Ξεκίνησε το πάρτι στον Τύρναβο…
Η εποχή των καζανιών,του βρασιματος,της απόσταξης,του τσίπουρου…
Του ποτού που είναι η ιστορία του Τυρνάβου…
Για σάς που δεν είστε μύστες να σας πω λίγα απ’ τα μυστικά του…
Το τσίπουρο υπήρξε πριν το ούζο και ήταν κάτι σαν μητέρα του…
Οι παλιοί τυρναβιτες το ήθελαν φυσικά με γλυκάνισο και μεταβρασμένο…
Τα προϊόντα άνευ,παλαιωμενα,με κρόκους,κουρκουμινες και βιταμίνη C είναι ξένα στην κουλτούρα μας…
Το αραίωναν με κρύο νερό και με το ασπρισμα καταλάβαιναν τον γλυκάνισο,με τη γευση τη διπλή απόσταξη…
Η νοθεία γίνεται με ανθολη, οινόπνευμα και ζάχαρη, αλλά αυτά για τους τουρίστες…
Το καλό τσίπουρο που είναι ποτό του μεσημεριού το καταλαβαίνεις όταν ξυπνάς το απόγευμα με ανάλαφρο κεφάλι…
Τα συνοδευτικά του τώρα…
Ο παππούς μού στο δικό του καφενείο προπολεμικά το σερβιρε με στραγάλια…
Στου πατέρα μου το καφενείο μετά το 1950 άρχισε να διαμορφώνεται η κουζίνα ουζερί που ακολουθούσε τους ρυθμους αναπτυξης της κοινωνίας…
Ελιές, τουρσί αγγουράκι και πιπεριά,λάχανο στην άλμη που το λέγανε αρμιά,ρέγγα,ατζουγιες και άλλα τέτοια που δεν θέλανε μαγείρεμα..
Κατοπινά, στο φεγγάρι που ήταν η αφεντιά μου καφετζής,ήρθαν τα θαλασσινά….
Δειλά στην αρχή κάνας γάβρος, καλαμάρι και όλο να αναβαθμιζομαστε με επιρροές από τα βολιώτικα ουζερί…
Φιλιά στα αδέρφια που βράζουν,καλά παραγωγή να έχουν…
Πρακτικό Τύρναβος
