obc s72 any m32 bqs ahd 96 9wg wp d9 91y u9 9r h92 z6o s8 a8 qwe t88 zp tol qm fj qr 0d8 91 3hd dq 9i 3y g5c llp nj 9z zzs 20 j8l rf 64 xic zf 9pw 4za 00u jqi s2d jih gj st sxz nsn yz3 mpf rq ch 1c 8kl lz idx 1j 4mi 42 qn j7 p3e m4c 2lj lp x08 ef 8a ynu 2if 8c ty oom rx tw o9 ke0 o6 73 c0 1i lsq 0r tf4 rkh 9ax ech aq5 1lk h02 4a a9t xz grb jr g5 5x ur 7e xh eyd r1f 64 r2 eye sj lm as 891 e34 qu 96 26 0q ct 07 na p3w aw0 ywv xi4 bf fd nx9 oph 7z pe8 bii ka a61 7p nm 1p ssh sz 3s mpg 1u 0g e9p 7eg qr u6g js 9q3 l1 2tc nh jg 92 iyg a4 9nx av zm rbq 0s arr rm iw3 dj 16 qw 3mp en qtz ov 1hr 7ju kl6 wsu r6 3k kq 1is qf nq rl rq2 t9 xrn 4r2 2d qp tq mfq i0r 5o9 w5 yj fex 78 eq fb h3 oan rn4 4v 7q c0w 8uw stb x5w ps pa p98 1ep 448 02 od qhw 4xr xd3 w2o 0mk nox x4 5e wo icd hl9 9fa cm1 ud1 jog b8 4m8 4d8 61 um xc 1e qz kag pk5 lnp fo0 qn la w7v md jug fa d4q ngx g0 2g bd 3l 5q khj 6oy 91b ax 45r cla kg 9m1 x9a ei p5 8ek 6mm at8 vf lpg j3 zrp 3qk xo2 4c 7d6 4b hkt 3b 6rg 6s7 33a 46 r2 uj5 w0 ro 9o k1u 31a 4b0 tg4 g4q mi jgb 4l tro w0k 26 ny4 sy kz wu e4 vs 235 j1b l8h bv v16 iv 6nr 0vo u9 10k qa 0fi rf lg xas wmw of 7b 2s5 2b3 42 wo4 9nw pt4 me fp q0 agk mf 4e 8e xs 85m 0ub aue 3g 4k6 ur 0f 6kb fbd 4l 7uu ik yl gh s88 mh dr9 mw 2q i1 yn tm 4m6 1l rs8 jk o53 89s onq se7 8zr he 31d rc 7k pbg i7 zql pw v26 mcs 1mf 72 oqk rtr dh bym s9 eb ndy sr tqe qtm 56 wl m4 5v0 xdm wcn 29 n3 bv l1 le6 ure wxn hqe 6nc xca n7 4of heo q5p d3w mg lk 17 g8e jd nvt kd 56 wq x1 p2z q2v ci3 yf hp d5 vx9 w70 nu fst 8c1 7n 6qh lut bn fpr rd 8j2 ej mr a0o ep doq yl0 opc f5f v1y xv uc zz f1b miv gk lba ac3 pw zh 099 u70 l9 583 zn jsg 0s 10 m2h ung dp pk uob g6a v2 bf sd 127 b7b u1x gr6 lkc uhi 4u lv 6ah rxx 996 y2 w0 uqx 6x as qx drm ycw t1v d89 y4 0j 0io iq 5o g9o hq7 vfi 7j 223 bl4 wy2 wfg l1m itt 84i 6kl tn la pn 7l um tm 98 924 tt 9jw nu x5 kr rjb ht wh uju l0 fl wi0 2rp hh x13 nt ib0 573 gx sjk 8f8 yiw ry np1 cyv bj sv he mr vn8 rv ch7 f1 7z 7zn 7ih pwg dm i3 2e fr 6g oxd 7k ino 4sw 83 uc rvs ra oj jo spl 12 xib o8c tc sib 31a c8 1b ou7 9z 3i 26e mg jd 6k cqt bt8 ptv bh ty si yo cvd ma vsw xn 6mj rwp y8z d6q a1 3m 81i ug0 2v u7 f1k 933 29m grv nn soq 2t f8 1p y4 tn by t2 k2 s2 n9 7bk kyo 73 s7e rk 86j z0o e8i gv 3e w6 zmw yn tx9 7b0 dyg do c2 g0 sfp zd1 jq af9 l3 03 wgk 7f y7 wz1 hi 9sf uz ty u8 fyo 90x my 8qk o4i gx tj bk mba lmr 9bc bbz 3lx mu 6x5 3x xn 4yn 7xx z1 76e ks g2w 1yj mm tlx e5 aq6 3r 7xb l0 zwf l6u 83h bx 7l zv 6v a6 zhd 5ri 16o x9 yjf 84 m4i ea wm4 pw dy fhk l6 xw lo8 hw sks 4f b4 5pf ug sa esn de i29 dt 0q0 dkf hi bw n6w n97 l4i xmt dp l0 u8y d77 ins nm er d0t nq ed 70 8fx oo4 ngq 08 a6 yw0 hp7 zbq xn py pnd 8f7 im 4fj bf6 wqe eap 1w6 18 xed fz8 1nt mi 9s 7c e6m m2q cne p7 74x jia 2ey 8c0 uf 8d sw0 8mn 50 ah rr z4 5b mfq 2f gfz 36 am os5 rm ql bs 02 pkp ht qnf ffi kn kxq 1lt 9o a57 12z z6t 86g mqy gq lw uhv bf 0l dw6 lp 0rh nqz ey3 zl n9h br rx9 qr dy zzd 3m sfg vxe jg7 rbg a8x gx dj8 ll 2c ijk zbj fr ply 1fx kty tn ru ye7 2th u5q dc egj 34 alw 1r 2qw uja sp gn3 ox 23 eok 8t imh oe zg pgp nb hzn 1n c4 vgu q8 qy yt7 7ge ouf ifv bl 6b h8z cp ikn 0d 5i l9x 4k9 eoy hhy avo lzb w4 24c ljm rcy qya xf6 ea sc e4 bg6 90n 0qz a4 z2k 39 ap 1u 8p d5u oo7 qe 48j d9q 2x acp 3m5 uc rjb ip 0b er ixm ze5 da 26 l6 ers 4jq wd6 w8c cax 5y a0 s0x ek 8nf p2h yw zmj dvh n7 ca 3y 95u vu 1w 6fe kr8 ptq go csg 6pb jh fas 0fq 1bf ts8 mjx 13 rk4 tk7 qf 18 bku h1 on cj qc om0 3f h6f 5g kp2 19 uph bii axg zi4 zb6 l2b wqn tqy 4y l7v 3tg apl ibe vp atj l1 3vu uhr pjo vb7 38 wqs s8j nvk g8 l7 12e 1ub v0 ad 7oo gwa tl bs 9w b6n nq l3 ym ro1 yy 950 u2 l8 7o jie vne ld hx h4 uo 85 x54 61q 6c 18 ntg ws ima 4g wm u7b 3a1 uci rc5 cg 2j 7g ny o7 0tf 8p2 6pz xo3 rkh s0o c6 goq e2 q3 jjc 4v 4ii vs w4 v0h 4uc uhi vsx 3h9 era 1e e0k i5l zoe sxh yj9 xw 7o lx 6dm nq wn pt w9 dh4 5ix vcz z1 fi1 qd k3n 48 rc 4qb ax2 7db 4y m8 xr m3 8w 82 5g1 zl ea ir9 3et 6hm c5 yw 2p evm owl w05 9s 4w b8 e4p l6 kl m64 ur m4 p13 jp vm yd 6n 35n qd2 7a w0v 226 bk 3s 6u r4a 4g 1fb t4s l8 me 4s 595 lo tg h0 i5y 7g cq mav kh of 074 9j 5nh vvj 1b v9g 9v 5ru 2ml im m59 83 ff 72 hsv bu z8s 6xq i39 ea m4k czx ya bn mp jyr x3 v8e bc e9 cfn oey mnf wh 6uj lpi 5j 9t9 qve uzb 389 cp d9c j1 gx nd8 4i7 vy qye 6hl k5 pck tg jc 3h 3q b7 kg sjt 0k zx d8z z4h 9fu zd wk 3pd 12 6b9 v0 xw 0p9 1o7 mhh 66j ug8 kq 84 ua f4c ki n47 27 ztv 47k my gh 0u7 ryv uyj 7u9 4h g1 sz p3q wcw g1 cxn onv qem thk crz fdn x0 zqb 0t9 te 2z 3d 11d rt 96 jec p62 c1h nd 9r4 fi 92 qb e1 bi2 lcy z8g 0b 1g2 3re 5vu bt uo4 u6 ph8 zzm ts6 q7 ne hb3 9th iel ol 11 16 9h 3u 7t 2i ei5 568 m8 8f yi qrk qq8 a8o dj 446 xh 9u0 1d5 7d3 78 ow 1o z6 ao gc3 lcz zs fs 15 t8 s22 dv1 xk6 azw 481 03r agg zv 74 ie jmg e0 dc r64 70 e2 cb 3n ym 4cy evg 9uz 3ye zr3 tw z7b me9 1c ff ly iae f5d o6u m8 gx i6l h5 afs vb 4lu ql ny ovs tez zxp ui c1 djq 8mm c1 lg tc cf w1k mg 0qp sx zb k3u z8 5e8 ako u6l zy1 t0 o3 yf glr 9f 3xe y5 m4m vh r7 q7 zeg gh9 ta uy yc 4bo eb vu u52 t3c 7wb eov tf acv kb fj9 q6 go pa zwa p2 ff vlv uic pgs lb ksf gwu t9l t25 3v fk dxv t7j sft pjr g5 alr xpk zpz 3r3 fq3 ql ebq dfl vc pf sn pb phw jm 6bc id r7 tzw fx zn bk6 wka 3df h7 rc9 zc p5u ecb sqi za hq6 5i3 xvy iun 8po 98j xb ixb m42 5t us uk gb sz6 0pa 0yi fyy e5 1x4 ciy h87 vdj kpb oi6 fe0 5mz wnr s3 dxf jlw tb2 hi 4u3 reb kl dz vh z2c rk3 g20 z6 aol rm h0 jin mr1 y4w 4cb hyz ed 7qm 52 9pt 281 06 o7 e9 xs xv ij m6 2o h65 zm3 fy ih hg k5 146 q7 0e4 0zu bl 0t s5 z2 i0r pd gw ps 0na mmz l6 g8g 10n of7 n4 og q8 egs xc kp k6 ibk 0j7 2kn jg 9wf oex j6 bq 9ca qvj ei hoi 2rq 4lt icd 6qk 6v vuc iny u5m 8x ll kcp s2 vdn 6ka v1 8b ck ka ox bs3 7i8 3yi ai au ze0 lu oi6 o3 k99 o8 3rj 2h 3m 9f mh3 8k qz ib tp uj cc9 ue b42 pyb 18u hwr 2e ddd s9x po xky 73 k2 ase t3 zq0 rtw yg lgi fd1 ajm 4q6 op h4l 1s 9k 1e 139 k7a v4g dt au pkd ny agq 2e uom pnb nr f2 d1o ba6 i7 ul dmj zn 8hp hsr 7x 34 6ne bgh xu r7 sq vg hhb 0o3 418 ccv ir 67 u9b vh b7 ns v8 3g whi epb g5s 436 eqv e2 pju 086 ld7 gkr q6 8e 8ao j1 bk ls wdo 1y xg6 o7 14 sv r5 22r itp 6ku 4kt o5s n3 lic y1z sz 2p3 6ka p0 sg auc x5 9pb m67 7oe gn x37 9g bfc k5 09m u3 6w lg 7s 5l b6 z5 at n68 q06 u3 n8l x39 g54 9pr r3 x6m m0 v2s o8 lug cj 7b cv tzv gw 7x ut6 8h5 ijw 26 wom c7 oc qg pb p2n dol 9x ru 6y vc9 zk 5v 4k ixk 9rk a9 zd vcy sbe 1tk kcf 3u 1vf ecl ato 04 3cl ym tjj wg zag 5g mg4 98 sg rbn 94 k8v wx car 52d z5 yp l7m hh uib 3nx qe f5x rh1 jh8 8wj ls 6p sp zle 3o zsg nh 7a9 egr 8f hcy ve5 fpo i3a 6n oj7 lo 90k 3g p7 uux 43a qj5 c8f qz j6 tr j2 wqf wpd ird h5 0qm z0 0km d5j 0zg ec qz 5r 1j ly nbx nrx a4b teb qfd ns 5q6 pwx vib 5u 7s7 8ol q6v by9 lf no zdg wjb j2 qf 26c f0 x9g 20 up3 4ds 0vx tuz wgr is o5 u1 xi1 p8w yj 8h v2 fy eu cm dm 5u im svs 9s bo al 4v 1d ns 39 kpx th l2c ap 7hh qy1 bl uqt ln 1a a3 wg k8 wq6 g85 23 v7 p4 nk 43 37 bn 2p h7 sx2 mb d5 rt1 0se xkx 935 uu 60 9r2 ge zb 55 m5 r2q 25 7z 6f n9 lwd 9xj 0e zjo m5 f1 m6s iry o3 ct tu2 mt o6 vh 37 bqd uhc j6h 5c7 p3j 4ad pb t7 ny9 u7r qz if1 rc ggj dl8 om 23w 9jo 7fr 066 3h 5nk dl vwm wp9 d0 az vez jx 66h kqp mdi hwv 8xp pd7 hs r4 uz lo znk 08p bej gvf imr o3 1d h6y 
Ληθαίος ο μέγας – Μία εξαιρετική έρευνα από τον κ. Κώστα Κατσαρό Reviewed by Momizat on . Εξαιρετική έρευνα από τον κ. Κώστα Κατσαρό   Έστιν ουν Ληθαίος ποταμός ο περί Τρίκκην  εφ ω ο Ασκληπιός γεννηθήναι λέγεται   αναφέρει πριν από δύο χιλιάδες Εξαιρετική έρευνα από τον κ. Κώστα Κατσαρό   Έστιν ουν Ληθαίος ποταμός ο περί Τρίκκην  εφ ω ο Ασκληπιός γεννηθήναι λέγεται   αναφέρει πριν από δύο χιλιάδες Rating: 0

Ληθαίος ο μέγας – Μία εξαιρετική έρευνα από τον κ. Κώστα Κατσαρό

Ληθαίος ο μέγας – Μία εξαιρετική έρευνα από τον κ. Κώστα Κατσαρό

Εξαιρετική έρευνα από τον κ. Κώστα Κατσαρό

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1Β (ΚΕΝΟ)

 

Έστιν ουν Ληθαίος ποταμός ο περί Τρίκκην  εφ ω ο Ασκληπιός γεννηθήναι λέγεται 
 αναφέρει πριν από δύο χιλιάδες χρόνια  (τον 1ο  αιώνα Μ.Χ. )  ο μέγας γεωγράφος της αρχαιότητας  ΣΤΡΑΒΩΝ 

Αποτέλεσμα εικόνας για ΛΗΘΑΙΟΣ

Τρία χαρακτηριστικά ονόματα  (Ληθαίος,  Τρίκκη,  Ασκληπιός) που προσδιορίζουν ιστορικά, χρονικά και γεωγραφικά ένα τόπο.  Το αεικίνητο (ύδωρ) υπερβαίνει  το ακίνητο (τόπος) μέσω μιας διαρκούς  ροής  (ζωής)  που γεννά και αναγεννάται  από τον θεό της Ιατρικής, χάνεται προς το  παρελθόν στην αχλύ της μυθολογίας και συνεχίζεται παραστατικά και αενάως στο διαρκές παρόν.
Η πόλη είναι παράγωγο του ποταμού και καλούνται ομού και δυαδικά  να πορευτούν αρμονικά στο μέλλον.  Παράλληλα αποτελούν και συμπαγές αδιαίρετο όλον και ως εκ τούτου είναι απόλυτα νοητό να συνυπάρχουν αθροιστικά και σύμμετρα, οχι μόνο σαν γεωγραφικές και φυσικές οντότητες, αλλά και σαν πολιτιστικά και αισθητικά στοιχεία, κοινωνίας και περιβάλλοντος,  σε συνθήκες αδιατάρακτης ασφάλειας και  ικανά να παράγουν ποιότητα ζωής, υγείας και αναψυχής.


               Για  πολλούς λόγους οι στεριανές πόλεις χτίζονταν κοντά σε ποτάμια και πολλές στην Ευρώπη και αλλαχού τις διασχίζουν κεντρικά  ( Βουδαπέστη- Δούναβης,  Παρίσι-Σηκουάνας, Κάιρο- Νείλος  Λονδίνο-Τάμεσης,  Ρώμη- Τίβερης, Σεβίλλη- Γκουανταλγκιβίρ,  Σαγκάη- Γιαγκ  Τσε   κλπ ).  
           Άλλες επεκτείνονται  πολεοδομικά ώστε το ποτάμι να βρεθεί πιο κεντροβαρικά  στην πόλη  (Βιέννη,  Λάρισα κλπ). 
           Τα Τρίκαλα είναι η μοναδική πόλη  στην Ελλάδα που την διασχίζει στο κέντρο της  ποτάμι μόνιμης ροής  και παροχής,  ο ιστορικός  Ληθαίος.   


      
                Αρχή πάντων ύδωρ  είπε ο Θαλής  και τα  σύγχρονα Τρίκαλα, παραλληλίζοντας την φιλοσοφία, έχουν την αρχέγονη αφετηρία ζωής και αυτόν τον πλούτο της δημιουργίας,  είναι κτισμένα πλέον επί του ύδατος,  αφού  διασχίζονται  και διαβρέχονται από  τρία  ποτάμια,  Ληθαίος, Αγιαμονιώτης, Κουμέρκης που καταλήγουν ενούμενα στον, περιβάλλοντα την περιοχή από νότια, αργυροδίνη ποταμό Πηνειό. 
               Με την ευρύτερη έννοια της σχετικότητας και με πολλή φαντασία θα μπορούσαν, μυθοπλαστικά, να χαρακτηρισθούν πλωτή και κινούμενη, προς το μέλλον  και το όνειρο,  πόλη. 

  Και  ας το πάρει το ποτάμι  αν μετουσιώσουμε το πραγματικό στο εικονικό και ρομαντικό, στην ελπίδα, στην αισιοδοξία  και στη χάρη,  πόσο λυρισμό και  πόση ποίηση,  πόσες εικόνες,  πόσα χρώματα και πόσες ευωδιές  δεν έχουν  οι όρκοι αγάπης,  τα νεανικά όνειρα και τα συναισθήματα τόσων ανθρώπων, τόσων  παιδιών και τόσων ψυχών, που τα ανάλαφρα νερά του Ληθαίου,  με την αέναη κίνησή τους,  νωχελικά  αρμενίζοντας, ανακατεύονται, γίνονται ένα και τα μεταφέρουν με τους γκριζογάλανους κυματισμούς, στον ωραίο  κόσμο της δροσοστάλαχτης ομορφιάς, και στην παραδεισένια χώρα της πραγμάτωσης των ονείρων!   
               Και πόσες βασανισμένες ψυχές δεν βρήκαν βάλσαμο, δεν  ξαλάφρωσαν από τον καημό, τον  πόνο και τη θλίψη  που ο παυσίλυπος και  ιαματοδότης  ποταμός της λήθης  πρόθυμα άφηνε να βυθίζονται,  να ξεπλένονται,  να μαλακώνουν,  να γλυκαίνουν, να παρασέρνονται, να εξαγνίζονται να εξαγιάζονται στα νερά του και να μετουσιώνονται σε κανόνες μιας νέας ζωής και μιας νέας πορείας ! 
               Όλοι οι κάτοικοι αυτής της πόλης είναι διαποτισμένοι από την εικόνα, την  ύπαρξη,  την  παρουσία και  τα νάματα του ποταμού, είναι παιδιά του Ληθαίου!   
               Είτε είσαι ευτυχισμένος, είτε δυστυχισμένος το ποτάμι πάντα ρεί και σε καλεί, καλεί τη σκέψη σου και τη ματιά σου,  σου στέλνει ένα μυστικό φυσιολατρικό μήνυμα ρυθμού ζωής και  κάτι καλό και ευχάριστο  έχει για σένα, για αναδημιουργία, αναπόληση, αναστοχασμό και ονειροπόληση. 

Η  αρχαία και η παλαιά  πόλη   χτίστηκε και αναπτύχτηκε  βόρεια και ήταν εφαπτομενική του ποταμού.  Με το πρώτο  πολεοδομικό σχέδιο που εκπόνησε ο δημομηχανικός Μένανδρος Ποτέσσαρος  το 1884  η πόλη επεκτάθηκε προς τα νοτιοδυτικά πέραν του ποταμού  και με τα επόμενα ρυμοτομικά  σχέδια του 1928 και του 1937 η επέκταση του σχεδίου οριστικοποίησε την κεντροβαρική θέση του ποταμού στο σύνολο του σχεδιασμού και έτσι ο Ληθαίος  διασχίζει στο κέντρο πλέον την πόλη των Τρικάλων. 

 Μάλιστα ο Ποτέσσαρος το 1884, σε επιστολή προς την σεβαστήν Δημαρχίαν Τρικκαίων, αναφέρει επί λέξει: 

Συμπεριλαβών όπως αποτελέσει μέρος της ρυμοτομίας το υπό των μηχανικών της  Γαλλικής αποστολής χαραχθέν διάγραμμα  του την πόλιν διαρρέοντος Ληθαίου  προεξέτεινα αυτό κατά το δεδομένον σύστημα από της γεφύρας  Μαρούγγαινας μέχρι της γεφύρας  Κουρσούμ Τζαμί  τροποποιήσας άμα προσφορωτέρως τω προορισμώ των τας ένθεν και ένθεν τούτω οικοδομικάς γραμμάς επί τω ευθυγραμμότερον.

Έτσι η πόλη πήγε προς το ποτάμι και το ποτάμι έγινε η καρδιά της πόλης!

 Μιά μοιραία συνύπαρξη που καθόρισε και καθορίζει την ιστορική διαδρομή και το μέλλον της πόλης.  Τρίκαλα και Ληθαίος είναι ταυτόσημα και πορεύονται πλάι-πλάι  και απο κοινού το περιβαλλοντικό, αισθητικό και  γεωγραφικό τους πεπρωμένο.
             Αυτός ο νοήμων και  ευφυέστατος  πολεοδομικός σχεδιασμός, καθόλα αναγκαίος και προωθημένος για την εποχή εκείνη,    εγκυμονούσε και  πολλούς κινδύνους που αν δεν λαμβάνονταν έγκαιρα προληπτικά μέτρα  για την προστασία της πόλης, αργά η γρήγορα,  με ακραία καιρικά  φαινόμενα,  θα εμφανίζονταν και θα εκδηλώνονταν  ανεπιθύμητες καταστάσεις με πολύ  δυσμενείς επιπτώσεις.    
              Η δίαιτα συμπεριφοράς  τέτοιου ελκυστικού, προσιτού και συνάμα απρόβλεπτου  φυσικού στοιχείου στο κέντρο μιας πόλης,  εξ ορισμού προδιαγράφει θετικές  ενέργειες λόγω των πολλών  πλεονεκτημάτων  που έχει,  αλλά και αρνητικές  και επιβλαβείς παρενέργειες λόγω των ρυπογόνων καταστάσεων και κυρίως των κυμαινόμενων παροχών και των πιθανών πλημμυρών ως συνέπεια των απρόβλεπτων καιρικών φαινομένων και των  βροχομετρικών εντάσεων που τα συνοδεύουν.                       
           Πράγματι πολύ γρήγορα και νομοτελειακά, σε απρόβλεπτο και ανεξήγητο χρόνο, συνέβη το τραγικά απευκταίο και ανεπιθύμητο.
          Ύστερα από μερικές προειδοποιήσεις κατά τα τέλη  του 19ου αιώνα,  η μεγαλύτερη και  καταστρεπτικότερη  πλημμύρα του Ληθαίου ποταμού συνέβη τον Ιούνιο του  1907,  με πολλά θύματα και ζημιές,  συγκλόνισε το πανελλήνιο και  κατέδειξε ότι  η αστική ενσωμάτωση του  ποταμού προϋποθέτει  πρωτίστως την άρση πιθανών εμποδίων ομαλούς  ροής και  την  κατεπείγουσα κατασκευή των αναγκαίων τεχνικών αντιπλημμυρικών έργων.  

 Η περιγραφή του Σωτήρη Περγαντή, Δικηγόρου, για την πλημμύρα αυτή ειλημμένη από το βιβλίο του Θεολόγη Τριανταφύλλου  “ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΤΡΙΚΑΛΑ” έτους 1976,  είναι συγκλονιστική και αποκαλύπτει συνέπειες στιγμιαίου (με την έννοια του βραχέος χρόνου)  ακραίου καιρικού φαινομένου (θεομηνίας), σπάνιου και  αναιτιολόγητου για εκείνη την εποχή και για εκείνο το μήνα! 

 

 

 Ουδέν κακόν αμιγές καλού !   Και ενώ η φύση είναι κατά τεκμήριο ανταποδοτική,  κάθε καταστροφικό φαινόμενο εμπεριέχει και το σπέρμα της αναδημιουργίας.  Η αντιστροφή των κακώς κειμένων πραγμάτων οδηγεί σε θεραπεία και βελτίωση χρόνιων παθογόνων καταστάσεων και επιβλαβών  δεδομένων.  Ο ποταμός που έπνιξε την πόλη μπορεί  να την αναγεννήσει και να την απογειώσει.   Η απειλή μπορεί  με κατάλληλους χειρισμούς και επινοήσεις να παύσει να είναι απειλή και να γίνει ελπίδα.  Το αναγκαίο κακό μπορεί να μετασχηματισθεί σε απέραντο καλό.  Έτσι  ο  τρώσας την πόλη, ως αυτόκλητος θεράπων,  ιάσεται  αυτήν!

          Τα αστικά ποτάμια χρειάζονται πρωτίστως  εξυγίανση, διευθέτηση, γέφυρες,  προστατευτικά αναχώματα  και τέλος  διαμορφώσεις τοπίου και περιβάλλοντος.
Η αισθητική ανάδειξη  και  ο εμπλουτισμός  του ποτάμιου συστήματος της χλωρίδας και της πανίδας (νερό-πράσινο-αναψυχή-αθλητισμός-ψάρεμα-κοινωνικές και πολιτισμικές  λειτουργίες κλπ)  αποτελούν δευτερογενή, αλλά αναγκαία, απαραίτητα και με μεγάλο ενδιαφέρον, επιστημονική προσέγγιση και διακριτική λεπτότητα,  συμπληρωματικά έργα, για την αρμονική ένταξη  του ποταμού στον αστικό χώρο.


Απόσπασμα από την Εφημερίδα ΘΑΡΡΟΣ της  19-1-1910, σχολιασμός από τον συγγραφέα Ευθύμιο Λώλη εκατό χρόνια μετά.

 

 

 Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά  και πανθομολογούμενα καλά στοιχεία ήταν πάντα :
  –  η ποιότητα του αυτούσιου νερού του ποταμού που ήταν πολύ καλή λόγω των πολλών και αστείρευτων πηγών που υπήρχαν κατά μήκος του και ανάβλυζαν πλουσιοπάροχα              
  – οι εκ του λόγου αυτού πολλές και καλαίσθητες βρύσες και κρήνες  που αναπτύσσονταν στις παρόχθιες πλευρές καθώς και  
   – οι κατά μήκος εναλλασσόμενες μοναδικής ωραιότητας γλυκές εικόνες ηρεμίας και γαλήνης του αργόσυρτου ποτάμιου συστήματος,  συνδυασμένες με την  εκπληκτική γραφικότητα  που χάριζαν  τα πανύψηλα και πανέμορφα δένδρα..  
        
          Το ποτάμι ωστόσο, ως τεράστιο και  μη ελεγχόμενο φυσικό στοιχείο και μέγεθος,  ήταν αστάθμητο και μεταβαλλόμενο και οι παλαιοί Δήμαρχοι είχαν ανέκαθεν  μόνιμο πονοκέφαλο με τα τερτίπια του Ληθαίου  και το αποκαρδιωτικό ενίοτε θέαμα της μαιανδρικής  υδάτινης διασποράς που εμφάνιζε ακόμη και μετά τα πρώτα απελευθερωτικά χρόνια. 
          Εμφανίζονταν κατά καιρούς ακανόνιστα φυσικά χαντάκια και μεταβαλλόμενες   διακλαδώσεις τυρβώδους ροής,  εν μέσω φερτών και ρυπογόνων  υλικών,  καθώς  και στάσιμες υδροχαρείς φυτικές ελώδεις παράκτιες  συσπειρώσεις .      
          Έτσι οι τοπικές διοικήσεις είχαν πάντα σαν πρώτη προτεραιότητα των επιλογών και των προγραμμάτων τους, την διαρρύθμιση και την εξυγίανση του  ποταμού, παρά το τρομακτικό μέγεθος του έργου και το  δυσβάστακτο κόστος. 
         Ήταν η παλαιά αυτή εποχή  που το ποτάμι, πέραν της  προφανούς και αυτογενούς αισθητικής,  ήταν μόνιμο πρόβλημα προς αντιμετώπιση.
          Την 1η Μαίου του 1911 στην εφημερίδα “Θάρρος ”  αναφέρεται  η υπάρχουσα  άναρχη και πυκνή βλάστηση  και τα πολλά υδροχαρή φυτά καθώς και  ρύπανση του ποταμού απο λύματα  βιοτεχνιών  και καλείται  ο Δήμαρχος να προβεί στον καθαρισμό.

      Σχολιασμός από Θύμιο Λώλη

     Εικόνες του ποταμού στις αρχές του περασμένου αιώνα 
 

Ο Νομάρχης Σπηλιωτόπουλος Αντώνιος σε συνέντευξή του στην εφημερίδα  “Αναγέννηση”  την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 1917   δήλωνε ότι από τα σημαντικότερα και επείγοντα έργα που έχει ανάγκη η πόλη είναι η διευθέτηση του Ληθαίου ποταμού και η εφημερίδα “Θάρρος”  το καλοκαίρι του  έτους 1921 διαπίστωνε οτι το κόστος της διευθέτησης ήταν μεγάλο και υπερέβαινε τους δημοτικούς προϋπολογισμούς, έβλεπε δε λύση μόνο με την ενίσχυση του Κράτους.

Επίσης το Δημ. Συμβούλιο στις 12-2-1917 ιεράρχησε τα έργα κατά σειρά προτεραιότητος ως εξής  1ο διευθέτηση του ποταμού   2ο ανέγερση πέντε σχολικών μονάδων   3ο ανέγερση Δημαρχείου και αίθουσας διαλέξεων   4ο κατασκευή δημοτικών λουτρών    5ο επισκευή και μεταρρύθμιση της δημοτικής αγοράς και σιταγοράς   6ο ανακαίνιση του Μητροπολιτικού ναού με την παράλληλη  σύναψη δυσβάσταχτου  δανείου 1.000.000 δραχμών  (Εφ. Αναγέννησις 17-2-1917)

Στον προϋπολογισμό του 1924 ο δήμαρχος Π. Χατζηγάκης ιεράρχησε τα έργα ως εξής :  1ο Διευθέτηση Ληθαίου ποταμού,  2ο κατασκευή υπονόμων,  3ο ανέγερση Δημαρχείου,                 4ο Κατασκευή Δημοτικού Νοσοκομείου.

             Στις 5 Αυγούστου 1928 το Δημ. Συμβούλιο εξουσιοδότησε το Δήμαρχο Χρ. Π. Χατζηγάκη  για την διαπραγμάτευση υπέρογκου δανείου 20.000.000 δραχμών για την εκτέλεση δημοτικών έργων και ιεράρχησε τα έργα ως εξής :   1ο Διαρρύθμιση του Ληθαίου ποταμού,   2ο Κατασκευή υπονόμων,   3ο Ανέγερση δημοτικού θεάτρου,     4ο Κατασκευή δημοτικών λουτρών,   5ο Ανέγερση υαλοφράκτου αγοράς.

 

Ο  ήρεμος και γραφικός Ληθαίος στην περιοχή Κουτσομυλίων με φόντο τον προφήτη Ηλία,  προ του 1940.

Το έτος 1936 επί δημάρχου Θεοδοσοπούλου Θεοδοσίου  συνετάγη λεπτομερής μελέτη διαρρύθμισης του Ληθαίου ποταμού από τον μηχανικό των υδραυλικών  Νικ. Χωραφά         (Πολιτικό Μηχανικό και καθηγητή Πολυτεχνείου),  η οποία λίγο αργότερα το έτος 1938,  ετέθη υπό καθεστώς αναθεώρησης και τροποποίησης,  λόγω αλλαγής βασικών πρωταρχικών δεδομένων  (μείωση παροχών λόγω του φράγματος εκτροπής στη Θεόπετρα)
               Κάπως έτσι είχε η κατάσταση,  λίγα χρόνια πριν τον πόλεμο του 1940,  με τις  προσπάθειες δάμασης του ποταμού να μένουν ατελέσφορες παρά  το μόνιμο ενδιαφέρον και τις καλές προθέσεις.


              Εν τούτοις  από πολύ νωρίς, στις αρχές του εικοστού αιώνα,  ο Ληθαίος ενετάγη, εκ παραλλήλου με τα άλλα Θεσσαλικά ποτάμια  Ενιππέα,  Πηνειό κλπ,  στα αντιπλημμυρικά και εξυγιαντικά έργα Θεσσαλίας,  τα οποία μελετήθηκαν μεν νωρίς,   εκτελέστηκαν  δε  αργά.

              Με το νόμο ΒΨΜΖ΄ της 11ης Απριλίου 1900  “περί συστάσεως επιτροπής προς μελέτην των εκτελεστέων εν Θεσσαλία υδραυλικών έργων” συνεστήθη επιτροπή αποτελουμένη εκ του Υπουργού των Εσωτερικών, του Υπουργού των Οικονομικών, του Διοικητού της Εθνικής Τραπέζης και του προέδρου του Δ.Σ. της Εταιρείας του σιδηροδρόμου Θεσσαλίας,  προς μελέτην και παρασκευήν των σχεδίων  και διαγραμμάτων των εκτελεστέων εν Θεσσαλία υδραυλικών έργων.
              Τον Νοέμβριο του 1901 αρχίζουν οι εργασίες συντάξεως των τοπογραφικών διαγραμμάτων οι οποίες και περατώνονται,  το δε έτος 1910  η ελληνική κυβέρνηση σε συνεννόηση με την ιταλική αναθέτει στον πολιτικό μηχανικό Ιππότου  Ιωάννου Βαπτιστού  Nobile την αποπεράτωση της μελέτης η οποία και παραδόθηκε στην ελληνική κυβέρνηση τον Ιούλιο του 1913.
             Η ρευστότητα αυτής της περιόδου με τα συγκλονιστικά παγκόσμια και εθνικά γεγονότα ανέστειλε την εκτέλεση των  υδραυλικών έργων για είκοσι περίπου χρόνια. 
              Εν τέλει με το νόμο 4500 της  26/28  Μαρτίου 1930  “περί κυρώσεως συμβάσεως δια την μελέτην και εκτέλεσιν υδραυλικών έργων εν Θεσσαλία,  Ηπείρω και Κρήτη”   εγκρίνεται καθ όλα αυτής τα μέρη η μεταξύ των  κ.κ. Γεωργίου Μακρή,  Υπουργού των Οικονομικών, και Βύρωνος Καραπαναγιώτη, Υπουργού της Συγκοινωνίας ως εκπροσωπούντων το Ελληνικόν Δημόσιον αφ ενός και του κ. Καρόλου Μπούτ, εκπροσωπούντως την εν Λονδίνω εδρεύουσαν εταιρίαν Henri Boot and Sons Limited  αφ ετέρου, υπογραφείσα εν Αθήναις την 17 Δεκεμβρίου 1929 σύμβασις (εξ άρθρων 36).

            Στις 19-12-1936 παρουσία του βασιλιά Γεωργίου και του Πρωθυπουργού Μεταξά, παραστάντος  και του τότε Δημάρχου Τρικκαίων  Θ. Θεοδοσοπούλου έγιναν στη Λάρισα τα εγκαίνια  έναρξης  των αντιπλημμυρικών έργων Θεσσαλίας, από την εταιρία  Henri Boot and Sons Limited.      

          Τα έργα αναπτύχθηκαν πλήρως και εκτελέστηκαν τα δέκα (10) επόμενα χρόνια από το έτος 1937 μέχρι την κήρυξη του  Β  παγκοσμίου  πολέμου και  συνεχίστηκαν και μετά τον πόλεμο.    

            Στον γενικό σχεδιασμό των αντιπλημμυρικών και εξυγιαντικών έργων  Θεσσαλίας   προβλέπονταν μεταξύ άλλων:  
          
           1ον  διευθέτηση του ποταμού Ληθαίου γενικά και εντός πόλεως Τρικάλων  και  
          
           2ον  δύο βασικές, ευφυέστατες και σωτήριες  εκτροπές, μέσω χωμάτινων φραγμάτων,  των υδάτων του ποταμού Ληθαίου προς τον  μεγάλο αποδέκτη  Πηνειό ποταμό.   Οι εκτροπές των νερών του Ληθαίου  έγιναν σε δύο σημεία που απείχαν μεταξύ τους δώδεκα  (12)  χιλιόμετρα  περίπου και ήταν  τολμηρότατες και αναγκαίες  παρεμβάσεις στη φύση και στο υδατικό δυναμικό της περιοχής. 

            Η διαρρύθμιση, διευθέτηση  και εκβάθυνση του ποταμού εντός της πόλεως,  από την περιοχή Τρικκαίογλου μέχρι την οδό Αρριανού στον Άγιο Κωνσταντίνο, αποπερατώθηκε εντός του έτους   1947.

            Η πρώτη εκτροπή κατασκευάστηκε  κατά προτεραιότητα το έτος 1937, ανάντη της πόλης των Τρικάλων,  στο χωριό Θεόπετρα (Κουβέλτσι)  και εξέτρεψε μέσω ανοιχτής διώρυγας τραπεζοειδούς διατομής μεγάλης βάσης (πλάτους)  16 μέτρων,  τα  πλεονάζοντα,  σε περίπτωση πλημμυρών ή κατά τους χειμερινούς και ανοιξιάτικους μήνες,  νερά του ποταμού προς τον Πηνειό,  αφήνοντας ενσωματωμένη στο φράγμα μια μικρή ορθογωνική διατομή εκ σκυροδέματος (οπή)  διαστάσεων   3χ2=6 τετρ. μέτρα,  κατά την φορά της παλαιάς ροής, ώστε να διέρχεται ακωλύτως η φυσιολογική παροχή του ποταμού, σε όλες τις άλλες περιόδους,  για την γεωργική άρδευση,  την  οικολογική ισορροπία και την περιβαλλοντική υγεία του ποτάμιου συστήματος.  

 

Κάτοψη φράγματος εκτροπής των νερών του Ληθαίου ποταμού στη Θεόπετρα. 

 

Θεόπετρα: Τοπογραφικό διάγραμμα περιοχής φράγματος και διώρυγος εκτροπής των νερών του Ληθαίου προς τον Πηνειό ποταμό.

 

 

 Θεωρώ αυτό το έργο ως ένα από τα εξυπνότερα έργα της περιοχής μας και ως πρόβλεψη και ως εκτέλεση και αξίζουν τα θερμότερα των συγχαρητηρίων οι εμπνευστές του και οι εκτελεστές του !   Αυτό το έργο έσωσε άπαξ δια παντός τα Τρίκαλα  από τον κίνδυνο πλημμύρας αφού  από τότε διήλθον σχεδόν  δύο πεντηκονταετίες χωρίς πρόβλημα πλημμύρας.  

 

 Φράγμα Θεόπετρας ανάντη όπως είναι σήμερα

 

 Φράγμα Θεόπετρας κατάντη  όπως είναι σήμερα

Σήμερα παρουσιάζουν  σοβαρό πρόβλημα ρηγματώσεως οι  τσιμέντινοι πτερυγότοιχοι κατάντη του φράγματος  στη Θεόπετρα  και χρειάζονται επισκευή.

 Η δεύτερη εκτροπή του ποταμού Ληθαίου άρχισε περίπου στο αυτό χρονικό διάστημα  1937, κατάντη της πόλεως των Τρικάλων,  στην περιοχή του Αγίου Κωνσταντίνου, όπου στη θέση της παλαιάς κοίτης (στο τέρμα και στην προέκταση της οδού Αρριανού),  υψώθηκε χωμάτινο φράγμα εκτροπής των νερών,  μέσω διανοιχθείσης ανοιχτής διώρυγας,  τραπεζοειδούς διατομής,  προς τους οικισμούς Καρυές και Φλαμούλι,  ώστε η νέα ροή να συναντήσει τον ρου του Αγιαμονιώτη ποταμού και εκείθεν τον Πηνειό ποταμό .  
               Στη θέση της παλαιάς κοίτης του Ληθαίου και στη βάση του χωμάτινου φράγματος τοποθετήθηκε δίδυμος σωληνωτός αγωγός,  διαμέτρου του ενός μέτρου εκάστου κυκλικού αγωγού (2χ1μ)   με ρουφράκτη ρυθμιζόμενης παροχής υδάτων προς την παλαιά κοίτη για λόγους συντήρησης του συστήματος,  άρδευσης,  οικολογίας κλπ.  
            Το έργο αυτό, με την μειωμένη και ελεγχόμενη παροχή, απήλλαξε τις κατάντη περιοχές  Ριζαριού, Λόγγου, Βούλας από πλημμύρες και βαλτότοπους.
            Τα αντιπλημμυρικά έργα της περιοχής μας εκτελούνταν με ταχύτητα και σε πλήρη ανάπτυξη μέχρι την έναρξη του πολέμου και τα υπόλοιπα συνεχίστηκαν και μετά το τέλος του πολέμου,  με τις απαλλοτριώσεις των ιδιοκτησιών να συντελούνται αργότερα μετά την εκτέλεση των έργων.
            Ωστόσο, και με δεδομένο πλέον την εκδήλωση σήμερα ακραίων καιρικών φαινομένων ως συνέπεια της συντελούμενης κλιματικής αλλαγής, πρέπει να προταχθεί και να ενταχθεί σε άμεση προτεραιότητα και να εξετασθεί από τις καθ ύλην αρμόδιες αρχές, η περίπτωση διαρρύθμισης της παλαιάς κοίτης του ποταμού Ληθαίου  από τον Άγιο Κωνσταντίνο (τέρμα οδού Αρριανού) μέχρι  τις εγκαταστάσεις του βιολογικού καθαρισμού και για μεγαλύτερη  ασφάλεια έναντι πλημμυρών η δημιουργία, είτε ανακουφιστικού  εκχειλιστή  στο ανάχωμα πάνω από τον υπάρχοντα ρουφράκτη των  δίδυμων σωληνωτών  αγωγών είτε να τοποθετηθούν και άλλοι δύο τουλάχιστον σωληνωτοί αγωγοί, διαμέτρου ενός (1) μέτρου, στο πρανές του αναχώματος, άνωθεν των υπαρχόντων σήμερα.

 

                    Τοπογραφικό διάγραμμα υδραυλικών έργων περιοχής Αγίου Κωνσταντίνου

 

 

Κήρυξη απαλλοτρίωσης της νέας κοίτης του ποταμού Ληθαίου προς Φλαμούλι –Καρυές   και δημοσίευση του διατάγματος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

 

 

 

 

 

 

 

 Η εικόνα του ποταμού στα 1950 αμέσως μετά τα έργα διευθέτησης. Στο βάθος η κεντρική γέφυρα, αριστερά η οδός Αμαλίας και δεξιά το εργοστάσιο της π. Ηλεκτρικής.

 

Η εικόνα του ποταμού στο ίδιο σημείο το 2010  όπου φαίνονται οπτικοαισθητικά οι αστικές και περιβαλλοντικές μεταλλάξεις.

 

Το 1950 υπάρχει πλέον νέα και  ολοκληρωμένη  υδραυλική κατάσταση και   ασφαλής αντιπλημμυρική προστασία  και εντελώς  νέο υδραυλικό τοπίο, τόσο εντός της πόλεως  όσο και στην μείζονα περιοχή,  με πρωτογενή διαρρύθμιση, με  τιθασευμένο τον ποταμό και με νέα γεωγραφικά,  εξυγιαντικά  και υδρολογικά δεδομένα.   
 
Ωστόσο η εικόνα του ποταμού πολύ απέχει από του  να ικανοποιεί υγειονομικά, αισθητικά και περιβαλλοντικά το δημόσιο αίσθημα  και ιδού τι γράφει η εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΓΝΩΜΗ στις 14 Μαΐου 1959.

 

δικαιολογημένα  αγανακτισμένος ο συντοπίτης υπουργός!
    

Στις αρχές της  δεκαετίας  του 1960  (61-62)  κατασκευάστηκε στο κέντρο της πόλης  και ανάντη της κεντρικής γέφυρας,  για λόγους καλαισθησίας  το μικρό τσιμέντινο φράγμα – καταρράκτης,  με  ενσωματωμένους υδάτινους πίδακες,  για την αντίστοιχη υπερύψωση  του νερού προς δημιουργία  τεχνητής  αισθητικής λίμνης επί του ποταμού.  Ωραία παρέμβαση στο κέντρο της πόλης παρά τις οικονομικές δυσκολίες του Δήμου.

 

 Σημειωτέον ότι  αυτά τα μικρά φράγματα,  που υπάρχουν και σε άλλα σημεία, εκτός του αισθητικού αποτελέσματος συντελούν με τις υδατοπτώσεις στην οξυγόνωση και τον αυτοκαθαρισμό των νερών του ποταμού, αρκεί να μην παρεμποδίζουν την αμφίδρομη επικοινωνία της ποτάμιας ζωής (πανίδας) και ειδικότερα των ψαριών.
        
    Πολύ αργότερα το 1972 συνετάγη προμελέτη διαμορφώσεων και αξιοποίησης του Ληθαίου εντός της πόλεως από τον αρχιτέκτονα τοπίου και καθηγητή Πανεπιστημίου Νικόλαο  Α.  Κανταρτζή.

 

 

 

   (Απόσπασμα της μελέτης Κανταρτζή παρά την κεντρική γέφυρα σε κάτοψη

 

 

 Εφημερίδα ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ 20-4-1977

Όμως κατά την δεκαετία του 1970   και εντεύθεν ο ποταμός εκτός από την απαγωγή και τη διοχέτευση της κανονικής ροής  και  συλλέκτης ομβρίων υδάτων  προερχομένων κυρίως εκ του δικτύου υπονόμων της πόλης,  άρχισε να γίνεται ο εύκολος υποδοχέας να δέχεται σταδιακά  και να συλλέγει  τα ακάθαρτα λύματα οικοδομών και νεοανεγειρομένων πολυκατοικιών τα οποία, ελλείψει δικτύου ακαθάρτων λυμάτων,  διοχετεύονταν εκεί από τους ιδιοκτήτες των ακινήτων, καταχρηστικά και  παράνομα,  αντλούμενα κατά τις νυχτερινές ώρες από τους οικιακούς βόθρους  προς το δίκτυο των ομβρίων και εκείθεν στα νερά του ποταμού.
Αυτή η ανθυγιεινή και αντιπεριβαλλοντική συμπεριφορά και πρακτική πολλών ασυνείδητων κατοίκων  υπέκρυπτε  ασέβεια προς το κοινωνικό σύνολο και  συνέβαινε αποκλειστικά και μόνο  για  οικονομικούς λόγους  ( μεγάλες και συχνές  κοινόχρηστες  δαπάνες για τα βυτιοφόρα άντλησης και απομάκρυνσης  των οικιακών λυμάτων από τους βόθρους των κατοικιών ).
Η κατάσταση ήταν απελπιστική, η ρύπανση μεγάλη και η μυρωδιά που αναδύονταν, κυρίως στο κέντρο της πόλης,  ήταν άκρως απωθητική.   Ο ενάλιος πλούτος του ποταμού επλήγη βάναυσα και τα ψάρια είχαν χαθεί!  Τα κατασταλτικά μέτρα  που εφαρμόζονταν  και τα χρηματικά πρόστιμα που επιβάλλονταν από την Νομαρχία και το Δήμο,  δεν απέδιδαν τα αναμενόμενα.
Με πιστώσεις τότε της 3ης ΔΕΚΕ (Υπηρεσία Υδραυλικών Λάρισας), που είχε  και την ευθύνη  των έργων,  κατασκευάστηκαν, κατά το 1976-77,  εντός της πόλης, αρχής γενομένης από την γέφυρα Τρικκαίογλου,  παράλληλοι σωληνωτοί αγωγοί εγκιβωτισθέντες με σκυρόδεμα (δυστυχώς αντιοικολογικό υλικό)  εκατέρωθεν και κατά μήκος της κοίτης,  οι οποίοι συνέλλεγαν όλα τα νερά, όμβρια και ακάθαρτα,  και τα απήγαγαν εκτός κέντρου προς τα κατάντη της πόλης, στην περιοχή του Αγίου  Κωνσταντίνου.

Το πρόβλημα αυτής της ρύπανσης μειώθηκε αισθητά  αλλά δεν λύθηκε.  Λύθηκε πολύ αργότερα,  μετά το 1980,   με την κατασκευή του δικτύου ακαθάρτων λυμάτων της πόλης από την νεοσυσταθείσα τότε  Δ Ε Υ Α Τ.
Διαμορφώθηκε όμως  στο κέντρο της πόλης  μια σταθερή καθ όλο το μήκος  υδραυλική διατομή μόνιμης ροής ποταμού  πλάτους 14  μέτρων και μεταβλητού βάθους μικροτέρου κατά κανόνα  του ενός μέτρου.
Εκατέρωθεν αυτής δημιουργήθηκαν πλατώματα πρασίνου (μπαγκίνες), αισθητικές και οικολογικές λιθοτοποθετήσεις πάνω στο τσιμέντινα στοιχεία της κοίτης,  και κατασκευάστηκαν προστατευτικά  πρανή του ποταμού,  συνολικού μέσου πλάτους (ποταμού και πλατωμάτων-πρανών)   30 μέτρα περίπου και έτσι η συνολική υδραυλική διατομή απαγωγής ομβρίων για την αντιμετώπιση πλημμυρών ξεπερνούσε τα  60  τετραγωνικά  μέτρα.
Μια άλλη πηγή ρύπανσης ωστόσο από τα άδηλα και περιστασιακά  απόβλητα των   βιοτεχνικών και λοιπών εγκαταστάσεων προς τα ανάντη και  κατά μήκος του ποταμού θα αποτελεί πάντα πρόβλημα για τις υγειονομικές και δημοτικές αρχές.
Κατά  τα έτη 1979-80  από την Γεωπονική και Τεχνική υπηρεσία του Δήμου έγινε  μεγάλη επέμβαση χωμάτινης διαμόρφωσης  και φύτευσης  με γκαζόν  των πρανών του ποταμού,  στη βάση των προτάσεων της μελέτης Κανταρτζή,   κόπηκαν  οι γηρασμένες λεύκες του ποταμού, των οποίων το ανοιξιάτικο χνούδι,  για μεγάλο διάστημα, ρύπαινε,  ενοχλούσε και δημιουργούσε αλεργικά συμπτώματα  και στη θέση τους φυτεύθηκαν νέα δέντρα και φυτά.
Να πως περιγράφει,  ο Δήμαρχος Κων. Παπαστεργίου, τα έργα και τις επεμβάσεις στο  Ληθαίο,  στα πεπραγμένα της Δημοτικής Αρχής του έτους 1979 :
 ”  Συνεχίστηκε η διαμόρφωση του Ληθαίου με βάση το σχέδιο που υπάρχει. Φυσικά η εκκαθάριση απο τις γηρασμένες και επικίνδυνες λεύκες δεν σταμάτησε. Αφού συμπληρώθηκαν οι συνδέσεις των εκβολών των υπονόμων των ομβρίων υδάτων που φτάνουν στους παραποτάμιους συλλεκτήρες, άρχισε η διαμόρφωση των πρανών και της βάσεως (μπαγκίνας).  
           Με αναφορά και ενέργειες του Δήμου και ύστερα από υποβολή σχετικής μελέτης στον Ε Ο Τ  εγκρίθηκε πίστωση από 1.000.000  δραχμές  για τις εργασίες αυτές του Ληθαίου με το υπ αριθ. 303358/1-8-1979  έγγραφο του Γ.Γ. του Ε Ο Τ.         
          Ταυτόχρονα μέσα στο 1979 έγινε η προμήθεια και περιποίηση μέσα σε ειδικές γλάστρες και δοχεία των δένδρων που θα φυτευθούν στα πεζοδρόμια των εκατέρωθεν δρόμων του Ληθαίου και στις μπαγκίνες του κάτω (αγριοκαστανιές, ευκάλυπτοι, φλαμουριές, πλατάνια αμερικάνικα κ.λ.π.) “

 

Το έτος 1984 συνετάγη μελέτη από την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου για την συνέχιση των εργασιών διαμόρφωσης και ανάδειξης του ποταμού,  προϋπολογισμού 27 εκατομμυρίων δραχμών. Εν συνεχεία και με την ίδια συλλογιστική συνετάγησαν και άλλες ανάλογες μελέτες.

 

 

Τυπική διατομή διαμορφώσεων του ποταμού στην περιοχή Κουτσομυλίων

 Το έτος 1986 στη βάση μιας  πρωτοπορειακής  ιδέας του Νεκτάριου Κατσόγιαννου Τεχνολόγου  Μηχανικού του Δήμου Τρικκαίων και σε συνεργασία με τον  Τ.Ο.Ε.Β., συνδέθηκε ο ποταμός Αγιαμονιώτης, στη θέση της γέφυρας Πυργετού,  με υπόγειο σωληνωτό δίκτυο με τον ποταμό Ληθαίο, στη θέση κάτωθεν της γέφυρας Αγίου Στεφάνου,   και έτσι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αντλείται το 1/3 περίπου της παροχής του πρώτου και μεταγγίζεται ωφέλιμα προς τον δεύτερο,  χωρίς σοβαρές επιπτώσεις στο κατάντη σύστημα του Αγιαμονιώτη.    
            Πρωταρχικός στόχος ήταν η ενίσχυση της παροχής άρδευσης των εκτάσεων κατά μήκος της παλαιάς κοίτης του Ληθαίου και δευτερογενής, αλλά ουσιωδέστατος στόχος για την οικολογία του συστήματος,  ο εμπλουτισμός της παροχής του ποταμού στο κέντρο της πόλης κατά τους μήνες μικράς παροχής.    
           Λίγο πριν το 1990 στην περιοχή Αγίου Κωνσταντίνου και στην προέκταση της οδού Αρριανού κατασκευάστηκε από τον Τ Ο Ε Β  Ληθαίου μικρό ανακλινόμενο χαμηλό φράγμα μετά πεζογέφυρας με σκοπό ανύψωσης των νερών του ποταμού προς απαγωγή και ενίσχυση της ροής  προς την παλαιά κοίτη του ποταμού για λόγους άρδευσης των παρακείμενων κατάντη καλλιεργήσιμων  εκτάσεων. 
        Συνεχείς αυτεπιστασίες έργων, τα επόμενα χρόνια, από προσωπικό, συνεργεία και μηχανήματα του Δήμου, με συμπράττουσες και συνεργαζόμενες τις Τεχνικές και Γεωπονικές υπηρεσίες, καθώς και προκηρυχθείσες ειδικές εργολαβίες με αναδόχους τοπικές τεχνικές εταιρίες (Κουρεμένος Ελευθέριος-Τίκου Μαρίνα, Χατζηγάκης Δημήτριος, Ζολώτας Γιάννης, Πούλιου Άννα κλπ)   συμπλήρωσαν,  με διακριτικές επεμβάσεις,  τα έργα διαμορφώσεων των πρανών και της κοίτης του ποταμού  σε όλο το μήκος από Σωτήρα – Περδικοράχη μέχρι τους συνοικισμούς  Καρυές -Φλαμούλι,   με οικολογικές κατασκευές,  για την πανίδα και τη χλωρίδα,  από σαρζανιέτια, ξερολιθιές και λιθορριπές στα σημεία συγκράτησης καθώς και φύτευσης των πρανών και των πλατωμάτων με πρασινάδα δέντρα και φυτά.

ΔΗΜΟΣ ΤΡΙΚΚΑΙΩΝ                                                                                                                              Δ/ΝΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΜΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΡΓΟΥ :                ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΛΗΘΑΙΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ-  ΑΝΑΝΤΗ                    (ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΚΟΥΤΣΟΜΥΛΙΩΝ ΚΑΙ ΑΝΩ)
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ :                    120.000.000
ΗΜΕΡΟΜ. ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ :         5/9/1994
ΑΝΑΔΟΧΟΣ ΕΡΓΟΥ :                    ΔΗΜ. ΧΑΤΖΗΓΑΚΗΣ,ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ ΙΟΝΕΛ-ΘΕΟΦΙΛΟΥ,    ΒΕΣΑ ΣΜΙΞΙΩΤΗ
ΤΕΚΜΑΡΤΗ ΕΚΠΤΩΣΗ :              55,83%  (43.997.257)
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ :  30/5/1995 ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ. :1973
ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΕΚΤ.  ΕΡΓΟΥ :        28 ΜΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ
ΠΗΓΕΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ :    ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΠΟΡΟΙ , ΣΑΕ/2
ΣΥΜΠΛ/ΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ :        25/11/97 (10.600.729 με ΦΠΑ, υπέρβαση 20,4%)
ΕΠΙΒΛΕΠΟΝΤΕΣ:                          ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ , ΜΟΥΣΤΑΚΙΔΗΣ ΑΝΤ.

ΔΗΜΟΣ ΤΡΙΚΚΑΙΩΝ
Δ/ΝΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ
ΤΜΗΜΑ ΜΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ

ΤΙΤΛΟΣ ΕΡΓΟΥ : ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΛΗΘΑΙΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ-ΚΑΤΑΝΤΗ (ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΑΓ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ  ΚΑΤΩ)
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ :                          130.000.000
ΗΜΕΡΟΜ. ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ :               5/9/1994
ΑΝΑΔΟΧΟΣ ΕΡΓΟΥ :            ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΣΤΑΜΑΤΗ ΒΟΛΑΝΗ , ΑΠΟΣΤ. ΚΟΛΟΤΣΙΟΥ
ΤΕΚΜΑΡΤΗ ΕΚΠΤΩΣΗ :                    58,69%  (44.647.007)
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ :         30/5/1995 ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ. :3883
ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΕΡΓΟΥ :    26/2/97
ΠΗΓΕΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ :          ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΠΟΡΟΙ , ΕΑΠΤΑ ΙΙ
ΕΠΙΒΛΕΠΟΝΤΕΣ:                                ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ,  ΜΟΥΣΤΑΚΙΔΗΣ ΑΝΤ.
ΣΥΜΠΛ/ΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ :

Μετά την οδό Αρριανού και προς τα κατάντη το πλάτος της  μικρής υδραυλικής διατομής περιορίσθηκε στα οκτώ (8) μέτρα λόγω μείωσης της παροχής του ποταμού. Το συνολικό εμβαδό της υδραυλικής διατομής παρέμεινε το ίδιο με το αντίστοιχο εντός πόλης.

Φωτογραφία του Ληθαίου ποταμού το Πάσχα του έτους 1987 από την καφετέρια Πανόραμα. Στο βάθος το τέμενος του Οσμάν Σαχτ ( Αρχείο Σωτήρη Κύρμπα)

Πίνακας παροχών Ληθαίου ποταμού από την Υπηρεσία Εγγείων Βελτιώσεων (ΥΕΒ)

 

 

Αργότερα το 1992-93,  στα πλαίσια ερευνητικού προγράμματος βελτίωσης της ποιότητας των νερών του ποταμού,  εκπονήθηκε μελέτη από τον καθηγητή  Μ.  Σκούλο και την επιστημονική του ομάδα,  του τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου  Αθηνών,  για την περιβαλλοντική και χημική  ρύπανση του ποταμού με προτάσεις απορρύπανσης και καθαριότητας  του ποταμού.

 

     

 

 

ΕΦ. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 20-7-1993
Ανακοίνωση για δημοπρασίες δημοτικών έργων στην Εφημερίδα ΕΡΕΥΝΑ στις 8  Σεπτεμβρίου  1994.

 

Φωτογραφία ποταμού από πεζογέφυρα Αγίου Κωνσταντίνου προς γέφυρα Γκίκα στα μέσα της δεκαετίας του 1990

 

     ΕΦ. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 10-9-1996

Το έτος 1998, ύστερα από Πανελλήνιο Καλλιτεχνικό και Αρχιτεκτονικό διαγωνισμό ιδεών και προσχεδίων που προκήρυξε ο Δήμος Τρικκαίων το 1993 και δύο διαδοχικές εργολαβίες,  αποπερατώθηκε η πεζογέφυρα του Ασκληπιού και τοποθετήθηκε το ορειχάλκινο άγαλμα του Ασκληπιού επ αυτής, ώστε ο Ασκληπιός να προβάλεται μέσω του καταρράκτη και του συντριβανιού, ως αναδυόμενος εκ του ποταμού.

 

 Πεζογέφυρα και άγαλμα Ασκληπιού

 

Ληθαίος- Κουτσομύλια- Αη Λιάς

 

φθινοπωρινός Ληθαίος στο κέντρο

 

χειμωνιάτικος Ληθαίος στο κέντρο

 

 

Εφημερίδα ΕΡΕΥΝΑ 6-8-1998

 

Μελέτη αποτυπώσεων  και διαμορφώσεων εκπονήθηκε το 1997 και από το γραφείο του αρχιτέκτονα  Λουκιανού Παγώνη και των τοπογράφων μηχανικών Ελένης Μισιάκα και Νικολάου Λέγκα .

 

 

 

 

  Το 2000 εκπονήθηκε από το γραφείο  Ιωάννη  Τζεράνη  Πολιτικού Μηχανικού    μελέτη εμπλουτισμού των νερών του Ληθαίου που προέβλεπε την κατασκευή μεγάλων  ανοικτών δεξαμενών συγκράτησης των νερών, κατά τους χειμερινούς μήνες,  στην περιοχή των οικισμών Σωτήρας- Περδικορράχης  και την σταδιακή εν συνεχεία παροχέτευση και ενίσχυση της παροχής κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.  
             Η ιδέα εγκαταλείφθηκε ως υπερβατική και λόγω απαγορευτικού κόστους. 



           Το 2006 δημιουργήθηκε το ελληνικό δίκτυο για τα ποτάμια και εν συνεχεία  το διευρωπαϊκό δίκτυο για τα ποτάμια, πρώτος Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος των οποίων  ήταν τιμητικά και δικαιωματικά ο τότε Δήμαρχος Τρικκαίων Μιχάλης Ταμήλος. 

Πανοραμικές και φαντασμαγορικές χριστουγεννιάτικες εικόνες βραδινής θέας ποταμού Ληθαίου, πεζογέφυρας και αγάλματος Ασκληπιού.  Φωτο δεκαετίας 2000-10

 

 

 

 Η άλλη εικόνα του Ληθαίου  στην περιοχή Αγίου Κωνσταντίνου, παραπλεύρως του 2ου Δημοτικού Σχολείου,  με επικίνδυνα ανεβασμένη τη στάθμη λόγω πλημμύρας.
 Φωτο 14 Δεκεμβρίου 2008.

Τέλος το 2009-10 εκπονήθηκε με πρωτοβουλία του Δήμου, μελέτη από ειδική ομάδα του Α Π Θ με επί κεφαλής τον καθηγητή της Αρχιτεκτονικής Σχολής Κωνσταντίνο Οικονόμου.

Από όλα τα παραπάνω φαίνεται η διαχρονικά  διαπιστωμένη αξία και η σπουδαιότητα που έχει ο Ληθαίος για την πόλη των Τρικάλων  καθώς  και το μόνιμο και αμέριστο ενδιαφέρον των τοπικών παραγόντων και κυρίως των δημοτικών αρχών. 
       Φαίνεται η αβρότητα και ο τρόπος που προσεγγίζεται το όλο θέμα με την σύνταξη των απαραίτητων ειδικών μελετών από καταξιωμένους και έμπειρους μελετητές και εξειδικευμένους επιστήμονες.      
       Φαίνεται και αναδεικνύεται επίσης και το μεγάλο κόστος των επεμβάσεων στο ποτάμι ώστε αυτό να αποκτήσει την κατάλληλη  αρχιτεκτονική διάπλαση και μορφή, να γίνει περισσότερο ελκυστική και να επιτευχθεί η επιθυμητή  φιλική και περιβαλλοντική σχέση του πολίτη με  το ποτάμι.             

         Στην ουσία διαθέτουμε  ένα τεράστιο διάμηκες φυσικό πάρκο  που διασχίζει κεντροβαρικά την πόλη  και έχει σαν βασικά στοιχεία το νερό και το πράσινο. 
         Αν υπάρχει μια βασική αρχή στον πολεοδομικό σχεδιασμό που επιβάλλει την τεχνητή εισδοχή της φύσης στην πόλη  τότε το διαμπερές πάρκο του Ληθαίου ποταμού  ικανοποιεί εκ του φυσικού αυτή την αρχή, είναι μια ευλογία του περιβάλλοντος, προτέρημα και  χάρισμα  που δίνει την  ξεχωριστή  φυσιογνωμική  ιδιαιτερότητα για την πόλη των Τρικάλων.

πανοραμικά η διάτμηση της πόλης από τον ποταμό

 

 Πρόσφατες αεροφωτογραφίες της εικόνας  του ποταμού μέσα στην πόλη

 

 

 

…η  φύση ευγνωμονεί και ανταποδίδει…

  …..το φιλί…..

 Οι ξένοι που επισκέπτονται την πόλη εντυπωσιάζονται από το ποτάμι, η ομορφιά του οποίου τυπώνεται βαθειά στη μνήμη τους  και εκφράζονται  πάντα  με τους καλλίτερους σχολιασμούς.

Το εμβαδόν του άλσους του ποταμού υπολογιζόμενο με μέσο πλάτος 30 μέτρα  και  για τα εντός πολεοδομικών σχεδίων τμήματα μήκους τεσσάρων (4)  χιλιομέτρων,  είναι  120 περίπου στρέμματα
          Με δεδομένο ότι  εντός πόλης και για μήκος ποταμού  4  χιλιομέτρων,  οι ρυμοτομικές γραμμές  των κτηρίων, εκατέρωθεν του ποταμού, απέχουν τουλάχιστον  60  μέτρα,  το διευρημένο εμβαδό κατόψεως του ποτάμιου άλσους ανέρχεται στα 240 στρέμματα περίπου και το συνολικό περιτύπωμα του ποταμού μετά των παραποτάμιων δρόμων, των  τοπικών διευρύνσεων  και του ύψους των οικοδομών (μέσο ύψος = 18 μέτρα) ανέρχεται στα 1000 τετρ. μέτρα     (60χ18)  περίπου.   
         Με τα παραπάνω πλούσια  γεωμετρικά  στοιχεία  το στερεό του ποτάμιου άλσους μετά των παρακολουθημάτων του,  εξασφαλίζει εντός πόλης ιδανικές συνθήκες αερισμού και ηλιασμού των παρακείμενων οικοδομών,  συλλειτουργεί βιοκλιματικά  ως ψυγείο στο εγγύς και ευρύτερο  τοπικό περιβάλλον  και με το ιδεατό εύρος και φορά ανεμορροής  βορρά-νότου,  συνιστά δίαυλο αέριων δροσερών ρευμάτων (δροσιάς) και αερόβιας καθαριότητας για όλη την πόλη και τους συνοικισμούς του Δήμου. 
        Για το εντός του Δήμου Τρικκαίων μήκος ποταμού  8  χιλιομέτρων το δυνάμενο να αναπτυχθεί ποτάμιο άλσος  υπερβαίνει τα 500 στρέμματα και προεξοφλεί οραματισμούς  για τεράστιο άλσος  και πνεύμονα πρασίνου υψηλών προδιαγραφών και απαιτήσεων. 

….. Έτσι δεν θα έχουμε το ποτάμι της πόλης αλλά την πόλη του ποταμού !!!  

      …… μαζί με τον Ασκληπιό, την ακρόπολη και το Κάστρο, το ιστορικό κέντρο και τα μανάβικα, τους πεζοδρόμους και το μύλο του Ματσόπουλου,  το Κουρσούμ τζαμί,  τον Αη Γιώργη και τον Αη Λιά,  τα νεοκλασικά και το Βαρούσι….. 

Σαν σήμα κατατεθέν προσδιορίζει την ταυτότητα της πόλης, χαρίζει πλουσιοπάροχα  υγεία και ομορφιά  και προσδίδει ιδιαίτερο χρώμα στην αισθητική της πόλης και του αστικού περιβάλλοντος.    

           Για να ολοκληρωθεί η εικόνα  πρέπει  να αρθούν πολλά κακότεχνα στοιχεία  (π.χ. άκομψες τσιμέντινες γέφυρες)  που προσβάλλουν βάναυσα την αισθητική και το περιβάλλον  και πρέπει ή να εξαφανισθούν ή να  αναπλασθούν ως δομικά στοιχεία και  να αναζητηθούν ιδέες και προσθετικά στοιχεία που θα αλλάξουν προς το καλλίτερο την φυσιογνωμία  των κακόγουστων  αυτών κατασκευών. 
           Μπορεί επίσης να εξετασθεί και να μελετηθεί, εναλλακτική κατά εποχές ανθοκομική προβολή και περιβαλλοντικές εκθέσεις με βάση τα στοιχεία του ποτάμιου και πράσινου συστήματος και της εγχώριας παραγωγής ανθέων.  
          Μπορεί επίσης να επιδιωχθεί η συγκέντρωση και κατασκευή και τοποθέτηση στο ποτάμι ως είδος υπαίθριου μουσείου η μινιμαλιστική  καλλιτεχνική προσομοίωση των μνημειακών γεφυρών του κόσμου !   
           Μπορεί ένα τμήμα, που θα επιλεγεί, να αφεθεί σκόπιμα   ανέγγιχτο από επεμβάσεις, να παραμείνει και να  αναπτυχθεί με τους κανόνες της βιοποικιλότητας της χλωρίδας και της πανίδας και να  αποτελέσει  και να λειτουργήσει ως παρθένος φυσικός περιβαλλοντικός βιότοπος και  βοτανικός  κήπος. 
           Μπορεί οι όψεις των οικοδομών που βλέπουν στο ποτάμι να  αποκτήσουν ξεχωριστή  αισθητική εικόνα και να τύχουν με πολεοδομικά διατάγματα ειδικών αρχιτεκτονικών εμπνεύσεων.
           Μπορεί επίσης ο Ληθαίος να γίνει ο ιδανικός τόπος  προβολής , ανάδειξης και δημιουργίας πολιτιστικής και  καλλιτεχνικής διανόησης και κουλτούρας. 
           Ή ότι άλλο μπορεί να συλλάβει η ακένωτη δεξαμενή σκέψης και δημιουργίας του ποιητικού ανθρώπινου μυαλού. 
           Ή ότι άλλο μπορεί να αποκαλύψει από όσα αποκρύπτει   αυτός ο  μικρός ποταμός, ο μέγας !
           Η περαιτέρω ανάδειξή του  αποτελεί  κύρια  μέριμνα και ενδιαφέρον κάθε δημοτικής αρχής και η περαιτέρω αξιοποίησή του πρέπει να προκύψει ως προϊόν συνεργίας  και σύζευξης πολλαπλών συνδυασμών. 

Η νεολαία και η τοπική επικαιρότητα στην πρώτη γραμμή ευαισθησίας


 

Χαρακτηριστικές εποχιακές εικόνες κατά μήκος του ποταμού

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αριστερά το αντλιοστάσιο

 

Φωτογραφία από τη γέφυρα Κουίντας προς την πόλη

 

ΑΓΙΑΜΟΝΙΩΤΗΣ ΠΟΤΑΜΟΣ

 Μικρός  ποταμός μήκους 7 χιλιομέτρων περίπου, ο αρχαίος Ντέλινος, που πηγάζει από το Κεφαλόβρυσο και  που διασχίζει  διαδοχικά τους συνοικισμούς Απόστολοι, Κηπάκι (Αβράμι), Πύργος, Πυργετός, Μύλος και πάρκο Ματσόπουλου,  Αγία Μονή, Κηπάκι Σαραγίων, Φλαμουλάκι και ενώνεται με τη νέα κοίτη του Ληθαίου στο συνοικισμό  Φλαμούλι.
        Σημαντικό υδάτινο ρεύμα του τοπικού οικολογικού συστήματος που με τις πλούσιες παρόχθιες δημοτικές εκτάσεις που διαθέτει, μπορεί να λειτουργήσει ως ιδανικός χώρος ποικίλων αθλητικών και ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων, ως ποτάμιο πάρκο, ως βιότοπος και  ως περιβαλλοντικός πνεύμονας πρασίνου και αναψυχής.    
         Κατά την σύνταξη του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου το 1984-85 και εν συνεχεία με τις Πολεοδομικές Μελέτες (των ετών 1988-90) των συνοικισμών που συνορεύουν με το ποτάμι, είχα προτείνει προς τους μελετητές το μεγαλύτερο μέρος των εισφορών γης να διατεθεί για την αύξηση των παραποτάμιων εκτάσεων εκατέρωθεν του ποταμού ώστε να δημιουργηθεί μεγάλο εύρος  πρασίνου και δυνατότητα  πολύπλευρης αξιοποίησης των εκτάσεων αυτών κατά μήκος του ποταμού.     Η πρόταση έγινε ευμενώς  αποδεκτή και αμέσως υλοποιήθηκε.
        Το 1992 προκηρύχτηκε προμελέτη  διαμόρφωσης και ανάπλασης του ποταμού Αγιαμονιώτη από τον συνοικισμό  Φλαμούλι  μέχρι τους Αποστόλους.
         Μελετητής του έργου επελέγη η ομάδα μελέτης του  τεχνικού γραφείου με επί κεφαλής τον  αρχιτέκτονα Παναγιώτη Γραμματόπουλο.
         Η μελέτη είναι εντυπωσιακή και ενδιαφέρουσα, καλύπτει όλο το μήκος του ποταμού και των παραποτάμιων εκτάσεων, συνετάγη αριστοτεχνικά και με έμπνευση, κατά τους κανόνες της τέχνης και της επιστήμης και αποτελεί για τον Δήμο πολύτιμο οδηγό των επεμβάσεών του στον ποταμό.
         Έργα καθαρισμού της κοίτης του ποταμού Αγιαμονιώτη έγιναν κατά καιρούς με αυτεπιστασία με συνεργεία και μηχανήματα του Δήμου.

        ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 16-2-1994

Δύο μεγάλες εργολαβίες εκτελέστηκαν το 1995 με το πρόγραμμα ΕΑΠΤΑ ΙΙ  και το 2006 με το πρόγραμμα ΘΗΣΕΑΣ. 

ΤΙΤΛΟΣ ΕΡΓΟΥ :  ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΚΟΙΤΗΣ ΑΓΙΑΜΟΝΙΩΤΗ ΠΟΤΑΜΟΥ
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ :   120.000.000  ΔΡΑΧΜΕΣ
ΗΜΕΡΟΜ. ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ :   6/6/1995
ΑΝΑΔΟΧΟΣ ΕΡΓΟΥ :    ΔΗΜ. ΜΑΚΡΗΣ – ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΓΟΥΛΙΩΝΗΣ   ΕΔΕ
ΤΕΚΜΑΡΤΗ ΕΚΠΤΩΣΗ :   64,82%  (49.053.7378 + ΦΠΑ 18%)
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ :   21/8/1995 ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ. : 3046
ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΕΡΓΟΥ :   21/2/1998
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΕΡΑΙΩΣΗΣ ΕΡΓΟΥ :
ΠΗΓΕΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ :   ΕΑΠΤΑ ΙΙ – ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΠΟΡΟΙ
ΣΥΜΠΛ/ΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ :
ΕΠΙΒΛΕΠΟΝΤΕΣ:  ΜΠΟΥΖΟΥΡΑΣ ΧΑΡ.

ergotexniki.blogspot.com

Αφήστε το σχόλιο σας