Υπουργός, διοικητές, συναντήσεις κορυφής και ούτε μία φωτογραφία.
Τι συνέβη τελικά;
Tο πρωί της Δευτέρας η Διοικήτρια του Γενικού Νοσοκομείου Τρικάλων, Δρ. Λία Ρογγανάκη, υποδέχθηκε στο γραφείο της τον Υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρη Παπαστεργίου και έπειτα τον Διοικητή της 5ης Υγειονομικής Περιφέρειας Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας Φώτη Σερέτη.
Μέχρι εδώ όλα φυσιολογικά. Ή σχεδόν όλα.
Διότι στα Τρίκαλα, μια πόλη όπου ακόμη και η πιο σύντομη συνάντηση δύο ανθρώπων καταγράφεται φωτογραφικά από τρεις γωνίες λήψης, συνοδεύεται από δελτίο Τύπου και φιλοξενείται στα μέσα ενημέρωσης πριν καν τελειώσει ο καφές, συνέβη το αδιανόητο: δεν δημοσιοποιήθηκε ούτε μία φωτογραφία.
Ούτε ένα στιγμιότυπο. Ούτε ένα χαμόγελο μπροστά στον φακό. Ούτε καν η κλασική φωτογραφία με τους παρευρισκόμενους να κοιτούν σοβαρά ένα έγγραφο που κανείς δεν διαβάζει πραγματικά.
Ακόμη πιο παράξενο, δεν εκδόθηκε ούτε δελτίο Τύπου για το περιεχόμενο των συναντήσεων. Έτσι, οι φήμες άρχισαν να κυκλοφορούν με ταχύτητα μεγαλύτερη και από τις οπτικές ίνες του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης.
Οι πιο καχύποπτοι μιλούν ήδη για «το φωτογραφικό μπλακ άουτ της χρονιάς».
Μυρίζει ρουσφετάκι …
Για να μην πλήξετε αφήστε την tik toker στο κλουβάκι της, τον (vac)ολόγο να ουρλιάζει, τον σύμβουλο του MR Daniel Δ.Ε φαρμακοτρίφτη της ΝΟΔΕ να βολτάρει στο νησί, την υπολοχαγό Νατάσα να αρμενίζει, τον κοκκινοτρίχη να αλωνίζει λέγοντας παπάτζες, τον ψηλοκοκό να βλέπει φαντάσματα και την νηκου να ρουφιανεύει ενώ εσύ trikkipress γράψε μας για δωρεάν ποιοτική δημόσια υγεία.
Ο κοκκινοτρίχης έφαγε πόρτα ;;;;
και ΜΠΕ και ΜΠΕ …..αχ sorry και Α και ΟΥ και ΔΑΠΝΔΦΚ
«Είναι πραγματικά θλιβερό να παρακολουθούμε την κατάσταση στο νοσοκομείο μας να φτάνει στο απροχώρητο. Χθες γίναμε μάρτυρες περιστατικών έντασης που προκάλεσαν ιατρικό προσωπικό απέναντι σε συνοδούς και εργαζόμενους, σε σημείο που χρειάστηκε η επέμβαση της ομάδας ΔΙΑΣ για την αποκατάσταση της τάξης.
Το πιο ανησυχητικό, όμως, δεν είναι μόνο το περιστατικό αυτό καθαυτό, αλλά η πλήρης απουσία διοικητικής παρέμβασης όταν οι στιγμές γίνονται κρίσιμες:
Εξωτερικά Ιατρεία: Ενώ η κατάσταση κλιμακωνόταν, παρέμειναν παθητικά, παρακολουθώντας τα γεγονότα από το περιθώριο, αντί να ασκήσουν τον ρόλο τους και να μεριμνήσουν για την ασφάλεια όλων.
Η διοίκηση των εργαζομένων: Είναι απογοητευτικό να βλέπουμε τον Πρόεδρο και τα μέλη του σωματείου να είναι αποκομμένα από την καθημερινότητα, παραμένοντας κλεισμένα στα γραφεία τους, αντί να σταθούν δίπλα σε όσους βιώνουν καθημερινά αυτή την πίεση.
Το κλίμα φόβου: Υπάρχει μια διάχυτη σιωπή γιατί πολλοί φοβούνται να μιλήσουν, με αποτέλεσμα οι εσωτερικοί μηχανισμοί ελέγχου να έχουν καταρρεύσει.
Αναρωτιόμαστε μέχρι πότε θα επιτρέπεται αυτή η εικόνα υποβάθμισης. Η ασφάλεια ασθενών και εργαζομένων δεν είναι πολυτέλεια, είναι αυτονόητο δικαίωμα. Πότε θα αναλάβουν οι αρμόδιοι τις ευθύνες τους, αντί να παρακολουθούν ως θεατές την κατάρρευση ενός δημόσιου χώρου υγείας;»
Γιατί δεν μιλάτε με ονοματεπώνυμο…;; Ποιος δημιούργησε ένταση και φασαρία στα τακτικά ιατρεία… καθημερινά έχουμε παρέμβαση της security του νοσοκομείου και όταν αυτή δεν επαρκεί την παρέμβαση της ομάδας ΔΙΑΣ..η Λία όλα αυτά τα γνωρίζει,αλλά κοιτά να κάνει ΕΔΕ σε ασήμαντα νοσηλευτικά ζητήματα και δεν τολμά κάθεται μέσα κλειδωμένη και κάνει την κουφή…
Λία βγες από το καβούκι σου
Δυστυχώς, αντί να βλέπουμε ουσιαστικές παρεμβάσεις για τα σοβαρά προβλήματα που βιώνει καθημερινά το νοσοκομείο, βλέπουμε τη διοίκηση να εξαντλεί την αυστηρότητά της σε ΕΔΕ νοσηλευτών και να ασχολείται με ζητήματα, όπως τα πουλιά ή τα ξινά μήλα. Την ώρα που καταγράφονται περιστατικά έντασης, ελλείψεις προσωπικού και ένα γενικευμένο κλίμα ανασφάλειας, οι προτεραιότητες θα έπρεπε να είναι εντελώς διαφορετικές. Οι εργαζόμενοι και οι πολίτες περιμένουν λύσεις στα πραγματικά προβλήματα και όχι ενασχόληση με δευτερεύοντα θέματα.
Όταν η αδράνεια της διοίκησης συναντά την εξάντληση του προσωπικού και τον φόβο των εργαζομένων, η υποβάθμιση του νοσοκομείου παύει να είναι απλώς μια καταγγελία και γίνεται μια επικίνδυνη πραγματικότητα για όλους.
Σβήνουμε και σχολιάκια trikkipress?
Να επαναφέρετε παρακαλώ το σχόλιο με τίτλο «κύριε ελέησον» με θεματολογία που αφορά την τομεάρχη.
Εμείς να δεις τι τραβάμε κ. Χου… Και να φανταστείς, επάνω-επάνω στο σάιτ, γράφει κάτι για τη δημοσιογραφία. Μάλλον το ξέχασε…
Κρα.. κρα… κράξε λιγο
Στο νοσοκομείο φαίνεται πως οι προτεραιότητες έχουν αποκτήσει τη δική τους, ιδιαίτερη λογική. Την ώρα που οι εργαζόμενοι διαμαρτύρονται, τα προβλήματα συσσωρεύονται και οι φωνές αγωνίας ακούγονται από κάθε πλευρά, η διοίκηση μοιάζει να αναλώνεται σε δευτερεύοντα ζητήματα και σε ατελείωτες διαδικασίες.
Οι ΕΔΕ πέφτουν βροχή, τα έγγραφα πηγαινοέρχονται, οι ρουφιάνοι κάνουν την δουλειά τους,αλλά οι απαντήσεις στα ουσιαστικά προβλήματα παραμένουν άφαντες. Κι ενώ κάποιοι φωνάζουν για ελλείψεις, δυσλειτουργίες και πιέσεις στο προσωπικό, η διοίκηση δείχνει να παρακολουθεί το έργο από απόσταση ασφαλείας προκαλώντας τρομοκρατία στο νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό..
Οι εργαζόμενοι δεν ζητούν θαύματα. Ζητούν να ασχοληθεί κάποιος με όσα συμβαίνουν μέσα στο νοσοκομείο και όχι με επικοινωνιακές ασκήσεις ή γραφειοκρατικά πυροτεχνήματα. Γιατί όταν οι κραυγές αγωνίας αντιμετωπίζονται ως ενοχλητικός θόρυβος, το πρόβλημα δεν είναι αυτός που φωνάζει, αλλά αυτός που αρνείται να ακούσει
«Η ευνοιοκρατία και η ιδιοτέλεια έχουν ξεπεράσει κάθε όριο. Είναι απαράδεκτο η υπηρεσία να διοικείται χωρίς τα κατάλληλα αξιοκρατικά προσόντα, με αποτέλεσμα να βλέπουμε προνομιακά ωράρια σε νέους υπαλλήλους με αντάλλαγμα τη μεταφορά πληροφοριών. Το πιο λυπηρό όμως είναι η στάση του προέδρου των εργαζομένων, ο οποίος συνεργάζεται με τη διεύθυνση για να αποσιωπούνται τα προβλήματα, με μοναδικό σκοπό το προσωπικό του όφελος και την εξασφάλιση οικονομικά αποδοτικών εφημεριών. Η συνδικαλιστική κάλυψη τέτοιων πρακτικών είναι ντροπή.»
«Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Από τη μία, μια Διευθύνουσα χωρίς τα απαραίτητα προσόντα που κάνει έναν εντελώς άδικο καταμερισμό προσωπικού, ευνοώντας νέους υπαλλήλους με πρωινά ωράρια επειδή κάνουν τη δουλειά του “πληροφοριοδότη”. Από την άλλη, ένας πρόεδρος εργαζομένων που, αντί να υπερασπίζεται το δίκαιο του προσωπικού, συνωμοτεί μαζί της για να καλύπτει τα προβλήματα, κοιτάζοντας μόνο πώς θα εξασφαλίσει επιπλέον εφημερίες για την πάρτη του και την τσέπη του. Η απόλυτη κατάντια και συγκάλυψη.»
Πω πω!!!!! Χαμος στο νοσοκομειο βρε παιδια!!!! Μπραβο μπραβο που τα λετε στα Μ.Μ.Ε λες και τα γνωριζετε πολυ καλα εκ των εσω….. η ρε σεις μπαγασες μηπως ειστε τιποτα δυσαρεστημενα παπαγαλακια που περνουσατε καλυτερα πριν???? Ρωταω τωρα εγω ο χαζος!!!! Πολυ λεπτομερεια βρε παιδι μου…..
Ο τόνος, είναι το ορθογραφικό σημάδι (‘) που μπαίνει πάνω από το τονιζόμενο φωνήεν μιας λέξεως. Δεν κοστίζει κάτι (προς το παρόν) κ. Λέκτορα.
Και άσε τις αγγλικούρες, στα σημεία στίξης.
Μήπως η Διοικήτρια ζήτησε την βοήθεια του Υπουργού και του Δυπιάρχη στο σοβαρότατο ζήτημα που κρύβουν προς το παρόν; Δηλαδή την σοβαρή καταγγελία περί Συγκάλυψης σοβαρού περιστατικού στο ΓΝΤ. ….και αντί να αντιμετωπίσουν το ζήτημα με σοβαρότητα, αυτοί ψάχνουν να βρουν ποιος έκανε την καταγγελία..
ΥΓ1 Υπουργέ μην ασχολείσαι..
ΥΓ2 Δυπιάρχη θα την φας εκ των έσω..
Όταν μια Διευθύνουσα συναντά έναν πρόεδρο εργαζομένων που έχει ξεχάσει ποιον εκπροσωπεί, γεννιέται το τέλειο άλλοθι για κάθε αδικία. Η μία δημιουργεί τα προβλήματα και ο άλλος φροντίζει να μη μιλά κανείς γι’ αυτά. Και κάπως έτσι, η ανεπάρκεια βαφτίζεται διοίκηση και η σιωπή εκπροσώπηση.
Τελικά, το πιο εντυπωσιακό δεν είναι όσα γράφονται γι’ αυτούς. Είναι το πόσο ατάραχοι παραμένουν απέναντι σε όλα αυτά.