Τα στοιχεία που έρχονται στο φως από τη δίκη στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών. Αντίθετα, αποτυπώνουν με ωμό τρόπο μια στρέβλωση που δεν μπορεί να εξηγηθεί ούτε με «τεχνικά λάθη» ούτε με γραφειοκρατικές αστοχίες.
Ένας μόνο νομός, το Ρέθυμνο, εμφανίζεται να δηλώνει 7,5 εκατομμύρια αιγοπρόβατα. Ένας αριθμός που δεν προκαλεί απλώς εντύπωση αλλά εγείρει σοβαρά ερωτήματα αξιοπιστίας για το σύστημα δηλώσεων και ελέγχων. Την ίδια ώρα, το 67% του εθνικού αποθέματος αγροτικών επιδοτήσεων κατευθυνόταν στην Κρήτη, ενώ η Θεσσαλία, η μεγαλύτερη αγροτική περιφέρεια της χώρας, περιοριζόταν σε ένα μόλις 6%.
Τα δεδομένα αυτά δεν προκύπτουν σε κενό. Έρχονται να «κουμπώσουν» με καταθέσεις που κάνουν λόγο για «άνωθεν εντολές» πληρωμών σε δεσμευμένα ΑΦΜ. Μια πρακτική που, εάν επιβεβαιωθεί πλήρως, δεν αφορά απλώς διοικητικές ευθύνες αλλά εγείρει ευθέως ζήτημα πολιτικής εποπτείας και λογοδοσίας.
Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται ο πρώην υπουργός Λευτέρης Αυγενάκης, με το βάρος των αποκαλύψεων να δημιουργεί μια πίεση που δύσκολα μπορεί να απορροφηθεί με γενικές διαψεύσεις. Γιατί εδώ δεν πρόκειται για μια θεωρητική συζήτηση. Πρόκειται για δημόσιο χρήμα, για ευρωπαϊκούς πόρους και για ένα σύστημα που όφειλε να προστατεύει τους πραγματικούς παραγωγούς και όχι να δημιουργεί περιθώρια για «φαντάσματα».
Το κρίσιμο ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχει πρόβλημα. Είναι πόσο βαθύ είναι και ποιοι το γνώριζαν. Πώς είναι δυνατόν να καταγράφονται τέτοιες αποκλίσεις χωρίς να ενεργοποιούνται μηχανισμοί ελέγχου; Ποιος ενέκρινε, ποιος υπέγραψε, ποιος επέτρεψε να φτάσουμε σε αυτά τα νούμερα;
Την ώρα που οι αγρότες βρίσκονται αντιμέτωποι με περικοπές, αυξημένο κόστος παραγωγής και αβεβαιότητα για το μέλλον, η εικόνα αυτή λειτουργεί διαλυτικά για την εμπιστοσύνη. Γιατί δημιουργεί την αίσθηση ενός συστήματος δύο ταχυτήτων. Εκείνων που παλεύουν να επιβιώσουν και εκείνων που φαίνεται να κινούνται σε ένα περιβάλλον χωρίς ουσιαστικό έλεγχο.
Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι μια ακόμη δικογραφία. Είναι ένας καθρέφτης για το πώς διαχειρίστηκε η κυβέρνηση κρίσιμους ευρωπαϊκούς πόρους. Και όσο προχωρά η διαδικασία, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να μείνει η συζήτηση μακριά από το πολιτικό επίπεδο.
«… Ένας αριθμός που δεν προκαλεί απλώς εντύπωση αλλά εγείρει σοβαρά ερωτήματα αξιοπιστίας για το σύστημα δηλώσεων και ελέγχων…», αλλά και για την αξιοπιστία της νοημοσύνης, των πολιτών της χώρας.
Σημείωση: τα 7,5 εκατ. αιγοπρόβατα, απαιτούν μία φορά την ημέρα τουλάχιστον φαγητό και την αντίστοιχη …εκκένωση. Αποτελέσματα θα ήταν:
1. Ο καθημερινός εφοδιασμός ζωοτροφών του νομού Ρεθύμνου με τεράστια καράβια.
2. Η βοήθεια της μαγείας, του Κυρίου εάν προτιμάτε, για να εξαφανίσουμε τους απίθανους τόνους της μάζας των περιττωμάτων τους.
(Θυμίζω στους αγράμματους της σελίδας, που παριστάνουν τους σχολιαστές, ότι το γραμμάριο, το κιλό, ο τόνος, είναι μονάδες μέτρησης μάζας. Και όχι βάρους).
Αντίστοιχο παράδειγμα, ισχύει και για τους ιστορικούς, που γράφουν τα σχολικά βιβλία. Εάν λοιπόν στον Μαραθώνα αποβιβάστηκαν 100.000 Πέρσες με 10.000 άλογα και πήγαμε και εμείς με 10.000 πολεμιστές, και πέρασε και μία εβδομάδα μέχρι τη μάχη, θα είχαμε: 120.000 μερίδες φαγητό, επί 7, ίσον 840.000 …περιττώματα. Που πάτησαν κατόπιν, για να πολεμήσουν; Μάλλον οι εισβολείς, έφυγαν άρον-άρον από τη …βρόμα.