Αυτό με τους επίσημους να φωτογραφίζονται μπροστά από τους πρώτους πως το βλέπετε;
Πρόκειται για γελοίο, φαιδρό , γκροτέσκο.
Πρόκειται για αβάσταχτη ελαφρότητα, με την ειλικρίνεια του φακού να αναδεικνύει λανθάνουσες κοινωνικές έννοιες στον χώρο της μαζικής επικοινωνίας.
Αντί να φωτογραφηθούν οι νικητές , φωτογραφίζονταν οι επίσημοι.
Συνέβησαν μετά το τέλος του χθεσινού αγώνα δρόμου που έγινε στα Τρίκαλα.
Πάλι καλά που δεν καβάλησαν τα βάθρα!
Ο κάθε πικραμένος και η μαγδάλω πρώτη..Μεγάλη κατάντια αλλά που να το καταλάβουν.
Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, τα τσιγγάνικα (γύφτικα) σκεπάρνια παλαιότερα κατασκευάζονταν πρόχειρα από ευτελή, μαλακά σίδερα και δεν είχαν μεγάλη αντοχή ή αξία στη δουλειά, παρ’ όλα αυτά όμως τα στόλιζαν συχνά με ανάγλυφες σφραγίδες (βλ. στολες) ή σχέδια και οι κάτοχοι τους τα επιδείκνυαν με καμάρι (βλέπε σχετική παροιμία)
Εάν φωτογραφίζαμε τον παλιό Δήμαρχο της καρδιάς των Τρικαλινών, Ιωάννη Μάτη, σε κάθε έργο που έκανε για την πόλη μας, θα είχαν τελειώσει τα «αρνητικά» φιλμ της εποχής.
ΥΓ. Ήταν φθινόπωρο του 1966, όταν η 28ης Οκτωβρίου πλημμύρισε από μία δυνατή μπόρα. Λειτούργησαν τα λιγοστά τότε τηλέφωνα και έτρεξε αμέσως (με το ποδήλατο φυσικά) με έναν εργάτη να ξεβουλώσει το κεντρικό φρεάτιο. Σε μία στιγμή, πήρε το δεύτερο φτυάρι…
Πράγματι δεν καβάλησαν τα βάθρα άλλά σίγουρα ύπάρχει κάποιος απο όλους αύτούς πού έχει καβαλήσει ”ΚΑΛΑΜΙ”.
Πράγματι τραγικό. Μόλις είδα την σειρά των φωτογραφικών. Δεν είναι μία, αλλά πέντε. Και σε όλες οι “πρωταθλητές” με τις κατάλληλες πόζες των νικητών!!!!