Η απόφαση του δικαστικού συμβουλίου, για αποφυλάκιση του ιδιοκτήτη της «ΒΙΟΛΑΝΤΑ», έχει προκαλέσει οργή και θλίψη στους συγγενείς των θυμάτων, αλλά και ευρύτερα στους εργαζόμενους των Τρικάλων. Το αίσθημα της ατιμωρησίας για τους οικονομικά ισχυρούς μεγάλωσε στην κοινή γνώμη.
Η αστική δικαιοσύνη, με αυτήν την απόφαση, ουσιαστικά υποβαθμίζει την εργοδοτική εγκληματική ευθύνη και δίνει το σήμα να πέφτουν στα μαλακά οι εργοδοτικές και κρατικές ευθύνες που οδηγούν σε ολοένα και μεγαλύτερες θυσίες εργατών στο βωμό του κέρδους. Αυτό αποδεικνύεται από την «ΒΙΟΛΑΝΤΑ», αλλά και από τις άλλες περιπτώσεις εκρήξεων και πυρκαγιών και σε άλλα εργοστάσια τους τελευταίους μήνες. Από τον φόρο αίματος που δίνει καθημερινά η εργατική τάξη στους χώρους δουλειάς.
Τέτοιου είδους αποφάσεις επιβεβαιώνουν ότι ο ρόλος της δικαιοσύνης είναι ταξικός. Την ίδια στιγμή που συμπεριφέρεται «με το γάντι» στους οικονομικά ισχυρούς, στους εργαζόμενους και στον λαό « δείχνει τα δόντια της» προβαίνοντας σε διώξεις και σχηματίζοντας δικογραφίες, για όσους σηκώνουν το κεφάλι και αγωνίζονται.
Όσο για τα κροκοδείλια δάκρυα της επιχείρησης «ΒΙΟΛΑΝΤΑ», ότι πρώτο της μέλημα είναι να σταθεί αρωγός στους συγγενείς των θυμάτων και στους εργαζόμενούς της, δεν είναι παρά στάχτη στα μάτια της Τρικαλινής κοινωνίας, για να παραγραφούν από την συλλογική μνήμη οι εγκληματικές τους ευθύνες.
Άλλωστε, πολύ πρόσφατα, με ανακοίνωση του μετά από καταγγελίες των ίδιων των εργαζομένων, το Συνδικάτο Γάλακτος Τροφίμων και Ποτών ανέδειξε το θέμα για καθυστερήσεις στις πληρωμές, μικρότερα ποσά σε σχέση μ’ αυτά που περίμεναν οι εργαζόμενοι και εξώθηση πολλών σε παραιτήσεις από την δουλειά τους.
Το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων επιμένει στην αρχική του εκτίμηση, που όλα τα μετέπειτα ντοκουμέντα και στοιχεία που είδαν το φώς της δημοσιότητας επιβεβαιώνουν, ότι η υπόθεση «ΒΙΟΛΑΝΤΑ», είναι ένα εργοδοτικό έγκλημα και ως τέτοιο θα πρέπει να παραμείνει στην συνείδηση των εργαζομένων. Θα συνεχίσει να παλεύει ώστε η οργή και η θλίψη να μετατραπεί σε οργανωμένο αγώνα για καταλογισμό ευθυνών σε εργοδοσία και κράτος, για μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, σταθερή δουλειά με πλήρη ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα, με μισθούς που θα καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων.
Ευτυχώς που στο Εργατικό Κέντρο Τρικάλων έχουν την διοίκηση εργαζόμενοι- συνδικαλιστές που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ …
…αλλιώς θα περνούσε το έγκλημα στη Βιολαντα στο βρόντο και θα το ‘ χε φάει. ο ” μούμος” και η ” μούγκα ” …
…τώρα όλη η Ελλάδα ξέρει πράγματα που δε φαινόταν, γιατί το Εργατικό Κέντρο τα έβγαλε στη φόρα…
…κι έδωσε στήριγμα στους συγγενείς των θυμάτων να συνεχίσουν …
…στήριγμα στους εργάτες που ήταν και είναι με την απόλυση πάνω απ το κεφάλι τους
Μία απάντηση στο στημένο σόου των Δικαστηρίων, από άβουλα και εκβιαζόμενα ίσως, όντα.
ΥΓ. Τα είπαμε Προλετάριε για τα κεφαλαία, μην αρχίσουμε πάλι…
Και γι’ αυτό που λες έδωσε απάντηση το Εργατικό Κέντρο αγαπητέ ” πιο καλέ μου μαθητή ”
ΥΓ:…εδώ απόψεις εκφράζουμε..δεν κάνουμε διαγώνισμα συντακτικού κι ορθογραφίας….
…άλλωστε ο τρόπος που γράφω είναι αποδεκτός λογοτεχνικά…δεν είναι αποδεκτός σε κάτι στενόμυαλους …και δε νε νοιάζει κιόλας…
Τα διαγωνίσματα συντακτικού (στην ορθογραφία τα πας καλά) δεν τα κάναμε για να δούμε ποιος θα βγει πρώτος.
ΥΓ. Ο τρόπος γραφής σου, είναι όντως αποδεκτός λογοτεχνικά. Από εσένα…
Προλετάριε, έχουμε επάρκεια φαρδύμυαλων λογοτεχνών…
Δεν έχετε τι να κάνετε μου φαίνεται…κι ασχολείστε με …τα κωλύματα σας…
…εμείς εργαζόμεθα το πρωί κύριοι…και.μετα γράφουμε…και γράφουμε σωστά!
Καλά τα λες ρε προλετάριε… πάω να φύγω και εγώ τώρα… μου είπε η γυναίκα μου να πάρω ντομάτες από την αγορά… άσε που μου έταξε και.γιουβαρλάκια σήμερα… Άντε γεια… τα ξαναλέμε… οσονούπω…
(αρχίζω να έχω έναν λογοτεχνικό οίστρο μέσα μου)