Συνέδριο ΠΑΣΟΚ – Κώστας Σκρέκας: Δεν ευνοούν τον τόπο, ούτε η σύμπραξη με δυνάμεις που δοκιμάστηκαν και απέτυχαν, ούτε η εφιαλτική ακυβερνησία

Χαιρετισμό στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής απηύθυνε εκ μέρους του ΝΔ και μεταφέροντας τον χαιρετισμό του προέδρου της και πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, ο γραμματέας της ΝΔ και βουλευτής Τρικάλων, Κώστας Σκρέκας.

Ο κ. Σκρέκας επισήμανε ότι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ «υπήρξαν οι δύο βασικοί πυλώνες της Μεταπολίτευσης. Συνδιαμόρφωσαν, έτσι, τη διαδρομή της σύγχρονης Ελλάδας, άλλοτε μέσα από συγκρούσεις και άλλοτε οικοδομώντας δύσκολες συναινέσεις».

Ανέφερε ότι η κυβέρνηση ακολουθεί «πολιτική υπεύθυνου πατριωτισμού και δημιουργικού εκσυγχρονισμού», προσθέτοντας ότι «η κριτική δεν μπορεί να παίρνει τη μορφή του μηδενισμού ή της στείρας άρνησης».

Είπε, επίσης, ότι παρά τις υπαρκτές διαφορές μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, «στην τρέχουσα συγκυρία οφείλουμε να προκρίνουμε τα μεγάλα και σημαντικά από τα μικρότερα και τα λιγότερο κρίσιμα. Την συνταγματική αναθεώρηση, την εξωτερική πολιτική, την παιδεία. Έχοντας στόχο τις κομβικές συναινέσεις, παρά τις τοξικές διαιρέσεις».

Ακόμα ο Κ. Σκρέκας σημείωσε «ο τόπος σήμερα έχει ανάγκη από ειλικρινείς αντιπαραθέσεις. Που θα στηρίζονται, όμως, σε κοστολογημένες θέσεις. Ενώ σίγουρα δεν τον ευνοούν, ούτε η σύμπραξη με δυνάμεις που δοκιμάστηκαν και απέτυχαν, ούτε η εφιαλτική προοπτική της ακυβερνησίας στο όνομα του πρόσκαιρου κομματικού συμφέροντος».

Ακολουθεί ο χαιρετισμός του Κ. Σκρέκα

«Κύριε πρόεδρε του ΠΑΣΟΚ, αγαπητοί σύνεδροι, κυρίες και κύριοι,

Ευχαριστώ για την πρόσκληση να βρίσκομαι σήμερα εδώ, εκπροσωπώντας τη Νέα Δημοκρατία και μεταφέροντας τον χαιρετισμό του προέδρου της και πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.

Η παρουσία μου στο συνέδριό σας έχει έναν προφανή θεσμικό χαρακτήρα. Όμως, ταυτόχρονα, υπηρετεί συμβολικά και έναν αναγκαίο στόχο: να επιβεβαιώσει ότι η Δημοκρατία μας ενισχύεται όταν οι πολιτικές δυνάμεις συνομιλούν μεταξύ τους με ειλικρίνεια και ευθύνη, έστω και μέσα από τις διαφωνίες τους.

Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, άλλωστε, υπήρξαν οι δύο βασικοί πυλώνες της Μεταπολίτευσης. Συνδιαμόρφωσαν, έτσι, τη διαδρομή της σύγχρονης Ελλάδας, άλλοτε μέσα από συγκρούσεις και άλλοτε οικοδομώντας δύσκολες συναινέσεις.

Μία πορεία, πάντως, που διδάσκει ότι ο τόπος προχώρησε μπροστά, όταν απέναντι σε κρίσιμα διλήμματα απάντησε με πολιτική ωριμότητα και επίγνωση του εθνικού συμφέροντος. Όχι ως κομματική επιλογή. Αλλά ως συνειδητή στάση πατριωτισμού.

Πρόκειται για μια εμπειρία που στις μέρες μας αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, εν μέσω διεθνούς αβεβαιότητας και ανασχεδιασμού του παγκόσμιου χάρτη συμφερόντων. Με τον λαϊκισμό των εύκολων λύσεων σε δύσκολα προβλήματα να αναβιώνει. Και την υπερβολή στο δημόσιο λόγο να πλαισιώνεται από fake news, ανέξοδα συνθήματα και ακραίες συμπεριφορές.

Είναι πρακτικές τις οποίες η χώρα μας βίωσε και της κόστισαν πολύ. Σε αξιοπιστία. Σε σταθερότητα. Σε πραγματικές ευκαιρίες που χάθηκαν. Κυρίως, όμως, σε δυσβάσταχτα βάρη στις πλάτες των πολιτών, τα οποία απαιτούν χρόνο για να αναταχθούν.

Σε μία τέτοια τροχιά κινείται η πολιτική της κυβέρνησης. Μειώνοντας φόρους και στηρίζοντας το εισόδημα. Αυξάνοντας επενδύσεις και θέσεις εργασίας. Ενισχύοντας τις Ένοπλες Δυνάμεις. Και δυναμώνοντας την εθνική φωνή στη διεθνή σκηνή. Μία πολιτική υπεύθυνου πατριωτισμού και δημιουργικού εκσυγχρονισμού.

Οι απαιτήσεις, ασφαλώς, είναι πολλές. Και οι αστοχίες δεν λείπουν. Αναμφίβολα, ωστόσο, ο ρεαλιστικός δρόμος που ακολουθεί η πατρίδα είναι ο μόνος που την οδηγεί με σιγουριά σε ένα καλύτερο αύριο. Με σχέδιο και με ορατό αποτέλεσμα.

Γνωρίζω, βέβαια, τις ενστάσεις που συναντά αυτή η παραδοχή. Θεωρώ, όμως, ότι η κριτική δεν μπορεί να παίρνει τη μορφή του μηδενισμού ή της στείρας άρνησης. Όχι μόνο γιατί έτσι καθίσταται πολιτικά αντιπαραγωγική. Αλλά και γιατί τότε έρχεται σε αντίθεση με τις προοδευτικές αλλαγές τις οποίες διαπιστώνουν οι ίδιοι πολίτες.

Όπως είπα, άλλωστε, είμαστε πολιτικοί αντίπαλοι. Δεν είμαστε εχθροί. Ανεξάρτητα, συνεπώς από τις υπαρκτές διαφορές μας, στην τρέχουσα συγκυρία οφείλουμε να προκρίνουμε τα μεγάλα και σημαντικά από τα μικρότερα και τα λιγότερο κρίσιμα. Την συνταγματική αναθεώρηση, την εξωτερική πολιτική, την παιδεία. Έχοντας στόχο τις κομβικές συναινέσεις, παρά τις τοξικές διαιρέσεις.

Με άλλα λόγια, ο τόπος σήμερα έχει ανάγκη από ειλικρινείς αντιπαραθέσεις. Που θα στηρίζονται, όμως, σε κοστολογημένες θέσεις. Ενώ σίγουρα δεν τον ευνοούν ούτε η σύμπραξη με δυνάμεις που δοκιμάστηκαν και απέτυχαν, ούτε η εφιαλτική προοπτική της ακυβερνησίας στο όνομα του πρόσκαιρου κομματικού συμφέροντος.

Εν μέσω, λοιπόν, ενός τόσο σύνθετου διεθνούς αλλά και εσωτερικού τοπίου, θεωρώ ότι το συνέδριό σας καλείται να δώσει τις δικές του απαντήσεις. Γι αυτό και εύχομαι οι εργασίες του να είναι γόνιμες και δημιουργικές.

Σας ευχαριστώ.»