Μετά τις τελευταίες εξελίξεις στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, φαίνεται πως στα πολιτικά γραφεία των Τρικαλινών βουλευτών επικρατεί… άτυπη στάση εργασίας.
Τα τηλέφωνα –λένε– χτυπούν, αλλά οι απαντήσεις βρίσκονται σε καθεστώς «αναμονής». Οι δηλώσεις περιορίζονται στο απολύτως απαραίτητο, ενώ η λέξη «τοποθέτηση» μοιάζει να έχει μπει προσωρινά στο συρτάρι.
Ιδιαίτερα στην περίπτωση της Κατερίνα Παπακώστα, η σιωπή θυμίζει περισσότερο θερινές διακοπές παρά πολιτική διαχείριση κρίσης – μόνο που το ημερολόγιο δείχνει… άνοιξη.
Στο ίδιο κλίμα και ο Κώστας Σκρέκας, ο οποίος επέλεξε να ζητήσει την άμεση άρση της ασυλίας.
Από την άλλη, ο Θανάσης Λιούτας μπορεί να μην εμπλέκεται σε κάποια δικογραφία, φαίνεται όμως να συμμετέχει κι εκείνος στη γενικότερη… «σιωπηλή κινητοποίηση».
Ίσως γιατί, σε τέτοιες περιπτώσεις, η υπερβολική κινητικότητα θεωρείται πιο επικίνδυνη από την ακινησία.
Στα «πηγαδάκια» της πόλης πάντως, κυκλοφορεί η άποψη ότι πρόκειται για «στρατηγική ψυχραιμία», ενώ οι πιο κακεντρεχείς επιμένουν ότι πρόκειται απλώς για… αποφυγή μικροφώνων.
Αυτό που με τρελάνει είναι το ότι θεωρείται εντελώς φυσιολογικό το να απευθυνόμαστε σε πολιτικό γραφείο για ό,τι μας απασχολεί!!! κι αυτοί με τη σειρά τους να επεμβαίνουν για να εξυπηρετήσουν με το αζημίωτο φυσικά…., εις βάρος του λαού που δεν έχει πολιτικό γραφείο!!!!
Η κατάντια της ζωής των ελλήνων, αφού δεν λειτουργούν οι θεσμοί,να πηγαίνουν και να ζητούν θελήματα ρουσφέτια στα γραφεία των βουλευτών.Τελικά τα 400 χρόνια ραγιάδες στους Οθωμανούς Τούρκους μας έχει καταστρέψει το μοναδικό dna των ελλήνων, ως από τους χειρότερους λαούς στον κόσμο.
Ο Λιούτας πως την γλύτωσε;;Αν και νομίζω θα είναι πρωταγωνιστής στα επόμενα επεισόδια του ΟΠΕΚΕΠΕ…