Η Εγνατία Οδός, ένα από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα δημόσια έργα που υλοποιήθηκαν ποτέ στην Ελλάδα, περνά από τις αρχές του 2026 στα χέρια ιδιωτών.
Ένας δρόμος-σύμβολο, που ενώνει τη δυτική με την ανατολική Ελλάδα, που χρηματοδοτήθηκε κατά κύριο λόγο από τον Έλληνα φορολογούμενο και συγχρηματοδοτήθηκε γενναία από τα ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλάζει καθεστώς. Και δεν είναι η πρώτη φορά που ένα έργο που πληρώθηκε ακριβά από το Δημόσιο καταλήγει να εκμεταλλεύεται ένας παραχωρησιούχος, μέσα από συμβάσεις που μοιάζουν περισσότερο με «δώρο» παρά με συμφωνία ισοτιμίας.
Η Εγνατία Οδός κόστισε πάνω από 6 δισεκατομμύρια ευρώ. Για την κατασκευή της εργάστηκαν επί δεκαετίες χιλιάδες μηχανικοί, εργολάβοι και εργάτες. Χτίστηκαν εκατοντάδες χιλιόμετρα αυτοκινητοδρόμου, δεκάδες σήραγγες και γέφυρες, ένα τεράστιο δίκτυο που άλλαξε τον χάρτη των μετακινήσεων στη βόρεια Ελλάδα. Το Δημόσιο πλήρωσε το μεγαλύτερο μέρος με δικούς του πόρους και με ευρωπαϊκά κονδύλια, δηλαδή με χρήματα όλων μας. Το έργο εξοφλήθηκε από τον φορολογούμενο πολίτη πριν καν ολοκληρωθεί. Δεν χτίστηκε από ιδιώτες, ούτε επενδύθηκε ιδιωτικό κεφάλαιο. Ήταν και είναι ένα έργο του Δημοσίου.
Ο αγώνας τώρα,
δι-και-ώ-νε-ται…
Tόσα χρόνια με 60 γαλαρίες χωρίς πιστοποίηση και οδόστρωμα χωρίς βαριά συντήρηση, χωρίς ΣΕΑ, υποβαθμίστηκε και ευτυχώς θα το αναλάβει ιδιώτης πλέον.
Τη βαριά συντήρηση καιρό είχες να τη γράψεις. Ευχαριστούμε κ. καθηγητά, παραλίγο να την ξεχάσουμε.
Κύριε καθηγητά, γιατί δε δίνουμε και το φράγμα Μεσοχώρας στον πεθερό; Ούτε αυτό έχει βαριά συντήρηση και υποβαθμίστηκε. Σε μία εβδομάδα θα το έχει έτοιμο αυτός.
Έτσι δεν είναι;
Γιατί τα 6,5 τελευταία χρόνια δεν έκανε βαριά συντήρηση ο Κούλης κ. καθηγητά; Δεν τον άφηνε η αντιπολίτευση;