Κάλεσμα από το ΠΑΜΕ για συμμετοχή στην απεργία της 1ης Οκτωβρίου

ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ – ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ 1^η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗ 13ΩΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΕΛΙΞΙΑ

7ΩΡΟ – 5ΗΜΕΡΟ – 35ΩΡΟ ΜΕ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ

Όλοι στις απεργιακές συγκεντρώσεις των συνδικάτων,

Απαιτούμε να αποσυρθεί εδώ και τώρα το νομοσχέδιο- τερατούργημα για τη 13ωρη εργασία και τη γενικευμένη ευελιξία που συντάχθηκε από την εργοδοσία με στόχο να δυναμώσει η εκμετάλλευση μετατρέποντας τους εργαζομένους σε σύγχρονους σκλάβους ώστε να αυξάνουν τα κέρδη της.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, επεκτείνει την εργασιακή ζούγκλα που έχει επιβληθεί με δεκάδες αντεργατικούς νόμους που έχουν ψηφίσει όλες οι κυβερνήσεις, ιδιαίτερα τα τελευταία 15 χρόνια. Είναι πρόκληση την περίοδο της Τεχνικής Νοημοσύνης και των μεγάλων δυνατοτήτων που προσφέρει η ανάπτυξη της γνώσης και της επιστήμης, όπου υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις οι εργαζόμενοι να δουλεύουν λιγότερο και να αμείβονται καλύτερα, να παρουσιάζεται ως εκσυγχρονισμός αυτός ο εργασιακός μεσαίωνας που διαλύει όλες τις πλευρές της ζωής των εργαζομένων και των οικογενειών τους.

Αποτελεί ντροπή για όλη την εργατική τάξη η στάση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ που ψάχνει να βρει θετικά στο νομοσχέδιο, που ομολογεί ότι συμφωνεί με την ευελιξία, με τη ζωή λάστιχο και τα εξαντλητικά ωράρια αρκεί αυτή να έχει την υπογραφή των εργατοπατέρων. Σε αυτό το σημείο έχει καταντήσει τα συνδικάτα η γραμμή του κοινωνικού εταιρισμού, να μην έχουν κανένα λόγο για το ωράριο και τις ημέρες εργασίας, τους μισθούς, τις συμβάσεις αφού κυριαρχεί το δίκιο και η δύναμη του εργοδότη. Η ίδια η ζωή επιβεβαίωσε όμως ότι όπου υπάρχουν ισχυρά ταξικά συνδικάτα με συσπειρωμένους τους εργαζόμενους, η πολιτική της κυβέρνησης και της εργοδοσίας «πάει στον κουβά».

Η στόχευση αυτού του νομοσχεδίου είναι ξεκάθαρη: περισσότερες ώρες δουλειάς, χειρότερα αμειβόμενες, με ωράριο εργασίας ευέλικτο στα μέτρα που καθορίζουν τα business plans της μεγαλοεργοδοσίας. Στο βωμό των κερδών θυσιάζεται ακόμα και η ζωή, η υγεία και η ασφάλεια των εργαζομένων αφού αντικειμενικά οι 13 και 14 ώρες δουλειάς πολλαπλασιάζουν τις πιθανότητες για εργατικά ατυχήματα, για εκατοντάδες νεκρούς και σακατεμένους στους χώρους δουλειάς κάθε χρόνο.

Οι εργαζόμενοι δεν είναι μηχανές, δεν αρκούνται σε ένα πιάτο φαΐ όπως αρκούν τα καύσιμα στα αυτοκίνητα ή η ενέργεια στις μηχανές για να δουλεύουν ασταμάτητα. Δικαίωμα τους είναι να έχουν ελεύθερο και δημιουργικό χρόνο, για τους ίδιους και τις οικογένειες τους. Να περνούν δημιουργικό χρόνο με τα παιδιά τους, να μοιράζονται τις χαρές και τις αγωνίες τους, να πηγαίνουν διακοπές με την οικογένεια τους.

Η κυβέρνηση για να υποστηρίξει το νέο αντεργατικό τερατούργημα καταφεύγει σε επιχειρήματα ότι δήθεν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι ζητάνε να κατοχυρωθεί το “δικαίωμά τους” στη 13ωρη δουλειά. Αυτές τις ανοησίες τις έχουμε ξανακούσει και θα τις ξανακούσουμε όσο οι κυβερνώντες, σημερινοί και προηγούμενοι, θα προσπαθούν να προσαρμόσουν την πραγματικότητα και τη συζήτηση στα μέτρα που βολεύει τα αντεργατικά τους σχέδια.

Η δική μας δύσκολη πραγματικότητα και οι ανάγκες μας έρχονται σε σύγκρουση με την πολιτική που θέλουν να επιβάλλουν η κυβέρνηση και οι επιχειρηματικοί όμιλοι.