Mια συγκλονιστική ιστορία έζησαν όσοι βρέθηκαν στον αύλειο χώρο του Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Νικολάου, που πλήθος πιστών, σε κλίμα κατάνυξης και συγκίνησης, παρακολουθούσε την Ακολουθία του Επιταφίου Θρήνου, όταν μια σπουδάστρια της ΣΜΥ, που παρίστατο με άγημα, έχασε ξαφνικά τις αισθήσεις της.
Τότε μια δευτεροετής φοιτήτρια της Ιατρικής Σχολής στη Λάρισα, η Νεφέλη Μιχαέλα Τσατσούλη, έσπευσε με υπερβάλλοντα ζήλο και εφαρμόζοντας όλα τα σχετικά ιατρικά πρωτόκολλα, κατάφερε να ανακτήσει τις αισθήσεις της η νεαρή σπουδάστρια και η περιπέτειά της είχε αίσια έκβαση.
Οι πιστοί έζησαν ένα θαύμα και είδαν το φως της Ανάστασης λίγο πιο νωρίς.
Ευτυχώς που υπάρχουν και αυτά τα παιδιά, τα τεράστια δώρα στον κόσμο, για να ελπίζουμε ότι τίποτα δεν έχει χαθεί και κάπου παρακάτω θα δούμε το φως.
Ευτυχώς που υπάρχει και αυτή η πλευρά της ζωής, για να ελπίζουμε πάντα στην Ανάσταση!
Εκεί που “κατάφερε να ανακτήσει”, γίνεται ένα ψιλομπέρδεμα με το υποκείμενο των δυο ρημάτων.
Τα υπόλοιπα είναι σαφή. Πρόκειται για τυπικό προαναστάσιμο θαύμα.
Εκεί λοιπόν για να «κολλήσει το σίδερο», έπρεπε να δακρύσει και μία εικόνα της Παναγιάς, προτιμητέα η δεξιοκρατούσα. Δε μιλώ για τους Αγίους, αυτοί δε δακρύζουν ποτέ. Ούτε καν χαμογέλασαν ποτέ. Κάτι σαν τους Μουλά Ομάρ, ή σαν τους Κρητικούς που χορεύουν πεντοζάλι. Ή, ακόμη καλύτερα, σαν τον κυβερνητικό εκπρόσωπο.