Όπως τόνισε στον σταθμό POLITICA 89,8 της Κρήτης και τον Νίκο Τσιλιπουνιδάκη «μιλάω μόνο για την οικογένειά μου, εκπροσωπώ τα παιδιά μου».
Προσθέτει ότι «αν κάποιος συγγενής θέλει να εκμεταλλευτεί τη φήμη ή να πολιτικοποιηθεί, είναι δικό του θέμα».
Για το ενδεχόμενο να κατέβει στην πολιτική η Μαρία Καρυστιανού, επισήμανε ότι «μπήκε στην αρένα με τα θηρία» και ότι «από εδώ και πέρα θα κρίνεται ως πολιτικός και όχι ως συγγενής».
«Η εκμετάλλευση του κόσμου που κατέβηκε στους δρόμους ήταν αναμενόμενη. Από την αρχή έλεγα: οι μεν συγκάλυψη, οι δε εκμετάλλευση», είπε και ξεκαθάρισε ότι «δεν υπάρχει περίπτωση να χρωματίσω πολιτικά τα Τέμπη. Η πολιτικοποίηση θα έχει άσχημο αντίκτυπο στην κοινωνία».
Σε ό,τι αφορά την υπόθεση του δυστυχήματος και της έρευνας για αυτό, ο κ. Πλακιάς είπε ότι ήταν από τους πρώτους που είπαν ότι δεν υπάρχει παράνομο φορτίο.
Εξέφρασε ακόμη την απορία πού εξαφανίστηκαν οι ειδικοί. «Όλοι αυτοί οι πραγματογνώμονες που μιλούσαν, πού είναι τώρα; Στη λίστα μαρτύρων δεν υπάρχει κανείς», είπε.
Ανέφερε μάλιστα ότι «ζήτησαν και 15% εργολαβία για χρήση της κάθε πραγματογνωμοσύνης τους. Όσα λεφτά θα πάρουμε εμείς από τις αποζημιώσεις, ένα ποσοστό θα πάρουν αυτοί». Όπως πρόσθεσε: «Δεν ντρεπόμαστε λίγο; Να πληρώσω τι; Να πάρω πραγματογνωμοσύνη για να κλείσω φυλακή κόσμο χωρίς να είναι αλήθεια;»
«Αρχικά οι πραγματογνώμονες και οι εμπειρογνώμονες έλεγαν δε θέλουμε τίποτα. Όσο πλησιάζουμε στη δίκη ζητάνε συμβάσεις με ποσοστά», είπε ακόμη.
Για τη συναυλία στο όνομα των θυμάτων είπε ότι «βγήκα πρώτος και μίλησα εναντίον της συναυλίας. Η σύμβαση έλεγε ότι τα χρήματα θα πάνε στους συγγενείς. Εγώ δεν πήρα τίποτα. Κανείς δεν πήρε τίποτα».
Αρχίζει και χάνει το δίκιο του όσο ανοίγει το στόμα του…
Ασχολήσου εσύ με την πυρόσφαιρα και άσε τον άνθρωπο να σκέπτεται όπως αυτός θέλει. Για να σε βοηθήσω: πόσες φορές σου έδειξαν στην τηλεόραση (ειδικά ο Σκάι) το μανιτάρι της φωτιάς; Πόσες αναλύσεις άκουσες; Δεν ψυλλιάστηκες κάτι;
Και οι άλλοι στο Μάτι και στη Μάνδρα δεν άνοιξαν το στόμα τους και βρήκαν το δίκιο τους. Αυτό δε μας λες να κάνουμε;
Ως θεωρητικός, θα τοποθετηθώ θεωρητικά:
Ο οποιοσδήποτε πολίτης έχει το δικαίωμα να πιστεύει ότι του αρέσει. Για παράδειγμα, κάποιοι πιστεύουν ότι, αφού πεθάνουν, μια μέρα θα αναστηθούν. Κάποιοι άλλοι όχι. Παρομοίως, κάποιοι πιστεύουν ότι το τρένο περιείχε παράνομο φορτίο, κάποιοι άλλοι ότι δεν είχε (η σειρά αναφοράς είναι τυχαία). Οι αποδείξεις της μίας πλευράς προφανώς και δεν πείθουν την άλλη, ούτε στην πρώτη ούτε στην δεύτερη περίπτωση.
Επίσης, κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να είναι πολιτικοποιημένος, να ιδρύσει κόμμα ή να οργανωθεί σε κάποιο που ήδη υπάρχει και γενικότερα να αγωνιστεί (ή να μην αγωνιστεί) για τον σκοπό του με όποιες διαδικασίες θεωρεί πιο αποτελεσματικές ή ότι του ταιριάζουν.
Και το θέμα για μένα λήγει εκεί.
Είπα ότι είμαι θεωρητικός, όχι ότι αναλώνομαι σε θεωρίες.
Επίσης κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να πάει στη λαϊκή αγορά και να αγοράσει μπρόκολα. Κάποιοι άλλοι, που δεν τρώνε τα μπρόκολα, μπορούν να αγοράσουν κουνουπίδια, διότι πιστεύουν ότι έχουν περισσότερες βιταμίνες.
Η συμπλήρωση για μένα, λήγει εδώ.
Είπα ότι είμαι συμπληρωματικός, όχι ότι αναλώνομαι σε συμπληρώσεις.
Θα προσπεράσω την ειρωνεία και θα συμφωνήσω με αυτά που λες. Έχει δίκιο και στην θεωρία (και στην πράξη).
Δεν κατάλαβα όμως, διαφωνείς με κάτι από αυτά που έγραψα εγώ;
Δεν έχει το δικαίωμα ο Πλακιάς να πιστεύει ότι το τρένο δεν είχε παράνομο φορτίο; Δεν έχει το δικαίωμα να πιστεύει ότι κάποιοι προσπαθούν να “χρωματίσουν πολιτικά τα Τέμπη” και να μην θέλει να υπάρξει “πολιτικοποίηση” στο θέμα;
Ή δεν έχει το δικαίωμα η Καρυστιανού να πιστεύει ότι το πρόβλημα έχει βαθιές ρίζες στην σαθρή πολιτική εξουσία και να θέλει να φτιάξει καινούριο κόμμα;
Δεν πρόκειται περί ειρωνείας, αλλά για τρανταχτό παράδειγμα επαναλήψεως των αυτονόητων. Θυμίζω εδώ, ότι μόνο με τα παραδείγματα εμπέδωνες τα διδασκόμενα.
Στο θέμα: Ωραία, έχουν δικαίωμα γι’ αυτά που κάνουν. Και; Τους το απαγόρεψε κανένας; Δεν το κάνουν; Και τα υπόλοιπα 10 εκατ. έχουν δικαίωμα να λένε αρλούμπες. Δεν λένε;
Αν λένε, λέει…
Πολλοί «και έτσι» παρουσιάστηκαν εσχάτως στην ιστοσελίδα. Ο καθηγητής (με τα χίλια ονόματα), ο ΣΔΙΤ, ο ΑΠΕ και άλλοι πολλοί, επικαλούνται το δικαίωμα σιωπής.
Ο «ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι», ζει άραγε;
ΥΓ. Σάκη, Μάκη, Κωστάκη, μπορείτε να κοροϊδέψετε λίγους για πολύ, πολλούς για λίγο, αλλά δεν μπορείτε να κοροϊδέψετε τους πάντες για πάντα.
Επειδή προφανώς αναφέρεσαι σε εμένα, σου φαίνεται να έχω καμία σχέση με τα σούργελα που απαριθμείς;
Βεβαίως και σχολιάζω με πολλά και διαφορετικά ονόματα, δεν χρησιμοποιώ όμως διαφορετικά προσωπεία.
Εσύ;
Καλά οι άλλοι, αλλά σούργελο και ο κ. καθηγητής;
ΥΓ. Μήπως σε διακατέχει το σύνδρομο της μύγας;
Ρε παιδιά, συχνάζει κανένας «αλλιώς» εδώ μέσα;
(Εμπνευσμένο από τη δήλωση ενός Έλληνα αθλητή στους Ολυμπιακούς του Παρισιού: Με εμάς τους …φυσιολογικούς, θα ασχοληθεί κανείς επιτέλους;)
Μπερδεύτηκες. Προφανώς από την πολλή ενασχόληση σου με τα παπατζιλίκια.
Όλη η ζωή είναι ένα παπατζιλίκι. Διαχρονικά. Το είπε και ο Σέξπηρ, χρησιμοποιώντας τη λέξη θέατρο. Δεν το βλέπεις γύρω σου;
Όπως σας αρέσει.
(Κι αυτό ο Σέξπηρ το είπε).
Δεν το είπε, το έγραψε. Ενώ αυτό που ανέφερα, το είπε (σε podcast της εποχής).
I stand corrected, όπως θα έλεγε λοιπόν ο Σέξπηρ (και όπως θα έγραφε ο αλήστου μνήμη καθηγητής).