Σύμφωνα με την διεθνή πλατφόρμα ηλεκτρονικού εμπορίου Ubuy η Ελλάδα είναι ανάμεσα στις 5 ακριβότερες χώρες για να «ανοίξεις» νοικοκυριό και να κάνεις οικογένεια.
Η πλατφόρμα συνέκρινε 37 χώρες της Ευρώπης συν τις ΗΠΑ, σε δείκτες όπως οι τιμές ενοικίων και ακινήτων, τα λειτουργικά έξοδα (νερό, ηλεκτρικό), τα κόστη επίπλωσης και τροφίμων, τους μέσους μισθούς και άλλα.
Σύμφωνα με τα δεδομένα, η Ελλάδα κατατάσσεται ανάμεσα στις 5 πιο ακριβές χώρες για συντήρηση ενός νοικοκυριού. Στον παρακάτω πίνακα, κάθε χώρα έχει λάβει σκορ από το 0 έως το 100, (υψηλότερο σκορ=καλύτερες τιμές) για κάθε μία από τις κατηγορίες εξόδων.
Όπως φαίνεται, σε απόλυτες τιμές η Ελλάδα βρίσκεται χαμηλότερα από τις υπόλοιπες χώρες. Η κακή θέση της ωστόσο δικαιολογείται από τους μισθούς, καθώς είναι 28η στην κατάταξη, με σχετικά υψηλές τιμές ακινήτων, και φτωχή αναλογία εξόδων/εσόδων.
Η Ελλάδα μοιράζεται την τρίτη θέση με την Αυστρία στη λίστα των λιγότερο προσιτών χωρών. Παρότι διαθέτει το έκτο χαμηλότερο ενοίκιο σε διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου στο κέντρο πόλης (407,35 ευρώ τον μήνα), οι μισθοί είναι από τους χαμηλότερους στην Ευρώπη (κατά μέσο όρο 967,26 ευρώ τον μήνα).
Στην τέταρτη θέση βρέθηκαν η Ιρλανδία και η Ουγγαρία, με την Ιρλανδία να ξεχωρίζει για το υψηλό κόστος ενοικίασης (1.600,80 ευρώ για ένα μικρό διαμέρισμα στο κέντρο), ωστόσο βρίσκεται στην 7η θέση στον μέσο μισθό, εξισορροπώντας τα οικονομικά βάρη
Είναι λόγω της εσωτερικής υποτίμησης του ευρώ.
Τελικά, μόνο ένας το γνωρίζει αυτό εδώ μέσα.
ΥΓ. Κάνε μία επανάληψη (την 28η) μεγάλε μας οικονομολόγε. Είσαι άστρο φωτεινό και μας οδηγείς…
Και όμως Πιπεριά, αυτό ισχύει. Έχει απόλυτο δίκιο ο τύπος που υπαινίσσεσαι. Το εφάρμοσε ο πρόεδρος Ρούσβελτ με το New Deal το 1933 και ο Σαρλ ντε Γκωλ το 1957 στη Γαλλία. Μόνο που εκεί είχαν τα δικά τους νομίσματα. Το αποτέλεσμα όμως, ήταν η ανάπτυξη. Αυτή που οι αριστεροί κάνουν πως δεν τη βλέπουν.
Μετά τους ύπουλους κομμουνιστές εδώ μέσα, άρχισαν και άλλοι να δουλεύουν ψιλό γαζί το φουκαριάρικο, φιλελεύθερο παιδάκι. Είναι όμως και αυτός αδιάβαστος και το ζητάει ο οργανισμός του.
Γιατί ρε Papatzes το δουλεύουμε το παιδί; Την αλήθεια του λέμε, να μάθει κάτι πέρα από το ίντερνετ. Όπως λ.χ. όλοι οι παπατζήδες που ορκίζονται στο φιλελευθερισμό, έχουν «πολύ καλές σχέσεις και αμέτρητες δουλειές με το κράτος».
ΥΓ. Καλά μωρέ, το 1957 δεν ήταν πρόεδρος ο Σαρλ, αλλά να, γυρόφερνε.