Για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821 Reviewed by Momizat on . Ο καλύτερος τρόπος για να γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821 είναι να μελετήσουμε το έργο του μεγάλου Έλληνα Διαφωτιστή Ρήγα Βελεστινλή. Η πρ Ο καλύτερος τρόπος για να γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821 είναι να μελετήσουμε το έργο του μεγάλου Έλληνα Διαφωτιστή Ρήγα Βελεστινλή. Η πρ Rating: 0

Για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821

Για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821

Ο καλύτερος τρόπος για να γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821 είναι να μελετήσουμε το έργο του μεγάλου Έλληνα Διαφωτιστή Ρήγα Βελεστινλή. Η προσεκτική μελέτη της πορείας του, αλλά και τα οράματα του Ρήγα θα βοηθήσουν στον αναστοχασμό και θα αποκαλύψουν ποια ήταν διαχρονικά τα βαρίδια της εποχής που τρόμαζαν μπροστά στις επαναστατικές ιδέες του Διαφωτισμού που ο Ρήγας επιχείρησε να μεταδώσει.

Ο Ρήγας απέβλεπε στην απελευθέρωση και ενοποίηση όλων των Βαλκανικών λαών με δημοκρατικούς θεσμούς διακυβέρνησης και ένα ενιαίο ευρύ φάσμα πολιτικών, κοινωνικών και πολιτισμικών δικαιωμάτων. Το πολυεθνικό κράτος δικαίου θα διασφάλιζε την ισότητα και ισονομία των πολιτών. Γι αυτά τα οράματα τουαλλά και για την επαναστατική του δράση κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο Ρήγας κυνηγήθηκε και από τους προύχοντες της εποχής. . Άλλωστε ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε’ θεωρούσε τότε τον Ρήγα ότι ήταν «διεφθαρμένος τη φρένα», ενώ ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων, μετά την δολοφονία του Ρήγα έλεγε «εσκόπευον να κάμουν επανάστασιν κατά του κραταιωτάτου Σουλτάνου αλλ’ ο μεγαλοδύναμος Θεός τους επαίδευσε κατά τας πράξεις των με τον θάνατον όπου τους έπρεπε (…)».

Οι θιασώτες του ραγιαδισμού εκείνης της εποχής είναι προφανές ότι όχι μόνο δεν πίστεψαν στον Ρήγα Βελεστινλή και στην Επανάσταση κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αλλά είχαν την άποψη ότι «Ας αφήσουμε τα παιδιά του Μωάμεθ να αποτελειώσουν τα παιδιά του Ροβεσπιέρου»..

Σήμερα τα πράγματα είναι λίγο σύνθετα. Το σύγχρονο πολιτικό κατεστημένο αν και θεωρεί τον Ρήγα μια από τις μεγαλύτερες μορφές (δεν μπορεί να κάνει και αλλιώς), εντούτοις η υποκρισία περισσεύει καθώς αποσιωπά, ή λογοκρίνει τα προτάγματα του μεγάλου Έλληνα διαφωτιστή, ενισχύοντας τον σκοταδισμό και τον συντηρητισμό.

Και όμως όλα αυτά εξηγούνται. Ο Ρήγας Βελεστινλής στο επαναστατικό του κείμενο «Δίκαια του Ανθρώπου» στο Άρθρον 2 αναφέρει: «Τα φυσικά δίκαια είναι: πρώτον το να είμαστε όλοι ίσοι και όχι ο ένας ανώτερος από τον άλλο˙ δεύτερο να είμαστε ελεύθεροι, και όχι ο ένας σκλάβος του άλλου»… Στο Άρθρο 3 λέει ο Ρήγας . «Όλοι οι άνθρωποι, Χριστιανοί και Τούρκοι, κατά φυσικό λόγο είναι ίσοι. Όταν φταίξει κάποιος, οποιασδήποτε θρησκείας και αν είναι, οποιασδήποτε κατάστασης, ο νόμος είναι ο αυτός για το πταίσμα και αμετάβλητος˙ ήτοι δεν τιμωρείται ο πλούσιος λιγότερο και ο πτωχός περισσότερο για το αυτό σφάλμα, άλλα ίσια ίσια».

Στο άρθρο 35 αναφέρει: « Όταν η διοίκηση βιάζει, αθετεί, καταφρονεί τα δίκαια του λαού και δεν εισακούει τα παράπονά του, το να κάμνει τότε ο λαός, ή κάθε μέρος του λαού, επανάσταση, ν’ αρπάξει τ’ άρματα και να τιμωρήσει τους τυράννους του, είναι το πλέον ιερόν απ’ όλα τα δίκαιά του και το πλέον απαραίτητο απ’ όλα τα χρέη του. Αν βρίσκονται όμως σε τόπο όπου είναι περισσότεροι τύραννοι, οι πλέον ανδρείοι πατριώτες και φιλελεύθεροι πρέπει να πιάσουν τα περάσματα των δρόμων και τα ύψη των βουνών, μέχρι να ανταμωθούν πολλοί, να πληθύνει ο αριθμός τους, και τότε ν’ αρχίσουν την επιδρομή κατά των τυράννων».

Επίσης στο άρθρο 30. αναφέρει «Τα δημόσια αξιώματα υφίστανται για τόσο καιρό όσο θέλει και κρίνει εύλογο η διοίκηση. Αυτά δεν πρέπει να θεωρούνται ως ξεχωριστές τιμές, μήτε ως ανταμοιβές, αλλά ως χρέη απαραίτητα των πολιτών στο να δουλεύσουν για την πατρίδα τους.
Άρθρον 31. Τα εγκλήματα των επιτρόπων τού έθνους και των αξιωματούχων ποτέ δεν πρέπει να μένουν ατιμώρητα. Κανένας δεν έχει το δίκαιο να στοχάζεται τον εαυτόν του απαραβίαστο περισσότερο από τους άλλους. Ήτοι, όταν σφάλει μεγάλος ή μικρός, ο νόμος τον αντιμετωπίζει άφευκτα κατά το σφάλμα του, ας είναι και ο πρώτος αξιωματούχος.

Τέλος το παρακάτω απόσπασμα από τον Θούριο του Ρήγα, αποσαφηνίζει πλήρως την ενιαία αντίληψη του και το επαναστατικό πρόσταγμα για την απελευθέρωση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία για όλους τους λαούς των Βαλκανίων.

«Σ’ Ανατολή και Δύση και Νότον και Βοριά

για την πατρίδα όλοι να ‘χωμεν μία καρδιά

στην πίστη του καθένας ελεύθερος να ζει

στη δόξαν του πολέμου να τρέξωμεν μαζί

Βούλγαροι κι Αρβανίτες, Αρμένιοι και Ρωμιοί,

αράπηδες και άσπροι, με μια κοινή ορμή,

για την Ελευθερίαν να ζώσωμεν σπαθί

πως είμαστ’ αντρειωμένοι παντού να ξακουστεί.

Βούλγαροι κι Αρβανίτες, Αρμένιοι και Ρωμιοί

Αράπηδες και άσπροι με μια κοινή ορμή

για την ελευθερία να ζώσουμε σπαθί

να σφάξουμε τους λύκους που το ζυγόν βαστούν

και Χριστιανούς και Τούρκους σκληρά

τους τυραννούν».

ΗΛΙΑΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ

Σχόλια (5)

  • Δικαιόπολης

    Πολύ καλή η προσέγγιση του θέματος σε ότι αφορά το ρόλο της επίσημης εκκλησίας στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας όχι μόνο σε σχέση με το Ρήγα αλλά και σε άλλους επαναστάτες.
    Η εκκλησία, κυρίως ο ανώτερος κλήρος, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων-όπως π.χ. ο Διονύσιος Σκυλόσοφος , Παπαφλέσσας κλπ. τα είχε βρει πολύ καλά με τους Τούρκους.
    Έτσι είναι και χειρότερα, αν και η κύρια αιτία της πτώσης της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας-αυτό που σήμερα αποκαλούμε Βυζάντιο-οφείλετε κατά κύριο λόγο στο ρόλο της εκκλησίας.
    Κατάλοιπο όλων αυτών, που παραμένει ως σήμερα, είναι η εκκλησιαστική περιουσία η οποία προέρχεται κυρίως από δωρεές Οθωμανών καθώς και ορισμένων αχρείων αυτοκρατόρων των τελευταίων ετών του Βυζαντίου.
    Οι Τούρκοι καλά έπαιζαν το παιχνίδι της πολιτικής των, δώριζαν στα μοναστήρια τα κτήματα για να μην αυξάνεται το γένος των ραγιάδων, ενώ εκείνοι έκαναν παιδομάζωμα και γενιτσάρους.
    Τα κτήματα αυτά ονομαζόταν βακούφια, πολλά από τα οποία παραμένουν ως σήμερα, για να μην τα ξεχνάμε αναφέρω μερικά: Βατοπέδι, Φασκομηλιά Βουλιαγμένης στην Αττική, Δάσος στο Καλογερομάνδρι Δήμου Πύλης . κλπ κλπ,… σχεδόν σε όλη την Ελλάδα.
    Το δώρο που πρέπει να κάνει η κυβέρνηση, που δεν το βλέπω, καθότι την εμποδίζει η δεξιά του κυρίου, είναι η διανομή της εκκλησιαστικής περιουσίας στον Ελληνικό Λαό, υπάρχουν τρόποι, μόνο έτσι θα δικαιωθεί το αίμα και οι θυσίες των προγόνων μας της γενιάς του 1821.
    Το τολμάει;
    » Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία» και τα δύο αυτά σπανίζουν στις μέρες μας.
    Δικαιόπολης.

    Απάντηση
  • ανιστόριτος σπόρος

    Μια μέρα ρώτησαν τον Βούδα γιατί δεν συμπαθεί τους καλόγερους. Κι εκείνος τους απάντησε ότι «οι καλόγεροι πουλάνε νερό στις όχθες του ποταμού, κι αυτό είναι απάτη!».
    Και ήρθε μια επιτροπή καλόγερων και του είπε: «Ξέρουμε ότι πουλάμε νερό στην όχθη του ποταμού, αλλά το κάνουμε μέχρι οι άνθρωποι να μάθουν να σκύβουν και να το παίρνουν μόνοι τους απ’ το ποτάμι».
    Εσύ Δικαιόπολις έμαθες ως άνθρωπος να σκύβεις στο ποτάμι και στους Τούρκους.

    Απάντηση
  • Δικαιόπολης

    Αγαπητέ Ανιστόρητε σπόρε
    Το πρώτο που έχω να σου πω είναι, αν δεν ξέρεις ιστορία, δεν ξέρεις ούτε ποιος σε έσπειρε, ούτε γιατί σε έσπειρε, αλλά ούτε και που πας. Για να τα μάθεις αυτά, διάβασε πρώτα από όλα την πραγματική ιστορία και όχι αυτή που έγραψε το κατεστημένο για να δικαιολογήσει τα λάθη και τις βάναυσες ανομίες του, που έκανε στο πέρασμα των εποχών και των αιώνων, σε βάρος του Λαού μας. Σε αυτά τα δεινά πρωτοστάτησε, όσο πικρό και αν είναι αυτό, η εκκλησία. Απομεινάρι αυτής της αισχρής και βάναυσης πρακτικής, η οποία παραμένει έως σήμερα, είναι η κατοχή της εκκλησιαστικής περιουσίας από τα μοναστήρια, η οποία όπως προανέφερα στο μεγαλύτερο μέρος της προέρχεται από δωρεές των Τούρκων και οι Τούρκοι δεν δώριζαν αν δεν είχαν πολλαπλά οφέλη.
    Τώρα το ποιος έσκυψε το κεφάλι στους Τούρκους, είναι προφανές και αφήστε τα συμπεράσματα από ερωτήσεις σε Βούδες και Καλόγερους, αυτά είναι για τους αφελείς.
    Εξάλλου, αν δεν απατώμαι, οι “Ιερές Μονές” είναι χριστιανικές και ο ιδρυτής της χριστιανικής εκκλησίας μίλησε και είπε – Αυτός που έχει δύο χιτώνες να δώσει τον ένα σε αυτόν που δεν έχει Κατά Λουκά Ευαγγέλιο κεφ. 3 εδάφιο 11- με βάση αυτή τη λογική προς τι η κατοχή Γαιών από την Εκκλησία και τα μοναστήρια. Η μήπως τα καλά και συμφέροντα στις μονές υμών.
    Επίσης θα ήθελα να σε πληροφορήσω, πως ένας πολίτης για να είναι δίκαιος, άρα Δικαιόπολης, πρέπει να σκέπτεται και να πορεύεται πάντα με την αλήθεια, τη λογική και το δίκαιο. Να μη σκύβει ποτέ το κεφάλι, παρά μόνο στους νεκρούς των αγώνων του Λαού μας και να προσκυνά μόνο τον αληθινό θεό, που κατά την Αγία Γραφή και μόνο από αυτήν, είναι η υπερδύναμη της συνοχής του σύμπαντος κόσμου και όχι αυτά τα μεσαιωνικά δρώμενα που είδαμε την περασμένη βδομάδα που λίγο απέχουν από τον παγανισμό.
    Κλείνοντας, αν επανέλθεις, μελέτησε πρώτα καλά ιστορία και αν είσαι χριστιανός διάβασε και την Αγία Γραφή, θα σου συνιστούσα τη μετάφραση των τεσσάρων καθηγητών που έχει και την επίσημη έγκριση της Εκκλησίας της Ελλάδος, καλό θα σου κάνει.
    Και ως τελικό σύνθημα για σένα και τους ομοίους σου..
    Που τα βρήκατε τα χωράφια ρεεεεεεεεεεεεεεεεεε!!!!!!!.
    Σας τα έδωσαν οι Τούρκοιοιοιοιοιοιοιοιοιιιιιιιιιιι!!!!!!!!!!
    Ντροπή σας που τα κρατάτε ακόμαααααα!!!.
    ..Δώστε πίσω στο Λαόοοοοοοοοοοοοο!!!!!!!!!!!!!
    Δικαιόπολης

    Απάντηση
  • Ε.Ν

    Τα χώματα εδώ που ζούμε στη γνωστή κατά των ιστορικών αρχαία και νεότερη Ελλάδα σήμερα ήταν πάντα ελληνικά, χωράφια και γη.
    Τι δώσανε οι Τούρκοι ?

    Απάντηση
  • Δικαιόπολης

    Αγαπητέ Ε.Ν.
    Πράγματι, όπως τα λέτε είναι, αυτή η Γη που κατέχει σήμερα το Ελληνικό Κράτος ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων Ελληνική, αλλά όχι μόνο αυτή και άλλες περιοχές που σήμερα δεν ανήκουν στην Ελλάδα, ήταν Ελληνικές.
    Αλλά στο διάβα των αιώνων όπως γνωρίζεις, αν γνωρίζεις ιστορία, η Γή των Ελλήνων κατακτήθηκε, αρχικά από τους Ρωμαίους το 146 π.χ η χερσαία Ελλάδα και το 31 π.χ. έπεσε το τελευταίο βασίλειο των διαδόχων του Μεγάλου Αλέξανδρου στην Αίγυπτο με τελευταία βασίλισσα την Κλεοπάτρα,απόγονο των Πτολεμαίων.
    Στη συνέχεια ήρθε η δεύτερη κατάκτηση της Γης των Ελλήνων, της λεγόμενης βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τους Τούρκους το 1453.
    Έτσι λοιπόν οι Τούρκοι ως διαχειριστές της Ελληνικής Γης, την έδιναν όχι με το αζημίωτο βέβαια στους δικούς τους, έτσι βρέθηκαν πολλοί με τσιφλίκια. Στη Θεσσαλία ιδιαίτερα μετά την εξέγερση στο Κιλελέρ ο Ελ. Βενιζέλος τη μοίρασε στους κολίγους.
    Επίσης οι Τούρκοι με σκοπό, κυρίως να μην αυξάνετε πληθυσμιακά το γένος των ραγιάδων, αλλά να έχουν και τη στήριξη των μοναστηριών και του κλήρου τους έδιναν αφειδώς Γη.
    Έτσι βρέθηκαν σήμερα οι μονές με αυτή την τεράστια περιουσία, για παράδειγμα τη Φασκομηλιά στη Βουλιαγμένη (το ποιο ακριβό μέρος στην Ελλάδα) την χάρισε η Σουλτάνα στη μονή Πετράκη. κλπ, κλπ,
    Επίσης δεν φορολογούσαν τα μοναστήρια και τη Γη τους και πολλοί Έλληνες έχοντες εμπιστοσύνη στους καλόγερους λέγανε ότι η Γη τους, ανήκε σ’ αυτά, τώρα από κει και πέρα, πως πέρασαν όλα στα μοναστήρια στα σκοτεινά εκείνα χρόνια, ας μην το ψάξουμε καλύτερα.
    Το ερώτημα μετά από όλα αυτά είναι, μετά την επανάσταση του 1821 και την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους το 1830 μήπως έπρεπε να μοιραστεί στους Έλληνες, ή μήπως πρέπει αυτό να γίνει τώρα που συμπληρώνονται τα 200 χρόνια από το 1821.
    Και ακόμα κάτι, οι Τούρκοι τα πήραν από τους Έλληνες το 1453 με πόλεμο, εμείς τα πήραμε το 1821 με επανάσταση, μήπως τώρα πρέπει να ξαναδούμε το θέμα των διανομών της εκκλησιαστικής Γης, έτσι ώστε και η εκκλησία να αναγνωρίσει έμπρακτα την ελληνική επανάσταση, άλλωστε στο αρχαίο Ισραήλ στα καλά χρόνια των προφητών και των κριτών, γινόταν το Ιωβηλαίο έτος. Είναι μια σκέψη.
    Δικαιόπολης

    Απάντηση

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή