάτες!!
Και συχνά – πυκνά με τσαμπουκαδες!!
Παντού και πάντα θα υπάρχουν κρετίνοι οδηγοί, είτε με ποδήλατα, είτε με μηχανές κι’αυτοκίνητα…
Τα μέτρα είναι καθαρά εισπρακτικά αφενός και αφετέρου εκφοβιστικά.
“Σκάσε, πλήρωνε και κυρίως μην μιλάς”
Έτσι είναι. Γνωρίζω το περιστατικό…
Δυστυχώς, τροχαία πάντα θα γίνονται. Και καθήκον της Πολιτείας είναι να τα περιορίσει, όσο είναι δυνατόν.
Όμως, επειδή η πιθανότητα να πας από ποδήλατο στην Ασκληπιού είναι περίπου η ίδια με το πιάσεις το τζόκερ, φοβάμαι ότι όταν η Πολιτεία βάζει ως προτεραιότητα την απομάκρυνση των ποδηλάτων από τους πεζοδρόμους, δεν κάνει καλά την δουλειά της. Επειδή απλούστατα δεν περιορίζει την πιθανότητα τροχαίου ατυχήματος. Οπότε, δεν μένει παρά η είσπραξη και ο εκφοβισμός.
(Ζητώ συγγνώμη για την ταυτότητα του ονόματος μου, νομίζω την δικαιολογεί η ταυτότητα των απόψεων μας)
Κανείς δεν αμφισβητεί την αξία του ποδηλάτου ως μέσο βιώσιμης και οικολογικής μετακίνησης. Όμως οι πεζόδρομοι είναι — όπως λέει και η λέξη — για πεζούς. Δεν μπορείς να έχεις μικρά παιδιά, ηλικιωμένους ή ανθρώπους με κινητικές δυσκολίες να περπατούν ανάμεσα σε ποδήλατα που κινούνται χωρίς κανόνες.
Δυστυχώς, αρκετοί ποδηλάτες αγνοούν βασικούς κανόνες του ΚΟΚ: δεν σταματούν σε STOP ή φανάρια, κινούνται ανάποδα σε μονόδρομους και σε αρκετές περιπτώσεις κινούνται μέσα σε πεζόδρομους με απαράδεκτη ταχύτητα και συμπεριφορά.
Η αστυνόμευση και τα πρόστιμα δεν είναι πάντα η ιδανική λύση. Όμως όταν δεν υπάρχει σεβασμός στον κοινόχρηστο χώρο, τότε κάποιος πρέπει να βάλει όρια. Ο νόμος υπάρχει για να προστατεύει, όχι για να «τιμωρεί».
Η ουσία είναι να κατανοήσουμε πως το δικαίωμα στην κίνηση συνοδεύεται από υποχρέωση σεβασμού. Ο ποδηλάτης δεν είναι υπεράνω του νόμου. Και ο πεζόδρομος δεν είναι χώρος για ποδηλασία.
Να συμφωνήσω ως προς το ότι ο πεζόδρομος είναι δρόμος για πεζούς.
Περιμένω λοιπόν να συμφωνήσετε κι εσείς ότι ο αυτοκινητόδρομος (κοινώς : δρόμος) είναι για αυτοκίνητα, και όχι για ποδήλατα.
Τότε, που κινούνται οι ποδηλάτες; Στην Καποδιστρίου, στην Αμαλίας στην Όθωνος και στις άλλες παραποτάμιες οδούς;
Αφού είναι πλέον παράνομη η κίνηση στους πεζόδρομους, θα σταματήσω να κινούμαι σ αυτούς, εννοείται. Αλλά, δεν έχω και καμία διάθεση να κινούμαι αποκλειστικά στους αυτοκινητόδρομους, που είναι φτιαγμένοι για άλλα οχήματα. Προφανώς πρέπει να αρχίσω να χρησιμοποιώ αυτοκίνητο για τις μετακινήσεις στην πόλη.
Γράφετε ότι δεν αμφισβητείτε την αξία του ποδηλάτου ως μέσου βιώσιμης και οικολογικής μετακίνησης, αλλά αυτή η αξία αμφισβητείται από την καινούρια πραγματικότητα.
Και ας ξηλωθούν τα ποδηλατοστάσια που τοποθετήθηκαν στους πεζόδρομους. Είναι γελοίο σαν θέαμα. Θυμάστε, τοποθετήθηκαν την (όχι μακρινή) εποχή που οι δημοτικοί άρχοντες φωτογραφίζονταν με ποδήλατο στους πεζόδρομους. Τώρα, αποφασίσαμε αλλοιώς.
Αγαπητέ «Έτσι αποφασίσαμε», θα είμαι εκτός ύλης (Ιστορίας) εάν πω τη γνώμη μου για το κυκλοφοριακό της πόλεως. Ως φανατικός ποδηλάτης όμως από το …κοντινό 1960, θέλω να δω κάποτε τον τόπο μου σε σωστή λειτουργία. Γνωρίζω ότι δε γίνεται από τη μία ημέρα στην επόμενη, αλλά θέλει καλή διάθεση και προσπάθεια. Θα θυμίσω εδώ τις ποικίλες αντιδράσεις στην απαγόρευση του καπνίσματος και το -σχεδόν- επιτυχές αποτέλεσμα. Με καλή διάθεση, όλα γίνονται.
Υστερόγραφο: δε δέχομαι να μου λένε οι κάτοικοι της Εσπερίας «όταν εμείς είχαμε ποδηλατόδρομους, εσείς, οι μισοί ρίχνατε …σαραντάρια και οι άλλοι μισοί σκούζατε».
Απάντησα εκτενώς παραπάνω, ας μην επαναλαμβάνομαι.
Αν θεωρείτε ότι η σωστή κυκλοφοριακή λειτουργία του τόπου παρεμποδίζεται από τα ποδήλατα της Ασκληπιού, δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω.
Γιατί καταναλώνετε φαιά ουσία πατριώτες;
Την απάντηση σε τέτοια ζητήματα την έδωσα εγώ τραγουδιστά πριν καμιά σαρανταριά χρόνια:
Όσο υπάρχουνε μπατσόνια,
εμείς θα είμαστε γατόνια.