Σημαντικά κενά σε μισθούς, απασχόληση και συνθήκες διαβίωσης καταγράφει η Ελλάδα σε σύγκριση με τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων, σύμφωνα με την Ενδιάμεση Έκθεση του 2025 για την ελληνική οικονομία και την αγορά εργασίας, που παρουσίασε το ΙΝΕ ΓΣΕΕ. Παρά την ανάκαμψη της οικονομίας και τα θετικά ποσοστά ανάπτυξης, η χώρα παραμένει σε χαμηλότερα επίπεδα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Το χάσμα στο βιοτικό επίπεδο παραμένει μεγάλο
Η έκθεση επισημαίνει ότι το πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας το 2024 διαμορφώνεται περίπου στις 17.700 ευρώ, σχεδόν 14.600 ευρώ κάτω από τον μέσο όρο της Ε.Ε. Η πρόοδος στη σύγκλιση με την Ευρώπη είναι αργή: σε όρους αγοραστικής δύναμης, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ αυξήθηκε από 65,5% το 2019 σε 68,5% το 2024, ενώ χώρες όπως Τσεχία, Λιθουανία, Εσθονία και Πολωνία ξεπερνούν κατά πολύ την Ελλάδα.
Απασχόληση και αγορά εργασίας
Το ποσοστό απασχόλησης στο τρίτο τρίμηνο του 2025 έφτασε το 65,6%, χαμηλότερο κατά 5,7 ποσοστιαίες μονάδες από τον μέσο όρο της Ε.Ε., ενώ το ποσοστό υποαπόδοσης της αγοράς εργασίας παραμένει υψηλό (11,6%) σε σχέση με Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη (6,2%) και Βαλκάνια (8%).
Η συμμετοχή της Ελλάδας στους τομείς της βιομηχανίας και της μεταποίησης υψηλής τεχνολογίας παραμένει επίσης χαμηλή: μόλις 12,2% του εργατικού δυναμικού απασχολείται στη βιομηχανία το 2024, έναντι 23,2% στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και 21,6% στα Βαλκάνια.
Μισθολογικές ανισότητες και υποαμοιβή
Οι μισθοί στην Ελλάδα εξακολουθούν να υστερούν σημαντικά. Ο μέσος ετήσιος μισθός σε όρους αγοραστικής δύναμης (PPS) μειώθηκε από 91,8% του ευρωπαϊκού μέσου όρου το 2009 στο 59,1% το 2024. Το μέσο ωρομίσθιο το 2024 ανέρχεται σε 11,3, όταν στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης φτάνει 15,3 και στα Βαλκάνια 18,1.
Η υποαμοιβή δεν περιορίζεται σε συγκεκριμένους κλάδους: ακόμα και σε τομείς με υψηλή συγκέντρωση εργαζομένων, όπως το χονδρικό και λιανικό εμπόριο ή η εστίαση, οι αμοιβές υπολείπονται σημαντικά των ευρωπαϊκών μέσων όρων.
Συνθήκες διαβίωσης και υλική στέρηση
Το 2024, περίπου 2 στους 10 εργαζόμενους (21%) ζουν σε συνθήκες υλικής και κοινωνικής στέρησης, το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ 15 ευρωπαϊκών χωρών που εξετάστηκαν. Το 18,5% των νοικοκυριών με παιδιά αδυνατεί να διατηρήσει επαρκώς ζεστή την οικία του, ενώ σχεδόν οι μισοί (46,6%) αδυνατούν να καλύψουν βασικές πληρωμές, όπως ενοίκιο ή λογαριασμούς.
Το κόστος στέγασης παραμένει ιδιαίτερα υψηλό: το 2024 οι Έλληνες δαπανούν κατά μέσο όρο το 35,5% του εισοδήματός τους για κατοικία, με τα μονοπρόσωπα νοικοκυριά να φτάνουν το 51,1%. Οι ενοικιαστές αντιμετωπίζουν υπερβολική επιβάρυνση στο 37,4% των περιπτώσεων, ενώ τα χαμηλότερα εισοδήματα φτάνουν έως το 88,6% του εισοδήματός τους για στέγαση.
Περιφερειακές ανισότητες
Οι υψηλότερες πιέσεις στο κόστος στέγασης εμφανίζονται σε Κεντρική Μακεδονία (35,7%), Πελοπόννησο (33,1%) και Ανατολική Μακεδονία-Θράκη (31,9%), ενώ οι χαμηλότερες σε Κρήτη (20,4%) και Νότιο Αιγαίο (23,5%). Οκτώ από τις 13 περιφέρειες εμφάνισαν αύξηση της υπερβολικής επιβάρυνσης από το 2021 έως το 2024.
Μήπως θα μπορούσαν να επικεντρωθούν σε μέτρα που μειώνουν άμεσα το κόστος ζωής, όπως ρύθμιση τιμών ή φορολογικά κίνητρα για επιχειρήσεις που πωλούν φθηνότερα προϊόντα, καθώς και μέτρα για μείωση ενοικίων μέσω φορολογικών ελαφρύνσεων σε ιδιοκτήτες που κρατούν χαμηλά τα μισθώματα? Έτσι, οι πολίτες θα έβλεπαν άμεση ανακούφιση στο κόστος διαβίωσης.
Μόλις διαβάσατε μία περίληψη, από τα νέα διηγήματα του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.
Δείτε το επόμενο κεφάλαιο: φαντασία τέλος, πραγματικότητα ξεκινά.
Βρήκαμε στο δρόμο ένα «η», δικό σου είναι κ. Πληθωριστά;
Σύντροφε, το Δημοτικό το πέρασες με μέσο;
«Αν γίνουν μεταρρυθμίσεις όπως κάνουν οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, κατά του κρατισμού , θα φτιάξει και η Ελλάδα» έφη ο μέγιστος οικονομολόγος του σάιτ.
Η Βουλγαρία τις έκανε, οι εδώ ανίκανοι, ΟΧΙ.