Γιώργος Χατζηστεργίου
Οι επισκέψεις στους γιατρούς στην πόλη της παιδικής μου ηλικίας είχαν τη ζεστασιά της οικειότητας- καθώς πολλοί απ’αυτούς (με εξαίρεση τον εμβληματικό παιδίατρο της εποχής Γιώργο Μανωλάκη) ήταν συγγενείς της μητέρας μου- από το απέραντο σόϊ της-, η ίδια ήταν κόρη γιατρού, και εθελόντρια νοσοκόμα του Ερυθρού Σταυρού στον Πόλεμο// οπότε, έτσι κι αλλιώς, αυτά τα θέματα ήταν της δικαιοδοσίας της.
Εδώ ήταν το οδοντιατρείο (και πάνω το σπίτι)του Γιώργου, εξαδέλφου του παππού μου, και μετά του γιου του Τάκη Κλαπανάρα.
Στα χρόνια του Δημοτικού, μετά από κάθε θεραπευτική επίσκεψη σ’αυτούς τους θείους μου, προβλεπόταν εθιμικά μια υπόλοιπη μέρα στο σπίτι ελεύθερη από υποχρεώσεις, παρέα με τα λαχταριστά περιοδικά της εποχής.
(Η φωτογραφία είναι σημερινή.
Ο Πολιτισμός των Φαντασμάτων πολλαπλασιάζεται όταν έχει υλική υπόσταση)
