Τον Ιούλιο του 2024 εμφανίστηκε στη Θεσσαλία η πανώλη των αιγοπροβάτων.
Σχεδόν παράλληλα, στη Βόρεια Ελλάδα, ξεκίνησε η ευλογιά, που εξακολουθεί ακόμη να εξαπλώνεται όπου βελάζει ζωντανό.
Και φέτος, στη Λέσβο, ήρθε και ο αφθώδης πυρετός, ύστερα από 25 χρόνια…
Τρεις σοβαρές νόσοι μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια.
Κι όμως, μέχρι σήμερα δεν έχουμε ακούσει ένα σαφές, δημόσιο και επίσημο πόρισμα για το πώς μπήκε στη χώρα ούτε καν η πρώτη.
Ποια διαδρομή ακολούθησε;
Ποιοι έλεγχοι απέτυχαν;
Ποιος ανέλαβε την ευθύνη;
Πού και ποιο κενό υπάρχει στους ελεγκτικούς μηχανισμούς;
Στο μεταξύ, η ελληνική κτηνοτροφία παραμένει στάσιμη. Χωρίς δυνατότητα σχεδιασμού, επενδύσεων και ανανέωσης του ζωικού κεφαλαίου.
Μόνο απαγορεύσεις, θανατώσεις, αβεβαιότητα και (όποιες) αποζημιώσεις εκ των υστέρων.
Καθημερινά ζητείται από τον κτηνοτρόφο η ατομική ευθύνη.
Η θεσμική ευθύνη από ποιον θα ζητηθεί;
Και πότε;
Πόση αριστεία αντέχουμε να διαχειριστούμε ακόμη;
Και για πόσο;
Iωάννα Καρρά
Η πανώλη και ο αφθώδης ήρθαν με παράνομες εισαγωγές και με ελλιπή μέτρα βιοπροστασίας των κτηνοτροφικών μονάδων στην Ελλάδα.
Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι ανάλογο με τα ΣΔΙΤ, σε αυτόν τον τομέα;
Το λέω, γιατί μερικοί το είδαν κάτι σαν θρησκεία το πράγμα.