Οι «εκπρόσωποι» του λαού είναι μια κάστα ανθρώπων της οποίας ύψιστος σκοπός είναι η διατήρηση του κεκτημένου της νομής της εξουσίας.
Η εξουσία, όμως, έχει προτεραιότητες που σπανίως συμπίπτουν με τις κοινωνικές ανάγκες. Πάντα θα υπάρχει το τυράκι στη φάκα βέβαια για κρίσιμες μάζες ψηφοφόρων γιατί η συνθήκη της απόσπασης της ψήφου είναι ανυπέρβλητη, αλλά το πραγματικό παιγνίδι γίνεται στο παρασκήνιο, ερήμην της κοινωνίας.
Όταν η κοινωνία μπαίνει στο προσκήνιο, τότε ανασύρεται ο μπαμπούλας του λαϊκισμού. Η αποδεκτή από το σύστημα άσκηση πολιτικής είναι στα χέρια ειδικών της εξουσίας και θεσμών που δεν λογοδοτούν για ενέργειες ή παραλείψεις στην κοινωνία.
Στην περίπτωση των Τεμπών, όμως, τους πήρε παραμάζωμα η κινητοποίηση των συγγενών που έστησε ξανά την κοινωνία στα πόδια της.
Χωρίς τις κινητοποιήσεις της περασμένης Κυριακής, οι μετέπειτα εξελίξεις δε θα είχαν δρομολογηθεί.
Το τρένο της πολιτικής, δηλαδή ο έλεγχος της εξουσίας, μπήκε στις ράγες από τους διαδηλωτές της Κυριακής.
Εν όψει αυτών των εξελίξεων, οι εκπρόσωποι κάνουν το αναμενόμενο: ενδιαφέρονται για την καριέρα τους μέσα σε ένα σκηνικό που μοιάζει με κινούμενη άμμο που απειλεί να τους καταπιεί.
Θερσίτης
