Take a walk on the quiet side: Πέθανε ο Λου Ριντ Reviewed by Momizat on . Πριν από λίγο ανακοινώθηκε ο θάνατος του Lou Reed. Ο σπουδαίος μουσικός και τραγουδιστής (και ιδρυτικό μέλος των Velvet Underground) ήταν 71 ετών. Μέχρι στιγμής Πριν από λίγο ανακοινώθηκε ο θάνατος του Lou Reed. Ο σπουδαίος μουσικός και τραγουδιστής (και ιδρυτικό μέλος των Velvet Underground) ήταν 71 ετών. Μέχρι στιγμής Rating: 0

Take a walk on the quiet side: Πέθανε ο Λου Ριντ

Take a walk on the quiet side: Πέθανε ο Λου Ριντ
Πριν από λίγο ανακοινώθηκε ο θάνατος του Lou Reed. Ο σπουδαίος μουσικός και τραγουδιστής (και ιδρυτικό μέλος των Velvet Underground) ήταν 71 ετών. Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστή η αιτία του θανάτου του. Ομως το περασμένο καλοκαίρι η σύντροφός του επί 21 χρόνια και σύζυγός του από το 2008, Λόρι Αντερσον έκανε μια δήλωση με αγάπη, πίστη και συγκίνηση για την κατάσταση της υγείας του. Μόλις είχε επιστρέψει στο σπίτι τους, από μια εγχείρηση μεταμόσχευσης ήπατος. Κλείνοντας το μάτι στο μέλλον είπε: “Ο Λου έχει ήδη αρχίσει να ψιλοδουλεύει και να κάνει τάι τσι”. Η πρώτη ένδειξη ότι κάτι δεν πήγαινε καλά στην υγεία του 71χρονου Ριντ ήταν στις αρχές της χρονιάς, όταν ακύρωσε ξαφνικά συναυλία του στη Δυτική Ακτή των ΗΠΑ. Επειτα, τον Απρίλιο, ήρθαν τέσσερις ακόμα ακυρώσεις – μεταξύ αυτών και στο φεστιβάλ Coachella. Ο σπουδαίος τραγουδοποιός, δημιουργός των Velvet Underground, αλλά και τραγουδιών όπως το «Walk on the Wild Side» και το «Perfect day», χειρουργήθηκε στις αρχές Μαΐου. Προτίμησε ένα ειδικό νοσοκομείο στο Κλίβελαντ από αυτά της Νέας Υόρκης, γιατί εκεί -λέει- τα πράγματα λειτουργούν καλύτερα. Μετά την εγχείρηση έγραψε στο site του: «Είμαι ένας θρίαμβος της σύγχρονης φαρμακευτικής, φυσικής και χημείας. Είμαι μεγαλύτερος και δυνατότερος από ποτέ. Δεν βλέπω την ώρα να βρεθώ στη σκηνή και να γράψω περισσότερα τραγούδια για να συνδεθώ με τις καρδιές, τα πνεύματά σας και το Σύμπαν, στο μέλλον». Στο official twitter των Who γράφει :”R.I.P. Lou Reed. Walk on the peaceful side”
(Πηγή lifo.gr)

http://www.youtube.com/watch?v=0KaWSOlASWc

10 στιγμές του Λου Ριντ

 

Ο Λου Ριντ είναι μια ξεχωριστή περίπτωση για το ροκ. Αυτή είναι μια φράση που χρησιμοποιείται συχνά αλλά λίγες φορές ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Το σίγουρο πάντως είναι ότι στην περίπτωση του Λου Ριντ ισχύει απόλυτα. Μετά τη σύντομη παραμονή του στους Velvet Underground ακολούθησε έναν μοναχικό δρόμο με πολλές ιδιαίτερες στιγμές, πολλές περσόνες, πολλούς δίσκους με μικρή αποδοχή, πολλά τραγούδια για τη Νέα Υόρκη και για τις ανθρώπινες σχέσεις που ματώνουν. Δεν έκανε πολλές συνεργασίες, δεν εκτέθηκε στη δημοσιότητα, έκανε πάντα αυτό που ήθελε και, αντί να μιλάει, γράφει ποιήματα. Ο Λου Ριντ δεν πολυασχολείται με το μουσικό παρελθόν του στις εμφανίσεις του. Κάθε φορά θέλει να μιλάει μόνο για τις καινούργιες ιστορίες του που μοιάζουν με σκληρά παραμύθια έτσι όπως τα τραγουδάει σε «μιλητό» ύφος. Εχει περάσει από τα μέρη μας άλλες δύο φορές: την πρώτη φορά ήταν στο «Παλλάς» με πολλούς απογοητευμένους που περίμεναν να τραγουδήσει τις παλιές επιτυχίες του(;) αλλά ο Λου Ριντ είχε ολοκαίνουργιες ιστορίες να μας διηγηθεί· τη δεύτερη φορά ήταν στο γήπεδο της λεωφόρου Αλεξάνδρας σε μια βραδιά κατά την οποία εμφανίστηκαν και ο Ντέιβιντ Μπάουι και ο Ελβις Κοστέλο. Ελάχιστοι θα τη θυμούνται αφού ελάχιστοι (για τα δεδομένα αυτών των ονομάτων) παραβρέθηκαν. Τα γεγονότα της ζωής του και της καριέρας του που αξίζει να θυμόμαστε είναι πάρα πολλά, σίγουρα όμως υπάρχουν μερικά που ξεχωρίζουν και συγκροτούν μια ολοκληρωμένη εικόνα για την προσωπικότητά του.

1. Γεννήθηκε στο Freeport της Νέας Υόρκης το 1942 και το πραγματικό όνομά του είναι Lewis Allen Reed ή Firbank.

2. Σε ηλικία 17 ετών οι γονείς του τον πήγαν σε ψυχιατρική κλινική επειδή ήταν ατίθασος και αλλόκοτος και υπεβλήθη σε θεραπεία με ηλεκτροσόκ.

3. Πήγε στο Πανεπιστήμιο Syracuse της Νέας Υόρκης χωρίς σαφή προσανατολισμό, διάβαζε και έγραφε ποίηση, έπαιζε κιθάρα και άκουγε δυνατά μπλουζ και ροκ-εν-ρολ. Αυτός ήταν και ο λόγος που εισέβαλε οργισμένος στο δωμάτιό του ο Στέρλινγκ Μόρισον για να του πει να το χαμηλώσει. Οι δυο τους ήταν ο αρχικός πυρήνας των Velvets στις αρχές του 1965. Οταν ο Στέρλινγκ Μόρισον πέθανε, το 1995, ο Λου Ριντ είπε: «Τώρα οι Velvets τελείωσαν οριστικά».

4. Το 1966 τους «υιοθέτησε» ο Αντι Γουόρχολ που αναζητούσε ένα ασυνήθιστο συγκρότημα ως σάουντρακ στις εκδηλώσεις που έκανε στην καλλιτεχνική του έδρα που ονομαζόταν «Factory». Οι παραστάσεις είχαν τίτλο «Αναπόφευκτο εκρηκτικό πλαστικό» και σε αυτές οι Velvets έπαιζαν τα τραγούδια τους αλλά σε εκτελέσεις που κρατούσαν 15-20 λεπτά, ενώ σε τρεις τοίχους προβάλλονταν τρεις διαφορετικές ταινίες του Γουόρχολ ή των συνεργατών του και ο Γκέραρντ Μάλαγκα χόρευε «σαδομαζοχιστικούς» χορούς.

5. Το 1970 αποχώρησε από το συγκρότημα και δούλεψε για έναν χρόνο στο χρηματιστηριακό γραφείο του πατέρα του. Το 1972 ξεκινάει η σόλο καριέρα του με την κυκλοφορία των δίσκων «Lou Reed» και «Transformer», στο οποίο περιλαμβάνεται και το τραγούδι «Walk on the Wild Side», που είναι και η μοναδική επιτυχία του στα τοπ, γεγονός για το οποίο συχνά αυτοσαρκάζεται λέγοντας πως είναι «one hit wonder» (σ.σ.: έτσι ονομάζονται όσοι κάνουν μία επιτυχία και μετά εξαφανίζονται).

6. Αλλάζει την εικόνα του βάφοντας τα μαλλιά του κίτρινα και τα νύχια του μαύρα και σκανδαλίζει τους πάντες φιλώντας δημοσίως τον Ντέιβιντ Μπάουι στο στόμα. Ταξιδεύει στο Βερολίνο, στο οποίο καταφεύγουν το ίδιο διάστημα και ο Ντέιβιντ Μπάουι με τον Ιγκι Ποπ. Ηχογραφεί το άλμπουμ «Berlin».

7. Φθάνει στα άκρα το 1975 όταν κυκλοφορεί τον διπλό δίσκο «Metal Machine Music», το άλμπουμ που έχει κατηγορηθεί όσο κανένα άλλο στην ιστορία της ροκ μουσικής ότι είναι αδύνατον να ακουστεί. Ενα δημιούργημα γεμάτο από εφιαλτικό θόρυβο και παραμορφωμένες κιθάρες, ένας δίσκος για βασανιστήρια ή κάθαρση.

8. Συνεργάζεται με τον Τζον Κέιλ για την ηχογράφηση ενός άλμπουμ αφιερωμένου στον Αντι Γουόρχολ που κυκλοφορεί το 1990 με τίτλο «Songs for Drella» (σ.σ.: Drella ήταν το παρατσούκλι του Γουόρχολ).

9. Αυτή η συνεργασία αποτελεί την αφορμή για την επανασύνδεση των Velvets, που κρατάει όμως λίγο, αφού οι παλιές κόντρες αναζωπυρώθηκαν. Εκτοτε συνεχίζει μόνος για μία ακόμη φορά.

10. Εχει δώσει έναν από τους καλύτερους ορισμούς για το ροκ: «Ενα ακόρντο είναι αρκετό. Δύο ακόρντα το σπρώχνουν μπροστά. Με τρία ακόρντα έχεις πια περάσει στην τζαζ».

(Του Μάκη Μηλάτου, από το Βήμα, 2/7/2000)

 http://www.youtube.com/watch?v=n3TW49VCd3I

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή