Γιατί η ζωή είναι και άβολη.
Γιατί οι ιστορίες των άλλων είναι και δικές μας ιστορίες.
Γιατί η αγάπη άλλοτε φτάνει και άλλοτε δεν φτάνει.
Γιατί η αγάπη υποκρύπτει και σχέσεις εξουσίας.
Γιατί καμιά φορά η σκληράδα είναι άμυνα με ρίζες βαθειές απέναντι στον πόνο.
Γιατί Αγάπη είμαι εγώ, είσαι εσύ, είμαστε όλοι μας.
Ειναι τέχνη η αγάπη. Είναι βίωμα. Ειναι το σώμα που μιλά, που κουβαλά μέσα του ανείπωτα συναισθήματα κ άλλα τόσα ανείπωτα ή χιλιοειπωμένα σ’ αγαπώ.
Για όλα αυτά και άλλα τόσα…
Ακόμα και αν
“Μερικές φορές η αγάπη δεν έρχεται σαν λύτρωση.
Έρχεται σαν ουράνιο φαινόμενο.
Σπάνια, εκτυφλωτικά, απρόβλεπτα”
χαλάλι της.
«Ο ΚΟΜΗΤΗΣ ΤΟΥ ΧΑΛΕΫ»
Σκηνοθεσία: Γιώργος Τσιαντούλας
Φωτο: Michalis Goumas
Πνευματικό Κέντρο Τρικάλων



