Κατερίνα Παπακώστα: Αξιοπιστία και μεταρρυθμιστική πολιτική εν μέσω κρίσεων Reviewed by Momizat on . Αν και η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, ο πολιτικός στίβος μάχης είναι μια αδιάκοπη προσπάθεια μέσα στην οποία αποδεικνύεται εμπράκτως, όχι απλώς η πολιτική βο Αν και η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, ο πολιτικός στίβος μάχης είναι μια αδιάκοπη προσπάθεια μέσα στην οποία αποδεικνύεται εμπράκτως, όχι απλώς η πολιτική βο Rating: 0

Κατερίνα Παπακώστα: Αξιοπιστία και μεταρρυθμιστική πολιτική εν μέσω κρίσεων

Κατερίνα Παπακώστα: Αξιοπιστία και μεταρρυθμιστική πολιτική εν μέσω κρίσεων

Αν και η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, ο πολιτικός στίβος μάχης είναι μια αδιάκοπη προσπάθεια μέσα στην οποία αποδεικνύεται εμπράκτως, όχι απλώς η πολιτική βούληση και ο προγραμματισμός, αλλά και η διαχείριση και ιεράρχηση των προτεραιοτήτων και των απρόβλεπτων καταστάσεων που μπορεί να προκύψουν.

Στα δύο χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη, οι προκλήσεις που αντιμετώπισε η χώρα μας ήταν πρωτοφανείς και συμπίπτουσες σε ταυτόχρονο χρονικό διάστημα, συνθήκες οι οποίες θα μπορούσαν να παγώσουν τον πολιτικό χρόνο και να εξελιχθούν σε προσκόμματα στην εξέλιξη και προώθηση του κυβερνητικού έργου.

Αρχής γενομένης από τα γεγονότα του Έβρου τον Μάρτιο του 2020, με την κρίση του προσφυγικού, που εν τέλει μετεξελίχθηκε σε κρίση μεταναστευτικού με το «άνοιγμα της στρόφιγγας των μεταναστών» που έπραξε η Τουρκία, προκειμένου να εργαλειοποιήσει τις μεταναστευτικές ροές, ως όπλο και ασύμμετρη απειλή προς την ασφάλεια της Ελλάδας. Αν και η Κυβέρνηση τότε, μετρούσε στο πολιτικό της κοντέρ μόνο 8 μήνες διακυβέρνησης, αντιμετώπισε επαρκώς και με άμεσα αντανακλαστικά την οξύτερη και διαρκέστερη ελληνοτουρκική ένταση των τελευταίων 47 χρόνων.

Από την άλλη πλευρά, σχεδόν αμέσως ξέσπασε και η πανδημία του κορωνοϊού, όπου πέραν του πρωτοφανούς της αντιμετώπισης του νέου ιού, τέθηκαν δύο ζωτικής σημασίας ζητήματα, αφενός η διασφάλιση της δημόσιας υγείας και αφετέρου η στήριξη και ενίσχυση της οικονομίας. Μια απαιτητική εξίσωση μπροστά σε μια πανδημία, που διαρκώς εξελίσσεται και μεταβάλλεται…

Ακόμη, όμως και σε αυτή την πιο ιδιάζουσα συγκυρία η Κυβέρνηση στάθηκε παραπάνω από αντάξια των απαιτήσεων, λαμβάνοντας άμεσα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας, αλλά και οργανώνοντας όλον εκείνον τον στρατηγικό σχεδιασμό για την στήριξη της οικονομίας. Επιπλέον, το μοναδικό και πολύτιμο ‘’όπλο’’ του εμβολιασμού, αξιοποιήθηκε με ταχύτητα και μεθοδικότητα, μέσω της στρατηγικής «Ελευθερία», μιας οργανωμένης και αποτελεσματικής προσπάθειας για την θωράκιση της κοινωνίας από τον ιό και τις επερχόμενες μεταλλάξεις του.

Η οικονομία ήταν και εξακολουθεί να είναι το δεύτερο μεγάλο στοίχημα, μέσα στην πανδημική κρίση, η οποία επέφερε την ύφεση σε παγκόσμιο, αλλά και σε εγχώριο επίπεδο. Η Κυβέρνηση αρκετά σύντομα απέδειξε την ετοιμότητά της στο να στηρίξει με τους διαθέσιμους πόρους της, αλλά και με όσα ποσά εισέρευσαν στα ταμεία της από την Ε.Ε, τους πληττόμενους κλάδους της οικονομίας. Οι επιστρεπτέες προκαταβολές, οι μειώσεις σε φόρους, σε ενοίκια, σε ασφαλιστικές εισφορές, συνεισέφεραν στην συνολική ενίσχυση και ελάφρυνση των πληττόμενων. Σε αυτό το σημείο, οφείλουμε να τονίσουμε πως η κυβέρνηση δεν είχε απλώς την πρόθεση να συνδράμει μέσω ενισχύσεων, αλλά διέθετε έναν σαφή προγραμματισμό , ο οποίος προσαρμόζονταν εν εξελίξει της πανδημίας, προκειμένου να πραγματοποιήσει στοχευμένες κινήσεις.

Αναφορικά με τις προεκλογικές δεσμεύσεις και τα όσα προϋπήρχαν στην ατζέντα, προτού ξεσπάσουν οι απανωτές κρίσεις, είναι πρόδηλο ότι προχωρούν δίχως να βγαίνουν από τις ‘’ράγες’’ του προγραμματισμού της Κυβέρνησης και αυτό άλλωστε διαφαίνεται από την αντιπολιτευτική κριτική, που εδράζεται στο γιατί να ψηφίζονται καίριες νομοθετικές πρωτοβουλίες εν καιρώ πανδημίας.

Αντιπαρερχόμενη αυτή την ανούσια κριτική και παρά τις δυσχερείς συνθήκες που επέβαλε η πανδημία, κρίσιμες και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις έχουν προχωρήσει, στον χώρο της παιδείας, της οικονομίας, της εργασίας και οσονούπω της ασφάλισης. Σε όλη αυτή την προσπάθεια της διατήρησης του κοινοβουλευτικού έργου και στο να μην ανακοπεί βίαια η μεταρρυθμιστική πολιτική που είχε δρομολογηθεί προ κορωνοϊού, η αντιπολίτευση και ιδιαιτέρως η αξιωματική, επέλεξε διχαστική ρητορική και πορείες όταν ο κορωνοϊός σάρωνε την χώρα μας.

Στο διά ταύτα, ακόμη και στην ‘’μητέρα των μαχών’’ το δήθεν ‘’κατάπτυστο’’ ‘’Εργασιακό Έκτρωμα’’, το εργασιακό Νομοσχέδιο, ο ΣΥΡΙΖΑ κατέληξε να ψηφίσει παραπάνω από τα μισά άρθρα, άσχετα αν δεν το ομολόγησε, άσχετα αν κορόιδεψε και ξεγέλασε τον κόσμο που τράβηξε μαζί του στις πορείες. Πλέον, η στάση αυτή είναι αναμενόμενη, προβλέψιμη και αποδεικνύει την ένδεια επιχειρημάτων και ουσιαστικών και γόνιμων προτάσεων.

Η Κυβέρνηση αυτά τα δύο χρόνια έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων αντιμέτωπη με κρίσεις εξωτερικής πολιτικής, υγειονομικής φύσεως και αντιπολιτευτική προπαγάνδα. Ωστόσο το έργο προχωρά αδιάλειπτα και η κοινωνία αφουγκράζεται την προσπάθεια και παρατηρεί πως οι προεκλογικές δεσμεύσεις και οι υποσχέσεις της Νέας Δημοκρατίας, που αποτέλεσαν τους λόγους στην βάση των οποίων, εξελέγη  αυτοδύναμη Κυβέρνηση, μετουσιώνονται σε έργο και πράξεις. Γιατί είναι αρκετά θλιβερό να επιλέγεις να υπάρχεις στον πολιτικό βίο, μέσα από την άκρατη διχαστική ρητορική και την διαρκή διαφωνία και τον αντίλογο σε όλα… Η κοινωνία κουράστηκε από την ιδεοληψία και τους θιασώτες της…

Αφήστε το σχόλιο σας

Επιστροφή στην κορυφή