Την Δεκαετία του ‘70 στα Τρίκαλα, τέτοια ώρα οι Μαθητές θα δίναμε το ραντεβού μας στου «Κωστίκα». Η κεντρική καφετέρια εκεί που σήμερα στεγάζεται το εμπορικό «Στραντιβάριους» ή κάπως έτσι τέλος πάντων.
Τα τραπέζια μαρμάρινα, ξύλινες σκούρες καφέ οι καρέκλες και απέραντη σάλα που χωρούσε λες όλα τα Τρίκαλα ! Δημοφιλέστερη παραγγελιά: Νες καφέ με γάλα. Τον έφερνε στο άψε σβήσε ο Απόστολος… αλλά κ ο ψηλός σγουρομάλλης το όνομα του οποίου, μου διαφεύγει.
Ένα μελισσοβόϊ οι θαμώνες, μικροί και μεγάλοι. Κάθε Σάββατο εκείνη την εποχή ήταν και ένα «Μεγάλο Σάββατο», αναστάσιμο ! Τα κορίτσια μύριζαν σαπούνι και τα μάτια τους απέκρουαν περίτεχνα τις αυθαίρετες ματιές των αγοριών. Σαν έπεφτε για τα καλά η νύχτα, η παρέα μου έπαιρνε τον δρόμο για την ταβέρνα του Λίτρα που έφερε τον τίτλο: Η Ψάθα. Εκεί το τηλεκοντρόλ της ψυχής, άλλαζε «κανάλι» !
Μεγάλες παρέες όλων των ηλικιών συμπλήρωναν το μωσαϊκό των θαμώνων κι ανάμεσά τους δεξιοτέχνες μουσικοί που εκείνη την ώρα, θα κούρδιζαν τα όργανά τους για να ακουστούν στη συνέχεια, όλα εκείνα τα τραγούδια που μας «μεγάλωσαν» και μας «μέθυσαν»…!
Εμείς θα πιάναμε τα πίσω τραπέζια σε ένα μικρό δωμάτιο πίσω από την κουζίνα…Περασμένες 12 και η ταβέρνα πετούσε στους εφτά ουρανούς με όλο το «πλήρωμα», απλώνοντας τις μελωδίες του Τσιτσάνη στον ουρανό των «Σακαφλιάδων» !
Το πίσω δωμάτιο άντεχε…Το ξημέρωμα μας έβρισκε στην πλατεία Κιτριλάκη να τρεκλίζουμε, ψάχνοντας την κατεύθυνση του σπιτιού μας.
Τα θυμήθηκα όλα αυτά με αφορμή ένα τραγούδι του Τσιτσάνη που μόλις άκουσα και που με μιας, ξεκλείδωσε την κασέλα του μνημονικού μου. «Είμαστε αλάνια, διαλεχτά παιδιά μέσα στην πιάτσα….» !!! Καλό σας βράδυ !
Kourso
Αφήστε μας k. Kourso, τι να θυμηθούμε από τα μαύρα χρόνια της χούντας… Τα αδέλφια στην Ασφάλεια που σε πλάκωνε ο πρώτος στο ξύλο άνευ αιτίας και ο δεύτερος έρχονταν, ως καλός μπάτσος, και σου έλεγε βάλε μία υπογραφούλα εδώ να τελειώνουμε; Τον χωροφύλακα, που γυρνούσε έξω από το μαγαζί σου για να βρει κάτι, μπας και «ζουλίξει» κανένα μπαξίσι; Τον περιπτερά, που σημείωνε το ποιος διαβάζει ποια εφημερίδα; Το αφεντικό στην οικοδομή, που δε γνώριζε πως γράφεται το ΙΚΑ; Την προπαγάνδα, για το ότι έχεις πλέον ρεύμα στο σπίτι, άρα έχεις και τηλεόραση; Τις κλίκες της πόλεως, που αποφάσιζαν κατά το δοκούν για τους ΓΟΚ και για ότι τους συνέφερε; Τα άβουλα ανθρωπάκια, που τα ονόμαζαν καθηγητές και δασκάλους; Αυτά που σε πλάκωναν στις …μπουνιές (προσωπική εμπειρία) για το παραμικρό; Και εάν ζητούσε το λόγο ο πατέρας σου, του έδειχναν φωτογραφίες από τη νήσο Γυάρο; Ναι, οι καθηγητές. Αυτοί που σε δίδασκαν το …μεγαλείο της Δημοκρατίας των προγόνων μας.
Θα μου πείτε… κ. Kourso, σάματις αισθάνεσαι καλύτερα εσύ σήμερα, όταν βλέπεις την κατάθεση του κ. Φραπέ στην τηλεόραση; Νομίζεις ότι έχεις καλύτερη χώρα από τότε;
Δεν ξέρω να σας απαντήσω κύριε… Επικαλούμαι το δικαίωμα της σιωπής.
Η Ελλάδα πρόκοψε με την 21η Απριλίου!
Ο Παναθηναϊκός πρόκοψε με την 21η Απριλίου! Μέχρι το Γουέμπλεϊ έφτασε.
Είχε και ένα μέλος διοίκησης τότε, εργολάβο, που ο απόγονος του έγινε αριστερός…
Το θέμα είναι πόσα παιδιά αριστερών είναι σήμερα στη ΝΔ. Γράψε μας εσύ που τα ψάχνεις…
Επίκαιρο Ηρακλή μου: και ο Κονδύλης ήταν Βενιζελικός και μετά έγινε Βασιλικότερος του Βασιλέως. Και ο Άδων…. Άστο, θα μας πάρει βράδυ και έχω να κουρευτώ.
Ηρακλή ΑΤΕ, εσύ που ξέρεις: ο προπάππος, του παππού του προπάππου του πατέρα του Βροντάκη, που σκότωσε το Φουρτουνάκη, αριστερός ήταν ή δεξιός;
Είχε και ένα μέλος διοίκησης τότε, εργολάβο, που ο απόγονος του έγινε αριστερός;
Όχι ρε…
Η γιαγιά του προφέσορα, αρραβωνιάστηκε επί χούντας και του έλεγε παραμύθια για να κοιμηθεί. Τι ωραία χρόνια…