Του Φτωχού τ’ αρνί – Κώστας Μπαλάφας
Όσες φορές κλήθηκε ν’ απαντήσει ποια απ’ τις χιλιάδες φωτογραφίες του είναι η καλύτερη, η απάντησή του είναι κατηγορηματική και πάντα ίδια:
«Το ’χω πει κι άλλες φορές, ως τέτοια φωτογραφία μου θεωρώ αυτή με του φτωχού τ’ αρνί. Την τράβηξα στο παζάρι των Ιωαννίνων τη Μεγάλη Εβδομάδα, το 1963. Αυτές τις μέρες κατέβαιναν οι χωρικοί απ’ τα χωριά τους κάνοντας και πέντε ώρες δρόμο, μ’ ένα αρνί στην πλάτη, για να το πουλήσουν και με τα χρήματα να πάρουν κάτι για τα παιδιά τους.
Οι αστοί κάτω, τους άφηναν και κατέρρεαν απ’ την πείνα και την κούραση και κοίταζαν να τους τα πάρουν στο τέλος όσο όσο. Πέτυχα αυτόν τον αποκαμωμένο άνθρωπο, ακριβώς την ώρα που το παζάρευε. Του ’δωσε ένα κατοστάρικο ο αγοραστής, “έλα και πολλά σού δίνω, δώσε μου ρέστα ένα τάλιρο” και η απάντηση του δυστυχή: “Πού να το βρω, άνθρωπέ μου” και αποχωρίζεται με τόσο πόνο το αρνί του, κοντεύοντας να κλάψει…»
Τώρα θα βγει το εντόπιο Gkafali, θα γράψει ότι ο Μπαλάφας ήταν κομμουνιστής, θα λάβει το αντίτιμο και όλοι εμείς θα χαιρόμαστε τις Δημοκρατικές διαδικασίες του άλλου μ@λ2κα, που είπε ότι πρέπει να υπερασπιστούμε μέχρι θανάτου το δικαίωμα του να το λέει.
ΥΓ. Ρε δε πάμε για ψάρεμα;
Ήταν στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ΄80, όταν πήγα σε κοντινό χωριό της πόλης μας το Μ. Σάββατο, να αγοράσω αρνί από μία κυρία που πουλούσε γεωργικά προϊόντα στην τεταρτοκοσμική (τότε) λαϊκή αγορά μας, μπροστά από το κατάστημα μου. Όταν μπήκε το μαχαίρι στο λαιμό του ζώου από το σφάχτη ανιψιό της, η κυρία πλάνταξε στο κλάμα φωνάζοντας ”το μωρό μου”. Ά, στο καλό σου φίλη μου Θεοδώρα, (εάν ζεις) το γράφω και δακρύζω. Και ούτε το έφαγα την άλλη ημέρα του Πάσχα. Δείτε το ίδιο συναίσθημα, στο βλέμμα του εικονιζόμενου ζωοτρόφου στην υπέροχη φωτογραφία του Μπαλάφα. Πουλάει το παιδί του. Κυριολεκτικά, για όσους πρόλαβαν τις παλιές ”καλές εποχές”.
Στην Ουκρανία οι κομισάριοι του Στάλιν, έπαιρναν τη σοδειά και τα ζώα των χωρικών, πριν περίπου 100 χρόνια, και προκάλεσαν έτσι το γνωστό λιμό.
Νάτος, βγήκε…
Ποιος; Διαβάστε με πιο πάνω…
Jim R. έρχεται η Ζωή στην εξουσία στις επόμενες εκλογές. Υπομονή και θα δεις τότε την πείνα του υπαρκτού σοσιαλισμού.
John ΣΧ. έρχεται ο Χατζηδάκης στην εξουσία, με ΠτΔ τον Άδωνι. Τότε θα δεις τη ζάχαρη που θα πνίξει τη χώρα.
ΥΓ. Γράψε και άλλες παπαριές…
Σύντροφε, ξέρεις πότε θα αυτοκτονήσει ο Stupid;
Όταν θα μάθει ότι τα άλλα τρολάκια …πληρώνονταν.
ΥΓ. Σαν το γνωστό ανέκδοτο με την πόρνη, χα, χα…
Μετά από 100 χρόνια, θα γράφει ο Ουκρανός τρολίστας:
Στην Ελλάδα πριν 100 χρόνια, άφησαν τους συνταξιούχους το Πάσχα χωρίς αρνί, ενώ αυτοί έτρωγαν και πίνανε. Και χρωστούσαν και 500 μύρια…
Ε, εάν έκαναν αυτό το πράγμα οι κομισάριοι του Στάλιν πριν 100 έτη, να το πληρώσουμε σήμερα το αρνί 15 ευρουλάκια.
Έτσι δεν είναι;
Δεν είναι έτσι ακριβώς η ιστορία για το Χολοντομόρ, ανιστόρητε. Αυτό πείνασε όντως, διότι οι κάτοικοι του εναντιώθηκαν στα σχέδια του πανίσχυρου τότε Στάλιν. Οι διπλανές του πόλεις Σισκάν, Πιτρίσα, Βιρτσόσκα, γιατί δεν επηρεάστηκαν;
Έτσι πετάμε μία μπούρδα που διαβάσαμε κάπου; Γιατί δεν ασχολείσαι με το λιμό της Αμερικής τη δεκαετία του ΄30;
Σισκάν, Πιτρίσα, Βιρτσόσκα, τι έχεις γράψει ρε μεγάλε. Ο πρώην τοπικός ινστρούχτορας του ΣΥΡΙΖΑ, έχει σκάσει στο γέλιο.
Οι κάτοικοι του Χολοντομόρ του λέει και ο «άλλος» το ψάχνει και δεν το βρίσκει… Χα, χα, χα, δεν παίζεσαι.
Είναι και λίγο ντροπή πάντως, αλλά σκορπάς τον γέλωτα.