Κώστας Κωστούλας
Το δημογραφικό πρόβλημα εξελίσσεται σε μία από τις σοβαρότερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η Ελλάδα. Τα τελευταία στοιχεία από τα ληξιαρχεία της χώρας αποτυπώνουν μια ιδιαίτερα ανησυχητική πραγματικότητα, καθώς σε εκατοντάδες περιοχές δεν έχει καταγραφεί ούτε μία γέννηση από την αρχή του έτους.
Από τα 822 ληξιαρχεία της Ελλάδας, τα 717 εμφανίζουν μηδενικές γεννήσεις, γεγονός που αποτυπώνει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τη δημογραφική κρίση.
Η περιφέρεια ερημώνει
Το πρόβλημα εμφανίζεται εντονότερο στην ηπειρωτική Ελλάδα, όπου 131 περιοχές δεν έχουν καταγράψει ούτε ένα νεογέννητο. Αντίστοιχα, 59 νησιωτικές περιοχές παρουσιάζουν την ίδια εικόνα, ενώ ακόμη και στην Αττική, όπου συγκεντρώνεται μεγάλο μέρος του πληθυσμού, 36 περιοχές δεν έχουν καταγράψει γεννήσεις.
Η δημογραφική συρρίκνωση είναι μια πραγματικότητα που γίνεται ολοένα και πιο ορατή και στη Θεσσαλία. Σε πολλές ορεινές και ημιορεινές κοινότητες των Τρικάλων, της Καρδίτσας, της Λάρισας και της Μαγνησίας, τα σχολεία λειτουργούν με ολοένα και λιγότερους μαθητές, ενώ αρκετά χωριά βλέπουν τον πληθυσμό τους να γερνάει και τους νέους να αναζητούν εργασία και καλύτερες συνθήκες ζωής στα μεγάλα αστικά κέντρα ή στο εξωτερικό.
Ιδιαίτερα μετά τις οικονομικές κρίσεις της τελευταίας δεκαπενταετίας, αλλά και τις καταστροφικές πλημμύρες που έπληξαν τη Θεσσαλία τα προηγούμενα χρόνια, η ανασφάλεια για το μέλλον έχει ενισχύσει την τάση φυγής νέων ανθρώπων από την περιοχή. Το υψηλό κόστος στέγασης, η δυσκολία εύρεσης σταθερής και καλά αμειβόμενης εργασίας, αλλά και η έλλειψη κινήτρων για τη δημιουργία οικογένειας αποτελούν βασικούς ανασταλτικούς παράγοντες.
Στα Τρίκαλα, η εικόνα στην ύπαιθρο παραμένει ανησυχητική. Πολλά χωριά του ορεινού όγκου και των απομακρυσμένων περιοχών καταγράφουν συνεχή μείωση πληθυσμού, ενώ οι γεννήσεις δεν επαρκούν για να αναπληρώσουν τις απώλειες από τους θανάτους.
Οι βασικές αιτίες της υπογεννητικότητας
Οι ειδικοί αποδίδουν τη συνεχιζόμενη πτώση των γεννήσεων σε μια σειρά κοινωνικών και οικονομικών παραγόντων. Η ακρίβεια, το αυξημένο στεγαστικό κόστος, οι χαμηλοί μισθοί και η εργασιακή ανασφάλεια καθιστούν ολοένα και δυσκολότερη τη δημιουργία οικογένειας.
Παράλληλα, η καθυστέρηση στην απόφαση απόκτησης παιδιών, η έλλειψη επαρκών υποδομών για νέες οικογένειες και η σταδιακή εγκατάλειψη της περιφέρειας ενισχύουν το φαινόμενο.
Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: από περίπου 140.000 γεννήσεις το 1980, η Ελλάδα έχει φτάσει σήμερα σε μόλις 65.000 γεννήσεις ετησίως, καταγράφοντας μείωση που ξεπερνά το 54%.
Ζοφερές προβλέψεις για το μέλλον
Η δημογραφική συρρίκνωση αποτυπώνεται και στη σχέση γεννήσεων – θανάτων. Σήμερα καταγράφονται περίπου 65.000 γεννήσεις έναντι 130.000 θανάτων ετησίως, γεγονός που οδηγεί σε καθαρή απώλεια δεκάδων χιλιάδων κατοίκων κάθε χρόνο.
Πρόβλημα εθνικής σημασίας
Το δημογραφικό δεν αποτελεί μόνο κοινωνικό ζήτημα. Επηρεάζει άμεσα την οικονομία, την αγορά εργασίας, το ασφαλιστικό σύστημα, την περιφερειακή ανάπτυξη και συνολικά τη βιωσιμότητα της χώρας.
Οι αριθμοί καταδεικνύουν ότι η αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας και η στήριξη των νέων οικογενειών δεν είναι πλέον απλώς μια κοινωνική πολιτική, αλλά μια εθνική αναγκαιότητα που θα καθορίσει το μέλλον της Ελλάδας τις επόμενες δεκαετίες.
Η τεκνοποίηση είναι μια πράξη ελπίδας. Πως λοιπόν να θέλει κανείς να κάνει παιδιά σε μια χώρα όπου η ελπίδα απουσιάζει; Τι παραμύθι να πουλήσει κανείς στα παιδιά του σε μια χώρα τόσο διεφθαρμένη, παράδειγμα της κοινωνικής ανισότητας. Οι Έλληνες νέοι πάσχουν από κατάθλιψη, δεν έχουν στον ήλιο μοίρα με τα 800 ευρώ και ένα ευχαριστώ από πάνω.
Στις (πολύ λίγες μιας και οι δουλειές δε δίνονται αξιοκρατικά) συνεντεύξεις για δουλειά ρωτάνε τις γυναίκες αν σκοπεύουν να κάνουν παιδιά και τις απορρίπτουν αν πούνε ναι
Γιατί λοιπόν να κάνει κανείς παιδιά στην Ελλάδα; Προτρέπω όλους τους νέους να φύγουν. Δε φτάνει ο ήλιος και ο καφές για να είστε ευτυχισμένοι! Αφήστε την Ελλάδα στα κοράκια που την καταστρέφουν, ίσως μια μέρα φαγωθούν μεταξύ τους και καθαρίσει ο τόπος!
Τι μας λες ρε φίλε; Οι προηγούμενες γενιές δεν είχανε ψωμί να φάνε, αλλά είχε από 5-6 κουτσούβελα η κάθε οικογένεια.
Πάρτε το χαμπάρι: Πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει πολλά, αλλά αυτός που χρειάζεται λίγα. Εδώ θα μείνουμε και θα το παλέψουμε. Ριψάσπιδες δε γινόμαστε.
Λαέ, νομίζω παρεξήγησες.
Συμφωνώ σε αυτά που λες, αλλά Οι λίγοι αναφέρονταν στην ελπίδα και όχι στον πλούτο.
Αν και λίγοι, έχουν δίκιο.
Πως φαίνεσαι ότι είσαι πολύ κάτω από τα 60…
Δεν έφαγες με πόνο το ψωμί… Και μάλιστα πριν το δείλι, διότι θα …πέθαινε η μάνα σου.
Έτσι φαίνομαι;
Φχαριστώ για το κοπλιμάν, αλλά μικροδείχνω.
Εάν δε βρίσκεις ελπίδα, βάλε αγγελία. Μην κάθεσαι όλη ημέρα μπροστά στο κινητό, δειλός, μοιραίος (και άβουλος αντάμα), προσμένοντας κάποιο θάμα.
Ο άνθρωπος γουστάρει και να φαίνεται και να καρφώνεται. Δικαίωμα του.
Αλλά όλοι οι άλλοι; Παίρνετε στα σοβαρά κάποιον που (μεταξύ άλλων) παραδίδει δημοσίως μαθήματα ορθογραφίας στον εαυτό του;
Ουδείς εξαιρετέος από την ορθογραφία.
Του έμεινε από τα Γκουλάγκ, όπου τον τάιζαν χολομοντόρ, Κολωνάκι.
Κοιτάξτε την τύφλα σας ΑΡΔάκια, που μέχρι την ώρα που σας γράφω, 1:34, δεν αναφέρατε καν το διεθνές ένταλμα σύλληψης και αφήστε τα ρούχου-μούχου για τάχα παπάτζες στο σάιτ σας. Γράψτε πάλι για τα γκουλάγκ, για να συγκινηθούμε…
ΥΓ. Σάματις γράφουν κάτι σοβαρό τα κεντρικά κανάλια;
Λαέ είσαι άδικος. Η είδηση για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, έπαιξε στην Trikkipress για 2,5 ολόκληρες ώρες. Μετά κατέβηκε αμέσως στα μικρά παράθυρα και τώρα για να την εντοπίσεις, το γκουγκλάρεις.
Τι ήθελες, μία επανάληψη με τα βοσκοτόπια του Καλογρίτσα; Που έπαιζε στο κεντρικό τετράγωνο για 2 μήνες;
Πως φαίνεται ότι είσαι πάω από 60 και σου λείπει εντελώς η ενσυναίσθηση! φάγατε με πόνο το ψωμί σας και το ψωμί των επόμενων γενεών και είστε ακόμα αχόρταγοι!
Τη λέξη ενσυναίσθηση (που βάζεις και θαυμαστικό) την ήξερες πριν 10-15 χρόνια; Θα μου πεις, σάματις την ξέρω τώρα; Να, τη γράφουν οι κοπελίτσες στο Protagon (αυτές που έχουν γάτες), τη γράφω και εγώ για πρεστίζ ρε αδελφέ…
ΥΓ. Εσύ με τον Μητσοτάκη, που ανατινάζει τους εκσκαφείς, ποιας γενιάς ψωμί τρως;
Φίλε «Οι λίγοι», σε πάω* μεν, ενσυναισθήτως δε…
*Καμία σχέση με το ΠΑΟ 90 χιλιοστών, που μου είχαν χρεώσει με 108.
Μην ανησυχείς Κωστάκη, κάθε τόσο εισρέουν σε τούτον τον τόπο φυλές διάφορες, αναπληρώνοντας το κενό. Για λέγε μου, πόσοι θα ήμασταν σήμερα, εάν δεν άνοιγαν τα Βόρεια σύνορα μας, στις αρχές της δεκαετίας του ’90; Και δεν αναφέρομαι μόνο στους Αλβανούς, που είναι η πλειονότης. Βάλε και τους Βούλγαρους, Ρουμάνους, Ουκρανούς, Πολωνούς κλπ.
ΥΓ. Εάν πάμε πιο παλιά, θα «μπλέξουμε» με τους Αρβανίτες και τους Βλάχους και θα «τρέχουμε». Δεν έχω όρεξη…
Job, η είδηση για το ένταλμα επισκιάζεται από την καταδίκη της Άννας-Μισέλ. Εάν την δεις σήμερα κάπου, ειδοποία* με. Εάν έκλ@νε ο Πολλάκις θα είχαμε πανηγύρι.
*Μπούρδα (παντού) Καραβάγγο.
Χέρι που σε ταΐζει, δεν το δαγκώνεις.
Για νέο μας το λές φιλέ;Εδώ το γνωρίζουν μέχρι και τα τζιτζίκια του Αη Γιώργη, το πρόβλημα της υπογεννητικότητας.Λύσεις θέλουμε και από διαπιστώσεις, να φάνε και τα βατράχια στην μπαλκουρα.
Οι πάπιες στον Ληθαίο; Το γνωρίζουν;