Σε πεδίο μαζικών κοινωνικών κινητοποιήσεων μετατρέπεται η Γηραιά Ήπειρος, καθώς οι διαδηλώσεις στην Ευρώπη κλιμακώνονται με χιλιάδες πολίτες να κατεβαίνουν στους δρόμους και σοβαρά επεισόδια να καταγράφονται σε αρκετές χώρες. Η Γαλλία, η Ιταλία, το Βέλγιο και η Αλβανία βρίσκονται στο επίκεντρο των συγκρούσεων με τις αστυνομικές δυνάμεις, ενώ στην Πορτογαλία και την Ισπανία η κοινωνική δυσαρέσκεια εκδηλώνεται κυρίως μέσα από κινητοποιήσεις για την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση και τις συνθήκες διαβίωσης.

Από το Παρίσι και τις Βρυξέλλες μέχρι τα Τίρανα, τη Λισαβόνα και τη Βαρκελώνη, Μιλάνο, Μπολόνια οι εικόνες των διαδηλώσεων αποτυπώνουν την έντονη δυσαρέσκεια διαφορετικών κοινωνικών ομάδων. Μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι και πολίτες που δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις οικονομικές απαιτήσεις της καθημερινότητας, διεκδικούν αλλαγές, ασκώντας πίεση στις κυβερνήσεις τους.
Επισημαίνεται ότι οι διαδηλώσεις στην Ευρώπη δεν αποτελούν τμήματα ενός ενιαίου, οργανωμένου πανευρωπαϊκού κινήματος. Έχουν διαφορετικές αφετηρίες, αιτήματα και χαρακτηριστικά, ενώ δεν καταγράφονται παντού συγκρούσεις με την αστυνομία. Επίσης, ορισμένες από τις σημαντικότερες κινητοποιήσεις στην Ισπανία πραγματοποιήθηκαν κυρίως τις προηγούμενες ημέρες.




Μετά από μια δεκαετία οικονομικής κρίσης, περικοπών και θυσιών, ήρθε η ακρίβεια να περιορίσει ακόμη περισσότερο την αγοραστική μας δύναμη. Όταν για χρόνια προσπαθείς να τα βγάλεις πέρα με λιγότερα, κινδυνεύεις να συνηθίσεις τη στέρηση και να θεωρείς φυσιολογικό να μη φτάνει ο μισθός για τις βασικές ανάγκες. Μήπως στην Ελλάδα κουραστήκαμε τόσο από τις αλλεπάλληλες κρίσεις, που μάθαμε να ζούμε με ψίχουλα;
όπως Καραμανλής ή τάνκς.