Στην οδό Αμαλίας, εδώ και τέσσερις μήνες, η κατάσταση είναι τραγική. Και το «ανέκδοτο» συνεχίζεται, αφού, απ’ ό,τι φαίνεται, το έργο της πλακόστρωσης θα χρειαστεί τουλάχιστον άλλους δύο μήνες για να ολοκληρωθεί.
Για τα καταστήματα και τις επιχειρήσεις της Αμαλίας, που βλέπουν τον τζίρο τους να εκμηδενίζεται μέσα στη σκόνη και τις λάσπες, η κατάσταση είναι απλώς απαράδεκτη.
Κι αυτό δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό. Είναι ο καθρέφτης της ολιγωρίας και της αδυναμίας που δείχνει ο Δήμος Τρικκαίων στα έργα που έχει αναλάβει:
Οδός Αμαλίας: ένα απέραντο εργοτάξιο που έχει γονατίσει την τοπική αγορά.
Πεζογέφυρες Μαρούγκαινας και Κουτσομηλίων: γκρεμίστηκαν και εδώ και χρόνια παραμένουν ημιτελείς, αποκόπτοντας γειτονιές και ταλαιπωρώντας τους πεζούς.

Αβέρωφ και Πτολεμαίου στα Τρίκαλα
Πλατείες «στα χαρτιά»: ανακοινώθηκαν πανηγυρικά, αλλά δεν έχουν καν ξεκινήσει, αφήνοντας το κέντρο παραμελημένο.
Δρόμοι-καρμανιόλες: σε χειρότερη κατάσταση κι από χωματόδρομους, με τις υποσχέσεις για ασφαλτόστρωση να μένουν στα χαρτιά.
Οι πολίτες των Τρικάλων βλέπουν μια δημοτική αρχή που αδυνατεί να ελέγξει τους εργολάβους, να τηρήσει τις προθεσμίες και να προστατεύσει την καθημερινότητά μας. Η υπομονή των καταστηματαρχών και των κατοίκων έχει πλέον εξαντληθεί.
Ως εδώ.
Τα Τρίκαλα χρειάζονται έργα που ολοκληρώνονται, όχι μια πόλη σε μόνιμη «ομηρία».
Φάνης Σεριστατίδης



