Ο Μητσοτάκης είχε μια ευκαιρία,μάλλον να το θέσω πιο σωστά είχε την ηθική υποχρέωση να κάνει στον Καραμανλή απόδοση ευθυνων μετά τα Τέμπη.
Δεν χρειαζόταν να περιμένει την ετυμηγορία της δικαιοσύνης στην περίπτωση του.Ο Καραμανλής είχε πει ψέμματα και στον λαό και στην κυβέρνηση του.
Ο Καραμανλής είχε αγνοήσει με έπαρση τα εξώδικα και τις καταγγελίες για την επικινδυνότητα των σιδηροδρόμων,ο Καραμανλής λίγο πριν τα Τέμπη φώναζε στο κοινοβούλιο “οτι είναι ντροπή και ντρέπεται που κάποιοι μιλάνε για θέματα ασφάλειας στις μεταφορές και ζητουσε να ανακαλέσουνε.
Ο Καραμανλής είχε δώσει πολύτιμους πορους του υπουργείου στο μουσείο κειμηλίων της Αρχιεπισκοπής που για 40 χρονια το ΚΑΣ απέρριπτε λόγω αρχαιοτήτων στο οικόπεδο ανέγερσης,αλλα μαγικά εκείνος ξεκλείδωσε.
Ο Καραμανλής δεν χρειαζόταν να είναι μια Ιφιγένεια.Η Ιφιγενεια ήταν αγνή και αμόλυντη,στο θυσιαστήριο δεν πήγαινε σφαγειό μολυσμένο.
Η Ιφιγένεια δεν θυσιάστηκε εξυψώθηκε.Ο Καραμανλής ήταν απλά ο ένοχος.Είναι εντυπωσιακό ανεξαρτητα του τι πιστεύουμε ολοι μας για τον Μπογδάνο που εκείνος διαγράφτηκε απο το κόμμα για ανάρμοστη συμπεριφορά αλλα οχι ο Καραμανλής ,που ήταν ηθικός αυτουργός για τον θάνατο 57 ατόμων.
Ο Μητσοτάκης απλα έκανε οτι κάνουν πολλοί πολιτικοί σε θέση ισχύος και με ναρκισσιστική διαταραχή ,ειδε οτι το πολιτικό κόστος είναι ελάχιστο,το λεγαν εξαλλου οτι σύντομα ο κόσμος θα ξεχνούσε και υπολόγισε οτι ο λαός έχει μνήμη χρυσόψαρου.
Επέλεξε ύποπτα να μην συγκρουστεί με τον Σερραϊκό καραμανλισμό θεωρουσε οτι εκεί θα ήταν το πολιτικό κόστος.Ο Μητσοτάκης έκανε λάθος,ύποπτο λάθος.
Δεν περίμενε καμία Καρυστιανού και κανεναν Πλακιά να εμφανιστεί στον ορίζοντα.
Πιστευε οτι η κληρονομιά του θα ειναι η τυμβωρυχία στο Μάτι,το ίδιο Μάτι που τώρα πολεμάει εμποδίζοντας ως και τις αποζημιώσεις.
Δεν περίμενε οτι τα Τέμπη θα ήταν σταθμός και οχι αλλο ενα σκονισμένο χαρτί στο στοιχειωμένο αρχείο.
Τωρα ο ένοχος δεν είναι ενας τωρα είναι πολλοί και η ενοχή τους είναι αδιαμφισβήτητη.
Αθηνολόγιο
