Στην Πλατεία Ρήγα Φεραίου στα Τρίκαλα πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας και πορεία ενάντια στην έμφυλη βία, τις γυναικοκτονίες και τον φόβο.
Είναι η στιγμή που η σιωπή γίνεται φωνή όπως είπαν οι γυναίκες της Θυλικής Αταξίας. Που η θλίψη γίνεται παρουσία. Που η αγανάκτηση γίνεται βήμα. Θα περπατήσουμε για όλες εκείνες που δεν μπορούν πια να περπατήσουν δίπλα μας, για όσες δεν πρόλαβαν να ακουστούν, για όσες λείπουν.
Μπράβο!!! Η αγανάκτηση δε μπορεί πια να μένει μόνο στις συζητήσεις μας, πρέπει να εξωτερικεύεται, η σπίθα να γίνει φωτιά! Στις πόλεις και στα χωριά, γυναίκες, νέοι, αδικημένοι, επειδή είναι έτσι, δεν σημαίνει ότι δε γίνεται αλλιώς! Φωνάξτε, διεκδικείτε, ονειρεύεστε!
Εύγε φίλε. Σαν να ακούω τον Ουλιάνοφ στην κόκκινη πλατεία, το 1919. Μάης ήτανε θαρρώ…