Μεθέορτος εσπερινός και παράκληση για τους μαθητές που συμμετέχουν στις Πανελλαδικές Εξετάσεις τελέστηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου Τρικάλων από τον Μητροπολίτη Τρίκκης Χρυσόστομο ο οποίος ευχήθηκε στους μαθητές να έχουν καλή επιτυχία στις εξετάσεις τους.
“Αγαπητά μου παιδιά, αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες, Σε λίγες ημέρες πολλοί από εσάς θα εισέλθετε στις αίθουσες των εξετάσεων. Άλλοι για τις Πανελλήνιες, άλλοι για τις προαγωγικές εξετάσεις. Και ξέρω καλά πως αυτές τις ημέρες η καρδιά σας γεμίζει αγωνία, φόβο, πίεση και πολλές σκέψεις. Όμως σήμερα δεν ήρθαμε εδώ για να σας φορτώσουμε περισσότερο άγχος. Δεν ήρθαμε να σας μιλήσουμε μόνο για βαθμούς, επιτυχίες και αποτυχίες. Ήρθαμε να σας θυμίσουμε κάτι πολύ πιο σημαντικό: Η αξία σας δεν μετριέται με αριθμούς. Δεν χωρά η ψυχή ενός παιδιού μέσα σε έναν βαθμό, σε ένα γραπτό ή σε μια σχολή. Σήμερα είμαστε όλοι εδώ: ο Επίσκοπός σας, οι ιερείς σας, οι γονείς σας, οι συγγενείς σας, οι παππούδες και οι γιαγιάδες σας, οι φίλοι σας, για να προσευχηθούμε για εσάς. Για να σας πούμε πως δεν είστε μόνοι σε αυτόν τον αγώνα. Και θέλω να γνωρίζετε πως κάθε πρωί, όλη αυτή την περίοδο των εξετάσεων, στον Μητροπολιτικό μας Ναό, ο π. Λάμπρος στις 8:00 το πρωί θα τελεί Παράκληση για όλους εσάς. Θα προσευχόμαστε ο Θεός να φωτίζει τον νου σας, να γαληνεύει την καρδιά σας και να σας δίνει δύναμη.
Όντως, το διάβασμα απαιτεί να στρώσεις κ@λο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να πέσεις στα γόνατα για να γράψεις καλά.
Δηλαδή αν πάω αδιαβαστος καί με αγιάσει ο δεσποτας θα γράψω καλά ;
Εάν συνεχίσεις να μη βάζεις τόνους στα επίθετα και τα ουσιαστικά, αλλά να τονίζεις το “και”, όχι.
Όχι δεν αρκεί μόνο η ευλογία του δέσποτα πρέπει να έχεις και το ιερό στυλό μαζί σου.
Αμ’ πώς θα γίνει.
Από διάβασμα δεν ξέρω, αλλά μάλλον δεν χρειάζεται, αυτά τα δύο είναι αρκετά
Αχ βρε σκοτεινό και τρισάθλιο ιερατείο, η πηγή κάθε σκοταδιού και ύπνωσης των μαζών, πως βρίσκεις τρόπους να σκορπίζεις το όπιο σου παντού και να γεμίζεις με κάθε πρόληψη και δεισιδαιμονία τα πλήθη.
Ίδιο και απαράλαχτο για αιώνες και χθες είχαμε την επέτειο άλωση της Πόλης.
Εν αρχή εποίησεν ο Άνθρωπος τον θεόν και στο μυαλό του τον βόλευε να πιστεύει ότι εποίησεν Αυτόν εκείνος. Και του έδωσε διάφορα ονόματα και τον ονόμαζε Βασιλιά του κόσμου, κάθε φορά που τον βόλευε (αλλά, ας μην σπαταλάω διαδικτυακούς πόρους για πράγματα που εύκολα βρίσκει κάποιος στο διαδίκτυο).
Δεν φταίει το ιερατείο Κάρολε. Η φύση του ανθρώπου φταίει, που αναζητά την εύκολη και μέγιστη ηδονή που προσφέρει το όπιο. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να απεξαρτηθείς από τα οπιούχα, ιδίως όταν σου τα δίνουν από παιδί.
Για μένα η έννοια του Θεού δεν με απασχόλησε άμεσα, έθεσα ως πρώτιστο ζήτημα την εξάλειψη κάθε κοινωνικής αδικίας.
Ωστόσο όμως, η ορθή εννοιολογική προσέγγιση του Θεού ως ενός υπέρτατου δημιουργού βρίσκεται, αποδεικνύεται και πιστοποιείτε από την εύρυθμο λειτουργία της ύλης καθώς μέσω αυτής συγκροτείτε και λειτουργεί αρμονικά το σύμπαν.
Κατά συνέπεια ότι ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο και όχι το αντίθετο.
Σε ότι αφορά το ιερατείο, αυτό δεν έχει καμία σχέση με τον αληθινό Θεό της δικαιοσύνης, αλλά λειτουργεί ως “όπιο” κάτι που αρχικά παραπλανά το λαό από τα πραγματικά προβλήματα και ως υπνωτισμένο τον οδηγεί καθώς βούλεται.
Επίσης θα ήθελα να σου επισημάνω ότι στα παιδικά μου χρόνια στο Τρίερ της Ρηνανίας, στη σοφίτα του πατρικού σπιτιού, μελετούσα τη Βίβλο και θα ήθελα να σου αναφέρω ένα εδάφιο από το βιβλίο των Παροιμιών που έγραψε ο βασιλιάς Σολομών που έχει σχέση με τη δικαιοσύνη. Εκεί αναφέρει: “ Ο δίκαιος ενδιαφέρεται για τα δικαιώματα των φτωχών, αλλά τον πονηρό δεν τον ενδιαφέρουν τέτοια ζητήματα” Παροιμ. 29/7.
Έτσι, εγώ επειδή δεν υπήρξα ποτέ πονηρός, έδωσα το είναι μου για τη δικαιοσύνη.
Ευχαριστώ για την απάντηση Κάρολε και συμφωνώ με τα περισσότερα από αυτά που έγραψες.
Ωστόσο, πιστεύω ότι η ανάγκη του ανθρώπου για θεούς, βασιλιάδες και ηγέτες αποτελεί εγγενές συστατικό του, το οποίο ευθύνεται για πολλές από τις λαμπρότερες και συνάμα τις πιο επαίσχυντες στιγμές της ιστορίας.
Ιερατεία και κάθε μορφής εξουσίες, πάντα θα βρίσκονται, για να καλύψουν την ανθρώπινη αυτή ανάγκη.
Παρεμπιπτόντως, θεωρώ την Παλαιά Διαθήκη εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συλλογή κειμένων. Ποτέ δεν χάνεις μελετώντας την κουλτούρα των λαών. Ο δε Σολομών, ήταν εξαιρετικά ευφυής και πάντα διασκεδάζω με την άβολη θέση στην οποία έρχονται οι “ορθόδοξοι” θεολόγοι όταν γίνεται αναφορά σε αυτόν.
Καλό καλοκαίρι.
Ρε Κάρολε, έλεος.
Βρίσκεται, αποδεικνύεται, και κατόπιν πιστοποιείτε και συγκροτείτε η προσέγγιση ενός Θεού;
Δίδεις δικαιώματα…