Ένα σύστημα που έχει να χάσει τα πάντα, παλεύει με κάθε μέσο που διαθέτει, για να κάμψει 2-3 ανθρώπους που δεν έχουν να χάσουν τίποτα.
Κι ίσως, αν είμαστε τυχεροί, αυτό το τίποτα που είναι τα πάντα, νικήσει τα πάντα που είναι ένα τίποτα.
Εμείς με αυτό το βλέμμα θα είμαστε. Που κοιτάζει χωρίς να βλέπει. Που το μόνο που λαχταρά, είναι να αντικρίσει ξανά το παιδί του.
Κάπου, κάποτε.
Και δε θα ξεχάσουμε μωρέ.
Δε θα ξεχάσουμε να παραμένουμε άνθρωποι με τους ανθρώπους! Λάμπρος Δερμετζόγλου
Ποιος καθηγητής και κουραφέξαλα, αυτός απλώς διασκεδάζει τον κόσμο. Διαβάστε το σοβαρό (χα, χα) Protagon.gr που γράφει για το …θυματισμό. Έτρεχε και ο κ. Μπαμπινιώτης να ρωτήσει περί αυτού. Χρησιμοποιώντας ενίοτε κλισέ της αρχαΐζουσας, π.χ. εκτάδην κειμένου, εις τας δέλτους κλπ, για να εντυπωσιάσει τους αγράμματους δεξιούς, καταλήγει στο …τσαντίρ μαχαλά και στο επονείδιστο χρέος. Φοβάται δε, να μην μπει η χώρα σε «έναν λαϊκισμό χαμηλής έντασης με άγνωστες συνέπειες». Το Protagon, φοβάται το λαϊκισμό. Χα, χα, χα…
Αυτά…
Υστερόγραφο: Σιγά μην ξεχάσουμε, φίλε.