Γιατί τέτοιος πόλεμος;

Αν μου ζητούσαν τον ορισμό του μίσους θα απαντούσα: “Αυτό που αισθάνεται το παλιό για το νέο”.

Μια πολύ απλή ερώτηση έχω να απευθύνω σε όλους εκείνους που τα εμετικά αποθέματά τους δεν λένε να εξαντληθούν, όσον αφορά στις αναφορές τους στη Μαρία Καρυστιανού.

Το ερώτημα μου:

Εάν η Μαρία Καρυστιανού δεν κατέβαινε μόνη της στα μαρμαρένια αλώνια της πολιτικής, διεκδικώντας στα ίσια και καθαρά την ψήφο του λαού, εάν το κόμμα που ψηφίζουν αυτοί που σήμερα την κανιβαλίζουν, την τοποθετούσε σε εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο επικρατείας και εξασφάλιζε την είσοδο της στη Βουλή, δίχως να κουνήσει το μικρό δαχτυλάκι της, όλοι αυτοί που την αναθεματίζουν σήμερα θα την αναθεμάτιζαν ή θα την δοξολογούσαν ως βουλευτή του κόμματος τους;

Κοντολογίς, θα την θεωρούσαν πανάξια να διορισθεί βουλευτής από τον αρχηγό τους, αλλά ανάξια να γίνει βουλευτής με την ψήφο του ελληνικού λαού!

Αυτό είναι το ερώτημα μου και, για να είμαι ξεκάθαρος, τονίζω ότι το εάν θα αποφασίσω να ψηφίσω την Μαρία Καρυστιανού, θα εξαρτηθεί από άπειρα “εάν” και “εφόσον”, που θέτω ως προαπαιτούμενα και τα οποία, προς το παρόν τουλάχιστο, δεν καλύπτονται.

Εκτός από ένα:

Το ότι η Μαρία Καρυστιανού ίσως αποτελέσει τον καταλύτη που θα προκαλέσει το γκρεμοτσάκισμα του Μητσοτάκη, του σογιού του, των γιουσουφακιών του και των πορδοσυλλεκτών του.

Αυτό το “ίσως” με γεμίζει με συμπάθεια στο πρόσωπο της και με αντιπάθεια σε όσους συνεχίζουν τις εμετικές επιθέσεις εναντίον της. Στρατάκης Μιχάλης