«Όπου η ζωή … στο μαύρο» Reviewed by Momizat on . "Όπου η ζωή ... στο μαύρο" Με αφορμή το νέο λογοτεχνικό βιβλίο της συγγραφέως Έρης Μαυρογιάννη , μιλήσαμε μαζί της. Η Τρικαλινή συγγραφέας και δημοσιογράφος Έρη "Όπου η ζωή ... στο μαύρο" Με αφορμή το νέο λογοτεχνικό βιβλίο της συγγραφέως Έρης Μαυρογιάννη , μιλήσαμε μαζί της. Η Τρικαλινή συγγραφέας και δημοσιογράφος Έρη Rating: 0

«Όπου η ζωή … στο μαύρο»

«Όπου η ζωή … στο μαύρο»

«Όπου η ζωή … στο μαύρο» Με αφορμή το νέο λογοτεχνικό βιβλίο της συγγραφέως Έρης Μαυρογιάννη , μιλήσαμε μαζί της.

Η Τρικαλινή συγγραφέας και δημοσιογράφος Έρη Μαυρογιάννη , βάπτισε την ηρωίδα των λογοτεχνικών της βιβλίων «Καλλιόπη» , και την άφησε να ταξιδέψει στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Φωτογραφία της Έρη Μαυρογιάννη.

Αλλά , και στους φίλους της Ρώσους , που θέλησαν να μελετήσουν τη τέχνη του λόγου της Έρης Μαυρογιάννη. Και όλοι αυτοί μαζί , κράτησαν στα χέρια τους το πρώτο της πόνημα με τίτλο «Όπου η ζωή … στο κόκκινο» εκδόσεις Όστρια , ζητώντας της να βγάλει σύντομα και το δεύτερο βιβλίο της , ώστε να διαβάσουν τη συνέχεια της ζωής της «Καλλιόπης». Δουλεύοντας σκληρά , ώρες ατελείωτες , έκανε την επιθυμία των αναγνωστών της πράξη και μέχρι τα τέλη του Οκτώβρη , το «Όπου η ζωή … στο μαύρο» θα είναι γεγονός. Ένα βιβλίο σκληρό , με λόγο κοφτερό , που δεν κάνει πίσω σε όποιον χαρακτηρισμό. Που κρίνει και κατακρίνει. Αφού η «Καλλιόπη» , είναι αποφασισμένη να τα πει όλα με το όνομά τους … να τα βάλει με όλους και όλα. Να μη φτιάξει τίποτα όμορφο απ’ότι στην πραγματικότητα δεν είναι.

Φωτογραφία της Έρη Μαυρογιάννη.

 

-Από πού εμπνεύστηκες την ηρωίδα σου την «Καλλιόπη»;

Έρη.: Από την ίδια τη ζωή. «Καλλιόπη» είμαι εγώ , εσύ , χιλιάδες πλήθος κόσμου. Μας παρατηρώ όλους τους Έλληνες καθημερινά , πώς χάσαμε το χαμόγελό μας… την αισιοδοξία μας , τη δύναμή μας ως λαός. Πώς γίναμε να προχωράμε στους δρόμους με πρόσωπα σκληρά. Να μιλάμε με τον εαυτό μας συχνά.

-Τα δύο βιβλία σου δηλαδή , μπαίνουν στον πυρήνα των προβλημάτων της ζωής του μέσου Έλληνα;

Έρη.: Μπαίνουν στην τσέπη του μέσου Έλληνα. Πώς δηλαδή ξυπνάει ένα πρωί , έχοντας στην τσέπη του μόνο δύο ευρώ , που με αυτά τα δύο ευρώ θα πρέπει να ταϊσει τα παιδιά του. (Ήδη σου αποκάλυψα ένα μέρος τού «Όπου η ζωή … στο μαύρο» όπου η ιστορία διαδραματίζεται γύρω από εκείνα τα δύο ευρώ).

-Τί γυναίκα είναι η «Καλλιόπη»;

Έρη.: Λιγάκι φοβισμένη , ως προς το άγνωστο αύριο. Όμως μια μέρα γίνεται τόσο δυνατή , όσο χιλιάδες άντρες μαζί. – Τί γυναίκα είναι η Έρη; Έρη.: Ετοιμόλογη, ειλικρινής, ρεαλίστρια, άμεση, επικοινωνιακή, ακομπλεξάριστη, δυνατή , ΓΥΝΑΙΚΑ και ΜΑΝΑ.

-Μοιάζεις με την «Καλλιόπη»;

Έρη.: Τη σέβομαι και την αγαπώ. Έχει δώσει «μάχες» πολλές. -Η συγγραφή πώς προέκυψε; Έρη.: Σπούδασα να γράφω . Και επειδή υποστηρίζω πάντα την ελευθερία τού λόγου , η καλύτερη εκτόνωση για μένα είναι η συγγραφή , διότι η δημοσιογραφία συνυπάρχει με την έννοια της λέξης «κιτρινισμός» , η οποία δεν με αντιπροσωπεύει. Γράφω από τα 16 μου χρόνια. Τώρα πλέον αυτά που γράφω , τα διαβάζει και ο κόσμος. Το ευτυχές γεγονός είναι πως… μέχρι στιγμής δεν έχω ακούσει κάτι αρνητικό από τους αναγνώστες μου.

-Ποιά η σχέση σου με την πολιτική;

Έρη.: Αγαπώ τα Τρίκαλα, την πόλη μου. Είμαι περήφανη για τον τόπο μου. Ό,τι κάνω , αν κάνω , θα είναι σε τοπικό επίπεδο με έναν άνθρωπο που σέβομαι και αγαπώ.

-Όνειρα για το μέλλον;

Έρη.: Ένα καλύτερο σύστημα υγείας για την Ελλάδα και θέσεις εργασίας στους Έλληνες. Σε προσωπικό επίπεδο… να βλέπω χαρούμενες τις κόρες μου και πολλά πολλά βιβλία.

-Φιλανθρωπία. Τί σημαίνει για σένα;

Έρη.: Αγαλιάζει η ψυχή μου. Αυτή τη φορά , στην θεατρική βιβλιοπαρουσίαση των λογοτεχνικών μου έργων , το συμβολικό αντίτιμο που θα καταβάλλεται στην είσοδο του Πνευματικού Κέντρου Τρικάλων , την Παρασκευή 3 Νοέμβρη, θα διατεθεί στην Καρδιολογική Κλινική του Νοσοκομείου Τρικάλων για την αγορά ιατρικού εξοπλισμού. Ευχαριστώ για όλο αυτό τον Δήμαρχό μας κ. Δημήτρη Παπαστεργίου. Τον διευθυντή της καρδιολογικής κλινικής κ. Δημήτρη Πλατογιάννη , τους σπουδαίους και υπέροχους , χρόνια φίλους συντελεστές που θα συμμετέχουν στην παράστασή μας στις 8:00 το βράδυ , καθώς και τους χορηγούς υποστήριξης. Είναι σπουδαίο πράγμα για όλους εμάς που δουλεύουμε εδώ και καιρό ο κόσμος να μας τιμήσει με την παρουσία του και να συνεισφέρει , έστω και με ένα ευρώ. Εγώ προσωπικά νιώθω συγκινημένη. Γιατί ξέρω τί σημαίνει να θες και να μη μπορείς… (τα υπόλοιπα , μέσα από το «Όπου η ζωή … στο μαύρο»).

Σχόλια (1)

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή