Το τραγικό περιστατικό στο εργοστάσιο της ΒΙΟΛΑΝΤΑ επιβάλλει σοβαρότητα, θεσμική υπευθυνότητα και συνέπεια λόγων και πράξεων.
Το Επιμελητήριο Τρικάλων σε ανακοίνωση του, επικαλείται τον σεβασμό προς τα θύματα. Ο πραγματικός σεβασμός αποτυπώνεται σε διαχρονική παρουσία, σε παρεμβάσεις πρόληψης, σε ουσιαστικό έλεγχο και σε κοινωνική λογοδοσία.
Ως θεσμός εκπροσώπησης της επιχειρηματικότητας στον νομό, δεν έχει επιδείξει καμία ουσιαστική κοινωνική παρέμβαση, καμία δημόσια πρωτοβουλία για ζητήματα εργασιακής ασφάλειας, καμία διαρκή δράση στήριξης των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που ασφυκτιούν.
Και όμως, σήμερα εμφανίζεται με σπουδή για να υπερασπιστεί συγκεκριμένη επιχείρηση.
Η δήλωση αναφέρει ότι «σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογείται η απίστευτη δαιμονοποίηση μιας επιχείρησης που παρ’ όλες τις παραλείψεις, προσφέρει και στηρίζει την τοπική οικονομία».
Δηλαδή η συνεισφορά της επιχείρησης ΒΙΟΛΑΝΤΑ στην τοπική οικονομία λειτουργεί ως αντιστάθμισμα σε «παραλείψεις» που κόστισαν ανθρώπινες ζωές;
Η απαίτηση για πλήρη διαφάνεια και λογοδοσία δεν είναι προδικαστική καταδίκη.
Η ανάδειξη ευθυνών, όταν υπάρχουν θύματα, είναι στοιχειώδης δημοκρατική λειτουργία.
Η συνεισφορά μιας επιχείρησης στην οικονομία δεν την καθιστά υπεράνω κοινωνικού ελέγχου. Αντιθέτως, όσο μεγαλύτερη η επιρροή της, τόσο μεγαλύτερη η ευθύνη της.
Αν το Επιμελητήριο επιθυμεί πραγματικά να σταθεί στο ύψος του ρόλου του, οφείλει:
- Να αναλάβει πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της εργασιακής ασφάλειας σε όλες τις επιχειρήσεις του νομού.
- Να απαιτήσει αυστηρούς ελέγχους και διαφάνεια.
- Να σταθεί ισότιμα δίπλα στην κοινωνία, όχι επιλεκτικά δίπλα σε επιχειρήσεις.
Η κοινωνία των Τρικάλων δεν ζητά επικοινωνιακές παρεμβάσεις.
Ζητά θεσμούς με συνέπεια, παρουσία και ουσιαστική κοινωνική ευθύνη
Όταν στις εκλογές του ’24 έλεγα στους ψηφοφόρους, ρωτήστε τους υποψήφιους ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος του Επιμελητηρίου, με χλεύαζαν. Το μόνο που τους ένοιαζε, ήταν ποια παράταξη, ποιανού κόμματος θα βγει.
Καταλάβατε τώρα γιατί η κυρία Γκίλφοϊλ, όταν πάτησε το ποδάρι της στην πατρίδα μας, έτρεξε αμέσως στα μπουζούκια;
Και εγώ, όταν πάω στους Μάου-Μάου στο χορό τους θα πάω, να τους απολαύσω. Όχι στο φύλαρχο.
‘Ολοι οι οργανισμοί / θεσμοί στην πόλη έχουν πολιτικό συμφέρον γιατί οι μισοί συμπολίτες είναι κομματόσκυλα και φανατισμένοι κομματικά και οι υπόλοιποι βολεμένοι από κόμμα. Στους Μάου-Μάου σίγουρα θα δεις πολιτισμό που δεν τον έχουμε, σε παρακαλώ φερτον πίσω
Η χώρα κινείται γύρω από το δόγμα ” Τον στηρίζουμε, διότι ρίχνει λεφτά στην αγορά και βρίσκει δουλειά ο κοσμάκης”. Ερωτώ, εάν αυτό συνέβαινε σε μία μικρή βιοτεχνία με 5-10 εργαζόμενους, θα άνοιγαν το στόμα τους στο Επιμελητήριο; Το ερώτημα ισχύει και για τους λαλίστατους «παράγοντες» στα ραδιόφωνα.
ΑΝ νομιζει ο ΚΑΘΕΝΑΣ οτι οι Αμερικανοι διοριζονται κατ΄αυτον τον τρόπο σε θεσεις ευθύνης
κοιμαται τον ύπνο του δικαίου.
Για τουσ υποψηφίους συμφωνώ οτι οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν για το ρόλο που θα διαδραματίσουν όταν και εφόσον εκλεγούν.
Οι περισσότεροι είναι για παλαμάκια λίγοι είναι για να αρπάξουν και ελάχιστοι για να βάλουν ενα λιθαράκι….
Είδαμε και την εξυπνάδα των Αμερικανών. Αφού βαρέθηκαν το ένα γεροσάψαλο που έκανε χειραψίες στον κανέναν! έβαλαν πρόεδρο το φανερά πειραγμένο γεροσάψαλο, που ονειρεύεται πολέμους.
(Τώρα βέβαια, σου δίνω το δικαίωμα να μου πεις, κοίτα τα δικά μας τα μούτρα και άσε τους Αμερικανούς)
Πού ήταν το Επιμελητήριο Τρικάλων όλα τα προηγούμενα χρόνια;
Εκεί ήταν πάντα ρε παιδιά, στην οδό Βενιζέλου αριθ. 1. Δεν έφυγε ποτέ από εκεί…
Κάνω λάθος;